Eli Tomac: Tέλος σε μια τεράστια καριέρα σε Supercross και Motocross - Στο τέλος της σεζόν
Κρεμάει το κράνος του ο Αμερικανός στα 34 - 2ος σε νίκες στην ιστορία του AMA SX
Από τον
Παύλο Καρατζά
1/9/2026
Ο Αμερικανός θρύλος του motocross και του supercross , Eli Tomac, ανακοίνωσε ότι θα αποσυρθεί από τον επαγγελματικό αθλητισμό στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος SMX 2026, κλείνοντας έτσι μια από τις πιο επιτυχημένες καριέρες στην ιστορία του αθλήματος.
Ο Tomac θα μείνει στην ιστορία ως ένας από τους μεγαλύτερους αναβάτες Supercross και Motocross όλων των εποχών, με την καριέρα του να εκτείνεται σε 17 επαγγελματικές σεζόν μεταξύ 2010 και 2026. Ο Αμερικανός αθλητής κατατάσσεται δεύτερος στη λίστα με τις περισσότερες νίκες στην ιστορία της κατηγορίας 450SX με 57 σε Main Event, και τέταρτος στη λίστα των περισσότερων νικών στο AMA Pro Motocross 450MX με 32 νίκες.
Ως δύο φορές πρωταθλητής του AMA Supercross 450SX (2020, 2022) και τέσσερις φορές πρωταθλητής του 450MX (2017, 2018, 2019, 2022), ο Tomac έχει εκπροσωπήσει την Ομάδα των ΗΠΑ στο διάσημο FIM Motocross of Nations (MXoN) έξι φορές, ενώ ήταν μάλιστα αρχηγός την ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο RedBud το 2022.
Πιο πρόσφατα, αναδείχθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής Supercross της FIM για το 2024 στην κατηγορία SX1, ενώ το 2022 τιμήθηκε με το βραβείο ESPY στην περίφημη κατηγορία Καλύτερος Αθλητής στα Ανδρικά Αθλήματα Δράσης.
Eli Tomac: “Θα αποσυρθώ από τους αγώνες Supercross και Motocross στα τέλη Σεπτεμβρίου, μετά τους τρεις τελευταίους γύρους του SMX. Αυτή ήταν η πιο δύσκολη απόφαση που έχω πάρει ποτέ στην επαγγελματική μου καριέρα, αλλά ξέρω βαθιά μέσα μου ότι ήρθε η ώρα και ότι είναι η κατάλληλη στιγμή. Έχω κερδίσει αγώνες και πρωταθλήματα πέρα από κάθε φαντασία. Οι αγώνες ήταν το μόνο πράγμα για το οποίο ξυπνούσα και το μόνο που γνώριζα τα τελευταία 25 χρόνια, αλλά δεν θα το αντάλλαζα με τίποτα.”
Σημαντικά επιτεύγματα στην καριέρα του Eli Tomac
Δύο φορές πρωταθλητής AMA Supercross 450SX (2020, 2022)
57 νίκες σε Main Event της κατηγορίας 450SX στην καριέρα του (δεύτερος όλων των εποχών)
Τέσσερις φορές πρωταθλητής AMA Pro Motocross 450MX (2017, 2018, 2019, 2022)
32 συνολικές νίκες στην κατηγορία 450MX (τέταρτος όλων των εποχών)
Πρωταθλητής AMA Pro Motocross 250MX το 2013
Πρωταθλητής AMA Supercross 250SX West το 2012
Πρωταθλητής FIM World Supercross SX1 το 2024
Κατέχει το ρεκόρ των οκτώ νικών στο Daytona Supercross (2016, 2017, 2019, 2020, 2021, 2022, 2023, 2026)
Isle of Man TT, Superbike: Κυρίαρχος Dean Harrison για πρώτη φορά στην κατηγορία [Video]
Ανεπανάληπτη μονομαχία Michael Dunlop και Peter Hickman για τη δεύτερη θέση
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
2/6/2026
Ο Dean Harrison είχε φροντίσει από μόνος του να ορίσει εαυτόν ως μεγάλο φαβορί για τον αγώνα των Superbikes, κυριαρχώντας στις δοκιμές που είχαν προηγηθεί την περασμένη εβδομάδα και κλείνοντάς τις με εντυπωσιακότατο απολογισμό, καθώς σημείωσε οκτώ γύρους με μέση ωριαία ταχύτητα άνω των 133 mph (214 km/h).
Ο αγώνας έγινε την Κυριακή 31/5, με τον καιρό να κάνει το χατίρι στους αγωνιζόμενους μετά τη βροχή και την ομίχλη που είχε ματαιώσει τον εναρκτήριο αγώνα των Supersport την προηγούμενη μέρα (Σάββατο 30/5).
Peter Hickman
Ο 37χρονος Harrison (Honda Racing UK) δεν άφησε κανένα περιθώριο αμφισβήτησης της ταχύτητάς του και οδήγησε τον αγώνα έξι γύρων από την αρχή ως το τέλος του, τερματίζοντας 15,5 δευτερόλεπτα μπροστά από τον δεύτερο.
Για το δεύτερο σκαλί του βάθρου ήταν που δόθηκε μια σκληρή μάχη, καθώς οι Peter Hickman (Monster Energy BMW Motorrad by 8TEN Racing) και Michael Dunlop (MD Racing Honda) απείχαν μονίμως δέκατα ο ένας από τον άλλο και άλλαξαν θέσεις αρκετές φορές στη διάρκεια των έξι γύρων. Μόνο σε ένα μικρό διάστημα στα μέσα του αγώνα φάνηκε πως ο Hickman θα καθάριζε με τη δεύτερη θέση έχοντας ανοίξει μια διαφορά 2,4 δευτερολέπτων από τον Dunlop, ωστόσο πολύ λίγο αργότερα αυτή είχε ξαναπέσει σε περίπου επτά δέκατα.
Michael Dunlop
Εν τέλει ο Hickman κατάφερε να τερματίσει δεύτερος και να κρατήσει τον Dunlop τρίτο. Να σημειώσουμε πως ο Dunlop δεν έτρεξε με τη Ducati Panigale V4 R, ως είχε ανακοινώσει προ του ΤΤ, αλλά με μια Honda Fireblade. Ο απόλυτος πολυνίκης του ΤΤ πήρε την απόφαση να μην καβαλήσει τη Ducati καθώς θεώρησε πως δεν είχε επαρκή χρόνο να τη στήσει για τους αγώνες, έτσι προτίμησε να πάει με τη μοτοσυκλέτα που χρησιμοποίησε πέρυσι, ωστόσο και εδώ στο τέλος κατηγόρησε τον εαυτό του που δεν είχε προλάβει να τη στήσει όπως ήθελε κι έτσι δεν ήταν σε θέση να παλέψει για νίκη: “Ο μόνος που φταίει είμαι εγώ. Με την έλλειψη χρόνου, όσα έγιναν δεν ήταν εντελώς στο χέρι μου. Η μοτοσυκλέτα δεν έκανε όλα όσα ήθελα και πάλευα πολύ μαζί της, αυτό δεν είναι ποτέ καλό”.
John McGuinness
Πίσω από τους τρεις πρώτους, τέταρτος τερμάτισε ο Josh Brookes (DAO Racing- Honda) και πέμπτος ο σπουδαίος John McGuinness (Honda Racing), ενώ την εξάδα συμπλήρωσε ο Ian Hutchinson (Team RST – BMW).
Η νικητής Harrison έγραψε ταχύτερο γύρο 134.892 mph (217,1 km/h) καθ’ οδόν προς τη νίκη, η οποία είναι η έκτη του Άγγλου σε ΤΤ, αλλά η πρώτη του στην κατηγορία Superbike.
