Τα Καρακωστάκια στο Donington

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

1/6/2016

Με συννεφιασμένο καιρό ο Νίκος και ο Δημήτρης έφτασαν στην πίστα του Donington στην Αγγλία. Φέτος κατάφεραν και περπάτησαν την πίστα υπό τις συμβουλές του Kyle Smith, ο οποίος χαρακτηριστικά τους είπε για μια στροφή στην οποία έπεσε πέρυσι και πώς να τη στρίψουν σωστά για να αποφύγουν την πτώση. Το Donington είναι μια αρκετά τεχνική και δύσκολη πίστα τεσσάρων χιλιομέτρων.

Την Παρασκευή το πρωί με ηλιόλουστο και απρόσμενα καλό για την Αγγλία καιρό ξεκίνησε ο Γιώργος να επισκευάζει την μοτοσυκλέτα του Δημήτρη από την πτώση του στο Assen. Όλες οι μοτοσυκλέτες του European Junior Cup είναι ίδιες και απαγορεύονται οι βελτιώσεις. Η διοργάνωση όμως αποφάσισε και έδωσε επιλογές γραναζώματος οπότε ο Γιώργος είχε πολύ δουλειά να αλλάξει και να ρυθμίσει τις δύο μοτοσυκλέτες. Και φυσικά η δουλειά έγινε περισσότερη με την πτώση του Δημήτρη στο απογευματινό ελεύθερο της Παρασκευής. Ενώ ήταν ένατος, είχε καλό ρυθμό και γρήγορα έπιασε τον περσινό του χρόνο, πίεσε λίγο παραπάνω έχασε το μπροστινό και έπεσε. Κατάφερε όμως να βελτιώσει τον περσινό του χρόνο από τον αγώνα κατά 1,3 δευτερόλεπτα και χρονομετρήθηκε δωδέκατος. Ο Νίκος έκανε τον ίδιο χρόνο με τον αγώνα πέρυσι προσαρμοσμένος άμεσα και χρονομετρήθηκε 28ος, με πρόβλημα στο κιβώτιο που έπρεπε να διορθωθεί. Έτσι ο Γιώργος δούλεψε υπομονετικά σχεδόν μέχρι τα μεσάνυχτα με φακό και ελάχιστο φως για να καταφέρει να την επισκευάσει, όπως και την τραυματισμένη μοτοσυκλέτα του Δημήτρη.

Το πρωί του Σαββάτου ο χρόνος πίεζε πολύ και ίσα που πρόλαβαν να ζεσταθούν τα ελαστικά από τις κουβέρτες. Με αρκετά χρησιμοποιημένα ελαστικά ο Δημήτρης έκανε τον χρόνο της Παρασκευής. Ο Νίκος είχε μια ανώδυνη πτώση στον δεύτερο γύρο αλλά ξαναμπήκε με περισσότερη φόρα και ταχύτερο γυρολόγιο κατά 3,5 δευτερόλεπτα αποδεικνύοντας την ωριμότητά του στην αντιμετώπιση πτώσεων και γρήγορη επαναφορά.
Μετά το μεσημεριανό διάλλειμα, ο Δημήτρης βελτιώθηκε μισό δευτερόλεπτο και κατέλαβε την 15η θέση στην εκκίνηση και ο Νίκος σχεδόν ένα δευτερόλεπτο και κατέλαβε την 23η θέση στους 30 αναβάτες.
Αυτή τη φορά ο αγώνας ήταν στις 10:30 το πρωί που σήμαινε γεμάτες εξέδρες για τον αγώνα του EJC! Ευτυχώς ο καιρός παρέμεινε καλός και ο αγώνας ξεκίνησε με ελπίδες για τον Δημήτρη και τον Νίκο. Ο Δημήτρης γρήγορα βρέθηκε στην 13η θέση και στους τελευταίους γύρους είχε μια δυνατή μάχη με τον Ιταλό Carbonera για την 12η θέση. Με αρκετές αλληλοπροσπεράσεις τελικά ο Carbonera κατάφερε να περάσει την γραμμή τερματισμού κατά ένα δέκατο του δευτερολέπτου γρηγορότερα. Έτσι ο Δημήτρης πρόσθεσε άλλους τρεις βαθμούς στην ελληνική συμμετοχή στον πίνακα του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Superbike και το όνομά του με την ελληνική σημαία υπάρχει στην 18η θέση του επίσημου πίνακα με τους βαθμολογούμενους αναβάτες. Ο Νίκος κάνοντας έναν πολύ καλό αγώνα κατέβασε κι άλλο τον χρόνο του αλλά μια λανθασμένη ταχύτητα του στέρησε τον τερματισμό αφού είχε μια άσχημη πτώση στον τελευταίο γύρο. Ευτυχώς δεν χτύπησε και η ζημιά ήταν μόνο υλική. Κρατάμε το θετικό που ήταν η πολύ βελτιωμένη του εμφάνιση αφού μέχρι την πτώση του είχε καταφέρει να ανέβει στην 18η θέση.

Χορηγοί της Ελληνικής Συμμετοχής στο EJC / WSBK
ΑΦΟΙ ΣΑΡΑΚΑΚΗ HONDA GREECE
MOTO MONKEY
PIRELLI
CASTROL
TZORTZOPOULOS SHOEI IXS SIDI
CALIFORNIA SUPERBIKE SCHOOL
ERMAX GEORGOPOULOS
EXTRA PRODUCTS TASOULIS

Ο επόμενος αγώνας θα γίνει στο Misano στις 19 Ιουνίου

https://bit.ly/MOTO_678

Υπόλοιπα πρωταθλήματα

Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο

Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O “JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τα Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”