Παγκόσμιος Πρωταθλητής Superbike 2018 ο Rea! Ισοφαρίζει τον Fogarty

MOTUL-WSBK: Ο τίτλος για το 2018 στον αναμενόμενο διεκδικητή του!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/9/2018

Εξασφάλισε με μαθηματικό προβάδισμα τον τίτλο ο Rea που στην σέλα της Kawasaki αποτελούν ένα σαρωτικό δίδυμο από το 2015, μην αφήνοντας κανένα να σηκώσει κεφάλι!

Με την σημερινή του επίδοση στον αγώνα του Magny-Cours, του MOTUL-WSBK, εξασφάλισε την ήδη προδιαγεγραμμένη φετινή πορεία του πρωταθλήματος, συντομεύοντας ακόμα περισσότερο την στέψη του. Με την ανακήρυξή του σε Παγκόσμιο Πρωταθλητή για το 2018, ο Rea ισοφαρίζει την σειρά τίτλων του Carl Fogarty το 1994, 1995, 1998 και 1999.

Λίγο καιρό πριν, στο Brno, ο Rea είχε σπάσει ένα άλλο ρεκόρ του Fogarty καθώς πέρασε τις 59 νίκες στο MOTUL-WSBK, σε έναν αγώνα που είχε δύο εκκινήσεις μετά από κόκκινη σημαία.

Μπορεί φέτος να μην ξεκίνησε με τον παραδοσιακά δυναμικό του τρόπο, όμως ο Rea δεν άφησε πολλές αμφιβολίες για το τι θα καταφέρει. Με μία σειρά διπλών νικών σε Laguna Seca, Misano και την τεχνική Πορτογαλική πίστα στο Portimao, ο Ιρλανδός έφερε το καλύτερο αποτέλεσμα που μπορούσε να επιτευχθεί ξεφεύγοντας μπροστά.

Με τον τέταρτο τίτλο του και την δυναμική για ακόμα περισσότερους, τώρα που έλειξε κάθε σκέψη για μετάβαση στα MotoGP, ο Rea είναι πλέον στο επίπεδο του Troy Bayliss και του Carl Fogarty, και στην καλύτερη πορεία που θα μπορούσε για να τους ξεπεράσει.

Με αυτό τον τρόπο, η Kawasaki βλέπει ένα ακόμα τίτλο αναβατών κατέχοντας έξι συνολικά, μαζί με εκείνους των Russell και Sykes. Μονάχα η Ducati έχει πλέον περισσότερους τίτλους στο παγκόσμιο πρωτάθλημα συμπληρώνοντας μία εντυπωσιακή εντεκάδα, καθώς η συμμετοχή της ξεκινά από την δεκαετία του ‘90

 

Χρονολόγιο Παγκόσμιων Πρωταθλητών
Έτος
Αναβάτης
Χώρα
Κατασκευαστής
2018
Jonathan Rea
Αγγλία
Kawasaki
2017
Jonathan Rea
Αγγλία
Kawasaki
2016
Jonathan Rea
Αγγλία
Kawasaki
2015
Jonathan Rea
Αγγλία
Kawasaki
2014
Sylvain Guintoli
Γαλλία
Aprilia
2013
Tom Sykes
Αγγλία
Kawasaki
2012
Max Biaggi
Ιταλία
Aprilia
2011
Carlos Checa
Ισπανία
Ducati
2010
Max Biaggi
Ιταλία
Aprilia
2009
Ben Spies
ΗΠΑ
Yamaha
2008
Troy Bayliss
Αυστραλία
Ducati
2007
James Toseland
Αγγλία
Sling
2006
Troy Bayliss
Αυστραλία
Ducati
2005
Troy Corser
Αυστραλία
Suzuki
2004
James Toseland
Αγγλία
Ducati
2003
Neil Hodgson
Αγγλία
Ducati
2002
Colin Edwards
ΗΠΑ
Sling
2001
Troy Bayliss
Αυστραλία
Ducati
2000
Colin Edwards
ΗΠΑ
Sling
1999
Carl Fogarty
Αγγλία
Ducati
1998
Carl Fogarty
Αγγλία
Ducati
1997
John Kocinski
ΗΠΑ
Sling
1996
Troy Corser
Αυστραλία
Ducati
1995
Carl Fogarty
Αγγλία
Ducati
1994
Carl Fogarty
Αγγλία
Ducati
1993
Scott Russell
ΗΠΑ
Kawasaki
1992
Doug Polen
ΗΠΑ
Ducati
1991
Doug Polen
ΗΠΑ
Ducati
1990
Raymond Roche
Γαλλία
Ducati
1989
Fred Merkel
ΗΠΑ
Sling
1988
Fred Merkel
ΗΠΑ
Sling

 

Motul WSBK: Ο Dixon βρίσκει ρυθμό με τη Honda - "Είμαι πολύ χαρούμενος, ήταν σαν νίκη στην Cremona "

H καλύτερη επίδοση στο 2026 τόσο για τον Βρετανό, όσο και για τη Honda
Dixon
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

29/9/2026

Αισθητή η βελτίωση του #96, μέρα με τη μέρα στην Cremona, εξασφαλίζοντας τα καλύτερα αποτελέσματα της μέχρι τώρα παρουσίας του στο WorldSBK

Ο Βρετανός Jake Dixon Honda HRC βελτιωνόταν μέρα με τη μέρα στον 10ο γύρο του WSBK στην Cremona, σημειώνοντας τα καλύτερα αποτελέσματα τόσο για τον ίδιο όσο και για τη Honda στη φετινή σεζόν. Ο Dixon αρχίζει να βρίσκει επιτέλους σταθερότητα πάνω στην CBR1000RR-R SP, όσο συμπληρώνει γύρους μετά την επιστροφή του από τον τραυματισμό που τον κράτησε εκτός δράσης σχεδόν σε ολόκληρο το πρώτο μισό της σεζόν. Ο Βρετανός ξεκίνησε δυνατά το Σάββατο με την 9η θέση, ισοφαρίζοντας το καλύτερο αποτέλεσμα της καριέρας του στο WorldSBK από το ντεμπούτο του ως wildcard το 2017, πριν βρει ακόμη περισσότερο ρυθμό το απόγευμα της Κυριακής και τερματίσει στην 6η θέση, το καλύτερο αποτέλεσμα της μέχρι σήμερα καριέρας του στο Πρωτάθλημα.

Από τον απογοητευτικό superpole στο καλύτερο αποτέλεσμα του πρώτου αγώνα

Ο Dixon δυσκολεύτηκε στην αρχή του Σαββατοκύριακου και πήρε μόλις την 18η θέση. Στον πρώτο αγώνα όμως έκανε εξαιρετική εκκίνηση και ήδη στην αρχή του δεύτερου γύρου είχε κερδίσει επτά θέσεις, ανεβαίνοντας στην 11η.

Στον ίδιο γύρο έχασε μία θέση από τον Stefano Manzi (GYTR GRT Yamaha WorldSBK Team), όμως τέσσερις γύρους αργότερα απάντησε στην 8η στροφή, παίρνοντας ξανά τη θέση από τον Ιταλό. Στον 7ο γύρο προσπέρασε και τον Αυστραλό ομόσταυλο του Manzi, Remy Gardner, στην ευθεία πριν από τη 11η στροφή. Στον 9ο γύρο εκμεταλλεύτηκε την πτώση του Alberto Surra μπροστά του και τερμάτισε στην 9η θέση. Ήταν ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα, θεωρώντας όμως ότι το Σάββατο υπήρχε περιθώριο για ακόμη καλύτερη επίδοση.

"Γύρισα στα box με τα εμπρός και τα πίσω ελαστικά εντελώς κατεστραμμένα"

Ο Dixon βρήκε την ευκαιρία να διορθώσει την κακή επίδοση της κατάταξης στον αγώνα Superpole. Αυτή τη φορά ξεκίνησε από την 17η θέση, καθώς ο Gardner κρίθηκε νωρίτερα το πρωί ακατάλληλος να αγωνιστεί.

Ο αναβάτης με το #96 ολοκλήρωσε τον πρώτο γύρο στη 15η θέση, αφού οι Lorenzo Baldassarri (Team GoEleven) και Garrett Gerloff (Kawasaki WorldSBK Team) είχαν επαφή και κατέληξαν εκτός πίστας. Στον δεύτερο γύρο κέρδισε κι άλλες θέσεις, προσπερνώντας τον ομόσταυλό του, Somkiat Chantra, ενώ η πτώση του Alvaro Bautista (Barni Spark Racing Team) στη 6η στροφή και οι υποχωρήσεις των Ιταλών Manzi και Axel Bassani (bimota by Kawasaki Racing Team) τον βοήθησαν να ανέβει κι άλλο στην κατάταξη.

Ο Dixon συνέχισε να πιέζει και πήρε θέσεις από τους δύο αναβάτες της Pata Maxus Yamaha, Xavi Vierge στον 6ο γύρο και Andrea Locatelli στον 8ο, για να τερματίσει στην 9η θέση και να πάρει έτσι τον πρώτο βαθμό της καριέρας του σε Αγώνα Superpole.

Για την ανάκαμψή του στον αγώνα Superpole, ο Dixon είπε, "Δεν ξέρω πώς κατάφερα να ανέβω τόσο ψηλά. Είχα καλή αίσθηση από τη μοτοσυκλέτα, έκανα μερικές καλές προσπεράσεις και ήμουν τυχερός με κάποιους αναβάτες που έπεσαν, οπότε κατάφερα να φέρω ένα καλό αποτέλεσμα. Είμαι πολύ περήφανος. Νομίζω ότι δείχνει τη δουλειά που κάνει η Honda. Είμαι πολύ χαρούμενος, σήμερα ήταν σαν νίκη. Γύρισα στα box με το εμπρός και το πίσω ελαστικό εντελώς κατεστραμμένα μετά τη μισή απόσταση του αγώνα, επειδή προσπάθησα να μείνω όσο περισσότερο μπορούσα με το μπροστινό γκρουπ. Νομίζω ότι όλοι μπορούμε να κρατάμε ψηλά το κεφάλι μας και να είμαστε περήφανοι. Ελπίζω ότι από τώρα μέχρι το Estoril θα έχουμε κάποιες ακόμη αναβαθμίσεις, καθώς η ομάδα δοκιμών με τον Jonny στη Βρετανία και οι άνθρωποι στην Ιαπωνία δουλεύουν σκληρά."

"Η δουλειά που γίνεται παρασκηνιακά αρχίζει επιτέλους να φαίνεται"

Στον αγώνα 2 ο Dixon ξεκίνησε από την καλύτερη 9η θέση. Έχασε μία θέση στην εκκίνηση και έπεσε στη 10η, όμως ανέβηκε ξανά μετά την πτώση του Miguel Oliveira (ROKiT BMW Motorrad WorldSBK Team), ο οποίος βρισκόταν στην 5η θέση και εγκατέλειψε στον 2ο γύρο στη 10η στροφή.

Στη συνέχεια κέρδισε κι άλλες θέσεις στις στροφές 4 και 5, περνώντας εσωτερικά τον Gerloff και τον Tommy Bridewell (Superbikes Advocates), ο οποίος είχε πέσει από μία θέση μπροστά του στη 10η στροφή. Ο Dixon συνέχισε να πιέζει, σημειώνοντας τον καλύτερο γύρο του στον 9ο γύρο με 1'29.111". Στον 11ο γύρο εκμεταλλεύτηκε και την πτώση του Sam Lowes (ELF Marc VDS Racing Team), ανεβαίνοντας στην 6η θέση, στην οποία και τερμάτισε.

Μιλώντας για το καλύτερο μέχρι σήμερα Σαββατοκύριακό του, ο Dixon έδωσε τόνισε την συνολική δουλειά της ομάδας:

"Εδώ σίγουρα δεν είναι εύκολα τα πράγματα και η ομάδα μου έδωσε μια εξαιρετική μοτοσυκλέτα αυτό το Σαββατοκύριακο. Δουλεύουν σκληρά στο παρασκήνιο για να φέρουν πράγματα που θα με βοηθήσουν να αισθάνομαι καλύτερα. Βήμα-βήμα έχουμε κάνει καλή πρόοδο από τις δοκιμές που έχουμε πραγματοποιήσει. Δεν νομίζω ότι τους αναγνωρίζεται αρκετά η δουλειά που κάνουν. Νομίζω ότι δέχονται πολλές επικρίσεις στα media και δεν θεωρώ ότι το αξίζουν, γιατί δουλεύουν πραγματικά πολύ σκληρά πίσω από τις κάμερες. Εγώ βλέπω αυτή την προσπάθεια από κοντά και επιτέλους τώρα αρχίζει να φαίνεται. Είμαι πλέον και εγώ σε καλή φυσική κατάσταση και βήμα-βήμα προσπαθούμε να κάνουμε ακόμη μεγαλύτερη πρόοδο."