Νέα ρεκόρ στο Isle of Man

Έσπασε τα χρονόμετρα η Kawasaki ZX-10RR στο Νησί
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/6/2018

Τις πρώτες υγρές μέρες του φετεινού Isle of Man κανείς δεν θα στοιχημάτιζε ούτε μασημένη τσίχλα ότι το ρεκόρ γύρου που είχε ο  Michael Dunlop από το 2016 θα μπορούσε να καταρριφθεί. Όμως ο ήλιος και η καθαρή άσφαλτος άλλαξαν την εικόνα των δρόμων του Νησιού, με αποτέλεσμα τη δημιουργία ιδανικών συνθηκών. Έτσι, τα ρεκόρ και τα ταχύτερα περάσματα στα διάσημα σημεία της διαδρομής, άρχισαν να έρχονται το ένα μετά το άλλο. Η Kawasaki ZX-10R του Bradford Dean Harrison θα μείνει στην ιστορία ως η πρώτη μοτοσυκλέτα της κατηγορίας RST Superbike TT που είχε μέση ωριαία ταχύτητα πάνω από 134mph (214,4 km/h) και έσπασε όλα τα ρεκόρ, σε όλα τα τμήματα της διαδρομής που είχαν στοιχειώσει τα τελευταία εννέα χρόνια. Μάλιστα αυτό το ρεκόρ έγινε με εκκίνηση από στάση με γεμάτο το ρεζερβουάρ και όχι στο δεύτερο γύρο που οι αναβάτες έχουν πλεονέκτημα από το πέρασμα του check point εν κινήσει και λιγότερη βενζίνη μέσα στο ρεζερβουάρ που κάνει την μοτοσυκλέτα ελαφρύτερη και πιο ευέλικτη.

Ρεκόρ είχαμε και στα sidecar με τους αδερφούς Ben και Tom  Birchall να πετυχαίνουν μέση ωριαία στα 114mph (182,4km/h). Οι συνθήκες εξακολουθούν να είναι καλές και ο καιρός φαίνεται ότι θα τις διατηρήσει έως και την ημέρα του Poker Stars Senior TT. Αυτή τη στιγμή, το θεωρητικό ρεκόρ αν ενώσει κάποιος τα γρηγορότερα περάσματα είναι στα 135.698mph (217,1km/h) που αντιστοιχεί σε χρόνο γύρω στα 16:40.959.

Η πρώτη νίκη της Honda στο ΙοΜ ΤΤ – 1961 [video]

60 χρόνια αγωνιστικής παρουσίας στο "Νησί"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/7/2019

Η φετινή χρονιά σηματοδοτεί την επέτειο των 60 χρόνων παρουσίας της Honda στο Isle of Man, η οποία μέχρι και σήμερα αποτελεί το εργοστάσιο με τις περισσότερες επιτυχίες στο "Νησί". Συνολικά, έχει "μαζέψει" 183 νίκες σε όλες τις κατηγορίες, ένα νούμερο δυσθεώρητο για οποιονδήποτε άλλο ανταγωνιστή. Και αν σήμερα θεωρούμε αυτονόητη την ικανότητα της Honda να παίρνει νίκες και πρωταθλήματα σε παγκόσμιο επίπεδο, πίσω στο 1959 –όταν έκανε την πρώτη εμφάνισή της και… έχασε στο Isle of Man- τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά.
Ο Soichiro Honda ήταν ένας οραματιστής που πίστευε ότι οι αποτυχίες είχαν εξίσου μεγάλη διδακτική αξία, όσο και οι επιτυχίες. Αυτό όμως δεν σήμαινε ότι θα άφηνε μια αποτυχία να σταθεί εμπόδιο στην πορεία της Honda για παγκόσμια κυριαρχία. Η φιλοσοφία του επιβεβαιώθηκε με τον πιο πειστικό τρόπο, καθώς μετά από τις δυο πρώτες αποτυχίες του στους αγώνες του IοM TT, η Honda σάρωσε στις πέντε πρώτες θέσεις σε ΟΛΕΣ τις κατηγορίες που έλαβε μέρος, το 1961. Η ιδιαίτερη σχέση του Soichiro με το IoM TT είχε φανεί από την πρώτη του επίσκεψη στο Νησί το 1954, κατά την διάρκεια των επισκέψεών του σε μεγάλα αγωνιστικά events, όπου παρακολουθούσε και μελετούσε τις προσπάθειες των αντιπάλων της Honda στους αγώνες. Μάλιστα, έχει μείνει στην Ιστορία η περίφημη φράση του ότι "μόνο κερδίζοντας στο Isle of Man μπορούμε να χαράξουμε το μονοπάτι μας για να γίνουμε μια παγκόσμια εταιρεία και να πουλάμε τα προϊόντα μας σε όλο τον κόσμο". Εκείνη την επιτυχημένη χρονιά μάλιστα, η εταιρεία είχε φέρει μαζί της κι ένα κινηματογραφικό συνεργείο, το οποίο κατέγραψε την προσπάθεια και μέρος του υλικού από την πρώτη νικηφόρα χρονιά της Big-H μπορείτε να παρακολουθήσετε στο παρακάτω βίντεο:

Οι αναβάτες της Honda, Sadao Shimazaki, Jim Redman, Tom Phillis, Luigi Taveri και ο θρυλικός Mike Hailwood, κυριάρχησαν στην πρώτη πεντάδα της κατηγορίας Lightweight TT 125cc. Οι Naomi Taniguchi, Kunimitsu Takahashi, Jim Redman, Tom Phillis, και Mike Hailwood έκαναν ακριβώς το ίδιο στην κατηγορία των 250cc. Μάλιστα, για τον Taniguchi ήταν ιδιαίτερης σημασίας αυτή η επιτυχία, καθώς ήταν το μοναδικό μέλος της αρχικής ομάδα του 1959 που είχε τις δύο αποτυχημένες προσπάθειες.
Όλη αυτή όμως η αλματώδης εξέλιξη και οι επιτυχίες, ήταν ουσιαστικά αποτέλεσμα πολλών ετών αθόρυβης προετοιμασίας. Ο Soichiro Honda είχε εργαστεί πολύ σκληρά και ο ίδιος, πολύ καιρό πριν αρχίσουν να μπαίνουν τα θεμέλια της αυτοκρατορίας του. Αυτό δεν είναι κάτι παράξενο, για τον άνθρωπο που όταν έπρεπε να αποφασίσει ποια βαλίτσα θα άφηνε έξω από το αεροπλάνο πριν την πτήση από τη Ρώμη για την Ιαπωνία, προτίμησε να παρατήσει τη βαλίτσα με τα ρούχα του και να πάρει μαζί του την βαλίτσα που ήταν γεμάτη με αγωνιστικά ανταλλακτικά που είχε μαζέψει για το τμήμα R&D της εταιρείας. Ήταν ξεκάθαρα ένας άνθρωπος απόλυτα ταγμένος στον σκοπό του, που του αξίζει ένα μεγάλος φόρος τιμής από όλη την μοτοσυκλετιστική κοινωνία, 60 χρόνια μετά την πρώτη του επιτυχία.