Mini GP Cup: 2ος γύρος, Μέγαρα

Αύξηση συναγωνισμού!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

12/9/2019

Τον πρώτο αγώνα εντός Αττικής του MiniGP Cup και δεύτερο μετά την Πάτρα, διοργάνωσε η λέσχη ΑΡΗΣ στην πίστα καρτ των Μεγάρων, όπου αναβάτες κάθε ηλικίας και κυρίως οι πιτσιρικάδες, έδωσαν ξανά τον καλύτερο εαυτό τους, κρατώντας ψηλά το επίπεδο του συναγωνισμού και το θέαμα. Ακολουθεί το Δελτίο Τύπου που λάβαμε από τους διοργανωτές με λεπτομέρειες απ’ όσα έγιναν σε κάθε κατηγορία:  

Με έναν αγώνα γεμάτο από ευχάριστες εντάσεις και με έντονη την παρουσία θεατών συνεχίστηκε το MiniGP Cup του 2019. Στην «γρήγορη» πίστα των Μεγάρων, οι γνωστοί και μη πρωταγωνιστές του αναπτυξιακού μοτοθεσμού, συμπληρώθηκαν ξανά από νέες παρουσίες, και έστησαν ένα όμορφο καλοκαιρινό πανηγύρι.

Στην πίστα κάρτ λοιπόν του Αυτοκινητοδρομίου Μεγάρων, στην παιδική κατηγορία, στην KidGP1, ο Σαράντης Γεωργιάδης (ΟΔΜΑΑ, IMR) αν και δυσκολεύτηκε στις δοκιμές, κατάφερε να πάρει μια νίκη αλλά και μια πειστική δεύτερη θέση και έτσι επικράτησε του Νίκου Πιρπιλίδη (ΑΣ Πήγασος, IMR) ο οποίος έκανε το λάθος και έπεσε στο α’ σκέλος τερματίζοντας 4ος, κερδίζοντας όμως στο β’ σκέλος. Έτσι ο Γεωργιάδης έχει μια βαθμολογική υπεροχή ενόψει του τελευταίου αγώνα της χρονιάς αλλά ο Πιρπιλίδης, αν αποφύγει τα λάθη πρώτα, έχει «δικαίωμα στο όνειρο». Άκρως ικανοποιητική η παρθενική εμφάνιση του Κωνσταντίνου Καπουντάλη (ΑΡΗΣ, IMR) ο οποίος είχε μια πανέμορφη μονομαχία με την ελάχιστα εμπειρότερη κορασίδα, την σαφέστατα βελτιωμένη Ιωάννα Κοράκη (ΑΡΗΣ, IMR). Για άλλη μια φορά έκλεψε καρδιές ο μόλις 6χρονος !! Περικλής Καλμπένης (ΑΡΗΣ, Blata) που δεν πτοήθηκε από την «άδικη» πτώση του στο α’ σκέλος.

Στην κατηγορία MiniGP1, ο διπλός νικητής του 1ου αγώνα, ο Κωνσταντίνος Μαυρόπουλος (ΑΡΗΣ, IMR) συνέχισε με την φόρα που είχε κατακτώντας 2 ακόμα νίκες, δυσκολότερα ίσως από ότι περίμενε αφού ο «αντίπαλός» του, ο Γιώργος Φασουλάκης (Ομάδα65, IMR), ειδικά στο β’ σκέλος τον πίεσε δεόντως. Μάλλον άκεφος ο πάντα δυναμικός Σπύρος Αντωνίου (ΦΙΑΜ, IMR) ο οποίος δεν απειλήθηκε από τον επανακάμψαντα νεανία, τον  Παναγιώτη Κολλάρο (ΑΡΗΣ, Honda) ο οποίος με την σειρά του κράτησε πίσω του, τόσο τον βαρυφορτωμένο Κορίνθιο, τον Γιάννη Παλιογιάννη (ΜΟΛΠ, Kayo) όσο την έτερη εκπρόσωπο της Πελοποννήσου, την Τριπολιτσιώτισα Κωνσταντίνα Κοράκη (ΑΡΗΣ, IMR).

Στα «μεγάλα παιδιά», στο IMR Cup, ο επιστρέψαντας στην δράση, πολυνίκης και κυπελλούχος, Γιάννης Λογοθέτης (Ομάδα 65) έβαλε δις την υπογραφή του στις νίκες αφού ο πρωτοπόρος της βαθμολογίας Γιώργος Φράγκος (Ομάδα 65) πίεσε ιδιαίτερα για την νίκη μεν, όμως χωρίς όμως να ρισκάρει να χάσει τον έλεγχο της βαθμολογίας. Αψογη πρώτη εμφάνιση στο μοτοαγωνοπροσκήνιο για τον Χαλκιδαίο Χρήστο Καλατζή (ΑΣ Πήγασος) που πήρε 2 τριτιές μετά από κονταροχτύπημα με το «παλιό» Νίκο Ζαμπετάκη (Ομάδα 65).

Πολύ καλή εμφάνιση και για τον μόνιμο θιασώτη του MiniGP Cup και της κατηγορίας Open PitBikes, τον Αντώνη Καλέμη (Ομάδα 65, IMR) ο οποίος πήρε 2 νίκες χωρίς να πιεστεί από τον «μηχανικά λαβωμένο» Νίκο Λιόλιο (Ομάδα 65, IMR).

Αποτελέσματα στο chronotech.gr, βαθμολογία στο minigp.gr

 

Ευχαριστούμε την ΛΕΜ Μεγάρων για την συμπαράσταση και το AutoMoto Patras για τις όμορφες φωτό!

Αποσύρεται ο Freestyler Dany Torres με σοβαρά προβλήματα στα γόνατα

Αγαπημένος του FMX στην Ισπανία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/10/2020

Ένας από τους αναβάτες με ισχυρή παρουσία στο FMX και καριέρα 13ων ετών αποσύρεται από την ενεργό δράση έχοντας κάνει πέντε χειρουργεία στα γόνατα με το τελευταίο να είναι ολική αρθροπλαστική που κανονικά ακολουθείται σε μεγαλύτερες ηλικίες όταν έχει καταστραφεί πλήρως η άρθρωση από οστεοπόρωση και άλλες εκφυλιστικές ασθένειες. Ο Dany Torres βέβαια είναι μόλις 33 ετών, γεννημένος στις 10/3/1987, έχοντας ξεκινήσει την καριέρα του το 2004 από τα Red Bull X-Fighters.

Τότε ήταν η χρυσή εποχή του FMX όταν η Red Bull πρακτικά κάνει δικούς της τους αγώνες μιας και διοργανώνει τα X-Fighters που είναι ότι πιο εντυπωσιακό και μεγάλο έχει δει ο κόσμος του ΜΧ μετά τα X-Games. Για να σας θυμίσουμε λίγο την εποχή, μόλις το 2000, τέσσερα χρόνια πριν το ντεμπούτο του Dany Torres είχαμε δει το πρώτο backflip σε αγώνα και μάλιστα με κακή προσγείωση. Ήταν το 2002 που ο Travis Pastrana ο πλέον γνωστός Freestyler, θα καθιέρωνε στους αγώνες αυτούς το backflip.

Φανταστείτε πόσο χρόνο έχουμε ακόμη μπροστά μας για να δούμε τα διπλά backflip, και όλες τις διαφοροποιήσεις στα άλματα με ονομασίες όπως cliffhanger, cordova, CrackNac κτλ… Είναι μία εποχή που όλα αυτά ξεκινάνε, μαζί και ο Dany Torres.

Στην Ισπανία γίνονται διοργανώσεις που ξεπερνούν τα 100.000 εισιτήρια, το κόστος διεξαγωγής του αγώνα για να μετατραπεί η αρένα ταυρομαχιών με ένα τεράστιο λόφο χώματος στο κέντρο και ράμπες ολόγυρα είναι τεράστιο.

Οι διοργανωτές ανακαλύπτουν πως είναι προτιμότερο να αποθηκεύουν το χώμα και απλά να το μεταφέρουν στην αρένα, καθώς είναι και κοσκινισμένο δίχως πέτρες και έτσι νοικιάζουν αποθήκες.

Τέτοιο είναι το ενδιαφέρον του κόσμου, που δικαιολογεί αυτά τα έξοδα. Στα χρόνια που ακολουθούν οι αναβάτες θα ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο αεροπορικώς κουβαλώντας στις αποσκευές ένα τιμόνι και μερικούς μοχλούς που τα τοποθετούν σε μοτοσυκλέτες της διοργάνωσης ώστε να μην κουβαλούν μοτοσυκλέτες.

Ο Torres όμως ανέρχεται στην μικρή ομάδα των καλύτερων που η διοργάνωση κουβαλά τις προσωπικές τους μοτοσυκλέτες από πόλη σε πόλη και από χώρα σε χώρα γυρνώντας όλο τον κόσμο!

Ξεκίνησε να πειραματίζεται με το FMX το 2002 και το 2004 βρισκόταν ήδη στον πρώτο αγώνα με φόντο να γίνει ο επόμενος Ισπανός αναβάτης – πρότυπο μετά τον Edgar Torronteras.

Τελικά ο Torres θα ίσιωνε την καμπύλη της ανόδου του πολλές φορές αυτά τα χρόνια και όλες εξαιτίας τραυματισμών στα γόνατα.

Τον περασμένο Ιούλιο χειρούργησε το ήδη χειρουργημένο δεξί πόδι εξαιτίας ενδονοσοκομειακής μόλυνσης από την προηγούμενη φορά και τον περασμένο Σεπτέμβριο μπήκε στο χειρουργείο για 5η φορά συνολικά! Μετά από τρία συνεχόμενα χειρουργεία στο ίδιο πόδι, οι γιατροί προχώρησαν σε ολική αρθροπλαστική και η δυνατότητα του Torres να προσγειώνεται στα πόδια μετά από άλμα πολλών μέτρων, τελείωσε για πάντα. Έπειτα από 30 χρόνια καβαλώντας μοτοσυκλέτες (από τριών ετών ξεκίνησε) και 13 χρόνια επαγγελματικής ενασχόλησης με το FMX ζώντας τις καλύτερες στιγμές αυτού του ακροβατικού αθλήματος, ο Torres εγκαταλείπει την καριέρα του.

Είχα μιλήσει πρώτη φορά μαζί του στην Μαδρίτη το 2011, όταν είχε κερδίσει μπροστά σε ένα μεγάλο κοινό. Τελευταία φορά που θα κέρδιζε εκεί μέσα μπροστά σε 100.000 κόσμο, νούμερα που τα βλέπεις μόνο σε MotoGP.

Δύο αγώνες θα γινόντουσαν το2011 στην Μαδρίτη, βγήκε τέταρτος στον επόμενο ενώ πρώτη φορά κέρδισε εκεί μέσα το 2009. Τότε μου έλεγε πως αυτό που έκανε ήταν το όνειρό του και οι τραυματισμοί ένα ρίσκο που ήταν αποφασισμένος να πάρει.

Δίπλα του ο άλλος μεγάλος αναβάτης που θα στεκόταν λίγο πιο τυχερός στην καριέρα του, ο Robbie Maddison που σε εκείνον τον αγώνα που κέρδισε ο Torres, εκείνος έτρεχε με πρόβλημα στο γόνατο.

Την προηγούμενο χρονιά, το 2010 ο Torres έλειπε από το σύνολο σχεδόν των αγώνων εξαιτίας τραυματισμού στο χέρι.

Το 2011 θα ξανά τραυματιζόταν και οι συνεχείς αυτοί τραυματισμοί θα τον εμπόδιζαν να δείξει το πραγματικό του διαμέτρημα.

Ένας Perdosa του FMX αλλά περισσότερο άτυχος. Μικροκαμωμένος όπως και ο αναβάτης των MotoGP και με την ίδια ευγενική προσωπικότητα.

Το 2015 βγήκε έκτος στο Red Bull X-Fighters που έγινε εδώ στην Ελλάδα, μέσα στο λατομείο, σε έναν από τους πιο εντυπωσιακούς αγώνες όπως είπε και ο ίδιος και μετά και την αποχώρηση του Torronteras από την ενεργό δράση ξεκίνησε και η δική του προσγείωση, μέχρι και τώρα που ανακοίνωσε συγκινημένος πως αποχωρεί.

Πρωταγωνιστής στην δράση χωρίς να είναι από τους πρώτους σε τίτλους και πάντα άτυχος με τους τραυματισμούς, ο Torres είναι ένας από τους αναβάτες που έγραψαν ιστορία στο FMX, το άθλημα που έφτασε να γίνει ξεκάθαρα ακροβατικό χτυπώντας ταβάνι.

Τι άλλο να κάνει κάποιος με μία motocross μοτοσυκλέτα για να χορτάσει το κοινό που τα έχει δει όλα τόσες φορές που του φαίνονται πλέον απλά…