Superprestigio 2017

Χωρίς Marquez και Baker!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

1/12/2017

To Superprestigio, όπως πολλοί μπορεί να θυμάστε από πέρσι, είναι ένας ετήσιος θεσμός στον οποίο παίρνουν μέρος αναβάτες από όλες τις κατηγορίες και τα είδη αγώνων με μοτοσυκλέτες, όπου αγωνίζονται σε μια κλειστή πίστα τύπου flat track, στο Palau Sant Jordi στην Barecelona. Το συγκεκριμένο event αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να διατηρηθεί ζεστό το ενδιαφέρον του κοινού σε μια "νεκρή" περίοδο για τα MotoGP και τα WSBK, ειδικά στην ισπανική αγορά που δείχνει και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον.
Τα τελευταία χρόνια το πιο ηχηρό από τα μεγάλα ονόματα που "έπαιζαν" στο θεσμό, ήταν αυτό του παγκόσμιου πρωταθλητή, Marc Marquez (ο οποίος ήταν και ο εμπνευστής της ιδέας για έναν τέτοιο αγώνα), ενώ οι μάχες και οι κόντρες του με τον Brad Baker, το Αμερικάνο πολυπρωταθλητή του Flat Track, έμειναν στην Ιστορία για το θέαμα που προσέφεραν.
Φέτος, ο αγώνας θα γίνει για άλλη μια φορά στο ίδιο στάδιο στο κέντρο της πόλης στις 16 Δεκεμβρίου, αλλά η είδηση είναι η απουσία των Marquez και Baker από τη λίστα των συμμετοχών. Ο Ισπανός ανακοίνωσε πριν λίγες μέρες, μέσα από τον λογαριασμό του στο Twitter, πως δεν θα συμμετέχει φέτος διότι χρειάζεται ξεκούραση μετά από μια μακριά και δύσκολη σεζόν στα MotoGP. Αυτή τουλάχιστον ήταν η επίσημη δικαιολογία, καθώς ουδείς μπορεί να γνωρίζει με βεβαιότητα το κατά πόσο ήταν δική του απόφαση ή επήλθε μετά από πίεση της Honda, αφού όλοι γνώριζαν ότι στο HRC δεν ήταν ιδιαίτερα χαρούμενοι με την ιδέα της συμμετοχής του τις προηγούμενες χρονιές. Το ρίσκο ενός τραυματισμού ήταν μεγάλο, αλλά από την άλλη δεν μπορούσαν να του απαγορεύσουν να τρέξει.
Ίσως η λογική να απέκτησε μεγαλύτερο βάρος στην απόφαση του Marquez ή μπορεί και να έχει να κάνει με την αλλαγή στην ομάδα της Repsol Honda, καθώς οι Nakamoto και Suppo (οι δύο άνθρωποι που έπαιξαν καθοσριστικό ρόλο στο να πάει ο Marquez στην Honda) δεν ανήκουν πια στο δυναμικό του HRC, οπότε να θεώρησε καλύτερο να μη θέσει τίποτε σε ρίσκο.
Μπορεί λοιπόν στο φετινό Superprestigio να έχουμε σημαντικές απουσίες, αλλά θα υπάρχουν και σημαντικές παρουσίες καθώς θα συμμετέχουν εφτά νυν και πρώην παγκόσμιοι πρωταθλητές από διάφορες κατηγορίες, συν τουλάχιστον δύο Αμερικάνους αγωνιζόμενους στο Flat Track. Ο Johann Zarco (rookie of the year και καλύτερος μη εργοστασιακός αναβάτης στα MotoGP), ο Toni Elias (πρωταθλητής του MotoAmerica Superbike), ο Lucas Mahias (παγκόσμιος πρωταθλητής στα WSS) και ο Gregg Black (αγωνιζόμενος στην κατηγορία stock endurance) θα εκπροσωπήσουν το κομμάτι της ταχύτητας. Οι χωματεροί εκπρόσωποι θα είναι ο Thomas Chareyre (παγκόσμιος πρωταθλητής Supermoto), o Sylvain Bidart (επίσης αγωνιζόμενος στο Π.Π. Supermoto), o Ollie Brindley μαζί με τον Toby Hales από το βρετανικό πρωτάθλημα flat track, ενώ την αμερικάνικη σχολή –αφου θα απουσιάζει και ο Brad Baker λόγω τραυματισμού- θα εκπροσωπήσουν δύο νέα ταλέντα της κατηγορίας. O JD Beach (πρώην αγωνιζόμενος στο Red Bull Rookies Cup και στην Moto2 για έναν αγώνα το 2011, ενώ είναι πρωταθλητής του AMA Pro Flat Track το 2015) και ο Braiar Bauman ένας ταλαντούχος Αμερικάνος αναβάτης που κέρδισε τον αγώνα GNC στην Daytona, που μοιάζει πολύ με το Superprestigio.

Africa Eco Race 2022 - Πρώτοι στην κατηγορία τους Pol Tarres & Yamaha Tenere

Το 1-2 με τον Botturi στα +700Β
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

31/10/2022

Παλεύοντας απέναντι σε ένα στρατό από εργοστασιακά μοντέλα 450 κ.εκ., καβάλα σε δύο Yamaha Tenere World Raid, οι Pol Tarres και Alessandro Botturi κατάφεραν να τερματίσουν στην 5η και 24η θέση γενικής, δείχνοντας με τον καλύτερο τρόπο τις δυνατότητες της δικύλινδρης On-Off των Ιαπώνων.

Στο Africa Eco Race, τον αγώνα Rally που γίνεται στην κλασική διαδρομή του Rally Dakar στην Αφρική, νικητής γενικής και πρώτος στα 450 αναδείχθηκε ο Stefan Svitko με συνολικό χρόνο οδήγησης 44 ωρών 11 λεπτών και 56 δευτερολέπτων.

Τον ακολούθησαν τρεις ακόμα αναβάτες 450, με τον Pol Tarres να κάνει την έκπληξη, τερματίζοντας 5ος γενικής και πρώτος στην κατηγορία μοτοσυκλετών άνω των 700 κυβικών, με χρόνο 50 ωρών, 16 λεπτών και 42 δευτερολέπτων, 6 ώρες και 4 λεπτά πίσω από τον Svitko.

Παρόλο τώρα που ο Botturi είχε δεχθεί εξοντωτικό καπέλο λόγω της βοήθειας που δέχθηκε για να φτάσει στο bivouac μετά από μηχανική βλάβη, κατάφερε να τερματίσει 2ος στην κατηγορία των +700Β, με συνολικό χρόνο 96 ωρών 55 λεπτών και 21 δευτερολέπτων.

Έτσι, οι δυο εργοστασιακοί αναβάτες της Yamaha έγιναν οι πρώτοι αγωνιζόμενοι που ολοκλήρωσαν το Africa Eco Race με δικύλινδρες Adventure μοτοσυκλέτες, τερματίζοντας στη Lac Rose του Dakar στη Σενεγάλη, μετά από 3.000 χιλιόμετρα και 12 ημέρες αγώνα από τη γραμμή εκκίνησης στο Μονακό.

Για τους φίλους της εταιρείας των τριών διαπασών, ο άθλος των Tarres & Botturi ξυπνά μνήμες από τη νίκη του Cyril Neveu με Yamaha στο πρώτο Paris-Dakar Rally το 1979, και χαρίζει νέα αίγλη στις Tenere 700 World Raid –που στη συγκεκριμένη περίπτωση αγωνίστηκαν με κιτ GYTR.

Μεγάλη επίδοση τόσο για τη μοτοσυκλέτα, όσο και για τον αρχάριο σε αγώνες Rally, Pol Tarres (αυτό ήταν το 2ο ράλι του), που με τη βοήθεια του πολύπειρου Botturi έγραψε ιστορία, τερματίζοντας μόνο μια ημέρα εκτός επτάδας, ενώ πήρε το πρώτο του βάθρο σε αγώνα ράλι την 9η ημέρα.

Θυμίζουμε πως ο Botturi είχε κερδίσει το Tunisia Desert Challenge καβάλα στο Tenere τον Απρίλιο, ενώ θα μπορούσε να είχε πετύχει πολύ καλύτερο αποτέλεσμα στην Αφρική (κέρδισε τη γενική τη 2η ημέρα του Africa Eco Race), αν δεν αντιμετώπιζε μηχανικά προβλήματα την 3η (ανάρτηση) και την 8η μέρα (κινητήρας). Τη δεύτερη φορά αναγκάστηκε να διανυκτερεύσει στην έρημο περιμένοντας το φορτηγό της οργάνωσης, χάνοντας και την 9η μέρα, και επιστρέφοντας στην κατασκήνωση εξαντλημένος και αφυδατωμένος. Παρόλα αυτά, και παρά την ποινή που δέχθηκε (στην αρχή η Yamaha έκανε λόγο για σπασμένη αλυσίδα, όμως στο δελτίο τύπου μετά τον τερματισμό αναφέρει πως η ομάδα χρειάστηκε να “rebuild the bike”, ήτοι να ανακατασκευάσει τη μοτοσυκλέτα, εννοώντας τον κινητήρα), δεν το έβαλε κάτω, για να τερματίσει στη 2η θέση της κατηγορίας του.

Για να βάλουμε και τα πράγματα στη σωστή τους προοπτική, ο τερματισμός του Botturi στη δεύτερη θέση με 97 ώρες οδήγησης (μαζί με την ποινή) δείχνει και τη σαφή έλλειψη ανταγωνισμού στη μεγάλη κατηγορία, όμως παρόλα αυτά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το πείσμα και τα κότσια του Ιταλού.