Εξαιρετική επίδοση από τον Βασίλη Παντελεάκη στο CEV!

Μόλις 24 χιλιοστά ο Παντελεάκης μακριά από μια μεγάλη επιτυχία
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

15/6/2021

Ο Βασίλης Παντελεάκης, το Σαββατοκύριακο 13-14 Ιουνίου βρέθηκε στην πίστα της Βαρκελώνης για να συμμετάσχει στο Ισπανικό πρωτάθλημα CEV REPSOL στην κατηγορία Hawkers European talent cup. Στην κατηγορία αυτή συμμετέχουν 54 αναβάτες από όλο τον κόσμο από 18 διαφορετικές χώρες και είναι η πιο δύσκολη κατηγορία παγκοσμίως για αναβάτες ηλικίας 12 έως 17 χρόνων. Επίσης στην κατηγορία αυτή συμμετέχουν και αναβάτες που αγωνίζονται στο Red Bull Rookies Cup, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το επίπεδο τους ανταγωνισμού.

Λόγω των πολλών συμμετοχών η κατηγορία χωρίζεται σε δύο γκρουπ, με τον Βασίλη να συμμετέχει στο πρώτο γκρουπ που αποτελούνταν από 27 αναβάτες. Στις κατατακτήριες δοκιμές οι 18 πρώτοι του κάθε γκρουπ παίρνουν το εισιτήριο για τον τελικό αγώνα της Κυριακής, ενώ οι υπόλοιποι 18 αναβάτες που δεν θα προκριθούν απευθείας συμμετέχουν στον αγώνα τελευταίας ευκαιρίας και από κει προκρίνονται οι δύο πρώτοι. Ο Παντελεάκης θα συμμετάσχει σε αυτό το πρωτάθλημα ως έκτακτη συμμετοχή (wild card) σε δύο με τρεις αγώνες, με σκοπό να αποκτήσει  μεγαλύτερη εμπειρία που θα τον βοηθήσει στο ιταλικό πρωτάθλημα, εκεί που δίνει το μεγαλύτερο βάρος για τη φετινή χρονιά.

Ο Βασίλης βρέθηκε εκεί να αγωνίζεται με μια καινούργια ομάδα την (Avatel-Cardoso Racing) μη έχοντας κάνει δοκιμές πριν τον αγώνα, μη γνωρίζοντας την πίστα και με μια νέα μοτοσυκλέτα, την οποία θα οδηγούσε για πρώτη φορά. Η Πέμπτη ήταν η ημέρα των ελεύθερων δοκιμών και ο Βασίλης Παντελεάκης με την ομάδα του εκμεταλλεύτηκαν άριστα τα τρία 35λεπτα sessions πετυχαίνοντας χρόνο 1.55.900. Την Παρασκευή το πρόγραμμα περιλάμβανε δυο 40λεπτα ελεύθερων δοκιμών. Χάνοντας όμως το πρώτο 40λεπτο λόγω προβλήματος στο ηλεκτρικό σύστημα της μοτοσυκλέτας του είχε ως αποτέλεσμα να αγχωθεί και να χάσει την αυτοσυγκέντρωση του για το δεύτερο κομμάτι των δοκιμών, γεγονός που του στέρησε την ευκαιρία να βελτιώσει την επίδοση της Πέμπτης φεύγοντας με χρόνο 1.56.612.

Το Σάββατο περιλάμβανε κι αυτό δυο 40λεπτα, αυτή τη φορά όμως χρονομετρημένων κατατακτήριων δοκιμών, όπου οι 18 πρώτοι θα έπαιρναν το απευθείας εισιτήριο για τον αγώνα της Κυριακής. Εκεί ο Βασίλης Παντελεάκης στα πρώτα χρονομετρημένα τα έδωσε όλα και κατάφερε να κάνει χρόνο 1.54.215 (2,2 διαφορά από τον πρώτο) βελτιώνοντας το  χρόνο της Παρασκευής κατά 2,4 δευτερόλεπτα. Αυτό ο χρόνος, μέχρι τον τελευταίο γύρο του έδινε την 16η θέση και την απευθείας πρόκριση στον αγώνα της Κυριακής. Όμως στον τελευταίο γύρο, τέσσερις αναβάτες βελτίωσαν το χρόνο τους στέλνοντας τον Βασίλη στην 20η θέση, χάνοντας την 18η θέση για 24χιλιοστά  του δευτερολέπτου.

Στα δεύτερα χρονομετρημένα, ο Βασίλης Παντελεάκης πήρε την 17η θέση, αλλά λόγω της υψηλής θερμοκρασίας της ασφάλτου κανένας αναβάτης δεν μπόρεσε να βελτιώσει τους χρόνους των πρώτων χρονομετρημένων, με αποτέλεσμα να μετρήσουν οι καλύτεροι χρόνοι που είχαν έρθει από τα πρώτα χρονομετρημένα. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να στείλει τον Έλληνα αναβάτη στον αγώνα τελευταίας ευκαιρίας όπου οι δύο πρώτοι θα έπαιρναν το εισιτήριο για τον αγώνα της Κυριακής.

Στον αγώνα της τελευταίας ευκαιρίας ο Βασίλης ξεκίνησε από την τρίτη θέση και κάνοντας μία καταπληκτική εκκίνηση έστριψε στην πρώτη στροφή δεύτερος. Μετά ακολούθησε ένας αγώνας οκτώ γύρων και μετά από εναλλαγές θέσεων τον πρώτων έξι αναβατών που πάλευαν για τις δυο πρώτες θέσεις, δεν κατάφερε να προκριθεί τερματίζοντας στην έκτη θέση με διαφορά 600 χιλιοστά διαφορά από τον πρώτο.

Ο Βασίλης Παντελεάκης δήλωσε πως "ήταν ένα δυνατό τριήμερ,ο αποκόμισα πολλές εμπειρίες, γνώρισα καινούργιους φίλους και πήγα σε μία καινούργια ομάδα που δουλέψαμε πάρα πολύ καλά μαζί. Προσπαθήσαμε να βρούμε λύσεις και να τα καταφέρω να προκριθώ στον αγώνα, μέχρι τον τελευταίο γύρο στα χρονομετρημένα στην ταμπέλα μου έβλεπα ότι είμαι στη 16η θέση που μου έδινε την πρόκριση. Ήμουν πολύ χαρούμενος και απογοητεύτηκα όταν έμαθα ότι ήμουν 20ος ερχόμενος στα pit. Στον αγώνα τελευταίας ευκαιρίας δεν ήμουν τόσο επιθετικός όσο θα 'πρεπε κι αυτός ήταν ο λόγος που δεν κατάφερα να είμαι στις δύο πρώτες θέσεις που θα μου έδιναν την πρόκριση. Γενικά όμως απέκτησα πολλές εμπειρίες και ανυπομονώ να ξαναγωνιστώ στο ισπανικό πρωτάθλημα. Θέλω να ευχαριστήσω την ομάδα μου και όλους αυτούς που υποστηρίζουν την προσπάθεια μου."

Ο José Luis Cardoso, Team Manager της Avatel-Cardoso Racing, είπε στις δηλώσεις του: "Ο Βασίλης Παντελεάκης είναι ένας αναβάτης που αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο ισπανικό πρωτάθλημα που είναι άκρως απαιτητικό και ανταγωνιστικό. Η περίοδος προσαρμογής αυτές τις μέρες ήταν πολύ γρήγορη και παραγωγική. Μέρα με τη μέρα μείωσε τις διαφορές με τους αντιπάλους του και αυτό είναι εντυπωσιακό και σημαντικό πράγμα. Απέκτησε σημαντική εμπειρία θα τον βοηθήσει στη συνέχεια και θα είναι μαζί μας στους επόμενους αγώνες που δεν συμπίπτουν με άλλες δεσμεύσεις του, οπότε είμαστε πολύ χαρούμενοι που τον έχουμε μαζί μας και τον καλωσορίζουμε στην ομάδα μας Avatel-Cardoso Racing."

Αντίο Hilary Musson - Πέθανε η 2η γυναίκα που πήρε μέρος στο Isle of Man TT

Από τις πρωτοπόρες γυναίκες στο άθλημα, γρήγορη τόσο σε αγώνες πίστας, όσο και στη Road Racing σκηνή
Αντίο Hilary Musson
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

15/3/2023

“Η είσοδος μου στον κόσμο των δυο τροχών έγινε στα 16 μου, όταν ο πατέρας μου μου αγόρασε την πρώτη μου μοτοσυκλέτα, μια Triumph Tiger Cub, ενώ η αγάπη μου για τους αγώνες ξεκίνησε με την πρώτη επίσκεψη μου στην πίστα του Cadwell Park. Αυτό ήταν, είχα κολλήσει!”

Το 1969 η Hilary Musson συμμετείχε σε έναν αγώνα μόνο για γυναίκες στο Cadwell Park, όπου και τερμάτισε στην 4η θέση. Οι συμμετοχές ήταν λίγες, μόλις 8-9, και λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος οι αγώνες γυναικών δεν συνεχίστηκαν. Έτσι η Hilary ξεκίνησε να αγωνίζεται ενάντια στους άνδρες, κάτι ιδιαίτερα ασυνήθιστο για την εποχή.

Εκεί γεννήθηκε η αγάπη της Hillary για τα δίχρονα γιαπωνέζικα 250, οδηγώντας ένα Suzuki X7, ένα RD 250, ένα LC, κ.α.

Συμμετείχε σε πολλούς αγώνες λεσχών, πάντα καβάλα σε μοτοσυκλέτες παραγωγής τις οποίες οδηγούσε και στη διαδρομή σπίτι-δουλειά αλλά και σε κάθε ταξίδι για να πάρει μέρος με αυτές σε αγώνα.

Το 1974 & 1975 κέρδισε το Πρωτάθλημα British Formula Racing Club 250 production, δημιουργώντας αίσθηση. Την επόμενη χρονιά συμμετείχε στην Avon Production series με ένα Yamaha RD 250μ τερματίζοντας στην 3η θέση του Πρωταθλήματος, ενώ ο σύζυγος της συμμετείχε στην κατηγορία 500 κ.εκ..

Το 1977 η Hilary ξεκίνησε να αγωνίζεται σε διάφορους εθνικούς αγώνες, ώστε να πάρει τη διεθνή αγωνιστική της λισάνς, και να μπορεί να αγωνιστεί στο ΤΤ.

Ο περίγυρος της την προειδοποιούσε πως δεν θα τη δεχόταν στο ΤΤ, αφού μετά την πρώτη γυναικεία συμμετοχή της Beryl Swain το 1962, η FIM είχε απαγορεύσει στις γυναίκες να αγωνίζονται θεωρώντας πως ήταν πολύ επικίνδυνη ασχολία για εκείνες…

Αξίζει εδώ μια μικρή παρένθεση για να παραθέσουμε την περιπέτεια της Beryl Swain, όπου όταν εξέφρασε την επιθυμία της να αγωνιστεί στο ΤΤ το 1962, η FIM ανακοίνωσε έναν φωτογραφικό κανονισμό μώστε να μην μπορέσει η Swain να λάβει μέρος, με τον οποίο οι αναβάτες έπρεπε να ζυγίζουν το λιγότερο 61 κιλά! Τελικά η FIM της επέτρεψε να λάβει μέρος στο ΤΤ, αφού η Beryl φόρεσε μια… ζώνη δύτη με βαρίδια -κάτι ιδιαίτερα επικίνδυνο. Στον πρώτο -και τελευταίο- αγώνα της, η Swain τερμάτισε 23η ανάμεσα σε 25 αγωνιζόμενους, με τους υπόλοιπους 24 να είναι φυσικά άνδρες. Δυστυχώς, την επόμενη χρονιά η FIM -φοβούμενη για τον αντίκτυπο που θα είχε ένας πιθανός θάνατος γυναίκας αγωνιζόμενης στο ΤΤ- απαγόρευσε πλήρως τις γυναικείες συμμετοχές!

Hilary Musson

Παρόλα αυτά, η Hilary πήρε την διεθνή λισάνς, και το 1978 τη δέχθηκαν στην κατηγορία World Championship Formula 3 TT. Όπως έλεγε η Hilary, αρχικά θα προτιμούσε να αγωνιστεί στο ManxGP παρά στο ΤΤ, όμως η διοργάνωση εκεί δεν επέτρεπε στις γυναίκες να αγωνιστούν, μέχρι το 1989.

“Αισθανόμουν τιμή να κάνω το ντεμπούτο μου τη χρονιά της επιστροφής του Mike Hailwood, και είχα μάλιστα την ευκαιρία να του μιλήσω. Τερμάτισα το πρώτο μου ΤΤ στην 16η θέση, μια θέση πίσω από τον άνδρα μου τον John, σε 22 συμμετοχές. Αυτή ήταν και η πρώτη φορά που συμμετείχε ανδρόγυνο στον ίδιο αγώνα.”

Η Hilary συνέχισε να αγωνίζεται στο ΤΤ μέχρι το 1985, με μόνη εγκατάλειψη το 1979, από μηχανική βλάβη.

Δεν είχε ποτέ χορηγία, ούτε βοήθεια από κανέναν, πέρα από μερικές ζελατίνες από τον Bob Heath και από τη φιλοξενία στο Isle of Man, χάρη στον πρώην marshal John Bullivant και τη γυναίκα του Diana.

Πέρα από το ΤΤ, η Hilary συμμετείχε στο Manx GP το 1989, αλλά και στο Southern 100 στη δεκαετία του 1990, τρέχοντας τον τελευταίο της αγώνα το 1993.

Σημειώστε πως είχε κερδίσει και τα Πρωταθλήματα National Sprint Assosciation 125 and 250 στις αρχές των 90s.

Μετά την απόσυρση της από τους αγώνες η Hillary συμμετείχε σε track days, ειδικά στην αγαπημένη της πίστα που ήταν το Donington, με τελευταία μοτοσυκλέτα της ένα δίχρονο Aprilia RS 250.

Το 2006 η Hilary και η οικογένεια της μετακόμισαν στο Isle of Man, όπου συνέχισε την αγωνιστική της εμπλοκή, αυτή τη φορά ως marshal στο ManxGP.

“Τίποτα απ’ όσα έκανα στη ζωή μου δεν έγινε για χάρη της δημοσιότητας, αντίθετα με τις απόψεις κάποιων. Δεν είχα χρόνο για άλλα χόμπι, πέρα από τις κότες και τις γάτες μου, ειδικά την αγαπημένη μου λευκή Manxie, την Kipper.”

Αντίο Hilary

Ετικέτες