IOMTT 2018: Νέα νίκη για Michael Dunlop – Αφιερωμένη στον νεκρό Dan…

Συναισθηματικά φορτισμένο το κλίμα για την o BMW
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/6/2018

Αξιοποιώντας την ευχή του πατέρα, αλλά κι όλης της οικογένειας του Dan Kneen, η Tyco BMW και ο Michael Dunlop πήραν άλλη μία νίκη, από εκεί που ήταν στην δεύτερη θέση με διαφορά 18 δευτερολέπτων..

Στο IOMTT είναι πολύ λογικό να υπάρχουν και μεγάλες διαφορές χρόνου και να εξανεμίζονται και γρήγορα, καθιστώντας έτσι απρόβλεπτη την εξέλιξη κάθε αγώνα. Τον ρυθμό του αγώνα έδωσε πολύ νωρίς ο Dean Harrison σπάζοντας το ρεκόρ γύρου από την εκκίνηση και κάνοντας απευθείας, από εκείνον το γύρο, 3,7 δευτερόλεπτα διαφοράς από τον Dunlop ενώ τρίτος ήταν ο Peter Hickman, με άλλα 1.9 δευτερόλεπτα απόστασης. Την πρώτη εξάδα έκλειναν οι Hillier, Cummins και Johnson όσο ο Harrison εμπρός έκανε τα στόματα να ανοίγουν διάπλατα, ανεβάζοντας την διαφορά στα 5.6 στο μέσο του δεύτερο γύρου και μέχρι να φτάσει στο σημείο που είχε σκοτωθεί ο Dan, είχε φτάσει ήδη στα 8 δευτερόλεπτα από τον Dunlop!

Ο Dean Harrison περιμένει την εκκίνησή του:

Πριν αρχίσουν τα pit stop, ο Harrison ήταν σχεδόν 17 δευτερόλεπτα μπροστά με τον Dunlop σταθερά στην δεύτερη θέση και τον Cummins να ανεβαίνει τρίτος. Τώρα όλες οι διαφορές είχαν γίνει τεράστιες, με αποκορύφωμα τον Johnson μισό λεπτό πίσω, σχηματίζοντας έτσι μία πρώτη εξάδα που οι θεατές περίμεναν αρκετή ώρα για να την θαυμάσουν. Τότε ξεκίνησαν τα προβλήματα του Harrison, στην μέση του αγώνα, όπου ψαλιδίστηκε σχεδόν η μισή διαφορά με τον Dunlop και μέχρι την μέση του τέταρτου γύρου, είχε πέσει κάτω από τα 5 δευτερόλεπτα.

Αμέσως μετά η ομάδα μάθαινε πως ο Harrison είχε εγκαταλείψει… Με την μορφή που είχε πλέον ο αγώνας, μονάχα με απρόσμενο γεγονός μπορούσε να αλλάξει κάτι, καθώς στο τέλος του τέταρτου γύρου ο Dunlop είχε φτάσει 40,3 δευτερόλεπτα διαφοράς από τον Cummins, με τον Hillier στην τρίτη θέση με σχεδόν είκοσι δευτερόλεπτα ακόμα. Στους επόμενους δύο και τελευταίους γύρους, ούτε τα pit stop δεν γινόταν να αλλάξουν την κατάσταση, παρόλο που ο Hillier ανέβασε ρυθμό. O Hickman που σίγουρα είχε την τρίτη θέση στην τσέπη και το βάθρο, εγκατέλειψε με αρκετή απογοήτευση, όπως φαίνεται και στην φωτογραφία.

Με δύο εγκαταλείψεις και χωρίς ουσιαστικές διεκδικήσεις, ο αγώνας της κορυφαίας κατηγορίας έληξε σε συναισθηματικά φορτισμένο κλίμα, με την ομάδα να αφιερώνει την νίκη στον Dan Kneen.

Ο David Johnson που ανέβηκε στην τέταρτη θέση με τις δύο εγκαταλείψεις, σημείωσε την καλύτερή του στιγμή στην καριέρα του στο IOMTT αλλά όχι χωρίς μάχη καθώς την προστάτεψε από τους υπόλοιπους, μιας και πίσω του οι διαφορές δεν ήταν τόσο μεγάλες, όσο εμπρός. Την πρώτη δεκάδα έκλεισαν οι Rutter, Jessopp, Ivan Lintin, Phil Crowe και Josh Brookes.

Σήμερα το απόγευμα ξεκινά ο επόμενος αγώνας στο IOMTT με την σειρά αγώνων να ολοκληρώνονται την Παρασκευή.

 
Από αριστερά: Conor Cummins, Michael Dunlop and James Hillier

 

Ο Conor Cummins, περιχαρής με την συζηγό του μετά τον τερματισμό στην 2η θέση

Ετικέτες

Ducati: Έγραψε ιστορία ως ο πρώτος ξένος κατασκευαστής που κερδίζει το Ιαπωνικό πρωτάθλημα Superbike

Σαρώνει στα εθνικά και παγκόσμια πρωταθλήματα η Panigale V4 R
Ryo-Mizuno
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/10/2026

Η Ducati έγραψε ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία των αγώνων μοτοσυκλέτας, κατακτώντας – για πρώτη φορά – το All Japan Road Race Championship, το κορυφαίο εθνικό πρωτάθλημα αγώνων ταχύτητας στην Ιαπωνία, γνωστό και ως Ιαπωνικό Πρωτάθλημα SBK. Μάλιστα είναι η πρώτη φορά που τον τίτλο κατακτά κάποιος κατασκευαστής που δεν προέρχεται από την Ιαπωνία.

Αυτό το επίτευγμα εξασφάλισε ο Ryo Mizuno, ο οποίος, οδηγώντας την Panigale V4 R της ομάδας SDG Ducati Team Kagayama, αναδείχθηκε πρωταθλητής στην κατηγορία JSB1000. Αυτή η κατάκτηση σηματοδοτεί ένα ιστορικό ορόσημο για τη Ducati: ποτέ στο παρελθόν ένας μη-ιαπωνικός κατασκευαστής μοτοσυκλετών δεν είχε κατακτήσει τον τίτλο στην κορυφαία κατηγορία του εθνικού πρωταθλήματος της Ιαπωνίας.

Ryo-Mizuno

Ο τίτλος εξασφαλίστηκε το Σάββατο 24 Οκτωβρίου, στην πίστα της Suzuka, όπου η νίκη του Mizuno στον 1ο αγώνα του τελικού γύρου του εξασφάλισε μαθηματικά το πρωτάθλημα, ενώ απέμενε ακόμη ένας αγώνας. Ο Ιάπωνας αναβάτης κυριάρχησε στη σεζόν από τους πρώτους κιόλας γύρους, κερδίζοντας 8 από τους 10 αγώνες του πρωταθλήματος.

Η επιτυχία στην Ιαπωνία έρχεται να προστεθεί στο εντυπωσιακό αγωνιστικό ιστορικό της Panigale V4 R, η οποία γνώρισε μια εξαιρετικά επιτυχημένη σεζόν στους διεθνείς αγώνες Superbike. Στην Ασία, ο Hafizh Syahrin κατέκτησε τον τίτλο του Asia Superbike για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, ενώ ο Harrison Voight αναδείχθηκε πρωταθλητής στο Australian Superbike Championship, μπροστά από τρεις άλλους αναβάτες της Ducati.

Kyle-Ryde
Ο Kyle Ryde κατέκτησε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στη Βρετανία!
​​​​​​

Στην Ευρώπη, ο κατασκευαστής από το Borgo Panigale θριάμβευσε επίσης σε σημαντικά εθνικά πρωταθλήματα, κατακτώντας τον τίτλο του British Superbike (BSB) με τον Kyle Ryde και το γερμανικό πρωτάθλημα EuroMoto Superbike με τον Lukas Tulovic. Αυτές οι επιτυχίες προστίθενται βέβαια στο σημαντικότερο επίτευγμα της σεζόν: το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike, το οποίο κατέκτησε ο Nicolò Bulega με την Panigale V4 R του στην κορυφαία κατηγορία των αγώνων μοτοσυκλετών βασισμένων σε μοντέλα παραγωγής, με 32 νίκες και 4 δεύτερες θέσεις σε 36 αγώνες.

Το δίκτυο ιαπωνικών αντιπροσώπων του κατασκευαστή του Borgo Panigale, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν. Οι Ducati Hamamatsu, Ducati Sapporo, Ducati Kyoto και Ducati Osaka East υποστήριξαν την προσπάθεια της ομάδας και κάτι αντίστοιχο θα θέλαμε να δούμε και στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας, που εκτός της γενικότερης αναβάθμισης που χρειάζεται σε όλα τα επίπεδα, αφού αυτή τη στιγμή είναι στον πάτο, θα θέλαμε να δούμε τη Ducati, όπως και τις υπόλοιπες εταιρείες να στηρίζουν το εθνικό μας πρωτάθλημα και την ανάδειξη τοπικών αναβατών και νέων ταλέντων.

Για τη Ducati, οι αγώνες μοτοσυκλέτας αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο των δραστηριοτήτων της στον μηχανοκίνητο αθλητισμόt. Στην κατηγορία supersport το 2026 έφερε επίσης σημαντικές επιτυχίες στις Ηνωμένες Πολιτείες, με την τέταρτη συνεχόμενη νίκη στο Daytona 200 με τον Josh Herrin και την κατάκτηση του τίτλου MotoAmerica Supersport από τον Darryn Binder. Σε αυτά τα επιτεύγματα στην Ευρώπη προστέθηκε η νίκη του Luke Stapleford στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Supersport.