Συνέντευξη Chaz Davies: "Επιτέλους έχουμε το Ducati V4R για να κερδίσουμε!"

Μια εφ' όλης της ύλης κουβέντα γύρω από το νέο Ducati V4R
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/12/2018

O Ουαλλός πρώην Παγκόσμιος Πρωταθλητής στην κατηγορία των Supersport, Chaz Davies, οδηγεί τα desmo V-2 της Ducati τα τελευταία πέντε χρόνια, ως εργοστασιακός αναβάτης της ομάδας στα WSBK, έχοντας τερματίσει τρεις φορές δεύτερος στο πρωτάθλημα (2015, 2017 και 2018). Γι' αυτόν, το φιλόδοξο αλλά τελικά δύσκολο καθήκον, του να τρέχει με ένα δικύλινδρο για μισή δεκαετία, κόντρα στα όλο και πιο γρήγορα και πιο δυνατά τετρακύλινδρα του ανταγωνισμού, θα τελειώσει το 2019. Η ευκαιρία να μιλήσουμε μαζί του όσο περιμέναμε παρέα να στεγνώσει η πίστα στο Jerez, για να ανέβουμε πάνω στα Ducati V4R (αν και ο καθένας μας θα οδηγούσε διαφορετική έκδοση, κάτι για το οποίο θα διαβάσετε στην αναλυτική του παρουσίαση και τις πρώτες οδηγικές εντυπώσεις στο επόμενο τεύχος του ΜΟΤΟ), τονίζει το πόσο πολύ είναι αφοσιωμένος στην επόμενη σεζόν.

Chaz, έπρεπε να περιμένεις πολύ καιρό μέχρι να ανέβεις πάνω στη σέλα του, αλλά πώς ήταν όταν τελικά οδήγησες το V4, σε σχέση με το παλιό σου V-2;
"Σχηματίστηκε ένα χαμόγελο στο πρόσωπό μου –ένα ΜΕΓΑΛΟ χαμόγελο. Προφανώς ήλπιζα να το οδηγήσω νωρίτερα μέσα στη σεζόν, αλλά για κάποιον λόγο δεν συνέβη ποτέ και στη συνέχεια τραυματίστηκα. Το πλήρωμα του χρόνου όμως ήρθε στις δοκιμές της Aragon στις αρχές του Νοέμβρη και ναι, φόρεσα ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπό μου. Μετά την πρώτη βόλτα, νομίζω ότι σχολίασα το εξής: "Τώρα έχουμε μια μοτοσυκλέτα με την οποία μπορούμε να τρέξουμε."

Συγκριτικά με το Kawasaki, πού έχανες με το δικύλινδρο V της Ducati;
"Δεν μπορώ να πω ότι ήταν σε έναν μόνο τομέα, διότι στο τέλος έχανα από λίγο σε όλους τους τομείς. Είναι δύσκολο να πεις αν ήταν στην επιτάχυνση ή στα φρένα ή σε κάτι άλλο. Ήταν λίγο από 'κει, λίγο από 'δω. Μέχρι και πριν από δύο χρόνια ήμασταν πολύ κοντά τους, αλλά την τελευταία διετία ήταν εμφανές ότι χρειαζόμασταν κάτι καινούργιο, οπότε το V4 ήρθε την κατάλληλη στιγμή."

Έπρεπε δηλαδή να οδηγείς το V-2 πάνω από το όριο για να παραμείνεις ανταγωνιστικός;
"Ναι, αυτό είναι αλήθεια. Μερικές φορές, όταν είχα το πακέτο όπως ακριβώς έπρεπε να είναι και υπήρχαν οι τέλειες συνθήκες, δεν ήταν απαραίτητο να περνάω το όριο και μπορούσα να κερδίζω αγώνες με καλή διαφορά. Αλλά για να πολεμήσεις για το πρωτάθλημα, χρειάζεσαι κάτι τέτοιο σε κάθε αγώνα, και σίγουρα δεν το είχαμε αυτό. Στο τέλος, η συνέπεια ήταν το δυσκολότερο πράγμα να βρεθεί και ευτυχώς το V4 θα μας δώσει αυτό το επιπλέον βήμα που χρειαζόμασταν."

Έχεις τρέξει με V4 Desmosedici MotoGP στο οποίο βασίζεται το V4R, σωστά;


"Ναι, αρκετά παλιά είχα οδηγήσει το MotoGP σε μερικούς αγώνες το 2007, ενώ έκανα και δοκιμές πέρσι με την υφιστάμενη MotoGP μοτοσυκλέτα στο Mugello. Οπότε ναι, έχω μια μικρή εμπειρία από την συγκεκριμένη διάταξη κινητήρα. Προφανώς όμως, η μοτοσυκλέτα που οδήγησα το 2007 ήταν 800 κυβικά, οπότε ο τρόπος απόδοσης της δύναμης ήταν πολύ διαφορετικός. Το καινούργιο superbike έχει σίγουρα μια πιο γραμμική καμπύλη ισχύος. Είναι πιο εύκολα εκμεταλλεύσιμη από το 800, το οποίο ήταν πολύ απότομο."

Υποθέτω, όταν οδηγείς το V4 θα πρέπει να αλλάξεις εντελώς όλα τα σημεία αναφοράς σου; Ουσιαστικά ξεκινάς από το μηδέν, έτσι δεν είναι;
"Ναι σίγουρα. Το οδηγικό μου στιλ θα πρέπει να αλλάξει λίγο, νομίζω, και θα προσπαθήσω να φέρω την μοτοσυκλέτα όσο το δυνατόν πιο κοντά στα δικά μου μέτρα, και στη συνέχεια θα δουλέψω πάνω στις αδυναμίες μου."

Ποια είναι τα δυνατά σου σημεία;
"Νομίζω τα φρένα στην είσοδο και την μέση της στροφής. Αυτός ήταν ανέκαθεν ένα τομέας όπου με το V-2, έτσι όπως έχουμε στήσει το πλαίσιο, έπρεπε να διαχειρίζομαι με μεγάλη προσοχή την αίσθηση του μπροστινού όταν ήμουν στην μέγιστη κλίση, οπότε χρησιμοποιούσα το μπροστινό φρένο για να ελέγχω στην ουσία την επαναφορά του πιρουνιού. Ήταν σα να αναλάμβανα κάποια από τα καθήκοντα της ανάρτησης μέσω του δαχτύλου μου, αλλά με το V4 νιώθω ότι κάτι τέτοιο δεν χρειάζεται, γιατί το μπροστινό πατάει πιο γερά στην άσφαλτο κι έχω καλύτερη αίσθηση."

Και ποια είναι τα αδύναμα σημεία σου;
"Με το δικύλινδρο, νομίζω ότι είναι η είσοδος των στροφών, ειδικά προς το τέλος έτσι όπως προχώρησε η εξέλιξη των ελαστικών. Αισθάνομαι ότι αυτή η μοτοσυκλέτα θέλει να τρέχει μ' ένα κοντύτερο μεταξόνιο, όπως του στάνταρ μοντέλου πραγματικά, λόγω του μήκους του κινητήρα, το οποίο θα βελτιώσει τις εισόδους. Προφανώς όμως, με ένα κοντύτερο μεταξόνιο θα έχεις και πιο πολλές σούζες, αν και τώρα έχουμε τα αεροδυναμικά φτερά για να το αντισταθμίσουμε αυτό. Υπάρχουν, λοιπόν, πολλά πράγματα που νιώθω ότι αποτελούν βήματα προς την σωστή κατεύθυνση για εμάς, με το V4. Έχοντας περάσει τρεις μέρες πάνω στην μοτοσυκλέτα δεν μπορώ να πω ότι υπάρχει κάτι που είναι πισωγύρισμα σε αυτό το στάδιο, κάτι το οποίο είναι υπέροχο."

Πιστεύω ότι είναι η πρώτη φορά που οδηγείς μοτοσυκλέτα με αεροδυναμικά φτερά. Είναι κάτι για το οποίο έχεις το νου σου;
"Έχω οδηγήσει αυτή την μοτοσυκλέτα μόνο με φτερά και αφού παίρνει την ομολογκασιόν μ' αυτά, θα την τρέχουμε όπως έρχεται. Στην Ducati είναι πολύ σίγουροι ότι αποτελούν πλεονέκτημα σε κάθε τομέα, όχι μόνο για την αίσθηση του μπροστινού και για να μειωθούν οι σούζες, αλλά και για την πρόσφυση του μπροστινού, ειδικά στις πιο γρήγορες στροφές. Ξέρεις, θεωρώ ότι δεν είναι χρήσιμες οι συγκρίσεις. Όμως, νιώθω μια διαφορά στην μοτοσυκλέτα σε σχέση με το τι οδηγούσα πριν, και προτιμώ να αποδίδω ένα μέρος της ευθύνης στα φτερά."

Υποθέτω ότι είναι αρκετά πιο γρήγορο, αλλά ανεβάζει εξίσου στροφές. Πρέπει να κρατάς τις στροφές πολύ ψηλά;
"Φυσιολογικά ανεβάζει πολλές στροφές και νιώθει άνετα εκεί! Όταν ανέβηκα για πρώτη φορά στο δικύλινδρο προερχόμενος από το τετρακύλινδρο της BMW, έφτασα στον κόφτη και κοπάνησα το κεφάλι μου στην ζελατίνα στους πρώτους κιόλας γύρους! Έχοντας περάσει, λοιπόν, πέντε παράξενα χρόνια πάνω στο δικύλινδρο, στους πρώτους γύρους με το V4 έκανα το κλασικό, όπου άλλαζα ταχύτητες σχεδόν 4.000 στροφές νωρίτερα! Είναι σαν να επιστρέφεις στο χρόνο πριν από πέντε χρόνια, οπότε επαναπρογραμμάτισε τις αντιδράσεις σου και συνήθισέ το. Ειλικρινά όμως, ήταν μια πολύ γρήγορη προσαρμογή, γιατί αυτό το Ducati V4 είναι πραγματικά προκλητικό, θέλει να του κρατάς τις στροφές ψηλά κι επιταχύνει δυνατά μέσα στην ψηλή μπάντα των στροφών. Ήταν ωραία την πρώτη φορά που βρέθηκα πάνω στη σέλα του και είδα ένα στροφόμετρο που φτάνει μέχρι τις 17.000 στροφές. Είχα συνηθίσει τις 12.000 και κάτι για πολύ καιρό!"

Είχες οδηγήσει ένα άλλο V4 πίσω στο 2012, για μία μόνο σεζόν στην οποία κέρδισες τον πρώτο σου αγώνα στα WSBK. Πώς είναι λοιπόν το νέο Ducati σε σχέση με το Aprilia;
"Αυτό ήταν πριν πολύ καιρό με την Aprilia, σε μια εντελώς διαφορετική εποχή των WSBK, με διαφορετικά ελαστικά και τα πάντα. Θα έλεγα όμως ότι η βάση του κινητήρα έχει κάποιες ομοιότητες με ό,τι θυμάμαι πριν από έξι χρόνια. Ο ιδιαίτερος χαρακτήρας των V4 είναι παρών, αλλά από όλες τις άλλες απόψεις αυτό είναι ένα πιο προχωρημένο και πιο εκλεπτυσμένο πακέτο."

Διαθέτει κάτι από δικύλινδρο και τετρακύλινδρο μέσα του, κάτι σαν μείξη αυτών των δύο;
"Νομίζω πως ναι. Αυτή είναι μια πολύ ακριβής διατύπωση, γιατί ναι, ανεβάζει στροφές, αλλά ταυτόχρονα διαθέτει την δύναμη ενός φορτηγού, δεν έχει τις πιστονιές ενός δικύλινδρου, ενώ παράλληλα θεωρώ ότι είναι ένας καλό συμβιβασμός. Νομίζω ότι υπάρχουν μερικοί έξυπνοι άνθρωποι στην Ducati Corse που έχουν μελετήσει εξαντλητικά την ιδανική διάταξη ενός κινητήρα, και πιστεύουν ότι αυτή είναι ο V4."

Συγκριτικά με την εποχή που ήσουν με το BMW S1000RR, είναι μια μοτοσυκλέτα που συγχωρεί πιο εύκολα τα λάθη;
"Σίγουρα ναι –αυτό ήταν ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που είχα να αντιμετωπίσω! Ήταν δύσκολο να κάνω τα ηλεκτρονικά να δουλέψουν σωστά και ήταν πολύ, πολύ απότομο. Αυτό το Ducati είναι εντελώς διαφορετικό  και πολύ πιο εκμεταλλεύσιμο."

Πόσο χαμηλά αφήνεις να πέσουν οι στροφές; Για παράδειγμα στην κλειστή, δεύτερη στροφή εδώ στο Jerez;
"Περίπου ως τις 8.500 στροφές στο πιο αργό σημείο –έχει πολύ μεγάλο φάσμα. Συνήθως ανεβάζω ταχύτητα στις 16.000 στροφές, οπότε αφήνει μεγάλα περιθώρια. Ελπίζω να έχουμε έναν καλό χειμώνα δημιουργικής εξέλιξης, βήμα-βήμα, και να κατανοήσω την μοτοσυκλέτα αντί να κάνουμε ριζικές αλλαγές. Η ομάδα δοκιμών έχει δουλέψει πολύ σκληρά, αλλά τώρα ήρθε η ώρα να το πάμε σε άλλο επίπεδο και νομίζω ότι έχω άλλες έξι μέρες πάνω στην μοτοσυκλέτα πριν τον πρώτο αγώνα του Phillip Island. Έχουμε λοιπόν τον χρόνο ως σύμμαχο, έχουμε μια ξεκάθαρη εικόνα για την κατεύθυνση της εξέλιξης, οπότε ναι, υπάρχουν όλες οι ενδείξεις για κάτι καλό μέσα στο 2019."

Έχεις έναν καινούργιο team mate ο οποίος έτρεχε με V4 Ducati στα MotoGP τα τελευταία δύο χρόνια. Συγκρίνετε καθόλου τις παρατηρήσεις σας; Είναι διαφορετική η σχέση μεταξύ σας, απ' ό,τι με τον Melandri;
"Δεν έχουμε συγκρίνει ακόμη παρατηρήσεις, αλλά προφανώς πάντα υπάρχει περιθώριο για σύγκριση δεδομένων. Τις προάλλες όμως, ρωτήθηκα για το τι πιστεύω που ο Alvaro βρήκε αμέσως την ταχύτητά του στα Superbikes και για το αν ήταν έκπληξη αυτό για μένα. Ειλικρινά απαντώ πως όχι, γιατί δεν είμαι σίγουρος για το ποιος έχει τα περισσότερα να μάθει, αυτός ή εγώ! Για μένα, εκτός του ότι είναι προφανώς ένα Ducati με ελαστικά της Pirelli, αυτή η μοτοσυκλέτα δεν έχει καμία ομοιότητα με το V-2, είναι πραγματικά κάτι πολύ, πολύ διαφορετικό. Από την πλευρά του Alvaro, πιθανώς πρέπει να μάθει να οδηγεί μια μοτοσυκλέτα που είναι λιγότερο άκαμπτη, σε ελαστικά που είναι λιγότερο απόλυτα, αλλά ο χαρακτήρας του κινητήρα είναι πολύ πιο κοντά σ' αυτό που έχει συνηθίσει όπως και η σύνδεση με το γκάζι και τόσα άλλα πράγματα, είναι πιο κοντά στα δεδομένα με τα οποία έτρεχε σε σχέση με την μοτοσυκλέτα που έτρεχα εγώ. Αυτό συμβαίνει γιατί η διάταξη του κινητήρα και η ηλεκτρονική χαρτογράφηση που χρησιμοποιούμε στο V4R, προέρχεται στην ουσία από την GP μοτοσυκλέτα της προηγούμενης διετίας, με την οποία έτρεχε στους αγώνες. Οπότε νομίζω ότι από πολλές πλευρές, έχει λιγότερα να μάθει. Μόνο τα ελαστικά είναι που πρέπει να συνηθίσει λίγο. Είναι όμως ενδιαφέρον γιατί πιστεύω ότι και οι δύο μπορούμε να φέρουμε πράγματα στο τραπέζι και τα σχόλιά μας μέχρι στιγμής, ειδικά για τους σημαντικούς τομείς, είναι κατά μεγάλο βαθμό στο ίδιο μήκος κύματος. Οπότε συμφωνούμε για τα σημαντικά, και ναι, αυτό είναι καλό."

Συνεργάστηκε ο Alan Cathcart, φωτογραφίες: Milagro/Gigi Soldano και Thomas Maccabelli

Θυμηθείτε το gallery με πλούσιο φωτογραφικό υλικό υψηλής ανάλυσης από την παρουσίαση του νέου Ducati V4R

Motul WSBK-Assen: Ο Bautista γράφει ιστορία!

Παντός καιρού νικητής!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

15/4/2019

Επίσημα, μπορεί ήδη να έχουμε αλλάξει εποχή βρισκόμενοι στην άνοιξη, με το καλοκαίρι να απέχει μόλις ενάμιση μήνα, όμως ο καιρός έχει ξεκάθαρα τη δικιά του άποψη. Μάλιστα, αυτό το σαββατοκύριακο αποφάσισε να ξεσπάσει στις πίστες τόσο του Austin που είχαμε τον αγώνα των MotoGP όσο και στο TT Assen. Ειδικότερα για το παγκόσμιο πρωτάθλημα Superbike, ο καιρός έδειξε για τα καλά τα δόντια του με την εμφάνιση χιονόπτωσης, αλλάζοντας τελείως το πρόγραμμα του διημέρου, με το πρώτο σκέλος να μεταφέρεται για το πρωί της Κυριακής -αντί του Σαββάτου- και κατά συνέπεια να ακυρώνεται ο Tissot Superpole Race.

Πρώτος Σκέλος

Τα δοκιμαστικά που είχαν προηγηθεί τόσο την Παρασκευή όσο και το Σάββατο –πριν βγουν οι κόκκινες σημαίες- έδειχναν πως αν μη τι άλλο, οι αγώνες που θα ακολουθούσαν θα ήταν γεμάτοι μάχες και με περισσότερο ενδιαφέρον απ’ ότι είχαμε συνηθίσει μέχρι πρότινος. Επιπρόσθετα, το πρώτο σκέλος ήταν γεμάτο εκπλήξεις, με τον Markus Reiterberger (BMW Motorrad WorldSBK Team) να βρίσκεται στην πρώτη σειρά της γραμμής εκκίνησης. Μόλις έσβησαν τα φώτα, γίναμε μάρτυρες για άλλη μια φορά των εκπληκτικών εκκινήσεων του Alvaro Bautista (ARUBA.IT Racing – Ducati) όπου έφτασε στην πρώτη στροφή διατηρώντας την πρωτιά. Ο αναβάτης της Ducati σημείωσε την 10η συνεχόμενη νίκη του και έγραψε ιστορία αποτελώντας τον πρώτο αναβάτη στο Motul WSBK που έχει καταφέρει να στεφθεί νικητής στους 10 πρώτους αγώνες του πρωταθλήματος. Ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team), αποτελώντας ένα απ’ τα φαβορί του αγώνα συνέχισε το σερί του κατακτώντας και αυτός για δέκατη συνεχόμενη φορά τη δεύτερη θέση. Για να τα καταφέρει έκανε μια εκρηκτική εκκίνηση όπου από όγδοος ανέβηκε στην πέμπτη θέση, ενώ στην αρχή του δεύτερου κιόλας γύρου στην πρώτη στροφή της πίστας προσπέρασε τον ομόσταβλό του Haslam και τον van der Mark –άλλο ένα φαβορί του TT Assen- φτάνοντας τρίτος.

Στον όγδοο γύρο ο Rea κατάφερε να προσπεράσει και τον Reiterberger, παραμένοντας δεύτερος μέχρι το τέλος του αγώνα και ρίχνοντας τον αναβάτη της BMW στην αγέλη που τους ακολουθούσε. Ως εκ τούτου, ο Reiterberger δεν άργησε να πέσει θύμα των van der Mark, Haslam και Lowes, τερματίζοντας εν τέλει έκτος. Πρώτα τον προσπέρασε ο van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team) όπου ανέβηκε στο τρίτο σκαλί του βάθρου απέχοντας απ’ τον Rea 1,8”. Στον 12ο γύρο ο Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) με την σειρά του έκανε την επίθεσή του στον Reiterberger, αφήνοντάς τον στα δόντια του Halsam όπου ένα γύρο αργότερα τον άφησε εκτός της πεντάδας. Ο Halsam κυνήγησε τον Lowes και τρεις γύρους πριν το τέλος κατάφερε να τον προσπεράσει, όμως δεν μπόρεσε να παραμείνει μπροστά. Εν τούτοις τερμάτισε πέμπτος πίσω απ’ τον van der Mark που ολοκλήρωσε τον αγώνα τέταρτος.

O Chaz Davies τερμάτισε έβδομος, μια θέση που διατήρησε απ’ τον έκτο γύρο του αγώνα κι έπειτα. Ο Jordi Torres (Team Pedercini Racing) και ο Τούρκος Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) αποτέλεσαν τους μοναδικούς ανεξάρτητους αναβάτες που τερμάτισαν εντός της δεκάδας. Οι δυο τους έθεσαν ως αρένα τις στροφές "1"και "2" της πίστας, καθώς εκεί αντάλλαξαν πολλές φορές θέσεις, με τον Toprak να υποκύπτει στις πιέσεις του Torres και να τερματίζει πίσω του ένατος. Ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) τα πήγαινε καλά για το πρώτο μισό του αγώνα και μονομάχησε με τον Chaz Davies (ARUBA.IT Racing – Ducati) όμως απ’ τα μέσα κι έπειτα άρχισε να χάνει θέσεις, κλείνοντας τελικά τη δεκάδα και τερματίζοντας τρεις θέσεις πιο κάτω απ’ αυτή που ξεκίνησε.

 

Δεύτερο Σκέλος

Μπορεί ο δεύτερος αγώνας να είχε το ίδιο αποτέλεσμα με τον πρώτο, αφού ο Bautista (ARUBA.IT Racing – Ducati) βρέθηκε πάλι στην κορυφή, όμως είχε πολύ περισσότερο ενδιαφέρον. Ο Rea έκανε μια επική εκκίνηση και στην πέμπτη στροφή της πίστας βρέθηκε να ηγείται του αγώνα θυμίζοντας τα περσινά του μεγαλεία, που ήταν σχεδόν μόνιμος κάτοικος της πρώτης θέσης…όπως φέτος είναι πλέον ο Bautista. Μάλιστα, κατάφερε να κρατήσει τα ηνία του αγώνα μέχρι τον πέμπτο γύρο, όσο ο Bautista καραδοκούσε και σχεδίαζε την επίθεσή του. Στον έκτο γύρο, ο αναβάτης της Ducati είχε αποφασίσει πως η όγδοη στροφή θα ήταν το σημείο της μονομαχίας του με τον Rea και εκεί έκανε το χτύπημά του περνώντας απ’ την εσωτερική. Με τον Bautista να είναι πλέον μπροστά, ο Rea γνώριζε πως θα έπρεπε να ανακάμψει άμεσα αν ήθελε να μείνει κοντά του. Ο Davies που ήταν πίσω τους, έκανε την κίνησή του στον Rea στην επόμενη στροφή καταλαμβάνοντας για λίγο τη δεύτερη θέση, δίνοντας ελπίδες στη Ducati για το ένα-δύο.

Ο Jonathan Rea όμως δεν επέτρεψε να γίνει κάτι τέτοιο και αμέσως, ένα γύρο αργότερα, προσπέρασε τόσο τον van der Mark όσο και τον Davies, βλέποντας το δεύτερο σκαλί του βάθρου. Όμως, ήταν πολύ νωρίς για να κατοχυρωθεί η θέση στον Rea. Πιο πίσω, ο van der Mark αργά και σταθερά κατά τη διάρκεια του αγώνα, είχε ξεκινήσει να ανεβαίνει απ’ την πέμπτη θέση και τρεις γύρους πριν το τέλος βρισκόταν στην ουρά της ZX-10RR του Rea. Τότε ο van der Mark, προσπέρασε τον αναβάτη της Kawasaki για τελευταία φορά και τερμάτισε δεύτερος, αποτελώντας το καλύτερό του αποτέλεσμα για φέτος. Ως εκ τούτου ο Rea ανέβηκε στο τρίτο σκαλί και η διαφορά του με τον Bautista αυξήθηκε ακόμη περισσότεροΟ Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) τερμάτισε για δεύτερη φορά τέταρτος, αφήνοντας τον Davies να κλείσει την πεντάδα

Στην έκτη και έβδομη θέση βρέθηκαν οι αναβάτες της BMW με τον Reiterberger να επικρατεί του Sykes, ενώ όγδοος τερμάτισε ο Leon Haslam (Kawasaki Racing Team). Τις τελευταίες θέσεις της δεκάδας συμπλήρωσαν ο Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) και ο Jordi Torres, όμως αυτή τη φορά ο Τούρκος κατάφερε να επικρατήσει τερματίζοντας μπροστά απ’ αυτόν στην ένατη θέση.

Το παγωμένο Assen μπορεί να είχε έναν αγώνα λιγότερο λόγω της κακοκαιρίας, όμως πρόσφερε περισσότερο θέαμα στους θεατές. Παράλληλα, είχαμε περισσότερους αναβάτες να παίρνουν μέρος στις μάχες για το βάθρο, αυξάνοντας το ενδιαφέρον με ρυθμούς αριθμητικής προόδου. Ακόμη, είδαμε το κενό μεταξύ του αήττητου Bautista και του δεύτερου να κλείνει αισθητά και να περιορίζεται κάτω απ’ τα πέντε δευτερόλεπτα. Αν αυτό οφείλεται στην παρέμβαση της Dorna ή όχι δεν είναι απολύτως ξεκάθαρο, διότι τόσο η ιδιαιτερότητας της πίστας, αλλά και των καιρικών φαινομένων που εμφανίστηκαν, θολώνουν το τοπίο. Με τον επόμενο αγώνα να απέχει κάτι λιγότερο από ένα μήνα, ο καιρός λογικά θα φύγει απ’ την εξίσωση και τα δεδομένα θα είναι πιο καθαρά, με την Imola να προσφέρει πιο αντικειμενικά στοιχεία για το πόσο έχουν επηρεαστεί ή όχι οι επιδόσεις της V4 R.

Ετικέτες