Yamaha Ténéré 700 World Raid 2026: Ο Νίκος Κούρτης συνεχίζει παρά την έλλειψη βενζίνης στη Ρωσία

Για λίγο το σκέφτηκε ο Έλληνας ταξιδευτής, μα τελικώς αποφάσισε να συνεχίσει προς τη Μογγολία
Nick Kourtis
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/8/2026

Στις αρχές Αυγούστου ο Νίκος Κούρτης, συνοδοιπόρος μας στο Mega Test On-Off, ξεκίνησε ένα μεγάλο ταξίδι με προορισμό τη Μογγολία, καβάλα σε μια Yamaha Ténéré 700 World Raid. Αφού πέρασε από τα γραφεία του περιοδικού και είχε μια βιντεοκλήση με τον Θάνο, που εκείνες τις μέρες ήταν στην Κίνα, ξεκίνησε το μακρύ οδοιπορικό του με το βλέμμα στο Κιργιστάν, την πρώτη χώρα που ήθελε να εξερευνήσει λεπτομερώς πριν συνεχίσει για τον τελικό στόχο, τη Μογγολία.

Το πρώτο σκέλος ολοκληρώθηκε με επιτυχία και μπορείτε να μάθετε πολλά για το ταξίδι του Νίκου ακολουθώντας τον στα κοινωνικά του δίκτυα, όπου ανεβάζει τακτικά φωτογραφίες και βίντεο. Η συνέχεια τον έφερε στο έδαφος του Καζακστάν, το οποίο διασχίζει για να περάσει για λίγο ξανά από τη Ρωσία πριν φτάσει στα σύνορα με τη Μογγολία.

Στην πορεία ωστόσο προέκυψε ένα σημαντικό πρόβλημα που αφορά στη διαθεσιμότητα καυσίμων στη Ρωσία, θέμα που προφανώς συνδέεται με τον πόλεμο της Ουκρανίας και τις διεθνείς κυρώσεις προς τη Ρωσία, αλλά για τον ταξιδιώτη το θέμα δεν είναι η αιτία, είναι το αποτέλεσμα.

Ο Νίκος λοιπόν βρέθηκε προ ενός σοβαρού διλήμματος όταν έφτασε και διανυκτέρευσε περίπου 100 χιλιόμετρα από τα ρωσικά σύνορα στο Καζακστάν, γνωρίζοντας πως μόλις τα περάσει θα βρεθεί σε μια άγνωστη κατάσταση με μόνο δεδομένο την έλλειψη βενζίνης στα ρωσικά πρατήρια.

Η Ténéré του έχει μια 500αριά χιλιόμετρα αυτονομίας με το ρεζερβουάρ της και το έξτρα Armadillo που κουβαλά μαζί του ο Νίκος, ωστόσο η απόσταση που θα πρέπει να καλύψει σε ρωσικό έδαφος μέχρι να φτάσει στη Μογγολία είναι πολλαπλάσια και το άγχος εύρεσης καυσίμου μπορεί να γίνει πολύ επιβαρυντικό, ειδικά σε ένα ταξίδι που σχεδιάστηκε καθαρά για αναψυχή.

Χτες όμως, Τετάρτη 26/8, η μεγάλη απόφαση πάρθηκε και το ταξίδι θα συνεχιστεί ως είχε αρχικά σχεδιαστεί, κόντρα στις δυσκολίες και το άγνωστο που τον περιμένει μπροστά.

Ευχόμαστε στον Νίκο να απολαύσει τη συνέχεια εξίσου όσο και ως τώρα και ελπίζουμε η επόμενη ανταπόκριση να είναι από μογγολικό έδαφος.

"Trans – Asian 2017", Myanmar

Σε μέρη εξωτικά
24/7/2017

Μετά την Ινδία, το "Trans – Asian 2017" συνεχίστηκε στην Myanmar (πρώην Βιρμανία). Εδώ όμως η κατάσταση ήταν λίγο ιδιαίτερη, όσον αφορά το ταξίδι μου σ’ αυτήν την χώρα της Νοτιοανατολικής Ασίας. Οι ταξιδιώτες που επισκέπτονται την Myanmar με το δικό τους μεταφορικό μέσον είναι υποχρεωμένοι -για όλο το χρονικό διάστημα της παρουσίας τους στην Myanmar- να έχουν μαζί τους την συνοδεία ενός αυτοκινήτου, με δυο κρατικούς υπαλλήλους του Υπουργείου Τουρισμού. Μιλάμε δηλαδή για έναν αυστηρά εποπτευόμενο-ελεγχόμενο τρόπο ταξιδιού…

Ούτε κι εγώ κατάφερα να ξεφύγω από το μάτι της κυβέρνησης των στρατιωτικών, που κυβερνούν με σιδερένια πυγμή την Μιανμάρ από το 1962. Από τα σύνορα της Ινδίας μέχρι τα σύνορα της Ταϊλάνδης –για 9 μέρες και για 2.000 χιλιόμετρα– μαζί μου είχα δυο κρατικούς λειτουργούς της Myanmar, οι οποίοι με ακολουθούσαν παντού με το αυτοκίνητό τους και φρόντιζαν να μου κάνουν την ζωή εύκολη –αλλά και ελεγχόμενη.

Αυτό φυσικά δεν με εμπόδισε καθόλου να εξερευνήσω –έστω και με αυτόν τον ιδιαίτερο τρόπο– την Βιρμανία των σχολικών μου βιβλίων (η χώρα άλλαξε όνομα το 1989). Ταξιδεύοντας με την λευκή Africa Twin 1000 στους υποβαθμισμένους δρόμους της Myanmar, παντού σκόνταφτα πάνω σε καλοσύνη και ευγένεια, ενώ με έκπληξη αντίκριζα μια χώρα που φωτίζεται από τον βουδισμό και τα χαμογελαστά πρόσωπα των φιλόξενων κατοίκων της. Κι όσον αφορά τα τουριστικά θέλγητρα της Myanmar, η κοιλάδα Bagan με τις 5.000 παγόδες, το βουδιστικό μοναστήρι στην κορυφή του όρους Mt. Popa, οι βουδιστικές παγόδες της πόλης Mandaley και η πρωτεύουσα Yangon μονοπώλησαν το ενδιαφέρον μου.

Τις δυο τελευταίες μέρες στην Myanmar πνίγηκα στην βροχή (εποχή μουσώνων γαρ). Η πιο δύσκολη στιγμή που πέρασα ήταν καθοδόν για τα σύνορα της Ταϊλάνδης. Για 50 χιλιόμετρα πορείας, χρειάστηκα περίπου 8 ώρες, μιας και είχαν ξεχειλίσει τρία ποτάμια πάνω στην διαδρομή και περιμέναμε να πέσει η στάθμη του νερού νερό για να περάσουμε. Ποιές γέφυρες, ποιός δρόμος!

Φτάνοντας στα ταϊλανδέζικα σύνορα, δεν στενοχωρήθηκα ιδιαίτερα που αποχωρίστηκα τους δυο “φύλακές” μου. Στενοχωρήθηκα όμως που δεν μπόρεσα να ταξιδέψω όπως εγώ ήθελα στην Myanmar, αλλά και χάρηκα που έβαζα πλέον ρόδα στην ξελογιάστρα Ταϊλάνδη…

 

Κωνσταντίνος Μητσάκης

Ετικέτες