Yamaha Crypton S: Προσαρμοσμένο στη νέα εποχή κρατώντας τις παραδόσεις

Με όνομα που έχει γράψει ιστορία
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

11/11/2020

Στην Ελλάδα αγαπάμε τα παπιά, αυτό είναι βέβαιο. Όμως ο λόγος που τα τελευταία είκοσι χρόνια είμαστε η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα με τόσο μεγάλη ζήτηση παπιών, δεν είναι συναισθηματικός. Σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ευρώπη, όπου τα scooter κυριάρχησαν ολοκληρωτικά όταν απέκτησαν οικονομικούς τετράχρονους κινητήρες, στη δική μας χώρα τα παπιά κράτησαν με σθένος την θέση τους στην αγορά. Κι αυτό δεν έγινε χάρη σε κάποια μαγική τη στρατηγική προώθησης των αντιπροσωπειών ή σε κάποια ευνοϊκή μεταχείριση της νομοθεσίας ή χάρη σε κάποιον εξωτερικό παράγοντα. Τα παπιά απέδειξαν μέσα από την σκληρή, πραγματική ζωή ότι η απλότητα κατασκευής και η δοκιμασμένη επί πολλές δεκαετίες τεχνολογία τους, έχει την ίδια αξία με την πιο εντυπωσιακή σύγχρονη τεχνολογία όταν το ζητούμενο είναι η συνολική οικονομία μετακίνησης σε βάθος χρόνου. Τα όσα ζούμε τώρα με τα μέτρα για τον COVID-19 και τις ανάγκες που δημιούργησε για ατομική μετακίνηση με το ελάχιστο δυνατό κόστος, είναι άλλη μια έμπρακτη απόδειξη του σημαντικού ρόλου των παπιών στη ζωή και την οικονομία της Ελλάδας.

Τα παπιά στην Ελλάδα πωλούνται για τις ικανότητές τους και όχι επειδή είναι της μόδας. Οι μόδες δεν κρατάνε ολόκληρες δεκαετίες! Και αυτό ακριβώς συμβαίνει στην περίπτωση της Yamaha, όπου το όνομα Crypton έχει μακρά και βαριά ιστορία. Μέχρι την εμφάνιση του πρώτου Crypton 105, τα παπιά της Yamaha (T50/T80) ζούσαν στη σκιά των Honda C50/C90, παρά το γεγονός ότι είχαν άξονα για τελική μετάδοση που έκανε ακόμα πιο οικονομική τη συντήρησή τους. Όμως όπως είπαμε και πριν, η απλότητα είναι αυτό που αναζητούν οι πελάτες των παπιών και ο άξονας μετάδοσης έμοιαζε υπερβολικά περίπλοκος για ένα παπί.

Ο ερχομός του Crypton 105 έδωσε για πρώτη φορά το δικαίωμα στην Yamaha να χτυπήσει στα ίσια την Honda και την Kawasaki, που τότε έπαιζαν μπάλα μόνοι τους με τα Astrea 100 και Max 100. Το Crypton 105 είχε δισκόφρενο εμπρός αντί για τα ταμπούρα των άλλων, πιο δυνατό κινητήρα και μαζί με το δίχρονο αδερφάκι του Ζ 125, το Crypton 105 καθιέρωσε στη συνείδηση του κόσμου ότι η Yamaha έχει τα πιο γρήγορα και τα πιο σπορ παπιά της αγοράς. Κι αυτό συνεχίστηκε τα επόμενα χρόνια, όταν την σκυτάλη πήρε το Crypton X.

Όλα είχαν μπει σε τάξη και δούλευαν ρολόι, μέχρι τη στιγμή που η Ε.Ε. έβαλε σε εφαρμογή τις προδιαγραφές Euro4. Οι ελληνικές αντιπροσωπείες ζήτησαν από νωρίς να φτιάξουν τα εργοστάσια παπιά προδιαγραφών Euro4, αλλά οι Ιάπωνες θεώρησαν πως τα 2.000-3.000 παπιά τον χρόνο είναι πολύ μικρός αριθμός για να μπουν στον κόπο να ασχοληθούν με το θέμα. Βέβαια το κυριότερο πρόβλημα δεν ήταν μόνο ο κόπος, αλλά και η επιβάρυνση στην τιμή. Για να προσαρμοστεί ένα παπί στις προδιαγραφές Euro4 χρειάζεται αλλαγές στον κινητήρα του, στα φρένα και φυσικά να περάσει από την διαδικασία έγκρισης τύπου της Ε.Ε. που δεν είναι μια φτηνή υπόθεση. Η επάρκεια ανταλλακτικών της Yamaha και η εύκολη πρόσβαση σε αυτά, είναι υψίστης σημασίας και από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα όλων των Crypton.

Η Yamaha χρειαζόταν ένα φτηνότερο παπί από το Crypton X, του οποίου η τιμή είχε πλησιάσει πολύ κοντά στα scooter των 125 και 150 κυβικών. Η λύση στη συγκεκριμένη εξίσωση της Yamaha ακούσει στο όνομα Crypton S.

Στον τομέα των επιδόσεων, ο νέος αερόψυκτος κινητήρας των 114 κυβικών, κάθε άλλο παρά αργός είναι. Στο δυναμόμετρο έδειξε πάνω από 8 ίππους στον τροχό, που ως απόδοση είναι εφάμιλλη με τους περισσότερους αερόψυκτους κινητήρες των 125 κυβικών που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στην αγορά. Στην πράξη, οι απώλειες στις επιδόσεις είναι ελάχιστες και σίγουρα υπερκαλύπτονται από το πλεονέκτημα της απλότητας του αερόψυκτου κινητήρα. Η εξωτερική εμφάνιση του Crypton S είναι σαφώς πιο κοντά στα ευρωπαϊκά γούστα. Ειδικά όταν το κοιτάς από εμπρός, θυμίζει περισσότερο τα καινούρια scooter με τους μεγάλους τροχούς, παρά παπί. Σε αυτή την οπτική εντύπωση βοηθάει και η ποδιά, που είναι ολόκληρη βαμμένη μέσα-έξω και κατασκευασμένη από σκληρό πλαστικό. Η ποδιά του Crypton S είναι πιο φαρδιά και πιο κοντά στα γόνατά σου σε σχέση με του X και αντίστοιχα βελτιωμένη είναι η προστασία που προσφέρει. Γενικά η Yamaha έχει δώσει μεγαλύτερο βάρος στην πρακτικότητα σε αυτό το νέο μοντέλο.

Ο αποθηκευτικός χώρος που έχει δημιουργηθεί τώρα κάτω από την σέλα του Crypton S δεν χωράει μεν ολόκληρο κράνος, αλλά σίγουρα έχει πρακτική αξία, αφού μπορείς να έχεις μόνιμα εκεί το αδιάβροχό σου και κάποιο αντικλεπτικό πέταλο ή κουλούρα. Για τον περισσότερο κόσμο, ο χώρος αυτός θα τον γλιτώσει από το κόστος αγοράς μπαγκαζιέρας, που ως γνωστόν δυσκολεύει τον συνεπιβάτη και επηρεάζει αρνητικά την συμπεριφορά των παπιών όταν έχει αέρα ή όταν βάλεις βαριά πράγματα μέσα τους. Η μεγάλη διαφορά του Crypton S από το Crypton X είναι στην φιλοσοφία σχεδιασμού. Το X είχε τονισμένη τη σπορ πλευρά του. Η αξιοπιστία του κινητήρα του απλώς το βοήθησε να παίξει με επιτυχία τον ρόλο εργαλείου δουλειάς. Το Crypton S από την άλλη μεριά, έχει σχεδιαστεί πρωτίστως για να είναι πρακτικό. Καλύτερη προστασία από την ποδιά, αποθηκευτικός χώρος κάτω από την σέλα, πιο άνετη εργονομία οδήγησης, πιο μαλακές ρυθμίσεις αναρτήσεων, λιγότερες απαιτήσεις συντήρησης για τον κινητήρα.

Με εξαίρεση τις κόντρες στα φανάρια, οι επιδόσεις του είναι άκρως ικανοποιητικές. Ξεπερνάει γρήγορα και εύκολα τα 100km/h ανεξαρτήτως φορτίου και μέσα στην κίνηση της πόλης είναι ευέλικτο και ταχύτατο. Ο κινητήρας δεν έχει ενοχλητικούς κραδασμούς και δουλεύει αδιαμαρτύρητα όσο βάναυσα κι αν του συμπεριφερθείς.

 

ΔΥΝΑΜΟΜΕΤΡΗΣΗ

Ισχύς: 8,2/7.100

Ροπή: 0,92/5.600

 

 
ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ           
Αντιπρόσωπος:
ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΗΚΗ ΑΕ
Τιμή:
€2.370
 
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΣΚΙΤΣΟ
Μήκος (mm):
1.910
Ύψος (mm):
1.095
Μεταξόνιο (mm):
1.230
Απόσταση από το έδαφος (mm):
150
Ύψος σέλας (mm):
780
Ίχνος (mm):
-
Γωνία κάστερ (˚):
-
Απόσταση σέλας - τιμονιού (mm):
500
Απόσταση σέλας - μαρσπιέ (mm):
550
Απόσταση μαρσπιέ - τιμονιού (mm):
750
Απόσταση πίσω σέλας - πίσω μαρσπιέ (mm):
460
 
ΜΕΤΡΗΣΗ ΒΑΡΟΥΣ
 
101kg (χωρίς καύσιμο: 98,5kg)
Πίσω
52%
Εμπρός
48%
Σφάλμα στοιχείων κατασκευαστή:
0%
 
ΠΛΑΙΣΙΟ
Τύπος:
Ατσάλινος κεντρικός δοκός
Πλάτος (mm):
 
Βάρος κατασκευαστή, κενή / γεμάτη (kg):
-/100
 
ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ
Τύπος:
Μονοκύλινδρος, αερόψυκτος με 1ΕΕΚ και 2Β/Κ
Διάμετρος επί διαδρομή (mm):
 -Χ-
Χωρητικότητα (cc):
114
Σχέση συμπίεσης:
9,3:1
Ισχύς (ΗΡ/rpm):
9/7.000
Ροπή (kg.m/rpm):
1/5.500
Ειδική ισχύς (ΗΡ/l):
78,9
Τροφοδοσία:
Ψεκασμός
Σύστημα εξαγωγής:
1 σε 1
Σύστημα λίπανσης:
Υγρό κάρτερ
Σύστημα εκκίνησης:
Μίζα/Μανιβέλα
 
ΜΕΤΑΔΟΣΗ
Συμπλέκτης:
Υγρός, ημιαυτόματος
Πρωτεύουσα μετάδοση / σχέση:
-
Τελική μετάδοση / σχέση:
Αλυσίδα/-
 
ΠΙΣΩ
ΑΝΑΡΤΗΣΗ
Διπλά αμορτισέρ
Διαδρομή (mm):
91
Ρυθμίσεις:
Προφόρτιση ελατηρίου σε πέντε θέσεις
ΤΡΟΧΟΣ
Ζάντα:
Αλουμινίου χυτή
Ελαστικό:
80/90-17
Πίεση:
-
ΦΡΕΝΟ
Ταμπούρο
 
ΟΡΓΑΝΑ / ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ
Ταχύμετρο, ολικός χιλιομετρητής, ένδειξη βενζίνης και σχέσης ταχυτήτων
 
ΕΜΠΡΟΣ
ΑΝΑΡΤΗΣΗ
Τηλεσκοπικό πιρούνι
Διαδρομή/Διάμετρος (mm):
100/-
Ρυθμίσεις:
-
ΤΡΟΧΟΣ
Ζάντα:
Αλουμινίου χυτή
Ελαστικό:
70/90-17
Πίεση:
-
ΦΡΕΝΟ
Δίσκος με δαγκάνα ενός εμβόλου και γλίστρα
 
 
 
ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ
Μέση
2,2
Ελάχιστη
1,8
Μέγιστη
3,2
Αυτονομία (km):
181
Αυτονομία ρεζέρβας (km):
-
Ρεζερβουάρ / ρεζέρβα (l):
4/-

 

Honda CBR1000RR & CBR1000RR SP

Οδηγούμε στην Πορτογαλία!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/2/2017

Στον δικό του δρόμο

Επιστρέψαμε από την παρουσίαση των νέων Honda CBR1000RR και Honda CBR1000RR SP - MY 2017 αφήνοντας πίσω μας το Portimao της Πορτογαλίας, να προσπαθεί να στεγνώσει. Από τα τερτίπια της τύχης και του καιρού, είμασταν ανάμεσα στους ελάχιστους που πραγματοποίησαν την δοκιμή στο βρεγμένο, καθώς πέσαμε στην αρχή μία κακοκαιρίας, την στιγμή που άλλοι ξένοι δημοσιογράφοι είχαν την εμπειρία της οδήγησής του στην ηλιόλουστη πίστα του παγκοσμίου WSBK. Αυτό αφαιρεί πολλούς πόντους από την ευχαρίστηση της δοκιμής, δεν μας δίνει την ευκαιρία να δούμε πώς συμπεριφέρεται σε πολύ γρήγορο ρυθμό, όμως από την άλλη μας αποκαλύπτει τα ηλεκτρονικά βοηθήματα στις πιο δύσκολες συνθήκες… και τα ηλεκτρονικά βοηθήματα στο Fireblade είναι από τις βασικότερες των αλλαγών, συγκριτικά με το προηγούμενο μοντέλο.

Μαζί μας στην οδήγηση ήταν ο Freddie “Fast” Spencer και ο Nicky Hayden -που μόλις είχε επιστρέψει από την Jerez και την δοκιμή του SP2- κι έτσι με την δική τους παρουσία η εμπειρία της οδήγησης στην καταρρακτώδη βροχή, έγινε σημαντικά πιο ανώδυνη. Έχοντας μπροστά σου τον Freddie Spencer να οδηγεί δεκάδες φορές πιο ομαλά από όλους τους υπόλοιπους, κρατώντας τις ιδανικές γραμμές και καταβάλλοντας ελάχιστη προσπάθεια, σε έκανε να ξεχνάς τον κόπο αλλά και τον θυμό που η δοκιμή δεν θα ήταν τόσο διασκεδαστική όσο την περίμενες. Η πίστα του Portimao αποτελεί παράδεισο για δοκιμές μοτοσυκλέτων και απόλαυση οδήγησης, αλλά όχι τόσο για αγώνες σύμφωνα με τον Fast Freddie, κι ας φιλοξενείται εκεί το WSBK… Όπως και να ‘χει είναι απολαυστική και έχοντας οδηγήσει εκεί BMW S1000RR, Kawasaki Ninja ZX-10R, Ducati Panigale αλλά και supersport μοτοσυκλέτες, ανυπομονούσα να αντιπαραβάλλω την εμπειρία τους με εκείνη του νέου Fireblade. Αντί αυτού, βρεθήκαμε όσοι είμασταν εκεί να υποβάλλουμε τα νέα ηλεκτρονικά στις δυσκολότερες των συνθηκών, με μόνη βοήθεια προς όφελός τους, τα αγωνιστικά βρόχινα ελαστικά της Bridgestone. Η απόδοση των ελαστικών στο βρεγμένο σου δίνει μία εντύπωση για τα περιθώρια πρόσφυσης που απολαμβάνουν οι αναβάτες στα παγκόσμια πρωταθλήματα, αλλά δεν παύουν να υπάρχουν και όρια. Μπορεί να παρουσιάζουν κορυφαία συμπεριφορά στην βρεγμένη άσφαλτο, αλλά δεν γίνονται και θαύματα όταν το νερό καλύπτει στην άσφαλτο και δημιουργεί ρυάκια.

Πρώτη μεγάλη προσθήκη, είναι η χρήση Ride by Wire και μπορεί να ακουστεί περίεργο, όμως αυτή είναι η πρώτη φορά που η Honda χρησιμοποιεί RbW σε τετρακύλινδρο εν σειρά. Κάτι τέτοιο περνά ως λιγότερα σημαντικό μπροστά στα υπόλοιπα ηλεκτρονικά βοηθήματα που φέρνει η Honda στην οικογένεια Fireblade, όμως αν γνωρίζει κανείς την εμμονή της Honda με το RbW θα καταλάβει τον λόγο που δίνουμε έκταση. Στο Africa Twin δεν τοποθέτησαν RbW λέγοντας ότι δεν είχαν τρόπο να το κάνει να συμπεριφέρεται σαν να υπάρχει κανονική γκαζιέρα, πράγμα σημαντικό για την οδήγηση στο χώμα. Αντίστοιχα σημαντικό είναι και για την οδήγηση στην πίστα, καθώς όταν ανοίγεις το γκάζι στην έξοδο με την μοτοσυκλέτα πλαγιασμένη, χρειάζεται να έχεις πολύ καλό έλεγχο του γκαζιού. Εδώ είναι που έρχεται η εμμονή της Honda, που λέει ότι για να χρησιμοποιήσει RbW θα πρέπει αυτό να ανταποκρίνεται με την αίσθηση που σου δίνει μία κανονική γκαζιέρα, αλλιώς δεν βλέπει τον λόγο να το κάνει. Για να είναι λοιπόν παρόν το RbW στο νέο Fireblade, σημαίνει ότι η Honda κατάφερε να προσαρμόσει την λειτουργία του, και να την φέρει πολύ κοντά στο συνηθισμένο. Πράγματι, η αίσθηση από το γκάζι είναι εκπληκτική και δεν σ’ αφήνει να παραπονεθείς για κανένα από τα μειονεκτήματα που έχει η ηλεκτρονική διαχείριση του γκαζιού σε άλλες μοτοσυκλέτες.

Πέρα όμως από τα ηλεκτρονικά, το σημαντικότερο για εμένα είναι η μείωση της ακαμψίας του πλαισίου κατά 10% και η αύξηση της ακαμψίας του ψαλιδιού κατά ίδιο ποσοστό. Μεταφέροντας ένα μέρος των στρεβλώσεων στο πλαίσιο, από το ψαλίδι που ήταν μέχρι τώρα, το Fireblade μετατρέπεται αρκετά σε συμπεριφορά. Αυξάνεται σημαντικά η ευελιξία και οι αλλαγές κατεύθυνσης γίνονται πιο άμεσα από πριν. Σε επόμενο τεύχος θα αναλύσουμε πλήρως τι έχουν κάνει με πλαίσιο και ψαλίδι οι Ιάπωνες της Honda, και πώς μεταφράζεται αυτό στην οδήγηση της μοτοσυκλέτας. Προς το παρόν ας κρατήσουμε το σχόλιο του “Fast” Freddie: «Οι αλλαγές σε ακαμψία που ήθελα από το 2008, είναι τώρα εδώ! Η μοτοσυκλέτα είναι πολύ πιο εύκολο να μετατοπίσει το βάρος εμπρός, ώστε να ελαφρύνεις τον πίσω τροχό στην είσοδο και να τον κατευθύνεις προς το εξωτερικό της στροφής στο σημείο ακριβώς που θέλεις»

Πέρα όμως από τα ηλεκτρονικά, το σημαντικότερο για εμένα είναι η μείωση της ακαμψίας του πλαισίου κατά 10% και η αύξηση της ακαμψίας του ψαλιδιού κατά ίδιο ποσοστό

Το ABS και το traction control είχαν άψογη συμπεριφορά στις δύσκολες δικές μας συνθήκες. Είναι τελείως διαφορετικό να δοκιμάζεις το ABS με slick ελαστικά κρατώντας τα φρένα μέχρι το εσωτερικό της στροφής σε μεγάλη κλίση, από το να φρενάρεις οριακά με βρόχινα αγωνιστικά ελαστικά, πριν αφήσεις τα φρένα για να στρίψεις με πολύ μικρότερη κλίση. Στις δύο αυτές περιπτώσεις έχεις την ευκαιρία να καταλάβεις τα πάντα για την λειτουργία του, αλλά χρειάζεται να το γνωρίσεις και στις δύο περιπτώσεις κι όχι σε μία από τις δύο. Αντίστοιχα είναι τα πράγματα και για το traction control με την διαφορά ότι στο βρεγμένο αντιλαμβάνεσαι πολύ καλύτερα την προοδευτικότητα του συστήματος και τον βαθμό παρέμβασης. Δεν περίμενα η Honda να πράξει κάτι λιγότερο, από το να κυνηγήσει τα υψηλότερα των στάνταρ αυτή την στιγμή. Δεν είχε και επιλογή άλλωστε. Όταν μπαίνεις τελευταίος στον χορό των ηλεκτρονικών δεν υπάρχουν περιθώρια για αναθεωρήσεις. Θα πρέπει κατευθείαν να βρεθείς στο ίδιο σκαλί με τους υπόλοιπους, αν όχι στο πιο πάνω.
Όταν βρίσκεσαι σε μία τέτοια παρουσίαση, τόσο σημαντική, η χαρά της οδήγησης είναι μονάχα μία πτυχή της δουλειάς. Η συζήτηση με τους ανθρώπους του εργοστασίου έχει σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα. Το «σημαντική παρουσίαση» στην αρχή της παραγράφου, χαρακτηρίζει την τεχνολογική πολυπλοκότητα του μοντέλου και τον βαθμό κατάρτισης όσων έδωσαν το παρόν. Δεν έχει να κάνει με το αγοραστικό ενδιαφέρον του κόσμου, ή την εμπορικότητα του μοντέλου. Οι μηχανικοί του CBR1000RR είναι από τους καλύτερους στην Honda και μαζί τους έφεραν τους καλύτερους από Bridgestone και Ohlins. Είχα την ευκαιρία να απευθύνω τις ερωτήσεις απευθείας στα αυτιά εκείνου που ήταν σε θέση να απαντήσει… Μαθαίοντας για παράδειγμα για τις χιλιάδες γραμμές κώδικα που χρειάζονται οι αναρτήσεις του SP, τον λόγο που λειτουργούν με προκαθορισμένα βήματα και όχι ελεύθερα ανάμεσα σε πλαίσια, όπως της Aprilia, και εκείνος να εκθέσει τα υπέρ και τα κατά κάθε επιλογής. Μιλάμε για μία σπάνια ευκαιρία. Οι ημι-ενεργητικές αναρτήσεις του SP έχουν ένα πολύπλοκο τρόπο λειτουργίας, για τον οποίο μπορείς –αν βαριέσαι- να μην μάθεις καμία λεπτομέρεια και να τις διαχειριστείς με εύκολο τρόπο που δεν μαρτυρά τι γίνεται παρακάτω.

Τα εθνικά πρωταθλήματα έχουν φτάσει σε σημείο που μονάχα με πολλά λεφτά και προετοιμασία, μπορείς να τα κυνηγήσεις. Υπάρχουν αγώνες που μπορείς να συμμετέχεις με πολύ μικρότερο κόστος, όμως σε γενικές γραμμές τα πρωταθλήματα έχουν ξεφύγει πλήρως από τότε που αγόραζες μία μοτοσυκλέτα από τον αντιπρόσωπο και την επόμενη μέρα την έτρεχες με σκοπό το κύπελλο. Πολλές δεκαετίες και τεράστια βήματα εξέλιξης έχουν γίνει από τότε, και τώρα έρχονται τα ηλεκτρονικά να μας φέρουν πιο κοντά σε αυτή την εξαιρετική περίπτωση: Να αγοράζουμε κάτι ανταγωνιστικό με αυτό που ο πρωταθλητής της χώρας κερδίζει το κύπελλο!

Είχαμε αυτή την συζήτηση με τον Freddie Spencer, τον άνθρωπο που το μυαλό του και το χέρι του, ήταν το software και το hardware ενός traction control που διαχειριζόταν σε αγωνιστικές συνθήκες περισσότερα άλογα σε λιγότερα κιλά. Και το έκανε αλάνθαστα πατώντας στα χειρότερα ελαστικά. Λέγοντας πως τα ηλεκτρονικά θα μας δώσουν ή μας δίνουν, την ευκαιρία να είμαστε κοντά στην κορυφή ενός εθνικού πρωταθλήματος, απλά περνώντας την πόρτα του αντιπροσώπου, σηματοδοτεί μία νέα εποχή για αυτό το σπορ. Υπό λογικά πλαίσια μπορείς να πεις ότι είναι και προσιτή μία τέτοια μοτοσυκλέτα. Όχι για την δική μας οικονομική κατάσταση, όχι για την εποχή μας, όμως και τότε που κέρδιζε κανείς - απλά αγοράζοντας την superbike της εποχής, χρειαζόταν ένα τεράστιο ποσό συγκριτικά με τον μέσο μισθό της εποχής. Αντί να υποστηρίζεσαι από μία ομάδα μηχανικών για να τρέχεις έναν αγώνα, έρχεται η Ohlins και σου λέει ότι θα το κάνεις μόνος σου - και μάλιστα θα σε βοηθήσει ξεμπλέκοντας τις διαφορετικές καταστάσεις λειτουργίας και απλοποιώντας τις ρυθμίσεις. Εννοείται ότι θέλεις έναν χάρτη στην αρχή για να πλοηγηθείς στο μενού, αφού δεν χωράνε συγκεντρωμένα όλα αυτά στην έγχρωμη, πανέμορφη οθόνη, όμως αμέσως θα το συνηθίσεις και θα αποστηθίσεις τις διαδικασίες.

Είχα επίσης πολύ περισσότερο χρόνο παρέα με τον κ. Masatoshi Sato, υπεύθυνο εξέλιξης του νέου CBR, από την αρχική μας συνομιλία στην EICMA, όταν τον ρωτούσα για τις αλλαγές στο σύστημα ψύξης του CBR και την σχεδιαστική λεπτομέρεια στην ψύξη του τέταρτου και τρίτου κυλίνδρου, που στο προηγούμενο επέφερε διαφορά στην δυνατότητα αποβολής θερμότητας. Τα είχαμε γράψει αυτά στο ρεπορτάζ από την EICMA στο τεύχος 565… Επειδή τέτοιες ερωτήσεις δεν είχε συνηθίσει να ακούει από δημοσιογράφους, θυμόταν το όνομα και τώρα ρωτούσε ο ίδιος πώς ήταν η μοτοσυκλέτα, αν μου άρεσε το design κτλ… Του μετέφερα εκτός από την δική μας άποψη, κι όσα έγραφαν στο Facebook του MOTO συμφωνώντας οι περισσότεροι πως δεν τους αρέσει το τελικό της εξάτμισης και διαφωνώντας για την συνολική εικόνα της μοτοσυκλέτας, που στους περισσότερους άρεσε και μάλιστα αρκετά…

Στο τεύχος Μαρτίου λοιπόν, στο επόμενο τεύχος του MOTΟ, θα δώσουμε μία εκτεταμένη ανάλυση σε όλα τα παραπάνω, όπως ακριβώς χρειάζεται, στην έκταση που τους αξίζει και μπορούν να πάρουν στην έντυπη έκδοση. Θα σχολιάσουμε επίσης και το «πρέπει να ακούς το κοινό σου» που είπε ο αρχιμηχανικός του CBR, την στιγμή που μάλλον τους πήρε πολύ καιρό από τότε που άκουσαν μέχρι τότε που έπραξαν… έμαθαν όμως το μάθημα – μου τόνισε κλείνοντας το μάτι. Οι Ιάπωνες έχουν αλλάξει: Κανονικά δεν μιλούν για τον ανταγωνισμό, δεν είναι διαχυτικοί για όσα φτιάχνουν και προπαντός δεν «κλείνουν το μάτι», ενώ γενικότερα οι γκριμάτσες περιορίζονται ανάμεσα σε φίλους… οπότε αυτά είναι νέα δεδομένα και φανερώνουν αλλαγές και στον τρόπο σκέψης.

Ο John McGuinness όπως είναι κάθε φορά όταν πρόκειται να οδηγήσει...
 
 
Δείτε περισσότερες φωτογραφίες από την παρουσίαση των Honda CBR1000RR και CBR1000RR SP: