Συνέντευξη Chaz Davies: "Επιτέλους έχουμε το Ducati V4R για να κερδίσουμε!"

Μια εφ' όλης της ύλης κουβέντα γύρω από το νέο Ducati V4R
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/12/2018

O Ουαλλός πρώην Παγκόσμιος Πρωταθλητής στην κατηγορία των Supersport, Chaz Davies, οδηγεί τα desmo V-2 της Ducati τα τελευταία πέντε χρόνια, ως εργοστασιακός αναβάτης της ομάδας στα WSBK, έχοντας τερματίσει τρεις φορές δεύτερος στο πρωτάθλημα (2015, 2017 και 2018). Γι' αυτόν, το φιλόδοξο αλλά τελικά δύσκολο καθήκον, του να τρέχει με ένα δικύλινδρο για μισή δεκαετία, κόντρα στα όλο και πιο γρήγορα και πιο δυνατά τετρακύλινδρα του ανταγωνισμού, θα τελειώσει το 2019. Η ευκαιρία να μιλήσουμε μαζί του όσο περιμέναμε παρέα να στεγνώσει η πίστα στο Jerez, για να ανέβουμε πάνω στα Ducati V4R (αν και ο καθένας μας θα οδηγούσε διαφορετική έκδοση, κάτι για το οποίο θα διαβάσετε στην αναλυτική του παρουσίαση και τις πρώτες οδηγικές εντυπώσεις στο επόμενο τεύχος του ΜΟΤΟ), τονίζει το πόσο πολύ είναι αφοσιωμένος στην επόμενη σεζόν.

Chaz, έπρεπε να περιμένεις πολύ καιρό μέχρι να ανέβεις πάνω στη σέλα του, αλλά πώς ήταν όταν τελικά οδήγησες το V4, σε σχέση με το παλιό σου V-2;
"Σχηματίστηκε ένα χαμόγελο στο πρόσωπό μου –ένα ΜΕΓΑΛΟ χαμόγελο. Προφανώς ήλπιζα να το οδηγήσω νωρίτερα μέσα στη σεζόν, αλλά για κάποιον λόγο δεν συνέβη ποτέ και στη συνέχεια τραυματίστηκα. Το πλήρωμα του χρόνου όμως ήρθε στις δοκιμές της Aragon στις αρχές του Νοέμβρη και ναι, φόρεσα ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπό μου. Μετά την πρώτη βόλτα, νομίζω ότι σχολίασα το εξής: "Τώρα έχουμε μια μοτοσυκλέτα με την οποία μπορούμε να τρέξουμε."

Συγκριτικά με το Kawasaki, πού έχανες με το δικύλινδρο V της Ducati;
"Δεν μπορώ να πω ότι ήταν σε έναν μόνο τομέα, διότι στο τέλος έχανα από λίγο σε όλους τους τομείς. Είναι δύσκολο να πεις αν ήταν στην επιτάχυνση ή στα φρένα ή σε κάτι άλλο. Ήταν λίγο από 'κει, λίγο από 'δω. Μέχρι και πριν από δύο χρόνια ήμασταν πολύ κοντά τους, αλλά την τελευταία διετία ήταν εμφανές ότι χρειαζόμασταν κάτι καινούργιο, οπότε το V4 ήρθε την κατάλληλη στιγμή."

Έπρεπε δηλαδή να οδηγείς το V-2 πάνω από το όριο για να παραμείνεις ανταγωνιστικός;
"Ναι, αυτό είναι αλήθεια. Μερικές φορές, όταν είχα το πακέτο όπως ακριβώς έπρεπε να είναι και υπήρχαν οι τέλειες συνθήκες, δεν ήταν απαραίτητο να περνάω το όριο και μπορούσα να κερδίζω αγώνες με καλή διαφορά. Αλλά για να πολεμήσεις για το πρωτάθλημα, χρειάζεσαι κάτι τέτοιο σε κάθε αγώνα, και σίγουρα δεν το είχαμε αυτό. Στο τέλος, η συνέπεια ήταν το δυσκολότερο πράγμα να βρεθεί και ευτυχώς το V4 θα μας δώσει αυτό το επιπλέον βήμα που χρειαζόμασταν."

Έχεις τρέξει με V4 Desmosedici MotoGP στο οποίο βασίζεται το V4R, σωστά;


"Ναι, αρκετά παλιά είχα οδηγήσει το MotoGP σε μερικούς αγώνες το 2007, ενώ έκανα και δοκιμές πέρσι με την υφιστάμενη MotoGP μοτοσυκλέτα στο Mugello. Οπότε ναι, έχω μια μικρή εμπειρία από την συγκεκριμένη διάταξη κινητήρα. Προφανώς όμως, η μοτοσυκλέτα που οδήγησα το 2007 ήταν 800 κυβικά, οπότε ο τρόπος απόδοσης της δύναμης ήταν πολύ διαφορετικός. Το καινούργιο superbike έχει σίγουρα μια πιο γραμμική καμπύλη ισχύος. Είναι πιο εύκολα εκμεταλλεύσιμη από το 800, το οποίο ήταν πολύ απότομο."

Υποθέτω, όταν οδηγείς το V4 θα πρέπει να αλλάξεις εντελώς όλα τα σημεία αναφοράς σου; Ουσιαστικά ξεκινάς από το μηδέν, έτσι δεν είναι;
"Ναι σίγουρα. Το οδηγικό μου στιλ θα πρέπει να αλλάξει λίγο, νομίζω, και θα προσπαθήσω να φέρω την μοτοσυκλέτα όσο το δυνατόν πιο κοντά στα δικά μου μέτρα, και στη συνέχεια θα δουλέψω πάνω στις αδυναμίες μου."

Ποια είναι τα δυνατά σου σημεία;
"Νομίζω τα φρένα στην είσοδο και την μέση της στροφής. Αυτός ήταν ανέκαθεν ένα τομέας όπου με το V-2, έτσι όπως έχουμε στήσει το πλαίσιο, έπρεπε να διαχειρίζομαι με μεγάλη προσοχή την αίσθηση του μπροστινού όταν ήμουν στην μέγιστη κλίση, οπότε χρησιμοποιούσα το μπροστινό φρένο για να ελέγχω στην ουσία την επαναφορά του πιρουνιού. Ήταν σα να αναλάμβανα κάποια από τα καθήκοντα της ανάρτησης μέσω του δαχτύλου μου, αλλά με το V4 νιώθω ότι κάτι τέτοιο δεν χρειάζεται, γιατί το μπροστινό πατάει πιο γερά στην άσφαλτο κι έχω καλύτερη αίσθηση."

Και ποια είναι τα αδύναμα σημεία σου;
"Με το δικύλινδρο, νομίζω ότι είναι η είσοδος των στροφών, ειδικά προς το τέλος έτσι όπως προχώρησε η εξέλιξη των ελαστικών. Αισθάνομαι ότι αυτή η μοτοσυκλέτα θέλει να τρέχει μ' ένα κοντύτερο μεταξόνιο, όπως του στάνταρ μοντέλου πραγματικά, λόγω του μήκους του κινητήρα, το οποίο θα βελτιώσει τις εισόδους. Προφανώς όμως, με ένα κοντύτερο μεταξόνιο θα έχεις και πιο πολλές σούζες, αν και τώρα έχουμε τα αεροδυναμικά φτερά για να το αντισταθμίσουμε αυτό. Υπάρχουν, λοιπόν, πολλά πράγματα που νιώθω ότι αποτελούν βήματα προς την σωστή κατεύθυνση για εμάς, με το V4. Έχοντας περάσει τρεις μέρες πάνω στην μοτοσυκλέτα δεν μπορώ να πω ότι υπάρχει κάτι που είναι πισωγύρισμα σε αυτό το στάδιο, κάτι το οποίο είναι υπέροχο."

Πιστεύω ότι είναι η πρώτη φορά που οδηγείς μοτοσυκλέτα με αεροδυναμικά φτερά. Είναι κάτι για το οποίο έχεις το νου σου;
"Έχω οδηγήσει αυτή την μοτοσυκλέτα μόνο με φτερά και αφού παίρνει την ομολογκασιόν μ' αυτά, θα την τρέχουμε όπως έρχεται. Στην Ducati είναι πολύ σίγουροι ότι αποτελούν πλεονέκτημα σε κάθε τομέα, όχι μόνο για την αίσθηση του μπροστινού και για να μειωθούν οι σούζες, αλλά και για την πρόσφυση του μπροστινού, ειδικά στις πιο γρήγορες στροφές. Ξέρεις, θεωρώ ότι δεν είναι χρήσιμες οι συγκρίσεις. Όμως, νιώθω μια διαφορά στην μοτοσυκλέτα σε σχέση με το τι οδηγούσα πριν, και προτιμώ να αποδίδω ένα μέρος της ευθύνης στα φτερά."

Υποθέτω ότι είναι αρκετά πιο γρήγορο, αλλά ανεβάζει εξίσου στροφές. Πρέπει να κρατάς τις στροφές πολύ ψηλά;
"Φυσιολογικά ανεβάζει πολλές στροφές και νιώθει άνετα εκεί! Όταν ανέβηκα για πρώτη φορά στο δικύλινδρο προερχόμενος από το τετρακύλινδρο της BMW, έφτασα στον κόφτη και κοπάνησα το κεφάλι μου στην ζελατίνα στους πρώτους κιόλας γύρους! Έχοντας περάσει, λοιπόν, πέντε παράξενα χρόνια πάνω στο δικύλινδρο, στους πρώτους γύρους με το V4 έκανα το κλασικό, όπου άλλαζα ταχύτητες σχεδόν 4.000 στροφές νωρίτερα! Είναι σαν να επιστρέφεις στο χρόνο πριν από πέντε χρόνια, οπότε επαναπρογραμμάτισε τις αντιδράσεις σου και συνήθισέ το. Ειλικρινά όμως, ήταν μια πολύ γρήγορη προσαρμογή, γιατί αυτό το Ducati V4 είναι πραγματικά προκλητικό, θέλει να του κρατάς τις στροφές ψηλά κι επιταχύνει δυνατά μέσα στην ψηλή μπάντα των στροφών. Ήταν ωραία την πρώτη φορά που βρέθηκα πάνω στη σέλα του και είδα ένα στροφόμετρο που φτάνει μέχρι τις 17.000 στροφές. Είχα συνηθίσει τις 12.000 και κάτι για πολύ καιρό!"

Είχες οδηγήσει ένα άλλο V4 πίσω στο 2012, για μία μόνο σεζόν στην οποία κέρδισες τον πρώτο σου αγώνα στα WSBK. Πώς είναι λοιπόν το νέο Ducati σε σχέση με το Aprilia;
"Αυτό ήταν πριν πολύ καιρό με την Aprilia, σε μια εντελώς διαφορετική εποχή των WSBK, με διαφορετικά ελαστικά και τα πάντα. Θα έλεγα όμως ότι η βάση του κινητήρα έχει κάποιες ομοιότητες με ό,τι θυμάμαι πριν από έξι χρόνια. Ο ιδιαίτερος χαρακτήρας των V4 είναι παρών, αλλά από όλες τις άλλες απόψεις αυτό είναι ένα πιο προχωρημένο και πιο εκλεπτυσμένο πακέτο."

Διαθέτει κάτι από δικύλινδρο και τετρακύλινδρο μέσα του, κάτι σαν μείξη αυτών των δύο;
"Νομίζω πως ναι. Αυτή είναι μια πολύ ακριβής διατύπωση, γιατί ναι, ανεβάζει στροφές, αλλά ταυτόχρονα διαθέτει την δύναμη ενός φορτηγού, δεν έχει τις πιστονιές ενός δικύλινδρου, ενώ παράλληλα θεωρώ ότι είναι ένας καλό συμβιβασμός. Νομίζω ότι υπάρχουν μερικοί έξυπνοι άνθρωποι στην Ducati Corse που έχουν μελετήσει εξαντλητικά την ιδανική διάταξη ενός κινητήρα, και πιστεύουν ότι αυτή είναι ο V4."

Συγκριτικά με την εποχή που ήσουν με το BMW S1000RR, είναι μια μοτοσυκλέτα που συγχωρεί πιο εύκολα τα λάθη;
"Σίγουρα ναι –αυτό ήταν ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που είχα να αντιμετωπίσω! Ήταν δύσκολο να κάνω τα ηλεκτρονικά να δουλέψουν σωστά και ήταν πολύ, πολύ απότομο. Αυτό το Ducati είναι εντελώς διαφορετικό  και πολύ πιο εκμεταλλεύσιμο."

Πόσο χαμηλά αφήνεις να πέσουν οι στροφές; Για παράδειγμα στην κλειστή, δεύτερη στροφή εδώ στο Jerez;
"Περίπου ως τις 8.500 στροφές στο πιο αργό σημείο –έχει πολύ μεγάλο φάσμα. Συνήθως ανεβάζω ταχύτητα στις 16.000 στροφές, οπότε αφήνει μεγάλα περιθώρια. Ελπίζω να έχουμε έναν καλό χειμώνα δημιουργικής εξέλιξης, βήμα-βήμα, και να κατανοήσω την μοτοσυκλέτα αντί να κάνουμε ριζικές αλλαγές. Η ομάδα δοκιμών έχει δουλέψει πολύ σκληρά, αλλά τώρα ήρθε η ώρα να το πάμε σε άλλο επίπεδο και νομίζω ότι έχω άλλες έξι μέρες πάνω στην μοτοσυκλέτα πριν τον πρώτο αγώνα του Phillip Island. Έχουμε λοιπόν τον χρόνο ως σύμμαχο, έχουμε μια ξεκάθαρη εικόνα για την κατεύθυνση της εξέλιξης, οπότε ναι, υπάρχουν όλες οι ενδείξεις για κάτι καλό μέσα στο 2019."

Έχεις έναν καινούργιο team mate ο οποίος έτρεχε με V4 Ducati στα MotoGP τα τελευταία δύο χρόνια. Συγκρίνετε καθόλου τις παρατηρήσεις σας; Είναι διαφορετική η σχέση μεταξύ σας, απ' ό,τι με τον Melandri;
"Δεν έχουμε συγκρίνει ακόμη παρατηρήσεις, αλλά προφανώς πάντα υπάρχει περιθώριο για σύγκριση δεδομένων. Τις προάλλες όμως, ρωτήθηκα για το τι πιστεύω που ο Alvaro βρήκε αμέσως την ταχύτητά του στα Superbikes και για το αν ήταν έκπληξη αυτό για μένα. Ειλικρινά απαντώ πως όχι, γιατί δεν είμαι σίγουρος για το ποιος έχει τα περισσότερα να μάθει, αυτός ή εγώ! Για μένα, εκτός του ότι είναι προφανώς ένα Ducati με ελαστικά της Pirelli, αυτή η μοτοσυκλέτα δεν έχει καμία ομοιότητα με το V-2, είναι πραγματικά κάτι πολύ, πολύ διαφορετικό. Από την πλευρά του Alvaro, πιθανώς πρέπει να μάθει να οδηγεί μια μοτοσυκλέτα που είναι λιγότερο άκαμπτη, σε ελαστικά που είναι λιγότερο απόλυτα, αλλά ο χαρακτήρας του κινητήρα είναι πολύ πιο κοντά σ' αυτό που έχει συνηθίσει όπως και η σύνδεση με το γκάζι και τόσα άλλα πράγματα, είναι πιο κοντά στα δεδομένα με τα οποία έτρεχε σε σχέση με την μοτοσυκλέτα που έτρεχα εγώ. Αυτό συμβαίνει γιατί η διάταξη του κινητήρα και η ηλεκτρονική χαρτογράφηση που χρησιμοποιούμε στο V4R, προέρχεται στην ουσία από την GP μοτοσυκλέτα της προηγούμενης διετίας, με την οποία έτρεχε στους αγώνες. Οπότε νομίζω ότι από πολλές πλευρές, έχει λιγότερα να μάθει. Μόνο τα ελαστικά είναι που πρέπει να συνηθίσει λίγο. Είναι όμως ενδιαφέρον γιατί πιστεύω ότι και οι δύο μπορούμε να φέρουμε πράγματα στο τραπέζι και τα σχόλιά μας μέχρι στιγμής, ειδικά για τους σημαντικούς τομείς, είναι κατά μεγάλο βαθμό στο ίδιο μήκος κύματος. Οπότε συμφωνούμε για τα σημαντικά, και ναι, αυτό είναι καλό."

Συνεργάστηκε ο Alan Cathcart, φωτογραφίες: Milagro/Gigi Soldano και Thomas Maccabelli

Θυμηθείτε το gallery με πλούσιο φωτογραφικό υλικό υψηλής ανάλυσης από την παρουσίαση του νέου Ducati V4R

Motul WSBK, Donington Park: Ο Lecuona σταμάτησε το σερί του Bulega! Πρωταθλήτρια Κατασκευαστών και Ομάδων η Ducati

Το ασύλληπτο σερί 25 νικών του Nicolo Bulega έλαβε τέλος στο πρώτο σκέλος και από τη Superpole Race ξεκίνησε αμέσως το επόμενο
wsbk
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

13/7/2026

Ο πρωτοπόρος του πρωταθλήματος Nicolo Bulega ήρθε στην Αγγλία έχοντας φτιάξει ένα απίστευτο ρεκόρ 25 διαδοχικών νικών, καθώς πλέον είχε αρχίσει να ακούγεται χαμηλόφωνα το ερώτημα: μπορεί να πάρει αήττητο πρωτάθλημα; Θα ήταν ένα ρεκόρ χωρίς προηγούμενο, ειδικά σε αυτό το κορυφαίο επίπεδο, ωστόσο δεν έμελλε να υλοποιηθεί.

Ο Bulega ξεκίνησε το αγγλικό τριήμερο κατακτώντας την pole position με ρεκόρ, καθώς αυτή ήταν η ένατη συνεχόμενη, επίδοση που ξεπέρασε την προηγούμενη καλύτερη των οκτώ από τον Jonathan Rea.

Αυτή δεν του έφτασε όμως για να συνεχίσει το ρεκόρ νικών, καθώς ο Iker Lecuona, ομόσταυλος του Bulega στην εργοστασιακή Ducati και σχεδόν μονίμως δεύτερος στη φετινό πρωτάθλημα, κατάφερε να πάρει την παρθενική του νίκη στο WSBK μετά από 141 συμμετοχές (!), σταματώντας το σερί του συναθλητή του στο πρώτο σκέλος του αγγλικού αγώνα.

wsbk

Όπως πάντα, οι δύο εργοστασιακές Ducati φρόντισαν από νωρίς να μετατρέψουν τη μάχη σε οικογενειακή μονομαχία, η οποία έφτασε ως το τέλος του αγώνα, με τους τελευταίους γύρους του να μας χαρίζουν μια απολαυστική διελκυστίνδα μεταξύ των δύο αναβατών, με όμορφες μάχες και αρκετές αλλαγές θέσεων μεταξύ τους.

Στο τέλος ωστόσο ήταν η σειρά το Lecuona επιτέλους να πανηγυρίσει, με τον Bulega δεύτερο, ενώ η τρίτη θέση ήταν αποτέλεσμα μιας ακόμη μάχης, από την οποία βγήκε κερδισμένος ο Yari Montella με μια ακόμη Ducati. Αν και στον τερματισμό ο Ιταλός της Barni Spark έφτασε με άνεση χρόνου από τους διώκτες του, είχε χρειαστεί αρκετή προσπάθεια για να καταβάλλει τους Sam Lowes και Tommy Bridewell που είχαν το κοινό με το μέρος τους ως Άγγλοι.

Οι έξι Ducati που γέμισαν τις ισάριθμες πρώτες θέσεις του αγώνα ήταν ένα σαφές δείγμα της υπεροχής της ιταλικής εταιρείας στο πρωτάθλημα αυτό.

wsbk

Στη σύντομη Superpole Race την Κυριακή (12/7), ο Lecuona έδειχνε έτοιμος να επαναλάβει το κατόρθωμα της προηγούμενης μέρας, έφυγε πρώτος και οδήγησε τον αγώνα για δύο γύρους, ωστόσο μια πτώση του χάλασε την καλή εμφάνιση και, το βασικότερο, τη θέση εκκίνησης στο δεύτερο σκέλος που θα ακολουθούσε.

Την πρωτοπορία ανέλαβε προς στιγμήν ο Montella, ωστόσο ο Bugela χρειάστηκε ελάχιστο χρόνο για να περάσει μπροστά και να πάρει τη νίκη, την ώρα που ο Sam Lowes ολοκλήρωνε άλλο ένα βάθρο αποκλειστικά Ducati.

Με αυτό το αποτέλεσμα η Ducati πανηγύρισε από τώρα τον τίτλο Ομάδων με την εργοστασιακή Aruba.it, έχοντας ακόμη τέσσερεις αγώνες στο ημερολόγιο του 2026!

wsbk

Στο δεύτερο σκέλος ο Lecuona ξεκινούσε από τη δέκατη θέση, ενόσω μπροστά ο Bulega απολάμβανε να οδηγεί τη δράση από την αρχή ως το τέλος.

Αρχικά ο Montella είχε μια άνετη δεύτερη θέση, ενώ πίσω του μονομαχούσαν οι δίδυμοι αδελφοί Lowes, ο Alex με τη Bimota και ο Sam με τη Ducati, διεκδικώντας την τρίτη θέση και ενθουσιάζοντας τους συμπατριώτες τους στην πίστα, όμως κανείς δεν είχε υπολογίσει τον Lecuona.

Ο Ισπανός έκανε έναν εξόχως εντυπωσιακό αγώνα, έφτασε τρίτος στον 12ο γύρο και κατάφερε να περάσει και τον Montella για τη δεύτερη θέση στον 16ο γύρο! Προφανώς αν δεν είχε πέσει στον ενδιάμεσο σύντομο αγώνα και ξεκινούσε από τη δεύτερη θέση, θα βλέπαμε έναν εντελώς διαφορετικό αγώνα στο Donington Park.

Όσον αφορά στο πρωτάθλημα, βέβαια, η ουσία είναι πως ο Bugela δεν κινδυνεύει αν τερματίσει πίσω από το Lecuona μερικές φορές. Με 491 βαθμούς στο όνομά του, μπορεί να περάσει το υπόλοιπο του πρωταθλήματος τερματίζοντας δεύτερος χωρίς καν να ιδρώσει για τον τίτλο, αφού ο Lecuona τον καταδιώκει από πολύ μακριά: με 358 βαθμούς δεν έχει και πολλές ελπίδες να ανησυχήσει τον ομόσταυλό του, ενώ οι 211 του Montella στην τρίτη θέση της κατάταξης σημαίνουν πως μάλλον η τελική σειρά έχει ήδη παγιωθεί.

wsbk

WSSP

Στη Supersport κατηγορία η μεγάλη είδηση αφορά στην Triumph, καθώς ο Tom Booth-Amos πανηγύρισε δύο εντός έδρας νίκες στα σκέλη του αγώνα, σε αμφότερες περιπτώσεις μπροστά από τον Albert Arenas που οδηγεί τη βαθμολογία με τη Yamaha του.

Στο τρίτο σκαλί του βάθρου τερμάτισαν ο Jaume Masia (Ducati) στο πρώτο σκέλος και ο Jeremy Alcoba (Kawasaki) στο δεύτερο, ενώ ο Valentin Debise της ZXMOTO είχε ένα μέτριο σαββατοκύριακο στην Αγγλία με τερματισμούς στις θέσεις 8 και 10 αντιστοίχως στα δύο σκέλη.

Τουλάχιστον πάντως αυτές δεν τον έριξαν από τη δεύτερη θέση της κατάταξης, όπου ωστόσο ο Arenas ισχυροποίησε την πρωτιά του φτάνοντας στους 291 βαθμούς, ενόσω ο Debise έχει 209 και ο Masia έπεται τρίτος με 195.

Πλέον το Motul WSBK μπαίνει σε μια παρατεταμένη καλοκαιρινή διακοπή, καθώς η επιστροφή στη δράση θα γίνει 4-6 Σεπτεμβρίου με τον Γαλλικό αγώνα του Magny-Cours.