Χριστουγεννιάτικα μοτο-δώρα

Συμβουλές για να πιάσουν τα χρήματά σας τόπο

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

29/11/2016

Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν σε λιγότερο από ένα μήνα κι έρχεται ο καιρός που τα δώρα που θα κάνουμε στους δικούς μας ανθρώπους μας προβληματίζουν όλο και πιο πολύ. Για την ιδιαίτερη φυλή των μοτοσυκλετιστών, τα πράγματα είναι λίγο πιο περίπλοκα αλλά και με περισσότερες επιλογές, είτε είμαστε στη θέση αυτού που προσφέρει είτε αυτού που δέχεται ένα δώρο. Ειδικά στην δεύτερη κατηγορία, έχουμε σίγουρα βρεθεί στη θέση να μας δωρίσει κάτι που υποτίθεται ότι έχει σχέση με την μοτοσυκλέτα, κάποιος συγγενής ή φίλος που ξέρει από.. τίποτε έως καθόλου για τις μοτοσυκλέτες, και να το δεχόμαστε με ένα χαμόγελο τύπου "κολλημένη οδοντοστοιχία", ενώ ταυτόχρονα σκεφτόμαστε τρόπους για να το ξεφορτωθούμε χωρίς να προσβάλουμε τον άλλο. Για να αποφύγουμε τέτοιες άβολες καταστάσεις, σας παραθέτουμε μερικές συμβουλές ώστε να πιάσουν τα λεφτά σας τόπο.

Βιβλία

Προσοχή! Η άγνοια μπορεί να οδηγήσει στην αγορά ενός βιβλίου που η δουλειά του θα καταλήξει να είναι βάση για την οθόνη του υπολογιστή. Μην μπουκάρετε σε ένα βιβλιοπωλείο και αγοράσετε οτιδήποτε έχει μοτοσυκλέτα στο εξώφυλλο με το σκεπτικό ότι θα αρέσει στον μηχανόβιο κολλητό, όπως δεν θα αγοράζατε ρακέτα του τένις σε φίλο μπασκετμπολίστα, απλώς και μόνο γιατί έχει να κάνει με άθλημα. Ασχοληθείτε λίγο παραπάνω για να μάθετε τον τύπο και την μάρκα της μοτοσυκλέτας του και αγοράστε του κάτι σχετικό. Θα εκτιμηθεί ιδιαίτερα ένα βιβλίο που αναφέρεται στην ιστορία του μοντέλου ή σε τεχνικά θέματα (ειδικά τα service manuals κάνουν θραύση).

Μια έρευνα στο internet θα σας δώσει πολλές επιλογές σε εξειδικευμένα βιβλία

Αν έχει ένα R1 θα είναι χρήσιμο, για παράδειγμα, ένα τεχνικό βιβλίο που να αναφέρεται στους τετρακύλινδρους κινητήρες και στις αρχές λειτουργίας τους. Αν του αρέσουν οι αγώνες, υπάρχουν πολλά βιβλία γύρω από την ιστορία τους, αλλά και βιογραφίες θρυλικών αναβατών, μερικές από αυτές τόσο καλογραμμένες που κάλλιστα θα μπορούσαν να είναι διηγήματα. Αν πρόκειται δε για λάτρη των κλασικών μοτοσυκλετών, εκεί είναι που οι επιλογές πολλαπλασιάζονται κατακόρυφα, αλλά χρειάζεται περισσότερο ψάξιμο για να τις κατάλληλες προτιμήσεις.

Εργαλεία

Ακούγεται ως μια πολύ καλή ιδέα για δώρο, αλλά χρειάζεται προσοχή στην ποιότητα. Αν είστε στο επίπεδο που μπερδεύετε το μυτοτσίμπιδο με την πένσα, καλό είναι να ζητήσετε βοήθεια από κάποιον γνώστη για να μην πάρετε ό,τι να 'ναι. Όπως οι γυναίκες εκτιμούν την διαφορά ποιότητας ανάμεσα στα βερνίκια νυχιών, έτσι κι ένας μοτοσυκλετιστής θα εκτιμήσει το δώρο ενός ποιοτικού σετ εργαλείων, σε αντίθεση με μια φαντεζί συλλογή που είναι "made-in-βαθιά Κίνα". Κακής ποιότητας εργαλεία θα χαλάσουν γρήγορα και μπορεί να δημιουργήσουν περισσότερα προβλήματα στα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας από αυτά που καλούνται να λύσουν. Μην ξεχνάτε ότι είναι μια κατηγορία στην οποία "ό,τι πληρώσεις παίρνεις".

DVD

Μπορεί να σας φαίνονται αστεία τα DVD που περιέχουν πτώσεις και τούμπες με μοτοσυκλέτες, αλλά υπάρχουν δύο παράμετροι που πρέπει να υπολογίσετε. Πρώτον, με την διαδεδομένη χρήση του internet και του YouTube, δεν είναι πλέον κάτι τόσο σπάνιο ή δύσκολο να δει κάποιος αντίστοιχα βίντεο και δεύτερον δεν είναι αστείο για όλους όσους καβαλάνε μοτοσυκλέτες να περάσουν δύο ώρες μπροστά στην τηλεόρασή τους βλέποντας άλλους αναβάτες να τσακίζονται. Αν όμως θέλετε ντε και καλά να δωρίσετε κάποιο DVD (αναφέρομαι κυρίως σε συμβίες που το βλέπουν ως μια καλή αφορμή για να καθηλώσουν στον καναπέ δίπλα τους το ταίρι τους, που δεν πετάει και την σκούφια του για να δει για πεντηκοστή φορά τον Τιτανικό) προτιμήστε κάποιο με ιστορικούς ή σύγχρονους αγώνες ή μοτοσυκλετιστικά ντοκιμαντέρ όπως το "Faster" ή το "On any Sunday", τα οποία πραγματικά είναι κάτι που αξίζει κάποιος να δει.

Εξοπλισμός

Είναι ένα ευαίσθητο θέμα γιατί στη συγκεκριμένη περίπτωση μπαίνει και ο παράγοντας προσωπικό γούστο. Μιλάμε για μια τεράστια λίστα επιλογών και κόστους και γι' αυτό το λόγο καλό θα είναι να προχωρήσετε σε πιο ασφαλείς και ουδέτερες λύσεις. Για παράδειγμα, ένα σετ λεπτά ισοθερμικά γάντια που φοριούνται μέσα από τα κανονικά γάντια, είναι κάτι που θα εκτιμήσουν όλοι όσοι οδηγούν μοτοσυκλέτα τον χειμώνα, όπως και ένα καλό σετ ισοθερμικών εσώρουχων. Τα ζεστά tubes για τον λαιμό είναι μια επίσης καλή επιλογή, αλλά προσοχή στο χρώμα που θα διαλέξετε γιατί μπορεί το φούξια να είναι της μόδας, όμως μην το κάνετε με το σκεπτικό ότι ταιριάζει με το κόκκινο της Ducati… Το πιθανότερο είναι ότι θα καταλήξει να γίνει πανάκι για γυάλισμα. Επίσης τα αυτοκόλλητα διακοσμητικά για τα κράνη δεν είναι πάντα καλή επιλογή, γιατί δεν είναι σίγουρο ότι ο φίλος ή ο καλός σας θα θέλει να κυκλοφορεί καθημερινά σαν τον Bugs Bunny με τα αυτοκόλλητα αυτάκια που του χαρίσατε…

Επίσης τα αυτοκόλλητα διακοσμητικά για τα κράνη δεν είναι πάντα καλή επιλογή

Αντίστοιχα πολλές επιλογές υπάρχουν και για την μοτοσυκλέτα, καθώς ένα σετ καθαριστικών ή ένα σετ επισκευής ελαστικών, για παράδειγμα, είναι κάτι χρήσιμο και πρακτικό όπως και μια ποιοτική κλειδαριά, ενώ δεν περιορίζονται από το είδος της μοτοσυκλέτας ή τα προσωπικά γούστα του αναβάτη. Η πιο ασφαλής πάντως επιλογή είναι μια δωρο-επιταγή για ένα κατάστημα που πουλάει εξοπλισμό αναβάτη και μοτοσυκλέτας, ώστε να αγοράσει κάτι που πραγματικά χρειάζεται και θέλει.

https://bit.ly/MOTO_677

Αφιερώματα

Custom special: DMOL Airforce!

Φόρος τιμής στον Giovanni Ravelli

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/1/2018

Η ιστορία αυτού του Moto Guzzi LeMans Mk II του 1982, είναι μία σκέτη περιπέτεια. Αφού στούκαρε με φορτηγό, έμεινε να σαπίζει στον ήλιο και την βροχή της ιταλικής εξοχής, για σχεδόν δύο δεκαετίες. Ξεθάφτηκε, κυριολεκτικά, φορτώθηκε για να ταξιδέψει μέχρι το Λονδίνο και γλιτώνοντας άλλο ένα στουκάρισμα, έφτασε στο γκαράζ όπου λύθηκε πλήρως, πέρασε από λεπτομερές καθάρισμα με ατμό κι αποκάλυψε ότι πέρα από κάθε προσδοκία ο κινητήρας του ήταν σε πολύ καλή κατάσταση, αντέχοντας μία ζωή έκθεσης στις καιρικές συνθήκες.

Οι DMOL (Death Machines of London) αποφάσισαν ότι αυτό το Moto Guzzi έπρεπε να γίνει μία custom μοτοσυκλέτα που να αποτελεί φόρο τιμής στον Giovanni Ravelli, συνιδρυτή της φίρμας. Ο Ravelli ήταν μία χαρισματική προσωπικότητα, που ενέπνευσε το σήμα της ιστορικής μάρκας η οποία προϋπήρχε του Β’ΠΠ, σε αντίθεση με αρκετές από μάρκες που ξεπήδησαν αμέσως μετά, εξαιτίας της ανέχειας που ακολούθησε την λήξη του. Πρόκειται λοιπόν για μία ιταλική μάρκα που βασίστηκε στο πάθος αντί για την ανάγκη κι ο Ravelli είχε παίξει σημαντικό ρόλο σε αυτό.

Όταν ιδρύθηκε στις 15 Μαρτίου του 1921 η Moto Guzzi από τους κεφαλαιούχους Emanuele-Vittorio και Giorgio Parodi με τον Carlo Cuzzi, σύντροφοι στην Ιταλική στρατιωτική αεροπορία, ο κοινός τους φίλος Ravelli, μετρούσε ήδη δύο χρόνια νεκρός. Κι όμως, ένας από τους καλύτερους πιλότους του Α’ΠΠ με το παρατσούκλι “The Italian Devil” στους αγώνες που έπαιρνε μέρος, ταχύτατος σε ξηρά κι αέρα, ήταν ο άνθρωπος που ενέπνευσε το όραμα της δημιουργίας μίας νέας μάρκας στους δύο φίλους του. Όταν σκοτώθηκε σε ατύχημα δοκιμαστικής πτήσης, οι δυο τους συνέχισαν το όραμά του και το λογότυπο της Moto Guzzi δημιουργήθηκε στην μνήμη του κι ως ένδειξη τιμής προς την αεροπορία.

Με λίγα λόγια οι αιθέρες και η Moto Guzzi ήταν άρρηκτα συνδεδεμένες έννοιες εκείνη την εποχή, ενώ το πνεύμα του Giovanni Ravelli συνέχισε να ακολουθεί για πολλά χρόνια τα πρώτα βήματα της μάρκας, καθώς τα πλαίσια φτιάχνονταν με βάση την κληρονομιά που άφησε πίσω του.

Οι DMOL λοιπόν δεν θα μπορούσαν να δώσουν καλύτερο όνομα από το «AIRFORCE» στο εμπνευσμένο αυτό μοντέλο που κατασκεύασαν, κρατώντας και το πλαίσιο, επίσης σε μία ένδειξη τιμής προς τον Ravelli, με την ευρύτερη έννοια πως ήταν το μυαλό πίσω από τα πλαίσια στα πρώτα βήματα της φίρμας. Πρακτικά η στάση τους ήταν, πως από την στιγμή που το Mk II LeMans έστριβε, δεν χρειαζόταν να το πειράξουν και πολύ. Επίσης είχαν σκοπό να το παρουσιάσουν στην επέτειο των γενεθλίων του, στις 14 Ιανουαρίου δηλαδή, αν κι αρχικά δούλεψαν με περιθώριο ακριβώς 112 ημερών εργασίας, για να το προωθήσουν στην μεγάλη έκθεση custom της Αγγλίας.

Το φαίρινγκ και το ρεζερβουάρ είναι αλουμινένια, σφυρήλατα στο χέρι, πράγμα που σημαίνει πως υπάρχει πολύ δουλειά αλλά όχι βέβαια στο επίπεδο που έχουν επιδείξει οι δικοί μας εδώ, στην DNA Filters -παρόλο που δεν είναι «καστομάδες»- ούτε φυσικά με τόσο εξιδεικευμένα εργαλεία κι αψεγάδιαστο αποτέλεσμα, ωστόσο κρύβει απίστευτη δουλειά και πρέπει να τους αναγνωριστεί.

Χρησιμοποίησαν την παλιά καλή τεχνική, όπου σε ένα ξύλινο ομοίωμα το μέταλλο χτυπιέται με το χέρι, αφήνοντας μία σειρά από ατέλειες που κανονικά στοκάρονται και βάφονται. Εδώ όμως τρίφτηκαν κι αφέθηκαν εκτεθειμένες στο μάτι, άλλο ένα σημείο που θυμίζει λίγο τα μαχητικά της εποχής του Giovanni…

Αυτό που κλέβει την παράσταση σε αυτή την μοτοσυκλέτα, είναι πως οι DMOL μελέτησαν την ιστορία του Giovanni, τις μοτοσυκλέτες που έτρεχε και την κληρονομιά που άφησε με τον πρόωρο θάνατό του, ξεκινώντας κάθε εξάρτημα με το ερώτημα «τι θα έκανε εκείνος…»

Πρόκειται λοιπόν για μία Moto Guzzi που μοιάζει στο υποθετικό παρελθόν της, κατά το οποίο ο Giovanni ζούσε στην ίδρυσή της!

Οι DMOL έφτιαξαν την τροφοδοσία από την αρχή, επανασχεδιάζοντας μία πιο λιτή εισαγωγή αέρα, τοποθέτησαν καρπυρατέρ 36 χιλιοστών Dell’Orto που ξεκάθαρα φαίνεται που επενέβησαν... Από το πλαίσιο κόπηκαν σύνδεσμοι και βάσεις που πλέον δεν χρειάζονταν πουθενά και ο λαιμός άλλαξε με την κάστερ να αυξάνεται κατά 3 μοίρες, στις 30 ενώ ελαφρώς μάκρυνε και το ψαλίδι που προέρχεται από ένα Moto Guzzi California και το θυμίζει αμυδρά. Το California έχει δύο αμορτισέρ, οπότε η μετατροπή στο «Airforce» ήταν εκτεταμένη, όπως και τα κέντρα των τροχών που επίσης προέρχονται από τον ίδιο δότη, και τοποθετήθηκαν σε αλουμινένιες ζάντες. Όλα αυτά αναδεικνύονται οπτικά με το «Airforce Γκρι» που το έβαψαν και τα ελαστικά με όψη εποχής. Τα φρένα είναι της Brembo και οι τριακοσάριδες δίσκοι χειροποίητοι με το πιρούνι να ανήκει σε Aprilia RS250 ρυθμισμένο για το νέο βάρος που πρέπει να σηκώσει.

Όλα τα περιφερειακά είναι επίσης χειροποίητα, τα γκριπ, οι μανέτες, τα μαρσπιέ.. Μπροστά ο προβολέας είναι Xenon και πίσω LED ενώ, έτσι για πλάκα, το immobiliser μπήκε σε ένα στερεοφωνικό καρφί, κι έτσι το να την βάζεις μπροστά, είναι σαν να βισματώνεις κιθάρα. Το όργανο είναι έξυπνα φτιαγμένο, με ένα οικιακό dimmable LED κι έναν επίσης οικιακό οδηγό, που συνδέθηκαν με τρόπο ώστε η φωτεινή ένδειξη να αποτυπώνει την ταχύτητα. Η σέλα είναι ραμμένη στο χέρι, κι ακολουθεί το ρεζερβουάρ δημιουργώντας μία έξυπνη συνέχεια. Αρχικά σχεδιασμένη για την έκθεση Bike Shed τον περασμένο Μάιο, το AIRFORCE δεν είχε φτάσει στο αποτέλεσμα που ήθελαν, τελειοποιώντας το για την επέτειο των γενεθλίων του Giovanni...