Πανελλήνιο Πρωτ. Ταχύτητας 5ος αγώνας Μέγαρα: Ημέρα πρωταθλητών

Από το Σάββατο μοιράστηκαν οι τίτλοι
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

12/10/2019

Το απόγευμα του Σαββάτου βρήκε τον Σωτήρη Μπεγνή (Superbike), τον Δημήτρη Καρακώστα (Supersport) και τον Λέανδρο Ντότσικα να φοράνε τα μπλουζάκια του Πρωταθλητή Ελλάδος για το 2019. Το ίδιο θα έπρεπε να λέμε και για τον Στέφανο Δέσκα, αλλά η κατηγορίας της OPEN θεωρείται (κακός…) ότι είναι κύπελλο και όχι πρωτάθλημα, παρά το γεγονός πως οι συμμετέχοντες αναβάτες κάνουν ακριβώς τα ίδια πράγματα που κάνουν και όλοι οι υπόλοιποι συναθλητές τους τις άλλες κατηγορίες. Όπως κι αν έχει, ο Στέφανος Δέσκας είναι και αυτός “τιτλούχος”  ή “κυπελλούχος” για να είμαστε τυπικοί.

Κατά τα λοιπά, η μέρα ξεκίνησε χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, καθώς οι αναβάτες της κατηγορίας Superbike συμφώνησαν να στηθούν στην εκκίνηση βάσει των χρόνων που είχαν κάνει στο χθεσινό Warm up (διαβάστε ΕΔΩ για όσα έγιναν εχθές). Οπότε το πρόγραμμα κύλισε κανονικά και χάρη στη βοήθεια του όμορφου καιρού δεν είχαμε άλλους πονοκεφάλους για τους διοργανωτές. Ακόμα καλύτερα ήταν τα πράγματα για τους λιγοστούς θεατές που ήρθαν στην πίστα νωρίς, καθώς ο αγώνας των ΝΕΩΝ ήταν ένας από τους καλύτερους που έχουμε δει φέτος κι αν το έδειχνε η τηλεόραση θα νόμιζες πως παρακολουθείς αγώνα παγκοσμίου επιπέδου!

Ναι τόσο καλός ήταν, χάρη στη φανταστική οδήγηση του Θωμά Σκούρτα και του Γιώργου Γερακιανάκη. Οι δύο νεαροί αναβάτες οδήγησαν με εντυπωσιακή αγωνιστική ωριμότητα τις εντελώς διαφορετικής φιλοσοφίας μοτοσυκλέτες τους και πραγματικά τις ξεζούμισαν έως τον τελευταίο γύρο. Τελικός νικητής ο Σκούρτας, που εκμεταλλεύτηκε όσο καλύτερα μπορούσε την κακή εκκίνηση του Γερακιανάκη και οδήγησε έως το τέλος τον αγώνα, χάρη στη ικανότητά του να πιάσει αμέσως γρήγορο και σταθερό γυρολόγιο. Τρίτος τερμάτισε ο Μπαξίσογλου χωρίς να απειληθεί από κανέναν. Μακάρι στο παιχνίδι αυτό να ήταν μέσα και ο Γιάννης Περιστεράς (4ος) και ο Χρήστος Παπανικολάου, καθώς ο Περιστεράς είναι ακόμα με πατερίτσες λόγω πρόσφατης εγχείρησης στο πόδι και ο Παπανικολάου αναγκάστηκε την τελευταία στιγμή να τρέξει με την περσινή μοτοσυκλέτα του.

Αμέσως μετά τους απολαυστικούς ΝΕΟΥΣ, ήταν η σειρά των OPEN να σύρουν τον χορό. Εδώ βέβαια ο Δέσκας δεν είχε αφήσει πολλές ελπίδες για νίκη στους υπόλοιπους και πράγματι έφυγε μπροστά μετά την εκκίνηση και διαχειρήστηκε χωρίς ιδιαίτερο πρόβλημα τον υπόλοιπο αγώνα. Πίσω τα πράγματα ήταν πολύ περισσότερο ενδιαφέρον, γιατί ο Νίκος Γεωργόπουλος από την τρίτη θέση, είχε πιάσει καλό ρυθμό και έμοιαζε πως θα προσφέρει θέαμα μαζί με τον Χαράλαμπο Θεοδωρόπουλο που ήταν στη δεύτερη. Όμως μια χαμένη αλλαγή ταχύτητας και ένα άγαρμπο φρενάρισμα στην Κ1, προκάλεσαν μια μικρή έξοδο από την πίστα που απομάκρυνε αρκετά τον Γεωργόπουλο από την δυνατότητα να παλέψει για τη δεύτερη θέση και τα ντουμπλαρίσματα στους τελευταίους γύρους χάλασαν τον ρυθμό του. Τελικά άτυχος στο τέλος ήταν και ο Θεοδωρόπουλος που έπεσε, ανοίγοντας τον δρόμο για την δεύτερη θέση στον Αντρέα παπατριανταφύλλου.

Μετά το ζέσταμα των δύο πρώτων αγώνων που ήταν ιδιαίτερα απολαυστική για τους θεατές, ήρθε η πολλά υποσχόμενη διπλή κατηγορία των SS300-Racing. Έχοντας σχεδόν τους ίδιους αναβάτες με την κατηγορία των ΝΕΩΝ, εμπλουτισμένη με λίγη παραπάνω κάπνα από τα δίχρονα δικύλινδρα 250, περιμέναμε να δούμε φοβερές μάχες. Δυστυχώς όμως αυτό το πάντρεμα τριών ειδών μοτοσυκλετών, προκαλεί σύγχυση σε θεατές και κριτές μετά από λίγους γύρους. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο πως αυτή η διπλή κατηγορία έχει μακράν τα περισσότερα παράπονα για μπλε σημαίες, με δεύτερη σε σειρά την OPEN, όπου όλως τυχαίως είναι και αυτή μια κατηγορία που επιτρέπονται μοτοσυκλέτες διαφορετικών δυνατοτήτων. Διότι μπορεί στα χρονόμετρα να γυρνάνε πάνω-κάτω τους ίδιους χρόνους, όμως μέσα στον αγώνα όποιος έχει το περισσότερο γκάζι καθορίζει την τύχη εκείνων που είναι πίσω του.

Με άλλα λόγια, ένα supersport μπορεί να φύγει μακριά από ένα superbike, όμως δεν μπορεί να προσπεράσει εύκολα ένα superbike. Απόδειξη σε αυτό ήταν η όμορφη, αλλά απέλπιδα προσπάθεια του Χρήστου Παπανικολάου (έκανε ταχύτερο χρόνο αγώνα) να προσπεράσει τον Λέανδρο Ντότσικα. Ακόμα κι αν τα κατάφερνε πάντως, δεν θα είχε νόημα αφού βγαίνοντας στην μεγάλη πίσω ευθεία, το δίχρονο V2 θα μάζευε την διαφορά από το μονοκύλινδρο τετράχρονο. Δυστυχώς το σενάριο σήμερα ήθελε να πέσουν οι δύο αναβάτες στην είσοδο για την τελευταία στροφή της πίστας. Ο Παπανικολάου έφτασε “σχεδόν δίπλα” στο Ντότσικα, ο Ντότσικας με την σειρά “του είπε όχι” κλείνοντας έγκαιρα τη πόρτα, όμως ο Παπανικολάου δεν πρόλαβε σταματήσει την μοτοσυκλέτα του (το προσπάθησε πάντως) ακουμπώντας τελικά τον εμπρός τροχό του στο πίσω του Ντότσικα.

Η πτώση αυτή δεν προκάλεσε ευτυχώς κάποιον τραυματισμό, όμως ο αγώνας διακόπηκε, καθώς ο Παπανικολάου άργησε να σηκωθεί από την άσφαλτο και όπως ήδη ξέρουμε, στα Μέγαρα το ασθενοφόρο πρέπει να μπει μέσα στην πίστα για να παραλάβει τραυματία. Σε αυτή την περίπτωση, νικητής και γενικά η σειρά τερματισμού καθορίζεται από τον προηγούμενο γύρο. Κάπως έτσι, έχουμε το παράδοξο αγωνιστικό φαινόμενο, όπου στα δύο πρώτα σκαλιά του βάθρου ανέβηκα οι δύο αναβάτες που εγκατέλειψαν από πτώση, η οποία πτώση προκάλεσε την διακοπή του αγώνα….    Take the egg and save it!

Στα Superpsort ο Δημήτρης Καρακώστας και οι μόλις έξι συμμετοχές σε αυτή την κατηγορία λόγω απόσυρσης την τελευταία στιγμή του Γιάννη Τζορτζοπουλου (όχι λόγω των τριών σπασμένων δακτύλων του, αλλά λόγω ηλεκτρικών προβλημάτων στη μοτοσυκλέτα του!) δεν μας είχαν αφήσει πολλές ελπίδες πως θα βλέπαμε θέαμα. Όμως ο περσινός πρωταθλητής Σταύρος Τριντής όρμησε στην εκκίνηση και στους τρεις πρώτους γύρους ανάγκασε τον Καρακώστα να κάνει σκληρή άμυνα, ενώ την ίδια ώρα ο Άλεξ Παπαγεωργίου είχε εντυπωσιακό ρυθμό. Δυστυχώς αυτή η μάχη δεν κράτησε πολύ, καθώς ο Τριντής έπεσε στην Κ4 από μπροστινό.

Το περιστατικό αυτό συζητήθηκε αρκετά, καθώς δεν ήταν απόλυτα σαφές αν η πτώση του Τριντή ήταν απόρροια της αμυντικής γραμμής του Καρακώστα ή αν ήταν από υπερβολικό… ζήλο του Τριντή. Πάντως και τα δύο σενάρια θα μπορούσαν να ήταν αληθινά. Το κακό στην όλη ιστορία ήταν βέβαια πως μετά την πτώση του Τριντή οι θεατές δεν είχαμε καμία αγωνία για το τι θα δούμε παρακάτω και ο αγώνας των supersport έγινε ξαφνικά μια καλή ευκαιρία για να πάει κάποιος στην τουαλέτα και να επιστρέψει πίσω χωρίς να έχει χάσει κάτι από τα αγωνιστικά τεκταινόμενα. Έτσι μαζί με την καρό σημαία, ο Δημήτρης Καρακώστας πήρε μαζί και το πρώτο του πρωτάθλημα στα supersport.

Περίπου το ίδιο έργο, αλλά με άλλους ηθοποιούς πιστεύαμε πως θα δούμε και στα Superbike, όμως ο Λευτέρης Πίππος τρέλανε τον κόσμο στους πρώτους γύρους! Ο Μπεγνής από την pole position έκανε την χειρότερη εκκίνηση που θα μπορούσε, με αποτέλεσμα ο Συνιώρης να στρίψει πρώτος. Την ίδια ώρα όμως ο Πίππος, με μια εκκίνηση τύπου-dragster έστριψε δεύτερος και στην έξοδο της Κ1 βρέθηκε δίπλα στον Συνιώρη. Ως την Κ4 είχε πάρει τα ηνία του αγώνα και έως τα φρένα της Κ6 είχε κάνει πέντε μηχανιάκια απόσταση από τον δεύτερο πλέον Συνιώρη!  Απόλυτα λογικό, αφού ο Πίππος είχε ήδη κατέβει από τον πρώτο γύρο στο 1:01, όταν όλοι οι υπόλοιποι γύρναγαν στο 1:02 και από τον δεύτερο γύρο και μετά κόλλησε τη βελόνα στο ’59 χαμηλό. Ο τραυματίας Συνιώρης  ήταν φανερό πως δεν θα μπορούσε σωματικά να ακολουθήσει από την αρχή έως το τέλος τέτοιο ρυθμό. Πράγματι, ήταν θέμα χρόνου για τον Μπεγνή να περάσει τους Παπαγγέλου και Συνιώρη και να βρεθεί σε απόσταση βολής από τον Πίππο. Όπως και ο Παπαγγέλου έπιασε και πέρασε τον Συνιώρη, όμως ο Συνιώρης ανταπέδωσε και λίγο αργότερα η μάχη μεταξύ τους έληξε άδοξα, καθώς ο Παπαγγέλου έπεσε στην Κ1 μόνος του, έχοντας απομακρυνθεί αρκετά από τον Συνιώρη.

Έτσι μετά από αυτό, το μόνο που απέμεινε να δουν οι θεατές ήταν μια πιθανή μάχη μεταξύ αναγεννημένου Πίππου και διψασμένου για τον τίτλο Μπεγνή.

Όμως και αυτό το σενάριο “αγωνίας” που φτιάξαμε στο μυαλό μας, έπεσε στο κενό βλέποντας τον Μπεγνή να κάνει 58ρια πλησιάζοντας τον Πίππο, όταν κανένας άλλος μέσα στην πίστα εκείνη τη στιγμή δεν είχε κάνει ούτε καν ‘59 ξερό. Το πάλεψε ο Πίππος στα φρένα να κρατήσει πίσω του τον Μπεγνή, αλλά ούτε ο Πίππος, ούτε ο Μπεγνής είχαν σκοπό να διακινδυνεύσουν μια πτώση σήμερα. Έτσι μετά από μια-δυο διερευνητικές και προειδοποιητικές “επισκέψεις” του εμπρός τροχού του Μπεγνή δίπλα στον Πίπππο, οι δύο αναβάτες της Yamaha έλυσαν πολιτισμένα τις διαφορές τους, με τον Πίππο να παίζει καθαρά και τον Μπεγνή να προσπερνά χωρίς ρίσκο. Οι εστεμμένοι πρωταθλητές και κυπελλούχοι κράτησαν χαμηλούς τόνους στους πανηγυρισμούς τους  σήμερα, όμως στον αυριανό αγώνα μας υποσχέθηκαν πώς θα είναι πιο χαλαροί και θα ξεσαλώσουν. Οπότε αύριο πάλι έχουμε Μέγαρα για τον τελευταίο αγώνα που θα καθορίσει τους πρωταθλητές στις κατηγορίες Νέων και SS300, αλλά και θα έχει περισσότερο θέαμα στις υπόλοιπες κατηγορίες που οι αναβάτες θα τρέχουν για την απόλαυση του αγώνα χωρίς σκοπιμότητες.

Πανελλήνιο Πρωτ. Ταχύτητας 6ος αγώνας Μέγαρα

Το μεγάλο φινάλε
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

13/10/2019

Όπως και χθες, έτσι και σήμερα, οι θεατές που ξύπνησαν νωρίς και ήρθαν στην πίστα για να δουν την κατηγορία των Νέων ήταν οι κερδισμένοι της ημέρας. Ο Θωμάς Σκούρτας και ο Γιώργος Γερακιανάκης χάρισαν ποιοτικό θέαμα και έδωσαν ακόμα μεγαλύτερη αξία στα πρωταθλήματα που κέρδισαν, αφού πλέον ο Θωμάς Σκούρτας είναι πρωταθλητής Νέων για το 2019 και ο Γιώργος Γερακιανάκης είναι πρωταθλητής στην κατηγορία SS300. Ουσιαστικά τον τίτλο τον είχαν ήδη στο τσεπάκι τους από εχθές, αφού το μόνο που χρειαζόντουσαν βαθμολογικά (λόγω των ελάχιστων συμμετοχών…) ήταν απλώς να μπουν στην πίστα σήμερα και να γυρνάνε γύρο-γύρο. Όμως  έκαναν ακριβώς το αντίθετο και οδήγησαν για άλλη μια φορά με εντυπωσιακή αγωνιστική ωριμότητα. Έτσι ο Θωμάς Σκούρτας, όχι μόνο δεν έκατσε πίσω από τον Γερακιανάκη για να πάρει ξεκούραστα τον τίτλο, αλλά με επιμονή και υπομονή έως τον τελευταίο γύρο, προσπέρασε στην τελευταία στροφή και πήρε την καρό σημαία, αντί να περιμένει να του την δώσουν εκ του ασφαλούς.

Χίλια μπράβο σε αυτά τα δύο παιδιά, που ευχόμαστε να ανέβουν αμέσως στην κατηγορία Supersport (την μοναδική διεθνή κατηγορία που έχει το ελληνικό πρωτάθλημα!) η οποία φέτος βρέθηκε στην απόλυτη παρακμή της, έχοντας σε αυτόν το τελευταίο αγώνα μόλις έξι αγωνιζόμενους στην εκκίνηση, που τελικά έγιναν πέντε λόγω της πτώσης του Βασίλη Ευθυμίου αμέσως μόλις έσβησαν τα φώτα. Κανονικά θα ήταν μόλις τέσσερεις, αλλά χάρη στον ηρωισμό (ή την τρέλα…) του Γιάννη Τζορτζόπουλου να τρέξει με τρία σπασμένα δάκτυλα, περίσσεψε μόνο ένα μετάλλιο στην απονομή. Η κατηγορία αυτή είναι η πιο σημαντική και ευελπιστούμε πως ΑΜΟΤΟΕ, ΣΟΑΜ, Αντιπροσωπείες και χορηγοί (όσοι από αυτούς απέμειναν) και αν όλα πάνε καλά μαζί με την Iron Team, θα δώσουν όλο το βάρος τους εδώ τα επόμενα χρόνια. Σε όλες τις μορφές μηχανοκίνητου αθλητισμού, οι μεταβατικές κατηγορίες Junior είναι το αγωνιστικό σταυροδρόμι κάθε εθνικού πρωταθλήματος.

Γυρίζοντας πίσω στα αγωνιστικά δρώμενα, η κατηγορία OPEN που ακολούθησε μετά τους Νέους, έμοιαζε σαν να ήταν συνέχεια του χθεσινού αγώνα, με τον Κυπελλούχο του 2019 Στέφανο Δέσκα να οδηγεί ανενόχλητος τον αγώνα, τον Αντρέα Παπαντριανταφύλλου σε σταθερή απόσταση πίσω του και τον Νίκο Γεωργόπουλο με το CBR 600 RR να προσπαθεί να προσπεράσει στις στροφές τον Μάρκο Αγγελόπουλο με το CBR 1000 RR που εξαφανιζόταν στις ευθείες. Τελικά ο Γεωργόπουλος τα κατάφερε στα φρένα της Κ1 και έτσι ανέβηκε για δεύτερη ημέρα στην σειρά, στο τρίτο σκαλί του βάθρου.

Στην μικτή κατηγορία Racing-SS300 ο αγώνας δεν είχε κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς ο Λέανδρος Ντότσικας είχε πάρει εχθές το πρωτάθλημα στη Racing και δεν μπήκε στον κόπο να παλέψει για τη νίκη με τον Χρήστο Παπανικολάου που ήταν και ο νικητής σήμερα.

Περίπου το ίδιο έκανε και ο Θωμάς Σκούρτας στα SS 300, που έχοντας ήδη πάρει τον τίτλο στους Νέους και γνωρίζοντας πως ο Γερακιανάκης είναι αδύνατον να χάσει τον τίτλο, απέφυγε την μάχη. Έτσι ο Γερακιανάκης έκανε στην πραγματικότητα μια καλή προπόνηση για το Red Bull Cup που θα πάει μαζί με τον Γιάννη Περιστερά την επόμενη εβδομάδα και πήρε τον τίτλο του πρωταθλητή SS300 για το 2019 χωρίς να ρισκάρει.

Κάπως έτσι ήρθε η ώρα των Supersport, όπου η εικόνα στη γραμμή της εκκίνησης ήταν αποκαρδιωτική. Στους λόγους που είπαμε ήδη στην αρχή του κειμένου, προσθέστε και την “βαθμολογική αδιαφορία” των αναβατών και το γλυκό έδεσε. Σήμερα ο Καρακώστας έβαλε από την αρχή το κεφάλι κάτω και προσπάθησε να αποφύγει την χθεσινή αφόρητη πίεση του Τριντή.  Όμως ο Τριντής ήταν φανερά άκεφος, σε αντίθεση βέβαια με τον Άλεξ Παπαγεωργίου που είχε τα περισσότερα αγωνιστικά κέφια απ’ όλους. Έτσι το κυνηγητό μεταξύ Τριντή-Παπαγεωργίου και οι τρεις προσπεράσεις που αντάλλαξαν, επαρκούν για να πούμε ότι είδαμε αγώνα και όχι prive trackday μεταξύ φίλων και συγγενών.

Το ίδιο ακριβώς σενάριο είχαν στα χέρια τους και οι αναβάτες της κατηγορίας Superbike με τις μόλις οκτώ συμμετοχές. Για καλή μας τύχη όμως, ο Τσαλίκης την είδε… “Πίππος του Σαββάτου” και όπως έκανε ο Λευτέρης εχθές, έτσι κι ο Τσαλίκης σήμερα, ήπιε μαγικό ζωμό στην εκκίνηση και… εξαφανίστηκε! Στον δεύτερο γύρο είχε κάνει σχεδόν μισό δευτερόλεπτο διαφορά από τον Συνιώρη που τον ακολουθούσε. Ο Συνιώρης από την μεριά του παραλίγο να μην λάβει μέρος στον σημερινό αγώνα, διότι μετά τον τερματισμό εχθές, είχε αφόρητους πόνους από την εγχειρισμένη κλείδα του. Έτσι ήταν αναμενόμενο πως δεν θα μπορούσε να κρατήσει πίσω του για πολύ ώρα ακόμα τον Παπαγγέλου και τον Μπεγνή. Πράγματι, λίγους γύρους αργότερα ο Μπεγνής ήταν σε απόσταση βολής από τον Τσαλίκη και ο Παπαγγέλου έδειχνε πως είναι η μοναδική απειλή του Μπεγνή για την καρό σημαία σήμερα.

Ο Μπεγνής όμως δεν έχασε πολύ χρόνο πίσω από τον Τσαλίκη και προσπερνώντας τον στη σωστή χρονική στιγμή του αγώνα έγινε πάλι ο μαέστρος του ρυθμού. Ο Παπαγγέλου ροκάνιζε δεκατάκια από τον Μπεγνή και 8 γύρους πριν το τέλος είχε πλησιάσει “τόσο-όσο” θα έπρεπε για να έχει ελπίδες για την καρό σημαία. Όμως τότε άρχισαν τα ντουμπλαρίσματα, που όπως γίνεται πάντα μπορεί να σε βοηθήσουν ή να σου χαλάσουν τον αγώνα. Για τον Παπαγγέλου έγινε το δεύτερο σενάριο, αυξάνοντας πάλι μερικά μέτρα τη διαφορά του από τον Μπεγνή. Οι λιγοστοί γύροι που απέμεναν δεν επαρκούσαν για να μαζέψει τη νέα διαφορά και η σεμνή τελετή έλαβε τέλος, με τον Μπεγνή νικητή, τον Παπαγγέλου δεύτερο και τον Τσαλίκη τρίτο. Πίσω τους είχαμε μια κλασσική μάχη μεταξύ Πίππου και Συνιώρη, με τελικό νικητή τον Πίππο, που στους δύο τελευταίους γύρους εκμεταλλεύτηκε με τον καλύτερο τρόπο την σωματική αδυναμία του Συνιώρη.

Με αυτόν τον τρόπο έπεσε η αυλαία του Πανελλήνιου πρωταθλήματος Ταχύτητας για το έτος 2019. Η αγωνιστική αυλαία, διότι όπως σας έχουμε πει, η ΑΜΟΤΟΕ και η Iron Team τώρα ξεκινούν τον δικό τους αγώνα, ώστε να σταματήσει η δικαιολογία: “Για Ελλάδα καλά είναι..”. Θα μας πείτε, αν είναι δυνατόν οι ίδιοι άνθρωποι να φέρουν αυτή τη φορά διαφορετικά αποτελέσματα. Ναι είναι δυνατόν, διότι το πρόβλημα δεν είναι οι άνθρωποι μόνο, αλλά η νοοτροπία και κυρίως η θέληση-ανάγκη επιβίωσης. Άμα σε κυνηγάει καρχαρίας θα κολυμπήσεις γρήγορα είτε το θέλεις, είτε όχι. Με 6 συμμετοχές στα supersport και 8 στα superbike, ο καρχαρίας ήδη μας έχει δαγκώσει το πόδι… Κι αν δεν υπήρχε η OPEN, οι κερκίδες θα ήταν εντελώς άδειες… Φτάσαμε λοιπόν στο σημείο που καμία λέσχη δεν θέλει να αναλάβει αγώνες, διότι το εύκολο χρήμα του παράβολου συμμετοχής δεν υπάρχει πια. Οπότε, ανεξάρτητα από τα πρόσωπα, εύκολη και φτηνή λύση δεν υπάρχει. Περιμένουμε λοιπόν έως το τέλος Νοεμβρίου, να δούμε πως θα καταλήξει αυτή η προσπάθεια της Iron Team να βγάλει το φίδι από την τρύπα. Και το φίδι δεν είναι άλλο από την ΑΝΤΑΠΟΔΟΤΙΚΟΤΗΤΑ που θα έχει η κατάκτηση ενός πρωταθλήματος για τους αγωνιζόμενους και τον εμπορικό κόσμο που θα βάλουν τον ιδρώτα, τα σπασμένα κόκκαλα και τα λεφτά τους στο επόμενο πρωτάθλημα.

Πλούσιο φωτογραφικό υλικό από τον αγώνα, στο Gallery που συνοδεύει το άρθρο!

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ