ΔΟΚΙΜΗ ΕΛΑΣΤΙΚΩΝ: Dunlop ScootSmart

Το σύγχρονης τεχνολογίας ελαστικό για τα scooter
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/2/2021

Το όνομά του είναι κάπως δύσκολο να το προφέρεις στα ελληνικά, αλλά το Scootsmart της Dunlop είναι από τα πιο “εύκολα” ελαστικά που μπορείς να βάλεις στο scooter σου. Στην δική μας περίπτωση έγιναν τα νέα “παπούτσια” στο SYM HD 300 που χρησιμοποιούν καθημερινά οι συνάδερφοι στις πωλήσεις και την διεκπεραίωση. Αυτό σημαίνει πως θα αλωνίζουν καθημερινά ολόκληρο τον νομό της Αττικής από άκρη σε άκρη, αντιμετωπίζοντας κάθε είδους δρόμο και καιρικές συνθήκες.

Οι διαστάσεις που δοκιμάζουμε εμείς είναι 110/70-16 (52S TL) εμπρός και 140/70-16 (65S TL) πίσω.

Σημαντικό να πούμε εδώ πως τα ScootSmart κατασκευάζονται στη Γαλλία, με τα ίδια ποιοτικά στάνταρ των supersport ελαστικών, κάτι που είναι εξαιρετικά σπάνιο πλέον για τα ελαστικά των scooter, καθώς η παραγωγή των περισσότερων έχει μεταφερθεί σε χώρες με φτηνά εργατικά χέρια και σαφή προτεραιότητα στη μείωση του κόστους. 

Σύμφωνα με την Dunlop τα ScootSmart έχουν σχεδιαστεί για τέτοιου είδους γενική χρήση και παρά την σπορ εμφάνιση της χάραξής τους, δεν προσανατολίζονται μόνο στις επιδόσεις και στην συμπεριφορά στις υψηλές ταχύτητες.

Η γόμα τους είναι από μείγμα πυριτίου, για υψηλό επίπεδο κρατήματος στο κρύο και την βρεγμένη άσφαλτο. Αυτό σημαίνει πως από το πρώτο μέτρο που θα κάνεις το πρωί φεύγοντας από το σπίτι σου, προσφέρουν αμέσως μια φυσική αίσθηση και δεν χρειάζονται ιδιαίτερο ζέσταμα για να έρθουν σε θερμοκρασία λειτουργίας.

Με άλλα λόγια δεν παρουσιάζουν μεταβολές στην συμπεριφορά τους ή στο επίπεδο κρατήματος και δεν επιφυλάσσουν εκπλήξεις, ούτε απαιτούν ειδική μεταχείριση.

Την ίδια στιγμή, η τεχνολογία που έχει μεταφέρει η Dunlop από τα sport ελαστικά της στο ScootSmart, εξαργυρώνεται στη γρήγορη οδήγηση.

Στο πλαίσιο της γρήγορης οδήγησης δεν βάζουμε μόνο την οδήγηση τέρμα γκάζι στις ευθείες, αλλά και την ευελιξία εντός πόλης.

Δύο φαινομενικά αντίθετες απαιτήσεις, που όμως παντρεύονται αρμονικά μεταξύ τους χάρη στη προοδευτική γεωμετρία της κορόνας του ελαστικού και την δομή του σκελετού.

Ιδιαίτερα ο σκελετός των ScootSmart εντυπωσιάζει με τον τρόπο που αποσβένει τις ανωμαλίες του δρόμου, βοηθώντας την ανάρτηση στα δύσκολα, όπως για παράδειγμα όταν συναντάς ξαφνικά τρύπες στην άσφαλτο στο κέντρο της στροφής.

Καθώς το δικό μας scooter έχει μπαγκαζιέρα πίσω και μεγάλη ζελατίνα στο τιμόνι, είναι εύκολο να παρουσιάσει ταλαντώσεις όταν δέχεται πλαγιομετωπικές ριπές αέρα, κυρίως μετά τα 120km/h. Γι΄αυτό και έχει μεγαλύτερες απαιτήσεις από τα ελαστικά στον τομέα της σταθερότητας και της ακαμψίας του σκελετού.

Έως τώρα τα ScootSmart έχουν πάρει πολύ υψηλή βαθμολογία σε αυτόν τον τομέα και το μόνο που μένει να δούμε είναι για πόσες χιλιάδες χιλιόμετρα θα καταφέρει το πίσω ελαστικό να διατηρήσει την αρχική γεωμετρία της κορόνας του.

Το λέμε αυτό γιατί τα περισσότερα χιλιόμετρα που θα κάνει θα είναι με το scooter όρθιο και φορτωμένο μέσα στην πόλη, καταπονώντας τον σκελετό και την γόμα στο ίδιο σημείο συνεχώς και ελάχιστα στο πλάι.  

Οπότε μείνετε συντονισμένοι στο ΜΟΤΟ, όπου θα επανέλθουνε στην δοκιμή μακρά διάρκειας των ScooSmart όταν ξεπεράσουμε τα πρώτα 1000 χιλιόμετρα… Σε μια-δυο βδομάδες δηλαδή!

 

Η τοποθέτηση των ScootSmart έγινε στο κατάστημα MOTO RACE (ΚΟΡΔΕΡΑΣ) Αγίας Γλυκερίας 21 Γαλάτσι

 

 

Οδηγούμε Indian FTR 1200: Ήρθε με τις πάντες

Ένα αμερικάνικο Flat Track για τους ελληνικούς δρόμους
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

29/10/2019

Η Indian δεν θα έπρεπε να χρειάζεται συστάσεις, καθώς είναι από τις σημαντικότερες και πιο εμβληματικές αμερικάνικες εταιρείες μοτοσυκλετών, ενώ έως τα μέσα των 50ies ήταν ο απόλυτος αντίπαλος της Harley Davidson στην τεράστια αγορά των ΗΠΑ. Όμως από τότε έως πριν λίγα χρόνια, οι διοικητικές αστοχίες την οδήγησαν σε μια μακροχρόνια απουσία της από την αγορά. Το όνομά της έμεινε ζωντανό χάρη στη μοναδική ομορφιά της Chief με τα χαρακτηριστικής σχεδίασης art-deco φτερά-φούστες, που εμφανιζόταν τακτικότατα στα εξώφυλλα βιβλίων. Κάποια στιγμή στις αρχές του 2000, μια ομάδα επενδυτών ανέστησε το όνομα της Indian, όμως λόγω της χρήσης κινητήρων της S&S οι μοτοσυκλέτες έμοιαζαν σαν Harley Davidson που τους έχεις βάλει φτερά-φούστες και ό,τι αξεσουάρ χρωμίου βρήκες στους καταλόγους των after market κατασκευαστών. Το αποτέλεσμα ήταν φυσικά να κλείσει για άλλη μια φορά η εταιρεία και το όνομα της Indian να γίνει ξανά φάντασμα.

Όμως για καλή της τύχη, η Polaris αποφάσισε να μπει στο παιχνίδι των μοτοσυκλετών και χάρη στην τεχνογνωσία της στο σχεδιασμό κινητήρων υψηλής απόδοσης για τα οχήματα ελευθέρου χρόνου που κατασκευάζει (Snow mobile, 4X4 side by side και jet Ski κ.τ.λ.) έδωσε στην Indian την δική της σχεδιαστική οντότητα. Έτσι πέρα από τα αερόψυκτα τουριστικά θηρία, μπόρεσε να φτιάξει το σύγχρονο τεχνολογικά Scout και να διαφοροποιηθεί από την Harley Davisdon, προσφέροντας κάτι εντελώς διαφορετικό σε αισθητική και αίσθηση. Αυτός ο σύγχρονος υγρόψυκτος V2 κινητήρας της Indian είναι που της έδωσε τη δυνατότητα να ξεφύγει από την κλασική κατηγορία των cruiser και με το FTR 1200 να βρεθεί με αξιώσεις απέναντι σε κάθε μεγάλη γυμνή μοτοσυκλέτα που κατασκευάζεται από ευρωπαϊκό ή ιαπωνικό εργοστάσιο. Οι 120 ονομαστικοί ίπποι το τοποθετούν εύκολα δίπλα στα BMW R1250R, Ducati Monster 1200 σε επιδόσεις, ενώ η flat track αισθητική τραβάει κόσμο και από την neo-retro κατηγορία!

Βέβαια αυτή η μακροχρόνια απουσία της Indian από την ενεργό δράση και το γεγονός πως οι ευρωπαίοι δεν έχουν μεγάλη σχέση με τα snow mobile και τα υπόλοιπα power-toys για να γνωρίζουν το μέγεθος και τις δυνατότητες της Polaris, κάνουν την FTR 1200 να μοιάζει ως κάτι εντελώς καινούριο και άγνωστο στις αγορές της Ευρώπης.

Αυτό το διαπιστώσαμε από πρώτο χέρι κυκλοφορώντας με το FTR 1200 στους ελληνικούς δρόμους. Η μοτοσυκλέτα έχει πολύ εντυπωσιακή παρουσία και τραβάει τα βλέμματα, αλλά την ίδια στιγμή δεν είναι εύκολο για τον κόσμο να την ταυτοποιήσει και να την κατατάξει. Οπότε σε κάθε φανάρι πρέπει να απαντάς δύο φορές στην ίδια ερώτηση: Τι μάρκα είναι αυτό φίλε; - Είναι το καινούριο Indian FTR 1200 – Α, Indian, δηλαδή; ….. Ανάβει πράσινο το φανάρι και η κουβέντα μένει εκεί, μαζί με την απορία…

Όχι ότι εμείς ξέραμε από πριν τι είδους μοτοσυκλέτα είναι η FTR 1200. Ουσιαστικά είναι η πρώτη φορά που καβαλάμε σύγχρονη Indian στη ζωή μας και είχαμε πολλές αναπάντητες ερωτήσεις στο μυαλό μας. Οι περισσότερες απαντήθηκαν στην πρώτη βόλτα!

Η σέλα μοιάζει υπερβολικά ψηλή όταν βρεθείς δίπλα στην FTR 1200, όμως τελικά είναι οφθαλμαπάτη! Τα πόδια σου ακουμπάνε πολύ εύκολα στο έδαφος στα φανάρια και την ίδια ώρα η άνεση είναι πάρα πολύ καλή.  

Αυτός ο κινητήρας δεν έχει καμία σχέση με οτιδήποτε αμερικάνικο έρχεται στο μυαλό σας. Ο τρόπος λειτουργίας του και κυρίως η ποιότητα λειτουργίας του θα σε ξαφνιάσουν ευχάριστα. Η εξωτερική του εμφάνιση μοιάζει πάρα πολύ με τον V2 που είχε η Aprilia στα πρώτα Mille και Tuono, όμως εδώ σταματάνε οι ομοιότητες. Η ποιότητα λειτουργίας συγκρίνεται περισσότερο με τους ιαπωνικούς V2 των Suzuki V-Strom 1000 και Honda Varadero, παρά με τους ιταλικούς V2. Αυτό συμβαίνει κυρίως λόγω της απόλυτης απουσίας μηχανικών θορύβων από τις κεφαλές ή τον συμπλέκτη, αλλά και την άριστη αίσθηση του λεβιέ ταχυτήτων με τις γλυκές και ήσυχες αλλαγές. Επίσης η γιγαντιαία διπλή εξάτμιση πνίγει όλους τους γνωστούς ήχους που θα μπορούσαν να κάνουν τα καυσαέρια, με αποτέλεσμα να χάνεις ακόμα και την αίσθηση για το πόσες στροφές έχει ο κινητήρας!

Η ροπή από το ρελαντί και η απόλυτα γραμμική αύξηση των στροφών, δίνουν σε αυτόν το κινητήρα μια πολυδιάστατη προσωπικότητα που επιτρέπει στην Indian να φτιάξει πολλών ειδών μοντέλα γύρω του. Ένα mega-off ήταν το πρώτο πράγμα που ήρθε στο μυαλό μας…

Η μοτοσυκλέτα της δοκιμής ήταν η βασική έκδοση, οπότε δεν είχαμε τα έγχρωμα TFT όργανα, ούτε τις πλήρως ρυθμιζόμενες αναρτήσεις. Αρχικά το θεωρήσαμε σφάλμα της αντιπροσωπείας να μην μας δώσει την full-extra έκδοση για να σας παρουσιάσουμε όλη την τεχνολογία της FTR 1200, όμως μετά το τεστ έχουμε αλλάξει γνώμη. Ένας λόγος είναι οι αναρτήσεις και το συνολικό στήσιμο της FTR 1200. Οι στάνταρ ρυθμίσεις δουλεύουν άψογα σε όλες τις συνθήκες και η μοτοσυκλέτα έχει ομοιογένεια. Δυστυχώς τα ελαστικά flat-track δεν αγαπούν καθόλου την ελληνική άσφαλτο και δεν επιτρέπουν στην FTR 1200 να δείξει όλο το ταλέντο της στις στροφές. Ήμαστε βέβαιοι πως με street ελαστικά η FTR 1200 θα είναι εντυπωσιακή, λόγω της σταθερότητας του πλαισίου, της εργονομίας της θέσης οδήγησης αλλά και της συμπεριφοράς των μη-ρυθμιζόμενων αναρτήσεών της. Ποτέ δεν φανταζόμασταν πως θα γράφαμε καλά λόγια για το πλαίσιο αμερικάνικης μοτοσυκλέτας, ειδικά για μια αμερικάνικη μοτοσυκλέτα που έχει φτιαχτεί από το μηδέν.

Σημασία έχει πως οι αμερικάνοι κατάφεραν να βρεθούν αμέσως στο επίπεδο των ευρωπαϊκών και ιαπωνικών εργοστασίων σε τομείς που ποτέ δεν τα πήγαιναν καλά.

Ακόμα και στον τομέα της εργονομίας θα τους βάζαμε άριστα αν είχαν φροντίσει για την άνεση του συνεπιβάτη. Όχι πως με την FTR 1200 θα κάνεις μακρινά ταξίδια με δύο άτομα, όμως δεν είναι δα και τόσο δύσκολο να βάλεις στη σωστή θέση τα μαρσπιέ του φιλοξενούμενου… Ακόμα κι έτσι όμως, η FTR 1200 βάζει την Indian με τις πάντες μέσα στις αγορές της Ευρώπης και μας δίνει υποσχέσεις για ακόμα πιο mainstream μοντέλα στο άμεσο μέλλον.

Αναλυτικά και με πλήρη ανάπτυξη της επιχειρηματολογίας σε επόμενο τεύχος του ΜΟΤΟ