MOTUL WSBK Catalunya: Ducati με βροχή και χωρίς βροχή!

Δύσκολοι αγώνες στα Superbike με πολλές πτώσεις
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/9/2021

Η βροχή του Σαββάτου έφερε τους αναβάτες αντιμέτωπους με αποφάσεις της τελευταίας στιγμής χωρίς να έχουν δοκιμάσει την πίστα στο βρεγμένο και με θερμοκρασίες που δεν είχαν καμία σχέση με τον δεύτερο αγώνα της Κυριακής.

Από την αρχή φάνηκαν τα δύσκολα όταν ο Gerloff έπεσε καθώς πήγαινε να πάρει την θέση του στην εκκίνηση. Ο Razgatlioglu έφυγε γρήγορα εμπρός με τον Rea να κυνηγά τον Locatelli, τον Rinaldi και τον Sykes και πολύ γρήγορα να ξεμπερδεύει και να μπαίνει δεύτερος. Πριν τελειώσει ο πρώτος γύρος θα είχαν ήδη παλέψει με τον Razgatlioglu περνώντας μπροστά, χάνοντας την θέση και ξανά κερδίζοντάς την.

Με ένα όμορφο σερί προσπεράσεων ο Bassani κατάφερε να ανέβει στην τρίτη θέση με τον van der Mark πίσω του. Ο Bassani έφτασε να παλεύει με τον Razgatlioglu για την δεύτερη θέση πράγμα που ωφέλησε τον Rea για λίγο.

Στην μέση του αγώνα ο Razgatlioglu καταφέρνει να περάσει τον Rea μετά από μεγάλη μάχη με τον Bassani και λίγο αργότερα ο Bassani τον ακολουθεί μπαίνοντας δεύτερος, την ώρα που οι Ducati ανέβαζαν ρυθμό.

Τότε ήταν που ένα πρόβλημα στην μοτοσυκλέτα του Razgatlioglu τον ανάγκασε σε εγκατάλειψη με τον Bassani εμπρός αλλά τον Redding σε πολύ καλύτερο ρυθμό στο βρεγμένο. Όχι μόνο πέρασε τον Bassani αλλά έκανε και διαφορά με το βάθρο του πρώτου αγώνα στο τέλος να έχει μόνο Ducati και τον Rea να μένει τέταρτο με μεγάλο απών τον Razgatlioglu!

Μετά από μία πτώση του Davies στον superpole και με τον καιρό να είναι ιδιαίτερα καλός, ο σημερινός, δεύτερος αγώνας των MOTUL WSBK, έδειχνε πως θα έχει τελείως διαφορετική εξέλιξη, όμως και πάλι έφερε Ducati στην κορυφή.

Μπροστά στην αρχή και πάλι ο Razgatlioglu με Rinaldi και Bautista πίσω του και τον Rea να ετοιμάζεται για αντεπίθεση. Δύο πτώσεις όμως διακόπτουν τον αγώνα με την δεύτερη ανάμεσα σε Mahias και Sykes να φέρνει την κόκκινη σημαία και ο αγώνας ξεκίνησε και πάλι με 19 όμως γύρους. Ο Razgatlioglu φεύγει μπροστά και έχει πίσω του τον Rea και να τον Rinaldi να παλεύουν για την δεύτερη θέση με τον Rea να κερδίζει γρήγορα την Ducati και να κυνηγά την Yamaha.

Στην ευθεία όμως ο Rinaldi περνά και τους δύο με την Ducati να δείχνει την υπεροχή της και τον Razgatlioglu να ξανά παίρνει την θέση του, που άλλου, στα φρένα. Τελείως διαφορετική η γραμμή του Rea από των δύο μπροστά στις επόμενες στροφές με τους τρεις πρώτους να αρχίζουν να ξεφεύγουν μπροστά.

Στον τέταρτο γύρο ο Rinaldi καταφέρνει τελικά να περάσει μπροστά με τον Redding να ανεβαίνει αλλά για λίγο καθώς έχασε την γραμμή του και λίγο αργότερα ο Locatelli κατάφερε να πιάσει τους πρώτους έχοντας πίσω του τους Bautista, Redding και Gerloff.

Ο Redding επανέλαβε την προσπάθειά του απέναντι στον Bautista με το ίδιο αποτέλεσμα, ενώ ο Rinaldi δεν κατάφερνε τελικά να διατηρήσει τόσο στενή επαφή με τους πρώτους όσο θα ήθελε.

Στην μέση του αγώνα ο Rinaldi καταφέρνει ακόμη να είναι μπροστά, με Razgatlioglu και Rea να ακολουθούν. Όμως ο Locatelli κατάφερε και πάλι να πιάσει τον τελευταίο των πρώτων, τον Rea φέρνοντας μαζί του τον Bautista και τον Redding. Ο Rea ήταν ήδη λίγο πιο αργός από τους πρώτους και τώρα έπρεπε να παλέψει και για την θέση του πράγμα που αφαιρούσε ακόμη περισσότερο χρόνο γύρο με τον γύρο. Στον 11 γύρο ο Locatelli τα καταφέρνει, αμέσως μετά ο Rea περνά ξανά εμπρός και πάλι όμως ο Locatelli εκμεταλλεύεται την καλύτερη τοποθέτησή του και ξανά περνά εμπρός σε μία διαδικασία που χάριζε θέαμα, καθώς ο Bautista έχανε την δικιά του γραμμή και καθάριζε τον δρόμο για τον Redding.

Ο Rea δέχτηκε την επίθεση του Redding και έχασε με τον Bautista να ετοιμάζεται να κάνει το ίδιο στην ευθεία, όπου ο Rea χάνει τα φρένα και φεύγει εκτός στην πρώτη στροφή χάνοντας πλέον και την μάχη. Ο Razgatlioglu εκείνη την στιγμή περνούσε πρώτος με τον Rinaldi να μην τον αφήνει όμως να φύγει.

Ο Rinaldi ήταν τόσο έτοιμος να φέρει την Ducati στην κορυφή και στο στεγνό που πέρασε στον 15ο γύρο τον Razgatlioglu στην ευθεία μαζεύοντας θραύσματα από την πίστα και φρενάροντας εξαιρετικά, μπροστά στον μάστορα του φρεναρίσματος. Ο Redding προσπάθησε και εκείνος στο τέλος του αγώνα να εκμεταλλευτεί την καλύτερη πρόσφυση από την σκληρότερη γόμα του ελαστικού που φορούσε αλλά δεν τα κατάφερε και ο Razgatlioglu έκανε την διαφορά για την βαθμολογία του πρωταθλήματος ακόμη και για ένα πόντο, κρατώντας τελικά την δεύτερη θέση και με τον Rinaldi να παίρνει μία μεγάλη νίκη!

 

 

Η Yamaha R1 "Piro" Replica σε δημοπρασία

Φόρος τιμής στον Pirovano
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

22/10/2020

Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, τα Motul WSBK επέστρεψαν στην πίστα του Estoril στην Πορτογαλία για πρώτη φορά μετά από κάτι περισσότερο από ένα τέταρτο το αιώνα. Πριν από 27 χρόνια, η συγκεκριμένη πίστα ήταν και πάλι το σκηνικό για το φινάλε της σεζόν, όπου ο Fabrizio Pirovano πήρε την 10η και τελευταία του νίκη στο Πρωτάθλημα, σε έναν αγώνα που είχε διακοπεί λόγω της βροχής.

Για να τιμήσει αυτόν τον μεγάλο, αδικοχαμένο αναβάτη, η Yamaha ετοίμασε ένα σπέσιαλ R1 "Piro" Replica, το οποίο έκανε ένα τιμητικό γύρο στην πίστα. Η μοτοσυκλέτα χρησιμοποίησε ως βάση της ένα Yamaha R1 2020 και δημιουργήθηκε από την Yamaha Motor Europe, βαμμένη στον συνδυασμό του ροζ και του άσπρου, όπως το YZF 750SP με το οποίο κατέκτησε τη νίκη ο Pirovano το 1993.

Την μοτοσυκλέτα την οδήγησε ο πρώην Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP και αγωνιζόμενος στα WSBK, Alessandro Gramigni, ο οποίος ήταν στενός φίλος του Pirovano. Φυσικά, η οικογένεια του Fabrizio ήταν καλεσμένη στον αγώνα και στάθηκαν μαζί με τον Gramigni στην σχάρα εκκίνησης, πριν τον τιμητικό γύρο.

Μετά τον αγώνα, η μοτοσυκλέτα έχει τεθεί προς δημοπρασία online και όλα τα έσοδα θα διατεθούν στο ίδρυμα Fondazione Oncologia Niguarda Onlus που πραγματοποιεί έρευνες κατά του καρκίνου, και το οποίο στηρίζει η οικογένεια του Pirovano μετά τον θάνατό του.

Με καταγωγή από το Biassono της Λομβαρδίας, ο Fabrizio ήταν τακτικός "επισκέπτης" του βάθρου στα πρώτα χρόνια του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Superbikes, ενώ τερμάτισε δεύτερος στην βαθμολογία το 1988, την πρώτη χρονιά διεξαγωγής του, με την Yamaha. Το 1990 ήταν ξανά δεύτερος με πέντε νίκες, δύο εξ αυτών στην Monza. Δύο χρόνια αργότερα επανέλαβε τις νίκες του στην ιταλική πίστα, παίρνοντας το προσωνύμιο "ο Βασιλιάς της Monza".

Την τελευταία του και πιο εντυπωσιακή νίκη, την έκανε –όπως γράψαμε και παραπάνω- στο βρεγμένο Estoril. Μετά την εκκίνηση έμεινε στις πιο πίσω θέσεις, αλλά με ένα ρεσιτάλ οδήγησης και με αρκετές μάχες με τους Falappa και Bontempi, κατάφερε να δει πρώτος την καρό σημαία.

Το 1997 μεταπήδησε στην κατηγορία Supersport, παίρνοντας το Πρωτάθλημα της επόμενη χρονιά. Το 2006 αποσύρθηκε από την ενεργό δράση και δυστυχώς απεβίωσε το 2016, μετά από μια μακρά μάχη με τον καρκίνο.

Η δημοπρασία της R1 "Piro" Replica ξεκινά από σήμερα και θα ολοκληρωθεί την Κυριακή 1η Νοεμβρίου στις 13:00 ώρα Ελλάδος. Η μοτοσυκλέτα θα πουληθεί στην μεγαλύτερη προσφορά που θα γίνει και ο επόμενος ιδιοκτήτης της μπορεί να επιλέξει αν θα του παραδοθεί σε πλήρως αγωνιστική μορφή, όπως ήταν για τον τιμητικό γύρο στο Estoril, ή αν θα έχει τοποθετημένο τον εξοπλισμό δρόμου, με τα βαμμένα φαίρινγκ, την αγωνιστική εξάτμιση της Akrapovič και τα σλικ ελαστικά της Pirelli να του παραδοθούν ως ξεχωριστό κιτ.

Ετικέτες