Δείτε το καλύτερο action video του καλοκαιριού, και μάθετε λεπτομέρειες από τα γυρίσματα!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/8/2015

 

 

«θα δώσω ένα μικρό μυστικό για εσένα και τους αναγνώστες του MOTO, το επόμενο που ετοιμάζω απαιτεί την τροποποίηση της μοτοσυκλέτας. Θα πρέπει να της προσθέσω κάτι».

 

 

Πριν λίγους μήνες, όταν ο Robbie Maddisson ήρθε στην Ελλάδα για την προώθηση της ταινίας, “On Any Sunday” το MOTO είχε μια ξεχωριστή συνέντευξη. Οδηγήσαμε μαζί του και στις στάσεις τα λέγαμε, σαν δύο φίλοι που έχουν βγει για βόλτα, σε μια κινητή συνέντευξη με διαλλείματα burnout και σούζας… Τότε όμως κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί, από την παραπάνω φράση, το επόμενο εγχείρημά του. Αντιθέτως φανταζόμουν ότι ο άνθρωπος που έχει περάσει τον ισθμό της Κορίνθου από επάνω, χωρίς να χρησιμοποιήσει τη γέφυρα, θα έβαζε ρουκέτες, ή κανένα στροβιλοκινητήρα και θα εκτοξευόταν στις απαρχές της ατμόσφαιρας. Ακόμα κι όταν έβλεπα φωτογραφίες του σε λίμνες, πάλι δεν πήγε το μυαλό μου ότι θα περπατήσει στο νερό, μάλλον για ασφαλή προσγείωση θα ετοιμάζεται, είπα… Ανταλλάξαμε και κάποια email με τον υπεύθυνο παραγωγής που έχει προσλάβει ο Robbie, αφού πλέον έχει την δική του εταιρία, κι όταν είπε ότι είναι στην Γαλλική Πολυνησία, στην Ταϊτή, ξανά δεν πήγε το μυαλό μου σε ένα τέτοιο εγχείρημα…

Τελικά εδώ και πολύ καιρό ο Robbie Maddisson δοκίμαζε, στο ασφαλές περιβάλλον του γλυκού νερού, την μορφή των σκι που θα τοποθετούσε στη μοτοσυκλέτα για να ανοιχτεί στον ωκεανό, κυνηγώντας τα κύματα σαν σέρφερ. Αλλεπάλληλες βουτιές, έκαναν την ομάδα να αλλάξει σε δίχρονη μοτοσυκλέτα που είναι ευκολότερο να την «ξεπνίξεις» και να την ετοιμάσεις για να ξανά πάρει μπροστά… Κι όταν τελικά πήγαν στην Ταϊτή ανακάλυψαν ότι η άνωση του αλμυρού νερού και η σύστασή του, που δίνει μικρότερη πρόσφυση (δεν πίστευα ότι θα γράψω ποτέ πρόταση για την πρόσφυση της θάλασσας…) ανάγκασε την ομάδα να αλλάξει τα σχέδια. Χρειαζόντουσαν και πιο σταθερό τιμόνι…

Τελικά το video είναι προϊόν τεσσάρων διαφορετικών προσπαθειών, ενώ στα κύματα, εκατοντάδες μέτρα μακριά από την παραλία, πήγαινε με βάρκα. Δεν ήταν δυνατό να φύγει από την παραλία, και να ανοιχτεί στο κύμα για να γυρίσει και να σερφάρει… Οπότε έφτιαξαν μια κατηφορική ράμπα, πάνω σε μια πλωτή πλατφόρμα, από όπου ο Robbie Maddisson έπαιρνε φόρα για να βγει να κυνηγήσει το κύμα… Ο εξοπλισμός ασφαλείας περιλάμβανε γιλέκο που φορούν οι σέρφερ και μπάλα διοξειδίου για την μοτοσυκλέτα, με πυροκροτητή, δεμένο στο πόδι του. Μόλις έφευγε από τη σέλα, φούσκωνε η μπάλα και δεν χρειαζόταν να ψαρεύουν την μοτοσυκλέτα…

Και τώρα το καλύτερο, το μέρος που πήγε ο Robbie Maddisson, να πιάσει το κύμα, λέγεται.. «Παπάρα»! Άγνωστο τι σημαίνει ακριβώς για τους Πολυνήσιους με τα άπειρα γλωσσικά ιδιώματα, αλλά για εμάς τους Έλληνες οι συνειρμοί είναι ατελείωτοι, το μόνο σίγουρο είναι ότι το KTM «παπάριασε» τόσες ώρες στο νερό… Η ομάδα έκανε πολλές δοκιμές με την τελική μετάδοση και τα λάστιχα, (για άμμο) αλλά στο τέλος η μοτοσυκλέτα κατέληγε πάντα στο νερό. Όπως δεν γινόταν να ταξιδέψει μέχρι να βγει στα κύματα, έτσι δεν γινόταν και να επιστρέψει στη στεριά, μετά από ένα σημείο. Αλλά αν ήταν στο Αιγαίο, με την ήρεμη θάλασσα, θα μπορούσε να πάει μέχρι να αδειάσει το ρεζερβουάρ… που σημαίνει ότι αν άφηνε το σερφ και κυνηγούσε την απόσταση, ο “Maddo” ίσως τα κατάφερνε να πάει από ένα νησί των Κυκλάδων σε κάποιο κοντινό του, χωρίς να πάρει το ferry, αν διάλεγε τις αποστάσεις και την ημέρα…

Η ιδέα του εγχειρήματος, του ήρθε από πολύ παλιά, όταν σε παιδική ηλικία έφτιαχναν αυτοσχέδιες βάρκες με τον πατέρα του. Όταν σχεδίαζε στο χώμα, στην άκρη του δρόμου στα «λιμανάκια» το σχέδιο, δεν ήξερα ότι έβλεπα το προοίμιο, του νέου του εγχειρήματος…

 

 

Το σχέδιο αυτής της μικρής, αυτοσχέδιας, ατομικής βάρκας έφτιαξε στο χώμα όταν βρεθήκαμε στην Ελλάδα, δείχνοντας το μικρό μυστικό, δηλαδή που στηρίζει το σώμα και από που περνά το σχοινί για να κρατιέται... Η βασική αρχή εκείνου του σχεδίου, έδωσε την ιδέα για την τελική μετατροπή στη μοτοσυκλέτα, που αρχικά ειχε ξεκινήσει με ανεξάρτητα σκι, μπρος και πίσω..

 

   

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες