Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

28/6/2021

Όπως είχε ανακοινωθεί πριν μερικούς μήνες, το μουσείο της Ducati άνοιξε ξανά τις πύλες του στο κοινό, μετά από πολύ καιρό λόγω των μέτρων κατά της πανδημίας, και το έκανε με έναν εντυπωσιακό τρόπο. Η επανεκκίνηση της λειτουργίας του συνδυάστηκε με τα εγκαίνια μίας σημαντικής θεματικής έκθεσης, με τίτλο “Troy Story: The Legend of a Champion”, αφιερωμένη στον Troy Bayliss, τρεις φορές πρωταθλητή World Superbike με τη Ducati.

Φέτος συμπληρώνονται 20 χρόνια από τον πρώτο του παγκόσμιο τίτλο, και η προσωρινή έκθεση περιλαμβάνει νέο και αποκλειστικό περιεχόμενο για τους θαυμαστές του Troy Bayliss, με αφορμή την 20^η επέτειο του πρώτου τίτλου του, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα World Superbike του 2001 πάνω σε μία μοτοσυκλέτα της Ducati.

Η επιλογή της ημερομηνίας για τα εγκαίνια, η , η 21η Μαΐου, δεν έγινε τυχαία. Στις 21 Μαΐου 2000, ο σχεδόν άγνωστος τότε Troy Bayliss, πέτυχε ένα επίτευγμα που τον μετέτρεψε σε αναβάτη θρύλο στις καρδιές και τις αναμνήσεις των οπαδών της Ducati και των Superbike: η απίστευτη τετραπλή προσπέρασή του στην πίστα της Monza.

Για να θυμίσουμε στους παλαιότερους και να μαθαίνουν οι νεότεροι, εκείνη την συγκεκριμένη μέρα ο Bayliss συμμετείχε στον αγώνα ως αντικαταστάτης του Carl Fogarty που είχε τραυματιστεί στο Phillip Island και μετά την εντυπωσιακή του απόδοση, η Ducati αποφάσισε να τον αφήσει να ολοκληρώσει το πρωτάθλημα στην εργοστασιακή 996 R. Εκείνη τη χρονιά τερμάτισε έκτος (243 πόντοι, 2 νίκες και 7 βάθρα), αλλά κέρδισε τη θέση του ως εργοστασιακός αναβάτης στην ομάδα της Ducati Infostrada. Κέρδισε τον πρώτο του τίτλο WSBK την επόμενη χρονιά, ανεβαίνοντας στο βάθρο 15 φορές.

Οι επισκέπτες του Μουσείου θα έχουν την ευκαιρία να θαυμάσουν τις μοτοσυκλέτες με τις οποίες ο Αυστραλός πρωταθλητής έγραψε μερικά από τα πιο εκπληκτικά κεφάλαια στα χρονικά των αγώνων μοτοσυκλέτας:

996 R Factory 2000 - το ντεμπούτο του με την Ducati στα World SBK, χρησιμοποιήθηκε στη Monza στην περίφημη τετραπλή προσπέραση
996 Factory 2001 Testastretta - ο πρώτος παγκόσμιος τίτλος του Troy Bayliss με το χρώμα που έτρεξε στην Imola το 2001
998 Factory Testastretta 2002 - πρωταγωνιστής της συναρπαστικής μονομαχίας με τον Edwards στην Imola
999 Factory 2006 “Superman” - η 250^η νίκη της Ducati στο WSBK και ο δεύτερος τίτλος του Bayliss
999 Factory 2007 – νίκη στο φωτο-φινις κατά του James Toseland στο Assen
1098 R Factory 2008 - ο τελευταίος του τίτλος, που κέρδισε στο Magny-Cours

Δείτε παρακάτω το video με το επικό προσπέρασμα του Bayliss

Για όσους δεν μπορούν να επισκεφθούν το Μουσείο Ducati, προγραμματίζεται μια εις βάθος παρουσίαση αφιερωμένη στην καριέρα του Troy Bayliss κατά τη διάρκεια του “Ducati Museum Online Journey”, της διαδικτυακής περιήγησης του Μουσείου Ducati μέσω υπολογιστή, tablet ή Smart TV.

Η προσωρινή έκθεση “Troy Story: The Legend of a Champion” θα παραμείνει στο Μουσείο Ducati έως τις 19 Σεπτεμβρίου 2021, με μοναδική εξαίρεση το διάστημα 1-4 Ιουλίου, όταν οι μοτοσυκλέτες θα εκτίθενται στη Modena, στο Motor Valley Fest του 2021.

https://bit.ly/MOTO_681

Από τον

Κώστα Γκαζή

12/12/2022

Όχι μία, αλλά δύο φορές χρειάστηκε να νοσηλευτεί στην Αυστραλία ο Eugene Laverty μετά το ατύχημα που είχε στον τελευταίο αγώνα της καριέρας του, καταφέρνοντας εν τέλει να βγει οριστικά από το νοσοκομείο και να επιστρέψει σπίτι του στις 10/12, είκοσι μέρες μετά την πτώση του.

Στο ατύχημα που είχε στην πίστα του Phillip Island, ο Eugene Laverty είχε πέσει στην 1η στροφή του 18ου γύρου στον αγώνα των WSBK, με τον Xavi Fores να μην μπορεί να τον αποφύγει και να συγκρούεται μαζί του, με αποτέλεσμα κατάγματα σε λεκάνη και ισχίο για τον Ιρλανδό.

Ο Laverty παρέμεινε στο νοσοκομείο της Μελβούρνης για 4 ημέρες αρχικά, καταφέρνοντας να αποφύγει το χειρουργείο, όμως όταν βγήκε παρουσίασε επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένης και εσωτερικής αιμορραγίας, οπότε ξαναέκανε εισαγωγή στο Alfred Hospital.

Τέλος καλό, όλα καλά, και έφτασε η στιγμή που ο Ευγένιος βγήκε για δεύτερη φορά από το νοσοκομείο, και επέστρεψε στην Πορτογαλία όπου και είναι η έδρα του.

Eugene Laverty: “Ήμουν τυχερός που είχε δίπλα τη γυναίκα μου, Pippa, και είμαστε κι οι δυο πολύ χαρούμενοι που επιτέλους επιστρέφουμε σπίτι. Αυτός δεν ήταν ο τρόπος με τον οποίο ήθελα να τελειώσω την καριέρα μου στα WSBK, αλλά τα έδωσα όλα, και έτσι θα πρέπει να κάνει κανείς. Θέλω να ευχαριστήσω την οργάνωση του WSBK που διέκοψε αμέσως τον αγώνα λόγω του ατυχήματος μου, και το ιατρικό προσωπικό της πίστας που με φρόντισαν μετά την πτώση μου.”