Γράφτηκε από: 
τον Μπάμπη Μέντη

Στρώσιμο R9T Racer

Τα 100 πρώτα είναι…τα ωραία

Πολύ σπάνια συμβαίνει να μας δώσει μια αντιπροσωπεία μοτοσυκλέτα για τεστ που να έχει μόλις βγει από την κούτα. Ακόμα πιο σπάνιο είναι να μας δώσουν μοτοσυκλέτα για τεστ στην Ελλάδα και την ίδια στιγμή να γίνεται παρουσίαση για τους υπόλοιπους Ευρωπαίους δημοσιογράφους! Αυτό ακριβώς μας συνέβη με την R9T Racer που έχουμε στα χέρια μας αυτές τις μέρες για δοκιμή. Την παραλάβαμε με λιγότερα από 10 χιλιόμετρα στον ολικό χιλιομετρητή της και έπρεπε να την στρώσουμε ευλαβικά, ώστε οι μετρήσεις επιδόσεων και η δυναμομέτρηση να μας δώσουν αξιόπιστα αποτελέσματα.

Με αφορμή λοιπόν το στρώσιμο του R9T Racer, είπαμε να μοιραστούμε μαζί σας την εμπειρία της διαδικασίας. Πρώτα απ΄όλα, ακόμα κι αν η μοτοσυκλέτα δεν είναι δική σου, αυτά τα πρώτα 100 χιλιόμετρα με μια ολοκαίνουρια μοτοσυκλέτα είναι πάντα τα πιο ωραία μαζί της από συναισθηματική άποψη. Οι μυρωδιές των μετάλλων και των προστατευτικών κεριών που ζεσταίνονται πρώτη τους φορά σε υψηλές θερμοκρασίες είναι όλα τα λεφτά! Ειδικά σε αερόψυκτες μοτοσυκλέτες όπως το R9T, όπου οι διαστολές και οι συστολές των μετάλλων είναι μεγαλύτερης κλίμακας, οι μυρωδιές συνοδεύονται και από μοναδικής χροιάς ήχους.

Το χρυσό-μπλε χρώμα που αρχίζει σιγά-σιγά να εμφανίζεται στους λαιμούς των εξατμίσεων, είναι άλλη μια οπτική πινελιά που συμπληρώνει την αίσθηση ότι έχεις μπροστά σου το πρώτο σου παιδί που μαθαίνει να περπατάει. Όσοι βαριούνται ή ξενερώνουν με την διαδικασία του στρωσίματος, είναι καταναλωτές όχι μοτοσυκλετιστές!

 

 

 

Μην τρομάζετε με τους 103 βαθμούς κελσίου, δεν αφορά το ψυκτικό αλλά την θερμοκρασία λαδιού. Ακόμα κρύο είναι! Στα 6,8 λίτρα/100km η μέση κατανάλωση

Αυτό το χρυσό-μπλε χρώμα που αποκτούν σιγά-σιγά οι λαιμοί των εξατμίσεων είναι το φετίχ του στρωσίματος

 

Καμιά δεκαριά χιλιόμετρα μετά την Αγία Μαρίνα, ο ολικός χιλιομετρητής έδειξε τα πρώτα 100. Τα θερμαινόμενα ήταν ευχάριστη παρέα όταν έπεσε ο ήλιος

 

Μετά από 8 ώρες στο γραφείο να πρέπει να στρώνεις κιόλας μέχρι αργά το βράδυ. Απλά υπέροχο!

Από τα 80 χιλιόμετρα ήθελα απελπισμένα να κατουρίσω, αλλά η αγωνία μου να δω τον αριθμό 100 δεν με άφηνε να σταματήσω να οδηγάω... Στο τσακ δεν έβρεξα το παντελόνι μου!