Dakar 2017: 10η μέρα

30 λεπτά μπροστά ο Sam

13/1/2017

Μέσα σε έναν πανικό ανακατατάξεων τις τελευταίες μέρες στο Dakar Rally, μία από τις πιο σταθερές αξίες είναι ο μέχρι στιγμής πρωτοπόρος της γενικής Sam Sunderland. Τι παίζει όμως με το νεαρό Βρετανό και γιατί μία πιθανή νίκη του θα είναι και μία τεράστια επιτυχία για τον ίδιο;

Αν και στο Dakar δε χωράνε προβλέψεις, ο Sam δείχνει πολύ κοντά στον πρώτο του τερματισμό και μαζί στην πρώτη του νίκη. Ανερχόμενο αστέρι του motocross, είχε ένα ατύχημα στα 16 του που έκοψε κάπως την καριέρα του. Επανήλθε και στα 19 του αποφάσισε να πάει για διακοπές στο Dubai, όπου και μένει μόνιμα τα τελευταία εφτά χρόνια.

Σε μία πίστα motocross στο Dubai τον ανακάλυψε ο ιδιοκτήτης της τοπικής αντιπροσωπείας της ΚΤΜ, του πρότεινε συμβόλαιο και τα πράγματα πήραν τον δρόμο τους. Ο Sam άρχισε να τρέχει τοπικούς αγώνες Βaja και σιγά σιγά ήρθε και η πρώτη συμμετοχή σαν ιδιώτης στο Dakar το 2012. Το θέμα δεν είναι ότι ο Βρετανός κατάφερε να περάσει στον μεγαλύτερο αγώνα ράλι του κόσμου, αλλά το τι συνέβη μετά από την πρώτη του συμμετοχή.

Το 2012 εγκατέλειψε όταν το ‘ιδιωτικό’ του Honda έμεινε από ηλεκτρικά. Το 2013 μπήκε στην επίσημη ομάδα του HRC, αλλά λίγες βδομάδες πριν τον αγώνα καθώς τέσταρε τη νέα μοτοσυκλέτα του κάπου στην Καλιφόρνια, ένα αντίβαρο από το τιμόνι έπεσε στις πλάκες του πιρουνιού, λόκαρε το τιμόνι και ο Sam βρέθηκε με μερικά σπασμένα κόκαλα.

Το 2014 γύρισε πάλι στο Dakar με το HRC, κέρδισε το πρώτο σκέλος του αγώνα αλλά είχε πτώση λίγες μέρες μετά και εγκατέλειψε. Το ίδιο περίπου συνέβη και το 2015, στην πρώτη του συμμετοχή με την εργοστασιακή ομάδα της ΚΤΜ. Όσο για το 2016, λίγους μήνες πριν τον αγώνα και ενώ είχε κερδίσει το Marocco Rally, έσπασε το ισχίο του στο Merzouga Rally τρεις μέρες μετά.

Τα στατιστικά λένε πάντα την αλήθεια. Ο Sam έχει βρεθεί τρεις φορές μέχρι στιγμής στην εκκίνηση του Dakar xωρίς να έχει καν περάσει την πρώτη του εβδομάδα ποτέ. Και άλλες δύο ήταν έτοιμος να τρέξει αλλά τραυματίστηκε πριν καν φτάσει στην εκκίνηση. Και όλα αυτά μέχρι φέτος.

Στον αγώνα που γίνεται αυτή την στιγμή στην Λατινική Αμερική, ο Sam όχι μόνο έχει περάσει την πρώτη εβδομάδα και προηγείται αλλά κυριότερα είναι σταθερός και μέσα στην δεκάδα σε κάθε σκέλος, άσχετα εάν εκκινεί μπροστά ή στις πίσω θέσεις. Είναι το 2017 η χρονιά που όλα θα αλλάξουν για τον Βρετανό; Μένουν δύο μέρες για να το μάθουμε.

Τι έγινε στο 10^ο σκέλος;

Τον ταχύτερο χρόνο της ημέρα σημείωσε ο Michael Metge (Honda) όμως το γεγονός πως έχασε ένα waypoint τον χρέωσε με ποινή αφήνοντας τη νίκη στον ομόσταυλό του Joan Barreda. Την ίδια ώρα ο Sunderland (ΚΤΜ) κατάφερε να αυξήσει τη διαφορά του, τερματίζοντας μόλις δωδέκατος. Με μόνο δύο ημέρες και 352κm ειδικών διαδρομών να απομένουν για τον τερματισμό ο Βρετανός είναι κοντά όχι μόνο στη νίκη αλλά και στον πρώτου τερματισμό σε Dakar.

Την τριάδα συμπλήρωσε ο Σλοβάκος Stefan Svitko οποίος κατέρρευσε αμέσως μετά τον τερματισμό της ημέρας και μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο.

Αντίθετα, ανήμπορος να συνεχίσει τον αγώνα ήταν ο Pablo Quintanilla (Husqvarna) οποίος στο τετρακοσιοστό χιλιόμετρο σταμάτησε τον αγώνα υποφέροντας από ζαλάδα προερχόμενη από πτώση που είχε λίγο νωρίτερα. Ο Γάλλος βρισκόταν στη δεύτερη θέση της Γενικής κατάταξης.

Τραυματισμό και εγκατάλειψη ύστερα από ατύχημα με το αυτοκίνητο του Peterhansel (Peugeot) είχε ο Σλοβένος Simon Marcic. Ο Γάλλος οδηγός και ο συνοδηγός παρέμειναν μαζί με τον τραυματία μέχρι να φτάσουν οι πρώτες βοήθειες, χάνοντας αρχικά τη νίκη. Αργά το βράδυ ο χρόνος που έχασε αφαιρέθηκε από την επίδοσή του, και ο πολυνίκης του Dakar ανέβηκε και πάλι στην πρώτη θέση.

Ο Joan Berreda - Honda HRC:

Η διαδρομή

751χλμ ήταν το σύνολο της ημέρας που ξεκίνησε από το Chilecito και ολοκληρώθηκε στο San Juan,.με τα 449 να αποτελούν τη χρονομετρημένη ειδική. Το υψόμετρο κυμάνθηκε μεταξύ 800 και 2.600 μέτρων ενώ η θερμοκρασία ήταν αρκετά υψηλότερη σε σχέση με τις προηγούμενες μέρες Το αρχικό κομμάτι ήταν αργό και με απαιτητική πλοήγηση υποχρεώνοντας πολλούς αναβάτες να υποπέσουν σε σφάλματα και να χάσουν πολύ χρόνο ενώ η συνέχεια ήταν πιο «γκαζερή» και απολαυστική.

Dakar Rally 2017 – Σκέλος 10o

1. Joan Barreda (ESP), Honda, 5:49:45

2. Stefan Svitko (SVK), KTM, 00:00:24

3. Franco Caimi (ARG), Honda, +00:03:48

4. Pela Renet (FRA), Husqvarna, + 00:04:21

5. Helder Rodrigues (PRT), Yamaha, +00:05:46

6. Cervantes Montero (ESP), KTM, +00:07:15

7. Adrien Metge (FRA), Sherco TVS, +00:08:18

8. Paulo Goncalves (POR), Honda, +00:08:43

9. Ondrej Klymciw (CZE), Husqvarna, +00:09:22

10. Matthias Walkner (AUT), KTM, +00:12:53

Είναι το 2017 η χρονιά που όλα θα αλλάξουν για τον Βρετανό; Μένουν δύο μέρες για να το μάθουμε

Γενική κατάταξη μετά το 10o σκέλος

1. Sam Sunderland (GBR), KTM, 28:07:59

2. Matthias Walkner (AUT), KTM, +00:30:01

3. Gerard Farres Guell (ESP), KTM, + 00:38:43

4. Adrien Van Beveren (FRA), Yamaha, +00:41:57

5. Gerard Farres Guell (ESP), KTM, + 00:53:47

6. Pela Renet (FRA), Husqvarna, + 00:55:24

7. Paulo Goncalves (POR), Honda, + 01:00:11

8. Xavier de Soultrait (FRA), Yamaha, + 01:32:55

9 Franco Caimi (ARG), Honda, +01:37:57

10. Stefan Svitko (SVK), KTM, 01:48:45

Ο Sam Sunderland - KTM:

Ο Paulo Goncalces - Honda HRC:

Φωτό: M. Kin, S. Romero, HRC, F. Duhamel, M. Margani, MCH Photo

Ετικέτες

dakar

https://bit.ly/MOTO_676

Enduro

Η Kawasaki μπαίνει στο Enduro με Bimota BX450!

Η Kawasaki απείχε για περισσότερα από 20 χρόνια από το Παγκόσμιο Enduro, μα αυτό πιθανώς να αλλάξει με αιχμή του δόρατος μιαν Ιταλίδα

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/3/2026

Ο τελευταίος τίτλος που κατέκτησε η Kawasaki στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Enduro ήταν το μακρινό 1999 με τον Φινλανδό Vesa Kytönen και μια τετράχρονη KLX250, ενώ έκτοτε επικέντρωσε τις off-road προσπάθειές της κατά κόρον στο Motocross.

Η επιστροφή της Kawasaki στο Enduro ξεκίνησε διστακτικά το 2024 με τα δίχρονα cross-country μοντέλα ΚΧ250Χ και ΚΧ300Χ, πρωτίστως από τις ΗΠΑ (με την ισχυρή cross-country αγορά), ενώ πλέον έχει παρουσία και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Enduro με έναν και μοναδικό αναβάτη, τον Ιταλό Davide Soreca στην κατηγορία Enduro 1 με KX250X.

Φαινομενικά η Kawasaki δεν διαφημίζει την πρόθεσή της να γυρίσει στο Παγκόσμιο Enduro και αυτό αποδεικνύεται περίτρανα από ένα απλό γεγονός: στην off-road γκάμα της για το 2026 η μοναδική μοτοσυκλέτα που έχει φώτα είναι η KLX450R, ένα μοντέλο περισσότερο dual sport παρά αγωνιστικό enduro, που μάλιστα δεν έχει ανανεωθεί καθόλου από το 2024. Όλα τα υπόλοιπα είναι είτε ΜΧ ή cross-country υβρίδια που υπάρχουν πρωτίστως για να εξυπηρετούν μεγάλες αγορές αυτού του χώρου, όπως οι ΗΠΑ και η Αυστραλία.

Και ξαφνικά εμφανίζεται η Bimota με το ΒΧ450, με φώτα και με αγωνιστικές επιτυχίες πριν καν πουληθεί έστω και μια μοτοσυκλέτα στο ευρύ κοινό.

Η Bimota έστησε το ΒΧ450 πάνω στο cross-country ΚΧ450Χ, κρατώντας το μεγαλύτερο μέρος της μοτοσυκλέτας στην εργοστασιακή του μορφή. Ούτε υβριδικά πλαίσια με συνδυασμό αλουμινίου και ατσαλιού, ούτε περίτεχνα ψαλίδια, μόνο η βάση όπως τη σχεδίασε και έφτιαξε η Kawasaki στην Ιαπωνία, με μερικές προσθήκες όπως η κεντρική ηλεκτρονική μονάδα ελέγχου Athena GET με χαρτογραφήσεις ειδικά σχεδιασμένες για το BX450.

Οι μηχανικοί της Bimota επικέντρωσαν το ενδιαφέρον τους στα ηλεκτρονικά: δύο χαρτογραφήσεις, ρυθμιζόμενο traction control, launch control και μια συσκευή ελέγχου (controller) που πωλείται προαιρετικά και επιτρέπει προηγμένες ρυθμίσεις και διαγνωστικά. Προσέθεσαν ακόμη ένα σύστημα εξάτμισης τιτανίου Akrapovic, ρύθμισαν τις αναρτήσεις κατά τα δικά τους γούστα και έφτιαξαν δύο διαφορετικά ρεζερβουάρ καυσίμου ανάλογα με τις ανάγκες του αναβάτη: ένα 6,2 κι ένα 10,7 λίτρων που μπορούν να τοποθετηθούν ως έχουν χωρίς αλλαγές στη μοτοσυκλέτα και αμφότερα περιλαμβάνονται στο βασικό πακέτο.

Η Bimota παρουσίασε το ΒΧ450 στο τέλος του 2022, ωστόσο δεν το ξαναείδαμε ως το 2024 που το έτρεξε σε πρωτότυπη μορφή σε δύο ιταλικά πρωταθλήματα, Motorally και Raid TT, στα οποία κατέκτησε νίκες και τον τίτλο στο δεύτερο. Με αφετηρία αυτήν την επιτυχία, οι Ιταλοί πήραν ξανά τον χρόνο τους (όλο το 2025) και φέτος ανακοίνωσαν πως η μοτοσυκλέτα τους θα διατεθεί για πρώτη φορά στην αγορά σε περιορισμένη παραγωγή.

Ωστόσο αυτά δεν είναι η πρώτη γραμμή επικαιρότητας. Το σημαντικό είναι κάτι που δεν έχει λεχθεί ευθέως και κρύβεται στα λόγια των Ιταλών της Bimota, όπως του εκτελεστικού διευθυντή της, Pierluigi Marconi:

"Για μας οι αγώνες δεν είναι κατηγορίες, είναι η ουσία μας. Κοιτώντας την enduro μας, δεν βλέπουμε κάτι εντελώς νέο, αλλά μάλλον μια νέα πρόκληση. Μπαίνοντας στον κόσμο του enduro δεν ξεδιπλώνουμε κάποια στρατηγική, είναι ένα φυσικό βήμα που ταιριάζει με το DNA μας. Αυτό δεν είναι παιχνίδι, είναι μια καθαρόαιμη αγωνιστική μηχανή. Η επιτυχία μας το 2024, όταν κερδίσαμε το Ιταλικό πρωτάθλημα Raid TT, το επιδεικνύει περίτρανα. Η εξέλιξη του BX450 ακολούθησε ένα ακριβές μονοπάτι όπου συναντιούνται ο σχεδιασμός και οι δοκιμές για βελτιστοποίηση πριν την παραγωγή. Το enduro είναι νέο για τη Bimota, μα οι αγώνες όχι. Τώρα είμαστε έτοιμοι για το επόμενο βήμα. Ήρθε η ώρα να αγωνιστούμε."

Από τα παραπάνω δεν προκύπτει βέβαια εμπλοκή στο κορυφαίο επίπεδο του EnduroGP, αλλά ακόμη κι αν δεν προορίζεται για φέτος, αργά ή γρήγορα η Bimota θα θελήσει να βρεθεί εκεί. Και αυτή η λογική δείχνει να ταιριάζει γάντι με τη στρατηγική που ακολουθεί η Kawasaki – σιωπηρά εν πολλοίς – στο αγωνιστικό πεδίο τα τελευταία χρόνια.

Για την ιαπωνική εταιρεία, η οικονομική κρίση στο τέλος της δεκαετίας του 2000 λειτούργησε ως καταλύτης για μια μεγάλη στροφή. Σταδιακά έκοψε το πρόγραμμα MotoGP και μετακύλησε δραστηριότητες σε ιδιωτικές ομάδες (λ.χ. Endurance), ωστόσο δεν εξαφανίστηκε από τις πίστες. Απεναντίας, έριξε βάρος στο WSBK όπου κατέκτησε έξι σερί τίτλους με τον Jonathan Rea, ενώ ανάλογα δυναμικά επέμεινε και στο Motocross, με τον Romain Febvre να τη δικαιώνει με την κατάκτηση του κορυφαίου πρωταθλήματος MXGP το 2025.

Τώρα το τοπίο έχει αλλάξει ελαφρώς και πάλι, αυτή τη φορά με δάκτυλο Bimota. Η εξαγορά του 49,9% της ιταλικής εταιρείας στα τέλη του 2019 λειτούργησε ως καταλύτης για μια νέα εποχή, στην οποία φαίνεται πως η ιταλική εταιρεία αναλαμβάνει ολοένα και πιο σημαντικό αγωνιστικό ρόλο στην Kawasaki.

Δείτε για παράδειγμα τη φετινή εικόνα του WSBK: η εργοστασιακή Kawasaki τρέχει φέτος μια και μόνη ZX-10R στο πρωτάθλημα με τον Αμερικανό Garett Gerloff, αλλά τα καλύτερα αποτελέσματα έρχονται από το δίδυμο των Alex Lowes και Axel Bassani με την ΚΒ998 Rimini της bimota by Kawasaki Racing Team. Φαντάζει λες και η Kawasaki έχει εναποθέσει την εκπροσώπησή της στη Bimota.

Τώρα η εμφάνιση του ΒΧ450 μοιάζει να κινείται στον ίδιο άξονα. Από τη μια η Kawasaki επιμένει να μη φτιάχνει enduro μοντέλα, αλλά να ‘σου η Bimota με ένα enduro και μεγαλόσχημες δηλώσεις περί αγώνων. Μήπως οδεύουμε προς EnduroGP με ένα μοντέλο ανάλογο του WSBK;

Τα γεγονότα προς εκεί δείχνουν και δη σε τέτοιον βαθμό που πλέον δεν περιμένουμε ανακοινώσεις συμμετοχής στο EnduroGP από την Kawasaki, αλλά από τη Bimota. Και, γιατί όχι, και Rally-Raid και Hard Enduro και Super Enduro.