ARCH Motorcycles: Οι εξωτικές του Keanu Reeves

Από το Hollywood με αγάπη
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

10/11/2017

Η Καλιφόρνια, όπως και η Νέα Υόρκη δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τις υπόλοιπες πολιτείες των ΗΠΑ. Για να καταλάβουμε την διαφορά θα πρέπει να τις βάλουμε στο μυαλό μας ως δύο διαφορετικές χώρες μέσα στην Αμερική. Η Νέα Υόρκη είναι η πύλη των ΗΠΑ προς την Ευρώπη και οι κάτοικοί της έχουν καθημερινή τριβή με ανθρώπους που κουβαλάνε διαφορετικές κουλτούρες και ιδεολογίες. Είναι η πιο κοσμοπολίτικη και εξωστρεφής πολιτεία των ΗΠΑ. Στην άλλη άκρη των ΗΠΑ είναι η Καλιφόρνια, όπου ο Ειρηνικός ωκεανός και τα ρεύματα ζεστού αέρα που φέρνει από την Ασία, δημιουργούν τέλειες καιρικές συνθήκες καθ’ όλη την διάρκεια του χρόνου. Εδώ έρχονται όσοι Αμερικάνοι έχουν αποκτήσει χρήματα για να τα χαρούν. Ο συνδυασμός υψηλού βιοτικού επίπεδου και καλού καιρού είναι πάντα η βάση για να ανθήσουν οι τέχνες και οι επιστήμες. Καθόλου τυχαίο λοιπόν, που στην Καλιφόρνια υπάρχει το Hollywood και η Silicon Valley.

Δηλαδή έχουμε μαζεμένους σε μία μόνο περιοχή τους κορυφαίους επιστήμονες, τους πιο διάσημους καλλιτέχνες και δισεκατομμύρια δολάρια στις τσέπες τους να κάνουν ό,τι τους αρέσει στις ηλιόλουστες παραλίες! Προφανώς αυτή είναι η ωραιοποιημένη, λίγο στερεοτυπική εικόνα, αλλά το σημαντικό εδώ είναι το μήνυμα που θέλουμε να πέρασουμε και όχι η ανάλυση του κοινωνικού ιστού της πολιτείας.

Η Arch Motorcycles είναι ένα χαρακτηριστικό δείγμα για το τι ακριβώς συμβαίνει στην Καλιφόρνια αυτή τη στιγμή. Ο γνωστός ηθοποιός Keanu Reeves (MATRIX, Speed κ.τ.λ.) μαζί με δύο φίλους του μηχανολόγους και σχεδιαστές αποφάσισε πριν μερικά χρόνια να φτιάξει μια δική του εταιρεία κατασκευής custom μοτοσυκλετών. Τέτοιου είδους εταιρείες υπάρχουν άπειρες στις ΗΠΑ, όμως η διαφορά της Arch ήταν ότι οι ιδρυτές της ήθελαν μια κανονική εταιρεία, που οι μοτοσυκλέτες της να πληρούν τις κρατικές και πολιτειακές προδιαγραφές. Αυτό είναι απίστευτα δύσκολο, καθώς κάθε μία από τις 52 πολιτείες των ΗΠΑ έχει δικούς της ξεχωριστούς νόμους. Πέρσι κατάφεραν οι μοτοσυκλέτες τους να περνούν με άνεση τις προδιαγραφές όλων των πολιτειών.

φωτοφραφίες από την παρουσίαση της εταιρίας στην EICMA / ΜΟΤΟ - Θανάσης Κουτσογιάννης

Φέτος αποφάσισαν να κάνουν απόβαση στην Ευρώπη, ακολουθώντας το ίδιο ακριβώς σκεπτικό. Έτσι τα τρία νέα μοντέλα που παρουσίασαν στην έκθεση του Μιλάνου καλύπτουν τις προδιαγραφές Euro 4. Είναι η πρώτη φορά που ένα αερόψυκτος V2 με ωστήρια και 2023 κυβικά περνάει τόσο αυστηρές προδιαγραφές θορύβου και ρύπων.

Ποιες είναι όμως οι ιδιαιτερότητες των μοτοσυκλετών της Arch;

Αν σκεφτείς ότι ο κάθε κύλινδρος έχει 1010,5 κυβικά εκατοστά, σε πιάνει μια ανατριχίλα αλλά έχουμε δει και στο παρελθόν τέτοιου κυβισμού αμερικάνικους V2 από την S&S.

Η μεγάλη διαφορά των Arch βρίσκεται στον τρόπο κατασκευής του πλαισίου και του υπόλοιπου “σώματος” της μοτοσυκλέτας, καθώς επίσης και στην χρήση hi-end περιφερειακών εξαρτημάτων και υλικών. Όμως το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι τα αλουμινένια τμήματα του πλαισίου/υποπλαισίου που σκαλίζονται στο CNC.

Σας θυμίζει κάτι αυτό; Τα μεγάλα μυαλά συναντιούνται, συμβαίνει σε κάθε τομέα, και φέτος μία ακόμη μοτοσυκλέτα ήταν στην EICMA κατασκευασμένη σε CNC.. η Ελληνική EXOTICA της DNA, η DCR-017! Αν το χάσατε, εδώ η πλήρης παρουσίασή της, με τις πρώτες αποκλειστικές λεπτομέρειες από την οδήγησή της.

Το νέο μοντέλο KRGT-1 είναι το πιο “προσιτό” στη γκάμα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι φτηνό… Έχει ζάντες Carbon, αναρτήσεις της Ohlins και ακτινικές εξαπίστονες δαγκάνες.

Ο ιδιοκτήτης μπορεί να επιλέξει οποιοδήποτε χρώμα ή γραφικά θέλει. Επίσης διατίθεται με δύο διαφορετικές θέσεις οδήγησης, είτε “σπορ” με τα μαρσπιέ πίσω, είτε “power cruiser” με τα μαρσπιέ εμπρός.

Το κορυφαίο μοντέλο της “κανονικής” γραμμής παραγωγής για φέτος, ονομάζεται 1S.

Εδώ έχουμε εντελώς διαφορετικό υποπλαίσιο και ρεζερβουάρ, όπου η χρήση διακοσμητικών carbon είναι πολύ μεγαλύτερη. Η τάπα του ρεζερβουάρ είναι κριμένη πίσω από έναν περίτεχνο μηχανισμό και το μεγαλύτερο τμήμα του ρεζερβουάρ είναι καλυμμένο με φύλλα carbon. Για πρώτη φορά σε μοτοσυκλέτα της βάζει μονόμπρατσο ψαλίδι με carbon ζάντες της BST.    

Όμως το αστέρι της Arch για το 2018 είναι το περιορισμένης παραγωγής Method 143.

Μόνο 23 αντίτυπα αυτής της μοτοσυκλέτας θα πατήσουν τους τροχούς τους στο δρόμο.

Η κύρια διαφορά της από τις υπόλοιπες αδερφές της είναι το carbon εμπρός τμήμα του πλαισίου. Φυσικά το υποπλαίσιο και το “κουστούμι” είναι αλουμίνιο σκαλισμένο σε CNC που αποτελεί το σήμα κατατεθέν της εταιρείας. Στα hi-light είναι το CNC μονόμπρατσο ψαλίδι που κατασκευάζει η Suter για λογαριασμό της Arch (έπιασαν τόπο οι βόλτες του Keanu Reeves στα paddock των MotoGP…) με κάλυμμα carbon, τα αεροδυναμικά καλύμματα carbon στα καλάμια του Ohlins και η αντικατάσταση των οργάνων από ένα Smartphone.

Η τελευταία αυτή ιδέα είναι φανταστική και μακάρι να την αντιγράψουν οι υπόλοιποι κατασκευαστές, αφού θα μπορείς να έχεις στη μοτοσυκλέτα σου (μέσω App) οποιαδήποτε ένδειξη και γραφικά θέλεις. Άσε που θα βγάζουν ψωμάκι και οι προγραμματιστές πουλώντας εφαρμογές…

Όμως δεν τελειώσαμε με το Method 143 ακόμα. Ο V2 κινητήρας του έχει 311 κυβικά παραπάνω (1150 κυβικά ο κάθε κύλινδρος!) και οι carbon ζάντες της BST είναι ειδικά σχεδιασμένες για αυτή τη μοτοσυκλέτα. Όσοι έχετε χοντρά πορτοφόλια και το όνομά σας είναι μέσα σε όλες τις λίστες που αφορούν τα σκάνδαλα με offshore εταιρείες, μπορείτε να δώσετε την παραγγελία σας στο ακόλουθο τηλέφωνο ή μέσω e-mail:   Call (310) 675-2724 or email [email protected]

 

Ετικέτες

Honda CBR1000RR & CBR1000RR SP

Οδηγούμε στην Πορτογαλία!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/2/2017

Στον δικό του δρόμο

Επιστρέψαμε από την παρουσίαση των νέων Honda CBR1000RR και Honda CBR1000RR SP - MY 2017 αφήνοντας πίσω μας το Portimao της Πορτογαλίας, να προσπαθεί να στεγνώσει. Από τα τερτίπια της τύχης και του καιρού, είμασταν ανάμεσα στους ελάχιστους που πραγματοποίησαν την δοκιμή στο βρεγμένο, καθώς πέσαμε στην αρχή μία κακοκαιρίας, την στιγμή που άλλοι ξένοι δημοσιογράφοι είχαν την εμπειρία της οδήγησής του στην ηλιόλουστη πίστα του παγκοσμίου WSBK. Αυτό αφαιρεί πολλούς πόντους από την ευχαρίστηση της δοκιμής, δεν μας δίνει την ευκαιρία να δούμε πώς συμπεριφέρεται σε πολύ γρήγορο ρυθμό, όμως από την άλλη μας αποκαλύπτει τα ηλεκτρονικά βοηθήματα στις πιο δύσκολες συνθήκες… και τα ηλεκτρονικά βοηθήματα στο Fireblade είναι από τις βασικότερες των αλλαγών, συγκριτικά με το προηγούμενο μοντέλο.

Μαζί μας στην οδήγηση ήταν ο Freddie “Fast” Spencer και ο Nicky Hayden -που μόλις είχε επιστρέψει από την Jerez και την δοκιμή του SP2- κι έτσι με την δική τους παρουσία η εμπειρία της οδήγησης στην καταρρακτώδη βροχή, έγινε σημαντικά πιο ανώδυνη. Έχοντας μπροστά σου τον Freddie Spencer να οδηγεί δεκάδες φορές πιο ομαλά από όλους τους υπόλοιπους, κρατώντας τις ιδανικές γραμμές και καταβάλλοντας ελάχιστη προσπάθεια, σε έκανε να ξεχνάς τον κόπο αλλά και τον θυμό που η δοκιμή δεν θα ήταν τόσο διασκεδαστική όσο την περίμενες. Η πίστα του Portimao αποτελεί παράδεισο για δοκιμές μοτοσυκλέτων και απόλαυση οδήγησης, αλλά όχι τόσο για αγώνες σύμφωνα με τον Fast Freddie, κι ας φιλοξενείται εκεί το WSBK… Όπως και να ‘χει είναι απολαυστική και έχοντας οδηγήσει εκεί BMW S1000RR, Kawasaki Ninja ZX-10R, Ducati Panigale αλλά και supersport μοτοσυκλέτες, ανυπομονούσα να αντιπαραβάλλω την εμπειρία τους με εκείνη του νέου Fireblade. Αντί αυτού, βρεθήκαμε όσοι είμασταν εκεί να υποβάλλουμε τα νέα ηλεκτρονικά στις δυσκολότερες των συνθηκών, με μόνη βοήθεια προς όφελός τους, τα αγωνιστικά βρόχινα ελαστικά της Bridgestone. Η απόδοση των ελαστικών στο βρεγμένο σου δίνει μία εντύπωση για τα περιθώρια πρόσφυσης που απολαμβάνουν οι αναβάτες στα παγκόσμια πρωταθλήματα, αλλά δεν παύουν να υπάρχουν και όρια. Μπορεί να παρουσιάζουν κορυφαία συμπεριφορά στην βρεγμένη άσφαλτο, αλλά δεν γίνονται και θαύματα όταν το νερό καλύπτει στην άσφαλτο και δημιουργεί ρυάκια.

Πρώτη μεγάλη προσθήκη, είναι η χρήση Ride by Wire και μπορεί να ακουστεί περίεργο, όμως αυτή είναι η πρώτη φορά που η Honda χρησιμοποιεί RbW σε τετρακύλινδρο εν σειρά. Κάτι τέτοιο περνά ως λιγότερα σημαντικό μπροστά στα υπόλοιπα ηλεκτρονικά βοηθήματα που φέρνει η Honda στην οικογένεια Fireblade, όμως αν γνωρίζει κανείς την εμμονή της Honda με το RbW θα καταλάβει τον λόγο που δίνουμε έκταση. Στο Africa Twin δεν τοποθέτησαν RbW λέγοντας ότι δεν είχαν τρόπο να το κάνει να συμπεριφέρεται σαν να υπάρχει κανονική γκαζιέρα, πράγμα σημαντικό για την οδήγηση στο χώμα. Αντίστοιχα σημαντικό είναι και για την οδήγηση στην πίστα, καθώς όταν ανοίγεις το γκάζι στην έξοδο με την μοτοσυκλέτα πλαγιασμένη, χρειάζεται να έχεις πολύ καλό έλεγχο του γκαζιού. Εδώ είναι που έρχεται η εμμονή της Honda, που λέει ότι για να χρησιμοποιήσει RbW θα πρέπει αυτό να ανταποκρίνεται με την αίσθηση που σου δίνει μία κανονική γκαζιέρα, αλλιώς δεν βλέπει τον λόγο να το κάνει. Για να είναι λοιπόν παρόν το RbW στο νέο Fireblade, σημαίνει ότι η Honda κατάφερε να προσαρμόσει την λειτουργία του, και να την φέρει πολύ κοντά στο συνηθισμένο. Πράγματι, η αίσθηση από το γκάζι είναι εκπληκτική και δεν σ’ αφήνει να παραπονεθείς για κανένα από τα μειονεκτήματα που έχει η ηλεκτρονική διαχείριση του γκαζιού σε άλλες μοτοσυκλέτες.

Πέρα όμως από τα ηλεκτρονικά, το σημαντικότερο για εμένα είναι η μείωση της ακαμψίας του πλαισίου κατά 10% και η αύξηση της ακαμψίας του ψαλιδιού κατά ίδιο ποσοστό. Μεταφέροντας ένα μέρος των στρεβλώσεων στο πλαίσιο, από το ψαλίδι που ήταν μέχρι τώρα, το Fireblade μετατρέπεται αρκετά σε συμπεριφορά. Αυξάνεται σημαντικά η ευελιξία και οι αλλαγές κατεύθυνσης γίνονται πιο άμεσα από πριν. Σε επόμενο τεύχος θα αναλύσουμε πλήρως τι έχουν κάνει με πλαίσιο και ψαλίδι οι Ιάπωνες της Honda, και πώς μεταφράζεται αυτό στην οδήγηση της μοτοσυκλέτας. Προς το παρόν ας κρατήσουμε το σχόλιο του “Fast” Freddie: «Οι αλλαγές σε ακαμψία που ήθελα από το 2008, είναι τώρα εδώ! Η μοτοσυκλέτα είναι πολύ πιο εύκολο να μετατοπίσει το βάρος εμπρός, ώστε να ελαφρύνεις τον πίσω τροχό στην είσοδο και να τον κατευθύνεις προς το εξωτερικό της στροφής στο σημείο ακριβώς που θέλεις»

Πέρα όμως από τα ηλεκτρονικά, το σημαντικότερο για εμένα είναι η μείωση της ακαμψίας του πλαισίου κατά 10% και η αύξηση της ακαμψίας του ψαλιδιού κατά ίδιο ποσοστό

Το ABS και το traction control είχαν άψογη συμπεριφορά στις δύσκολες δικές μας συνθήκες. Είναι τελείως διαφορετικό να δοκιμάζεις το ABS με slick ελαστικά κρατώντας τα φρένα μέχρι το εσωτερικό της στροφής σε μεγάλη κλίση, από το να φρενάρεις οριακά με βρόχινα αγωνιστικά ελαστικά, πριν αφήσεις τα φρένα για να στρίψεις με πολύ μικρότερη κλίση. Στις δύο αυτές περιπτώσεις έχεις την ευκαιρία να καταλάβεις τα πάντα για την λειτουργία του, αλλά χρειάζεται να το γνωρίσεις και στις δύο περιπτώσεις κι όχι σε μία από τις δύο. Αντίστοιχα είναι τα πράγματα και για το traction control με την διαφορά ότι στο βρεγμένο αντιλαμβάνεσαι πολύ καλύτερα την προοδευτικότητα του συστήματος και τον βαθμό παρέμβασης. Δεν περίμενα η Honda να πράξει κάτι λιγότερο, από το να κυνηγήσει τα υψηλότερα των στάνταρ αυτή την στιγμή. Δεν είχε και επιλογή άλλωστε. Όταν μπαίνεις τελευταίος στον χορό των ηλεκτρονικών δεν υπάρχουν περιθώρια για αναθεωρήσεις. Θα πρέπει κατευθείαν να βρεθείς στο ίδιο σκαλί με τους υπόλοιπους, αν όχι στο πιο πάνω.
Όταν βρίσκεσαι σε μία τέτοια παρουσίαση, τόσο σημαντική, η χαρά της οδήγησης είναι μονάχα μία πτυχή της δουλειάς. Η συζήτηση με τους ανθρώπους του εργοστασίου έχει σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα. Το «σημαντική παρουσίαση» στην αρχή της παραγράφου, χαρακτηρίζει την τεχνολογική πολυπλοκότητα του μοντέλου και τον βαθμό κατάρτισης όσων έδωσαν το παρόν. Δεν έχει να κάνει με το αγοραστικό ενδιαφέρον του κόσμου, ή την εμπορικότητα του μοντέλου. Οι μηχανικοί του CBR1000RR είναι από τους καλύτερους στην Honda και μαζί τους έφεραν τους καλύτερους από Bridgestone και Ohlins. Είχα την ευκαιρία να απευθύνω τις ερωτήσεις απευθείας στα αυτιά εκείνου που ήταν σε θέση να απαντήσει… Μαθαίοντας για παράδειγμα για τις χιλιάδες γραμμές κώδικα που χρειάζονται οι αναρτήσεις του SP, τον λόγο που λειτουργούν με προκαθορισμένα βήματα και όχι ελεύθερα ανάμεσα σε πλαίσια, όπως της Aprilia, και εκείνος να εκθέσει τα υπέρ και τα κατά κάθε επιλογής. Μιλάμε για μία σπάνια ευκαιρία. Οι ημι-ενεργητικές αναρτήσεις του SP έχουν ένα πολύπλοκο τρόπο λειτουργίας, για τον οποίο μπορείς –αν βαριέσαι- να μην μάθεις καμία λεπτομέρεια και να τις διαχειριστείς με εύκολο τρόπο που δεν μαρτυρά τι γίνεται παρακάτω.

Τα εθνικά πρωταθλήματα έχουν φτάσει σε σημείο που μονάχα με πολλά λεφτά και προετοιμασία, μπορείς να τα κυνηγήσεις. Υπάρχουν αγώνες που μπορείς να συμμετέχεις με πολύ μικρότερο κόστος, όμως σε γενικές γραμμές τα πρωταθλήματα έχουν ξεφύγει πλήρως από τότε που αγόραζες μία μοτοσυκλέτα από τον αντιπρόσωπο και την επόμενη μέρα την έτρεχες με σκοπό το κύπελλο. Πολλές δεκαετίες και τεράστια βήματα εξέλιξης έχουν γίνει από τότε, και τώρα έρχονται τα ηλεκτρονικά να μας φέρουν πιο κοντά σε αυτή την εξαιρετική περίπτωση: Να αγοράζουμε κάτι ανταγωνιστικό με αυτό που ο πρωταθλητής της χώρας κερδίζει το κύπελλο!

Είχαμε αυτή την συζήτηση με τον Freddie Spencer, τον άνθρωπο που το μυαλό του και το χέρι του, ήταν το software και το hardware ενός traction control που διαχειριζόταν σε αγωνιστικές συνθήκες περισσότερα άλογα σε λιγότερα κιλά. Και το έκανε αλάνθαστα πατώντας στα χειρότερα ελαστικά. Λέγοντας πως τα ηλεκτρονικά θα μας δώσουν ή μας δίνουν, την ευκαιρία να είμαστε κοντά στην κορυφή ενός εθνικού πρωταθλήματος, απλά περνώντας την πόρτα του αντιπροσώπου, σηματοδοτεί μία νέα εποχή για αυτό το σπορ. Υπό λογικά πλαίσια μπορείς να πεις ότι είναι και προσιτή μία τέτοια μοτοσυκλέτα. Όχι για την δική μας οικονομική κατάσταση, όχι για την εποχή μας, όμως και τότε που κέρδιζε κανείς - απλά αγοράζοντας την superbike της εποχής, χρειαζόταν ένα τεράστιο ποσό συγκριτικά με τον μέσο μισθό της εποχής. Αντί να υποστηρίζεσαι από μία ομάδα μηχανικών για να τρέχεις έναν αγώνα, έρχεται η Ohlins και σου λέει ότι θα το κάνεις μόνος σου - και μάλιστα θα σε βοηθήσει ξεμπλέκοντας τις διαφορετικές καταστάσεις λειτουργίας και απλοποιώντας τις ρυθμίσεις. Εννοείται ότι θέλεις έναν χάρτη στην αρχή για να πλοηγηθείς στο μενού, αφού δεν χωράνε συγκεντρωμένα όλα αυτά στην έγχρωμη, πανέμορφη οθόνη, όμως αμέσως θα το συνηθίσεις και θα αποστηθίσεις τις διαδικασίες.

Είχα επίσης πολύ περισσότερο χρόνο παρέα με τον κ. Masatoshi Sato, υπεύθυνο εξέλιξης του νέου CBR, από την αρχική μας συνομιλία στην EICMA, όταν τον ρωτούσα για τις αλλαγές στο σύστημα ψύξης του CBR και την σχεδιαστική λεπτομέρεια στην ψύξη του τέταρτου και τρίτου κυλίνδρου, που στο προηγούμενο επέφερε διαφορά στην δυνατότητα αποβολής θερμότητας. Τα είχαμε γράψει αυτά στο ρεπορτάζ από την EICMA στο τεύχος 565… Επειδή τέτοιες ερωτήσεις δεν είχε συνηθίσει να ακούει από δημοσιογράφους, θυμόταν το όνομα και τώρα ρωτούσε ο ίδιος πώς ήταν η μοτοσυκλέτα, αν μου άρεσε το design κτλ… Του μετέφερα εκτός από την δική μας άποψη, κι όσα έγραφαν στο Facebook του MOTO συμφωνώντας οι περισσότεροι πως δεν τους αρέσει το τελικό της εξάτμισης και διαφωνώντας για την συνολική εικόνα της μοτοσυκλέτας, που στους περισσότερους άρεσε και μάλιστα αρκετά…

Στο τεύχος Μαρτίου λοιπόν, στο επόμενο τεύχος του MOTΟ, θα δώσουμε μία εκτεταμένη ανάλυση σε όλα τα παραπάνω, όπως ακριβώς χρειάζεται, στην έκταση που τους αξίζει και μπορούν να πάρουν στην έντυπη έκδοση. Θα σχολιάσουμε επίσης και το «πρέπει να ακούς το κοινό σου» που είπε ο αρχιμηχανικός του CBR, την στιγμή που μάλλον τους πήρε πολύ καιρό από τότε που άκουσαν μέχρι τότε που έπραξαν… έμαθαν όμως το μάθημα – μου τόνισε κλείνοντας το μάτι. Οι Ιάπωνες έχουν αλλάξει: Κανονικά δεν μιλούν για τον ανταγωνισμό, δεν είναι διαχυτικοί για όσα φτιάχνουν και προπαντός δεν «κλείνουν το μάτι», ενώ γενικότερα οι γκριμάτσες περιορίζονται ανάμεσα σε φίλους… οπότε αυτά είναι νέα δεδομένα και φανερώνουν αλλαγές και στον τρόπο σκέψης.

Ο John McGuinness όπως είναι κάθε φορά όταν πρόκειται να οδηγήσει...
 
 
Δείτε περισσότερες φωτογραφίες από την παρουσίαση των Honda CBR1000RR και CBR1000RR SP: