ΠΠΤ 2018: Μέγαρα 1ος Αγώνας – Πολύπαθη έναρξη – Πίνακας αποτελεσμάτων

Επεισοδιακές οι Supersport και Superbike κατηγορίες

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/4/2018

Νίκη για τον Τσαλίκη στην Superbike, που είχε μία εκπληκτική εμφάνιση κυνηγώντας τον Συνιώρη από την αρχή του αγώνα και διατηρώντας σταθερή απόσταση, μέχρι και την πτώση του πολυπρωταθλητή με τον άσσο στην μοτοσυκλέτα, μετά από σύγκρουση με πιο αργό αναβάτη.

Επεισοδιακή και η εκκίνηση της Supersport που παρά λίγο ο Καρακώστας να μείνει εκτός αγωνιστικού χώρου. Πήρε όμως τελικά την εκκίνηση, παρά την αναστάτωση και τον εκνευρισμό της τελευταίας στιγμής, και κέρδισε με διαφορά σε έναν αγώνα που μαζί με τον Αλέξη Παπαγεωργίου και τον Σταύρο Τρίντη, φρόντισαν να μας χαρίσουν μπόλικο θέαμα!

Ο καιρός κρατήθηκε προς την καλή πλευρά των προβλέψεων, αν και στο τέλος της ημέρας έβγαλε έντονο αέρα που προβλημάτισε τους αναβάτες της Supersport κι αμέσως μετά δυσκόλεψε ακόμα περισσότερο της κατηγορία Superbike, καθώς δυνάμωνε σταδιακά.

Δείτε επίσης: ΠΠΤ 2018 Μέγαρα: Δοκιμές Σαββάτου – Πίνακας αποτελεσμάτων

Supersport:

φωτό: περιοδικό MOTO (Apex Photography: Στρατής Βαβούδης / Νιαουνάκης Γιώργος)

Ο Σταύρος Τρίντης που πάλευε μέχρι τελευταία στιγμή για την δεύτερη θέση του βάθρου με τον Αλέξανδρο Παπαγεωργίου, δήλωσε πως ιδιαίτερα οι τελευταίες στροφές ήταν μία πρόκληση με τον αέρα να φυσά στην κλίση της μοτοσυκλέτας, προσπαθώντας να σε προσγειώσει. Ωστόσο η Supersport κατηγορία θα ξεκινούσε έτσι κι αλλιώς με μάχη από την πρώτη στροφή, όταν ο Παπαγεωργίου που είχε πεταχτεί εμπρός, είδε τον Καρακώστα να έρχεται από την εξωτερική και κλείνοντας την πόρτα εκεί, έμειναν πίσω μπλέκοντας σε μία μάχη που θα έφερνε στους πρώτους γύρους τον Παπαγεωργίου στην πρώτη θέση και τον Καρακώστα να ανεβαίνει από την τέταρτη στην αγαπημένη του στροφή, την πρώτη.

Απίστευτος Καρακώστας, στο '59 σταθερά, με εξαιρετική οδήγηση!

Ωστόσο είχε προηγηθεί το επεισόδιο πριν την εκκίνηση. Ο αλυτάρχης είδε πως το πίσω ελαστικό του Καρακώστα δεν ήταν μαρκαρισμένο και του απαγόρευσε την είσοδο σε μία στιγμή γεμάτη ένταση, καθώς μετρούσαν και τα δευτερόλεπτα ακόμα και ο αναμενόμενος νικητής κινδύνευε να μην τρέξει καθόλου! Ο αλυτάρχης έκανε σωστά που δεν τον άφησε, ωστόσο δεν υπήρχε παρατυπία αλλά σφάλμα τυπικότητας, σε μία ελληνική πραγματικότητα που το να κρατάς τις τυπικότητες είναι σαν να βάφεις τους ραγισμένους τοίχους. Ωστόσο η απόφαση ήταν σωστή, όπως και σωστή ήταν η συνέχεια, καθώς από την οργάνωση έλεγξαν γρήγορα την λίστα τους και είδαν πως από την ομάδα είχαν μαρκάρει μονάχα ένα ελαστικό, από το δεύτερο ζευγάρι. Οπότε δεν υπήρχε παρατυπία, μαρκάρισαν άμεσα το πίσω και ο Καρακώστας έφτασε στην γραμμή εκκίνησης ακριβώς 1,5 λεπτό πριν τον γύρο προθέρμανσης! Βέβαια τα ελαστικά είχαν κρυώσει και η αναστάτωση δεν είναι η καλύτερη προετοιμασία για την εκκίνηση του αγώνα... Κι όμως, στους πρώτους γύρους ο θερμόαιμος Καρακώστας επέδειξε ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση θερμαίνοντας ελαστικά και διαβάζοντας αντιπάλους. Από την στιγμή και μετά που πέρασε τον Παπαγεωργίου στο αγαπημένο του σημείο, την πρώτη στροφή, άνοιξε απευθείας τον ρυθμό και έφτασε να εξαφανίζεται μπροστά ακόμα και για το σύνολο της μικρότερης πίσω ευθείας! Αυτή ήταν η απόσταση που είχε στο τέλος από την δυάδα που πίσω του μαχόταν για την δεύτερη θέση!

Στον ενδέκατο γύρο ο Καρακώστας έριξε το χρόνο για πρώτη φορά κάτω από το λεπτό και στον 12^ο έκανε τον καλύτερό του χρόνο, μένοντας σταθερά στο ένα λεπτό τον γύρο μέχρι και το τέλος! Ήταν ο μόνος στο ’59 από την υπόλοιπη Supersport κατηγορία..

Ο Τριντής και ο Παπαγεωργίου μας χάρισαν ορισμένα καλά και μερικά επιθετικά προσπεράσματα, βγάζοντας έναν αγώνα αρκετά κουραστικό για τους ίδιους και αρκετά θεαματικό για εμάς, καθώς η δεύτερη θέση στο βάθρο δεν θα δινόταν παρά μονάχα στο τέλος του αγώνα! Οι δύο τους ανανέωσαν για την Τρίπολη την μεταξύ τους «διαφορά», με τον Τρίντη να δηλώνει ανανεωμένος στην αγωνιστική του επιστροφή!

Μαχητικός το Αλέξης Παπαγεωργίου κερδίζει την δεύτερη θέση!

Superbike:

φωτό: περιοδικό MOTO (Apex Photography: Στρατής Βαβούδης / Νιαουνάκης Γιώργος)

Η Superbike έμελλε να είναι κι αυτή επεισοδιακή. Ξεκίνησε με τον Συνιώρη να έχει τον καλύτερο χρόνο και την pole position και πίσω καμία θέση να μην είναι σίγουρη, την στιγμή που ο Πίππος είχε μία πολύ καλή πρώτη ημέρα πιάνοντας τον χρόνο του Συνιώρη. Ταυτόχρονα ο Μαρκεσίνης ήταν επίσης σε φόρμα, και ο Μπεγνής με τον Τσαλίκη είχαν χρόνους κάτω από το λεπτό και έδειχναν πως θα μπορούσαν να διεκδικήσουν μία καλή θέση στο βάθρο. Η εκκίνηση δόθηκε με τον Συνιώρη να είναι μπροστά, τον Πίππο να ακολουθεί και Μπεγνής, Τσαλίκης και Μαρκεσίνης να παρακολουθούν στον τροχό τους. Δεν φαινόταν κατευθείαν, αλλά σιγά-σιγά γύρο με τον γύρο, πως ο Πίππος είχε προβλήματα. Έχασε γρήγορα θέσεις, αφήνοντας και τον Μαρκεσίνη να περάσει, με τον Τσαλίκη να είναι δεύτερος από εκείνη την στιγμή και μετά, και να μένει πολύ κοντά στον Συνιώρη που σταθερά οδηγούσε την κούρσα.

Ο Συνιώρης οδηγεί την κούρσα με τον Τσαλίκη στο κατόπι του και τον Πίππο να αντιμετωπίζει προβλήματα...

Ο Πίππος αποφάσισε πως για την συνέχεια του αγώνα, ήταν επιτακτικό να ρυθμίσει την μανέτα, σταματώντας και ξεκινώντας κάνοντας δύο γύρους στο 1.04 -- είχε όμως αντίκρυσμα αυτό, γιατί αμέσως μετά επέστρεψε στο ’59 χωρίς ωστόσο τα προβλήματα να σταματήσουν για τον ίδιο. Λίγο αργότερα θα είχε πρόβλημα στα φρένα, και σιγά – σιγά θα αναγκαζόταν να επιστρέψει πάνω από το ένα λεπτό μένοντας στην τέταρτη θέση όταν ο Συνιώρης πιο μπροστά θα έπεφτε...

Ο Μαρκεσίνης αντιμετώπισε και εκείνος προβλήματα με την μοτοσυκλέτα, αλλά έμεινε στην τρίτη θέση, σε έναν κουραστικό αγώνα

Ήταν ένα πρόβλημα που ακριβώς από την μέση του αγώνα και μετά, έκανε την εμφάνισή του: Οι πιο αργοί αναβάτες που ήρθαν από την OPEN όπου ο ρυθμός του αγώνα ήταν πάντα διαφορετικός συγκριτικά με την Superbike, έμειναν πίσω κάνοντας έναν άλλο αγώνα ήδη από τους πρώτους 5-6 γύρους. Όταν τους έφτασε η πρώτη πεντάδα που γυρνούσε αρκετά δευτερόλεπτα πιο γρήγορα, βρέθηκαν να πρέπει να παραχωρήσουν θέση σε ταχύτητα αντίδρασης που ήταν πρωτόγνωρη, το ίδιο και η επιθετικότητα των προσπεράσεων. Με την κατηγορία OPEN διαλυμένη και την Superbike να οριοθετείται στο άνω άκρο από τον κανόνα του 10% όπου ο χρόνος του πρώτου τοποθετεί το όριο βάση του οποίου μπορεί κανείς να αγωνιστεί στην κατηγορία, το πρόβλημα του «ντουπλαρίσματος» δεν άργησε να γίνει έντονο. Εκεί έγινε και το λάθος με τον Συνιώρη και τον Βαμβά που συγκρούστηκαν στην έκτη στροφή. Ο Συνιώρης έβλεπε πως ο Τσαλίκης ήταν σταθερά πίσω και ήθελε να ξεμπλέξει γρήγορα από την πιθανότητα ένας πιο αργός αναβάτης να τον καθυστερήσει. Μπαίνοντας οριακά στην εσωτερική της στροφής μετά την μεγάλη ευθεία, όπως δηλαδή συνηθίζει, βρέθηκε σε ένα σημείο που ο πιο αργός αναβάτης δεν περίμενε καθόλου, όταν έκλεινε την γραμμή του μπροστά για να στρίψει -- και το κακό δεν άργησε να γίνει, ευτυχώς χωρίς τραυματισμούς. Οι μπλε σημαίες είχαν έντονη δουλειά στον σημερινό αγώνα...

Η πτώση των δύο αναβατών είχε ευτυχώς μονάχα υλικές ζημιές, που στην κατάσταση των Ελλήνων αγωνιζόμενων είναι ήδη ένα αρκετά μεγάλο πρόβλημα. Πίσω ο Τσαλίκης θα συνέχιζε ακάθεκτος στον ρυθμό που ήδη είχε και οδηγώντας σταθερά και αλάνθαστα θα έπαιρνε την πρώτη θέση με τον Μπεγνή να ακολουθεί επίσης σταθερά στην δεύτερη. Ο Μαρκεσίνης έχει νέα ανάρτηση κι αρκετές ρυθμίσεις που θα πρέπει να αναζητήσει όσο κυνηγά μία καλύτερη θέση στο βάθρο στην συνέχεια του πρωταθλήματος, την στιγμή που σήμερα πλέον δεν είχε κανένα αντίπαλο πιο πίσω, αφού ο Πίππος ετοιμαζόταν να αντιμετωπίσει το δεύτερο κατά σειρά πρόβλημα της ημέρας για εκείνον.

Φανερά απογοητευμένος από μία σίγουρη νίκη, ο Συνιώρης εγκατέλειψε στον πρώτο αγώνα ενός πρωταθλήματος που δεν αφήνει περιθώρια για εγκαταλείψεις. Η μόνη απογοήτευση για τον Τσαλίκη είναι πως δεν υπήρχε μία ευκαιρία για απευθείας αναμέτρηση με τον Συνιώρη, και πήρε σήμερα μία σημαντική και όμορφη πρώτη νίκη, με μεγάλη διαφορά από τον δεύτερο και τον τρίτο!

Ο αγώνας στην OPEN διεξαγόταν ομαλά, μέχρι την ευτυχώς ήπια πτώση του Μουτόγλη με τον Μουρτζη να παίρνει μία αναμενόμενη νίκη σε μία κατηγορία με μόλις πέντε συμμετοχές.

Πρέπει να σταθούμε επίσης στην νίκη του Παπανικολάου Χρήστου στην κατηγορία των νέων με Kawasaki Z400 γιατί είναι μία μοτοσυκλέτα απολύτως νορμάλ, έχουν φύγει μονάχα οι καθρέφτες! Η εξάτμιση είναι ελληνικής κατασκευής, οι αναρτήσεις έχουν ρυθμιστεί από τον Γιάννη Μπούστα και ο Παπανικολάου τρέχει με μία μοτοσυκλέτα που κανονικά είναι έτοιμη για να βγει στον δρόμο και να οδηγεί με συνεπιβάτη! Κι όμως έφτασε σε χρόνους που έβλεπες στις μεγάλες κατηγορίες μόνο!

Του αξίζουν θερμά συγχαρητήρια:

Ο πρώτος αγώνας του ΠΠΤ, ολοκληρώθηκε δίνοντας την σκυτάλη για τον επόμενο στην Τρίπολη σε λιγότερο από ένα μήνα…

Θα ακολουθήσει αύριο ένα δυνατό φωτογραφικό αφιέρωμα, δείτε τα αποτελέσματα του αγώνα αναλυτικά:

φωτό: περιοδικό MOTO (Apex Photography: Στρατής Βαβούδης / Νιαουνάκης Γιώργος)

Superbike 1ος Αγώνας - Μέγαρα 1/4/2018
Κατ.	Νο	ΑΘΛΗΤΗΣ	ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΑ	Χρόνος /Διαφ.
1	156	ΤΣΑΛΙΚΗΣ ΦΩΤΗΣ (ΑΦΟΙ ΣΑΡΑΚΑΚΗ HONDA TSALIKIS-BRAKING- )	HONDA CBR 1000	27:52.7
2	83	ΜΠΕΓΝΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ (MRG GIANNAKOPOULOS,MICHELIN, WHEELCITY )	HONDA CBR1000RR	28:01.107 (00:08.444)
3	61	ΜΑΡΚΕΣΙΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ(BOUTOS R&D WORKSHOP, DUNLOP,PERISTERAS )	YAMAHA R1 1000	28:05:568 (00:12.905)
4	91	ΠΙΠΠΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ YAMAHA RACING/MICHELIN WHEEL CITY/ΓΟΥΛ	YAMAHA R1	28:25.539 (00:32.876)
5	93	ΠΡΟΪΟΣ ∆ΗΜΗΤΡΗΣ (MP MOTORS-ETEKA-ΚΟΠΕΛΑΚΗΣ)	SUZUKI L7	28:16.472 (27 γύροι)
6	81	ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ (BEA-KOUZOUNAS RACING TEAM-METZELER-MOT )	YAMAHA R1 1000	28:16.640 (00:00.168)
7	13	ΦΩΤΙΑ∆ΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ (Parsotakis,Μπαξεβάνης,on2whells,Race P)	YAMAHA R1 1000	28:17.253 (00:00.781)
8	69	ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ (SP_SPILIOTIS/BERING/REMUS/Matris/METZE)	YAMAHA R1 1000	28:23.086 (00:06.614)
9	84	ΚΩΣΤΑΡΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ (HALARIS WHELL CITY MICHELIN SPECTRO RA)	KAWASAKI ZX 10R 1000	28:29.581 (00:13.109)
10	46	ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ (ΝΤΑΗΣ ΘΩΜΑΣ DUCATI, Construction CARID)	DUCATI 1098	28:33.291 (00:16.819)
11	8	ΜΗΛΙΑΤΖΟΓΛΟΥ ΓΑΒΡΙΗΛ (RODA MOTO, NOLAN,PIRELLI,ERMAX,GIATZOG )	KAWASAKI ZX 10R 1000	28:50.216 (00:33.744)
		Δεν τερμάτησαν:
		ΣΥΝΙΩΡΗΣ ΘΕΟ∆ΟΣΙΟΣ (SINIORIS RACING-MOTO CHRISTOU-DUNLOP-A)	APRILIA RSV PERROS 100
		ΒΑΜΒΑΣ ∆ΗΜΗΤΡΙΟΣ (FRAGOS ARP,MOURATIS GP,PERVOLARAKIS DY )	KAWASAKI ZX 10R 1000


Supersport 1ος Αγώνας - Μέγαρα 1/4/2018
Κατ.	Νο	ΑΘΛΗΤΗΣ	ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΑ	ΧΡΟΝΟΣ/Διαφ.
1	7	ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ (SARAKAKIS/PIRELLI/MOTO MONKEY/CASTROL/)	Honda CBR 600	26:14.8
2	75	ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ (ΥΑΜΑΗΑ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ-ΛΙΠΑΝΤΙΚΑ QUANTUM-D)	ΥΑΜΑΗΑ 600	26:20.400 (00:05.568)
3	44	ΤΡΙΝΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ (SIPSISRACING,MICHELIN,WRP BRAKE,SOHEI,S)	SUPERSPORT 600	26:21.808 (00:06.976)
4	57	ΠΑΠΑΓΓΕΛΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗΣ (YAMAHAPIPERIGOS.MICHELIN.WHEELCITY.BIKE)	YAMAHA R6 600	26:32.177 (00:17.345)
5	17	ΜΙΧΑΣ ΘΕΟΦΑΝΗΣ (DUNLOP PERISTERAS-SHOEI-SIDI-IXS-MOURAT)	TRIUMPH DAYTONA 675	26:35.519 (00:20.687)
6	33	ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ (SHOEI,IXS,SIDI,SIFNAIOS,WRP)	SIFNAIOS RACING 600	26:36.029 (00:21.197)
7	55	ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ (TEAM MV AGUSTA MOTUL)	MV AGUSTA F3 675	27:02.429 (00:47.597)
8	47	ΔΗΜΟΥ ΧΡΗΣΤΟΣ (motovd - bluenote consulting - MARE Man)	motovd 675 R 675	27:13.625 (00:58.793)
9	66	ΜΑΝΔΡΩΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ (SMOTO)	YAMAHA 600	26:16.271 (25 γύροι)
10	187	ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ (APOLLO RENT A CAR-TEAM BOUSTAS-APOLLO)	YAMAHA 601	26:24.813 (00:08.542)
11	8	ΛΙΟΥΝΤΡΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ (MICHELIN,ΓΕΩΡΓΙΚΑ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ ΛΙΟΥΝΤΡΗΣ)	YAMAHA R6 600	26:43.573 (00:27.302)

Ετικέτες

ΠΠΤ

πανελλήνιο πρωτάθλημα

https://bit.ly/MOTO_678

Ελληνική Ταχύτητα

Ζήσε τον 1ο αγώνα του ΠΠΤ με τον Σάκη Συνιώρη

Τρεις μέρες με έναν πρωταθλητή

Από τον

Μπάμπη Μέντη

4/4/2017

Η σχέση του Σάκη Συνιώρη με το ΜΟΤΟ ξεκινάει πολλά χρόνια πριν και σε καμία περίπτωση δεν είναι από τις τυπικές που αναπτύσσονται ανάμεσα σε έναν αγωνιζόμενο και σε ένα μέσο που καλύπτει δημοσιογραφικά τους αγώνες μοτοσυκλέτας.

Με τον αδερφό του, τον Άλκη Συνιώρη, να είναι μέλος της συντακτικής ομάδας του ΜΟΤΟ από το 1998, ο Σάκης συμμετείχε μαζί μας σε πολλά συγκριτικά τεστ supersport και superbike εκείνη την εποχή. Όταν λέμε συμμετείχε, εννοούμε ότι ερχόταν και μας βοηθούσε στα πάντα και δεν περιοριζόταν απλώς να κάνει μερικούς χρονομετρημένους γύρους στην πίστα. Υπάρχουν δεκάδες ιστορίες που μπορείς να διηγηθείς από εκείνα τα χρόνια, αλλά αν έπρεπε οπωσδήποτε να ξεχωρίσουμε κάποιες, τότε σίγουρα η επιστροφή οδικώς από τις Σέρρες μετά από ένα γιγαντιαίο συγκριτικό, όπου το Yamaha R6 που οδηγούσα εγώ έμενε από βενζίνη κάθε 110 χιλιόμετρα επειδή… το γκάζι ήταν συνεχώς τέρμα ανοιχτό για να μπορώ να μείνω κοντά στην ουρά της R1 που οδηγούσε ο Σάκης.

Φυσικά δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τη συμβολή του στα πρώτα μαθήματα οδήγησης σε πίστα που έγιναν στην Ελλάδα από το ΜΟΤΟ το 1999, όπου μαζί με τον Άλκη, έδωσαν απλόχερα τις γνώσεις τους σε όλους τους συμμετέχοντες. Όπως καταλαβαίνετε η σχέση μας έγινε περισσότερο φιλική, παρά επαγγελματική και ίσως αυτή να είναι η αιτία που ποτέ δεν του έχουμε κάνει κάποια ιδιαίτερη αναφορά για τις αγωνιστικές επιτυχίες του, αφού νοιώθουμε ότι όποτε γράφουμε κάτι γι΄αυτόν είναι σαν να… περιαυτολογούμε! Όπως κι αν έχει, πέρσι κατέκτησε το δέκατο πρωτάθλημά του και η πρόσκλησή του να παρακολουθήσουμε μαζί του τον πρώτο αγώνα του πανελληνίου πρωταθλήματος ταχύτητας στα Μέγαρα, έγινε αποδεκτή με ιδιαίτερη χαρά.

Παλιά αγαπημένη

Φέτος τρέχει ξανά στην κορυφαία κατηγορία Superbike, όμως αντί για την Ducati 1198S Panigale που είχε πέρσι, τώρα βρίσκεται πάνω στη σέλα της δικής του Aprilia RSV4R Factory του 2014. Κυριολεκτικά δικής του μοτοσυκλέτας, αφού την έχει αγοράσει. Το καλό είναι ότι με αυτή τη μοτοσυκλέτα έχει ήδη πάρει ένα πρωτάθλημα και την ξέρει μέχρι την τελευταία βίδα της. Από την άλλη μεριά βέβαια, το 2014 ήταν πριν τρία χρόνια και οι μοτοσυκλέτες του ανταγωνισμού είναι πιο νέες από τότε, οπότε η προετοιμασία της για το φετινό πρωτάθλημα από την ομάδα του Μάκη Χρήστου (Christou Racing Team) δεν ήταν μια εύκολη δουλειά ρουτίνας. Οι αναρτήσεις της Ohlins είναι ουσιαστικά παραγωγής και ο Σταυρός Γεωργακόπουλός χρειάστηκε να κάνει τα μαγικά του στα ελεύθερα δοκιμαστικά της Παρασκευής και του Σαββάτου, καθώς οι συνθήκες στην πίστα λόγω του δυνατού αέρα δεν ήταν οι καλύτερες δυνατές. Η σκόνη που μετέφερε ο αέρας, έκαναν την άσφαλτο να γλιστράει έξω από το μονοπάτι που καθάριζαν στο πέρασμά τους οι μοτοσυκλέτες. Κάθε άνοιγμα του γκαζιού έξω από αυτό το στενό πέρασμα καθαρής ασφάλτου, έκανε το traction control να επεμβαίνει πρόωρα, κόβοντας την δύναμη του κινητήρα. Η Aprilia του Σάκη έχει δύο ρυθμιζόμενα traction control, το normal της RSV4R APRC παραγωγής και ένα εξωτερικό OEM για αγωνιστική χρήση. Ο κινητήρας είναι ουσιαστικά και αυτός normal, αφού πέραν της εξάτμισης και της αντίστοιχης ρύθμισης του ψεκασμού ride by wire, δεν υπάρχουν άλλες σοβαρές επεμβάσεις. Ακόμα και ο κεντρικός διακόπτης με το κλειδί και τα όργανα είναι όπως όταν βγήκε η μοτοσυκλέτα από το εργοστάσιο. Αν υπάρχει κάτι σε αυτή την RSV4R Factory που δεν θα βρεις σε καμία άλλη, είναι το χειροποίητο carbon φαίρινγκ που έφτιαξε εδώ στην Ελλάδα ο Νίκος Τσεμπερλής. Η δουλειά που έχει κάνει σε επίπεδο ποιότητας και φινιρίσματος αξίζουν ξεχωριστή αναφορά, όποτε μην τα στριμώξουμε όλα σε μία παράγραφο.

Η Παρασκευή ήταν μια περίεργη ημέρα για τους αναβάτες και τις ομάδες τους, καθώς ο δυνατός αέρας επηρέαζε τόσο πολύ τη συμπεριφορά των μοτοσυκλετών, που δύσκολα μπορούσε κάποιος να κάνει ρυθμίσεις για τον αγώνα της Κυριακής. Η σκονισμένη πίστα έξω από την ιδανική γραμμή και οι ριπές πλάγιου ανέμου που έτρωγαν οι μοτοσυκλέτες μπαίνοντας και βγαίνοντας από τις στροφές, δεν σε άφηναν να δεις με καθαρό μάτι αν φταίει η μοτοσυκλέτα ή ο αέρας για τη συμπεριφορά της, ενώ η άσφαλτος ξαναγέμιζε με χώμα. Άλλωστε, ακόμα κι αν έκανες τις απαραίτητες ρυθμίσεις για να συμπεριφέρεται σωστά σε αυτές τις συνθήκες, την Κυριακή που ο αέρας θα έκοβε σύμφωνα με τις προβλέψεις, όποια δουλειά θα είχες κάνει θα ήταν άχρηστη. Μαζέψαμε όσο περισσότερο ήλιο, κρύο και αέρα μπορούσαμε και δώσαμε ραντεβού για τα δοκιμαστικά του Σαββάτου.

Δύσκολη αρχή με Happy End

Το Σάββατο ο αέρας είχε ηρεμίσει κάπως, όμως η πίστα δεν ήταν ακόμα στα καλύτερά της. Στα ελεύθερα δοκιμαστικά ο Σάκης επικεντρώθηκε ξανά στη ρύθμιση των αναρτήσεων καθώς το πιρούνι φάνηκε να έχει πιο σκληρό ελατήριο από το ιδανικό και η πρόσφυση πίσω δεν ήταν στο επίπεδο που επιθυμούσε. Αλλαγή ελατηρίων εμπρός και πολλές δοκιμές με τη ρύθμιση του πίσω αμορτισέρ έφεραν την μοτοσυκλέτα κοντά στο σημείο που έπρεπε, όμως στις εξόδους των στροφών η πρόσφυση ήταν ακόμα ελλιπής με αποτέλεσμα το traction control να κόβει αρκετά την δύναμη του κινητήρα. Μέχρι να ξεκινήσουν τα χρονομετρημένα δοκιμαστικά ο Σάκης χρησιμοποιούσε το traction control που έχει η μοτοσυκλέτα παραγωγής και όχι το after market. Μπαίνοντας για τα χρονομετρημένα δοκιμαστικά, κάνει έξι γύρους με τις ίδιες ρυθμίσεις και μετά δοκιμάζει να χρησιμοποιήσει το after market traction control ελπίζοντας ότι θα είναι λιγότερο παρεμβατικό στις εξόδους και θα κερδίσει τα πολύτιμα δεκατάκια του δευτερολέπτου που χρειάζεται για την Pole Possition. Δυστυχώς όμως το after market σύστημα δεν δούλεψε όπως θα έπρεπε, με αποτέλεσμα ένα βίαιο hisiding. Ο απολογισμός της πτώσης περιελάμβανε τα λαβωμένα χειροποίητα carbon φαίρινγκ, μια κατεστραμμένη μανέτα φρένου και ένα στραβό μαρσπιέ. Όμως αυτά φτιάχνονται. Το κύριο πρόβλημα ήταν τα δύο κοπανημένα δάχτυλα του δεξιού χεριού, που είχαν πρηστεί τόσο πολύ ώστε ήταν δύσκολο ακόμα και να βγάλεις το γάντι!

Η ομάδα κάνει ότι μπορεί για να επαναφέρει τη μοτοσυκλέτα γρήγορα σε λειτουργική κατάσταση, πριν ξεκινήσει το δεύτερο σκέλος των επίσημων χρονομετρημένων. Όμως το μεγάλο ερωτηματικό είναι αν το δεξί χέρι του Σάκη μπορεί να χειριστεί σωστά το γκάζι και το εμπρός φρένο σε μια πίστα που ο καλός χρόνος βγαίνει μόνο στις εισόδους και στις εξόδους των στροφών. Η ανακοίνωση για την έναρξη των δεύτερων χρονομετρημένων δοκιμαστικών ακούστηκε από τα μεγάφωνα αλλά τα πρησμένα δάχτυλα του Σάκη δεν χωράνε να μπουν στο γάντι! Ο Γιάννης Τζωρτζόπουλος φέρνει ένα νούμερο μεγαλύτερα γάντια και ο Σάκης σφίγγει τα δόντια και ξαναμπαίνει στην πίστα για να διεκδικήσει μια θέση στην πρώτη σειρά της σχάρας εκκίνησης. Τα καταφέρνει και η μέρα κλείνει με μια γλυκόπικρη γεύση, καθώς το χτυπημένο χέρι εξακολουθεί να πονάει και δεν είναι σαφές αν θα γίνει καλύτερα ή χειρότερα την επόμενη μέρα του αγώνα, την ώρα που ο άμεσος ανταγωνιστής του είναι ο Χάρης Παρασκευόπουλος που βρίσκεται σε άριστη φυσική κατάσταση και η μοτοσυκλέτα του ήταν πολύ δυνατή όλο το διήμερο. Όμως σε κάτι τέτοιες στιγμές είναι που μετράει η εμπειρία και η δυνατότητα ενός πρωταθλητή να τιθασεύσει τα συναισθήματά του και να συγκεντρώσει τη σκέψη του. Όταν έχεις δέκα πρωταθλήματα πίσω σου, ξέρεις ότι ο αγώνας τελειώνει μόνο όταν πέσει η καρό σημαία, όχι από τα χρονομετρημένα δοκιμαστικά. Αυτό αποδείχτηκε με τον πιο εμφατικό τρόπο την Κυριακή. Στους τρεις πρώτους γύρους φάνηκε ότι ο Χάρης πάει να πάρει μια ξεκούραστη νίκη και ότι ο Σάκης με τον Λευτέρη Πίππο δεν θα ρισκάρουν, λόγω των προβλημάτων που τους ταλαιπωρούσαν. Όμως όσοι βρεθήκαμε εκείνη την ημέρα στα Μέγαρα είδαμε έναν από τους πιο εντυπωσιακούς αγώνες. Το μικρό άνοιγμα που είχε κάνει ο Χάρης στους πρώτους γύρους εξανεμίστηκε πολύ γρήγορα και πλέον κανείς δεν μπορούσε να βάλει στοίχημα ποιος θα πάρει τελικά την καρό σημαία. Ακόμα και ο Μαρκεσίνης από την τέταρτη θέση ήταν σε απόσταση βολής και στα χρονομετρημένα δοκιμαστικά είχε πετύχει πολύ ανταγωνιστικούς χρόνους. Κάπου στη μέση του αγώνα ο Λευτέρης έπεσε στα φρένα της Κ1 κάνοντας σαφές σε όλους ότι η τελική μάχη θα είναι μεταξύ του Χάρη και του Σάκη. Λίγους γύρους αργότερα μπορούσες εύκολα να δεις ότι στην είσοδο για την τελευταία στροφή εμπρός στα πιτς, η Aprilia του Σάκη κερδίζει ολόκληρο μέτρο.

Τον κουτουλάει μία, τον κουτουλάει δεύτερη, στην τρίτη βρίσκει τον χώρο και περνάει από μέσα. Φαινόταν ότι θα συμβεί εκεί, ήταν θέμα χρόνου. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, όλοι έχουμε την βεβαιότητα ότι ο Σάκης καθάρισε τον αγώνα και ότι ο Χάρης δεν θα μπορέσει να ακολουθήσει, γιατί δείχνει σαν να έχει ξεμείνει από δυνάμεις. Όμως ούτε αυτό επιβεβαιώθηκε στην πράξη, αφού στους τελευταίους γύρους είδαμε έντονες μάχες μεταξύ τους και στο πέσιμο της καρό σημαίας οι δύο μοτοσυκλέτες είχαν μόλις ένα μέτρο διαφορά!

Αγκαλιές, φιλιά και… μπινελίκια

Μετά τον αγώνα ο Λευτέρης Πίππος μας είπε ότι η πτώση του στα φρένα της Κ1 δεν ήταν θέμα υπερβολικού ρίσκου για να περάσει, αλλά λόγω άρνησης του κιβωτίου ταχυτήτων της R1 του να κατεβάσει ταχύτητα – το γράψαμε στο ρεπορτάζ του αγώνα. Η ομάδα του Χάρη Παρασκευόπουλου μας είπε ότι από τον τέταρτο γύρο και μετά, η μανέτα του εμπρός φρένου “φούσκωσε” με αποτέλεσμα να απομακρυνθεί από το γκριπ και να του μουδιάσει το χέρι – το γράψαμε κι αυτό. Φυσικά ο Σάκης βγήκε από τα ρούχα του όταν το διάβασε, γιατί στους τελευταίους γύρους ο Χάρης του έκανε πολλές επιθέσεις στα φρένα και κατά την άποψή του δεν θα μπορούσε να τις κάνει αν είχε τέτοιο πρόβλημα. Έτσι από τις αγκαλιές και τους πανηγυρισμούς της Κυριακής, βρεθήκαμε να διαφωνούμε στα τηλέφωνα τη Δευτέρα για το αν πρέπει να διαλέγει και να φιλτράρει ο δημοσιογράφος τις δηλώσεις των αγωνιζόμενων. Αυτή είναι η δημοσιογραφία, σου δίνει την ευκαιρία να κάνεις πολλούς φίλους και μετά σε βάζει να τσακωθείς μαζί τους!

Ο Σάκης Συνιώρης μέσα από επτά ερωτήσεις:

Πως βλέπεις το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας φέτος;

Οι αγώνες είναι λίγοι, όπως επίσης και οι αναβάτες που το διεκδικούμε. Το αποτέλεσμα είναι να είσαι συντηρητικός στην οδήγησή σου γιατί δεν υπάρχουν μετά ευκαιρίες να διορθώσεις ένα λάθος. Όπως πέρσι, έτσι και φέτος, αν καταφέρεις να βρεθείς μπροστά στην βαθμολογία στους δύο πρώτους αγώνες, μετά αρκεί να κάνεις συντήρηση δυνάμεων. Δεν υπάρχουν στην κατηγορία πολλοί αναβάτες για να ανακατέψουν την τράπουλα και να κλέψουν βαθμούς στη διάρκεια του πρωταθλήματος από τους βασικούς διεκδικητές.

Ποιος ήταν ο πρώτος σου αγώνας;

Το 1993 στην Τρίπολη με Suzuki GSX-R 400. Στην κατηγορία τρέχαμε μαζί με τα δίχρονα 250 και τερμάτισα πέμπτος γενικής και πρώτος ανάμεσα στα τετράχρονα

Σε τι διαφέρει ένας γρήγορος αναβάτης από έναν πρωταθλητή;

Η δίψα για τη νίκη.

…και πως έρχονται οι νίκες;

Μόνο με πολύ προπόνηση, δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις

Πως αντιμετωπίζεις ένα στραβό αποτέλεσμα;

Νευριάζω! Χα, χα… Προσπαθώ να γυρίσω πίσω και να αναλύσω κάθε δυνατή λεπτομέρεια που το προκάλεσε. Μετά δουλεύω πάνω στα λάθη και τις αδυναμίες

Έχεις κερδίσει πρωταθλήματα σχεδόν με κάθε μάρκα μοτοσυκλέτας και κάθε τύπο κινητήρα. Ποια ήταν τα καλά και τα κακά τους;

Η Triumph Daytona 675 είχε δυνατές εξόδους από τις στροφές και πολύ καλό πλαίσιο, αλλά τις έλειπε η δύναμη ψηλά.

Η Ducati 1199S Panigale ήταν πολύ ελαφριά μοτοσυκλέτα και εύκολη στις αλλαγές πορείας, αλλά υπερβολικά άκαμπτη – ιδιαίτερα το μονόμπρατσο ψαλίδι της, που μετέφερε ταλαντώσεις στο τιμόνι. Επίσης ήταν πολύ ευαίσθητη στις ρυθμίσεις όταν άλλαζε ο καιρός!

Το Yamaha R6 πλεονεκτούσε σε πλαίσιο και δύναμη κινητήρα στις υψηλές στροφές, γι΄αυτό ήταν πολύ καλό σε ανοιχτές πίστες όπως των Σερρών. Αντίθετα στα Μέγαρα δυσκολευόταν να βγει από τις στροφές.

Στην Aprilia RSV4R Factory μου αρέσει πολύ το στήσιμο του πλαισίου και ο τρόπος που μεταφέρει τη δύναμή του ο κινητήρας στον πίσω τροχό. Λίγο παραπάνω δύναμη ψηλά θα ήταν καλοδεχούμενη.