BMW F 450 R 2027 - Το δικύλινδρο Α2 naked με 47 ίππους και βάρος 175 "γεμάτων" κιλών

Στοχεύει κορυφή η BMW βάζοντας στο μάτι Aprilia και KTM
BMW F 450 R 2027
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

2/10/2026

Αφήνοντας πίσω το μονοκύλινδρο G 310 R η BMW παρουσίασε το σαφώς πιο αξιόμαχο δικύλινδρο προσθέτοντας την δική της πρόσταση στις μικρομεσαίες naked που οδηγούνται με δίπλωμα κατηγορίας Α2.

Μετά την Aprilia με το Tuono 457 που έφτιαξε μια μοτοσυκλέτα στα όρια της A2 κατηγορίας, με το μίνιμου επιτρεπόμενο βάρος και τη μέγιστη δυνατή ισχύ -δύο στοιχεία που πρέπει να ισχύουν ταυτόχρονα ώστε να επιτρέπεται μια μοτοσυκλέτα να οδηγείται από κατόχους διπλώματα Α2-, έρχεται τώρα και η BMW να κάνει το ίδιο με το F 450 R.

Ο εν σειρά δικύλινδρος των 420 κ.εκ. που γνωρίσαμε για πρώτη φορά στο F 450 GS, αποδίδει και εδώ 47 ίππους (35 KW) στις 8.750 με τη μέγιστη τιμή της ροπής να βρίσκεται στα 4,39 χιλιογραμμόμετρα στις 6.750 σ.α.λ., ενώ ο ασυνήθιστος στρόφαλος των 135 μοιρών κινεί ασύμμετρα τα πιστόνια (225-495 μοίρες) και διαφοροποιεί έτσι τον τρόπο που κατεβάζει τη ροπή στον δρόμο τόσο σε σχέση με τους παραδοσιακούς στροφάλους των 180 και 360 μοιρών, όσο και εκείνον των 270 μοιρών (270-450) που επιλέγουν όλο και περισσότεροι κατασκευαστές στο κυνήγι της αύξησης της πρόσφυσης του πίσω ελαστικού.

BMW F 450 R 2027

Η BMW κάνει λόγο για διαθεσιμότητα του 80% της ροπής από τις 3.000 σ.α.λ. και για κατανάλωση που δεν υπερβαίνει τα 3,8 λτ./100 χλμ. κατά το πρότυπο WMTC, τη στιγμή που το ρεζερβουάρ έχει χωρητικότητα 14,5 λίτρα, για να προσφέρει αυτονομία 350+ χιλιομέτρων.

Όπως και το μικρότερο το GS έτσι και εδώ είναι διαθέσιμος προαιρετικά ο Easy Ride Clutch (ERC) συμπλέκτης που δεν απαιτεί από τον αναβάτη να χρησιμοποιεί τη μανέτα για να ξεκινήσει από στάση και σε συνδυασμό με το quickshifter, ούτε όταν επιταχύνει, κινείται με σταθερή ταχύτητα ή επιβραδύνει. Ο αναβάτης έχει επίσης στη διάθεσή του τα στάνταρ προγράμματα λειτουργίας Rain, Road, και Dynamic, όπως και τα στάνταρ συστήματα ασφάλειας και υποβοήθησης Cornering ABS, Dynamic Brake Control (DBC), Dynamic Traction Control (DTC) και το σύστημα ελέγχου του φρένου του κινητήρα (MSR).

Εκτός από τον κινητήρα και το ατσάλινο σωληνωτό πλαίσιο χωροδικτύωμα (με αφαιρούμενο πλαίσιο χωροδικτύωμα) προέρχεται από το F 450 GS, ή για να το θέσουμε καλύτερα βασίζεται σε αυτό. Το πιρούνι είναι 43άρι ανεστραμμένο της KYB, όπως και το αμορτισέρ και το ψαλίδι είναι κατασκευασμένο από αλουμίνιο. Αλουμινένιες είναι και οι χυτές 17άρες ζάντες με ελαστικά 110/70 και 150/60 εμπρός και πίσω αντίστοιχα, ενώ οι διαδρομές και στα δύο άκρα βρίσκονται στα γενναιόδωρα 140 χλστ. και το μεταξόνιο στα σχετικά "μακριά" για τα δεδομένα της κατηγορίας 1.405 χλστ., ενώ το ίχνος των 110 χλστ. υπονοεί σταθερότητα στην επίσημη τελική των 169 χλμ./ώρα.

BMW F 450 R 2027

Γνωρίζοντας πολύ καλά τη εξαιρετική συμπεριφορά στην άσφαλτο της μικρής adventure της  BMW από το φετινό MEGA TEST Mini On-Off (τεύχος ΜΟΤΟ #680), περιμένουμε από τη μοτοσυκλέτα των Βαυαρών να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, όταν έρθει η ώρα να αντιμετωπίσει τα Aprilia Tuono 457 και KTM 390 Duke στον τομέα της συμπεριφοράς, αλλά και τον υπόλοιπο και ολοένα σκληρότερο ανταγωνισμό της κατηγορίας, όπως ανακαλύψαμε και στο συγκριτικό που μπορείτε να βρείτε στο τρέχον τεύχος του ΜΟΤΟ (#683) που κυκλοφορεί στα περίπτερα!

Εκτός από το χαμηλό βάρος της μοτοσυκλέτας, στη φιλικότητα συνεισφέρει το χαμηλό ύψος της σέλας στα 790 χλστ. με την BMW να έχει διαθέσιμες και άλλες δύο σέλες για τον αναβάτη στα 810 και 775 ώστε να καλύψει όσο το δυνατό περισσότερους σωματότυπους. 

Στον στάνταρ εξοπλισμό ανήκουν επίσης τα full LED φώτα και η TFT οθόνη των 6,5 ιντσών που προσφέρει συνδεσιμότητα και ένα ευρύ φάσμα πληροφόρησης στον αναβάτη με τη F 450 R να είναι διαθέσιμη σε τέσσερεις εκδόσεις, τις Base, Exclusive, M Sport και M Sport με το πακέτο Innovation που περιλαμβάνει και τον "rekluse" συμπλέκτη.

Ιαπωνία: Θρυλικές αγωνιστικές GP των Honda & Yamaha συναντιούνται ξανά στο μουσείο της πρώτης

Μια έκθεση στο Honda Collection Hall συγκεντρώνει αγωνιστικές μοτοσυκλέτες που έγραψαν την ιστορία της ιαπωνικής αντιπαλότητας
Honda Yamaha
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

11/8/2026

Η έκθεση "Two Passions, One Dream: Honda and Yamaha's Challenges in WGP" φιλοξενείται στο Honda Collection Hall του Motegi έως τις 18 Οκτωβρίου, φέρνοντας στον ίδιο χώρο μερικές από τις σημαντικότερες αγωνιστικές μοτοσυκλέτες των Honda και Yamaha.

Honda και Yamaha αποτελούν εδώ και περισσότερες από επτά δεκαετίες δύο από τους μεγαλύτερους ανταγωνιστές της ιαπωνικής μοτοσυκλέτας. Η νέα έκθεση στο Honda Collection Hall παρουσιάζει την ιστορία αυτής της αντιπαλότητας μέσα από αγωνιστικές μοτοσυκλέτες που συμμετείχαν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας, τον πρόδρομο των σημερινών MotoGP.

Η έκθεση ξεκίνησε στις 18 Ιουλίου και θα παραμείνει ανοιχτή έως τις 18 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων που συνδέονται με το Ιαπωνικό Grand Prix του MotoGP, το οποίο θα πραγματοποιηθεί τον Οκτώβριο στο Mobility Resort Motegi.

Η εντυπωσιακή αρχή της Yamaha

Η ιστορία της Yamaha Motor ξεκίνησε το 1955, όταν η Nippon Gakki, πρόγονος της σημερινής Yamaha Motor, παρουσίασε την πρώτη της μοτοσυκλέτα, την YA1 των 125 cc. Η Yamaha Motor ιδρύθηκε επίσημα την 1η Ιουλίου του ίδιου έτους.

Honda and Yamaha
Η Yamaha YA-1 (1955) στην αγωνιστική έκδοση Asama Highlands Race, η οποία θριάμβευσε στην κατηγορία Ultra Light των 125 κυβικών εκατοστών

Μόλις δέκα ημέρες αργότερα, η νέα εταιρεία συμμετείχε στον τρίτο αγώνα ανάβασης του Mount Fuji. Η Yamaha είχε ήδη αποφασίσει ότι οι αγώνες αποτελούσαν τον καλύτερο τρόπο για να αποδείξει την τεχνολογική αξία των μοτοσυκλετών της.

Η YA1 κέρδισε την κατηγορία των 125 cc, με έξι μοτοσυκλέτες της να τερματίζουν στις πρώτες εννέα θέσεις.

Τον Νοέμβριο του 1955, στον πρώτο αγώνα Asama Highland Race, η Yamaha έκανε ακόμη πιο εντυπωσιακή εμφάνιση. Οι YA1 κατέλαβαν τις τέσσερις πρώτες θέσεις στην κατηγορία Ultra Light των 125 cc, αφήνοντας πίσω τις Honda Benly.

Η ήττα ήταν τόσο έντονη ώστε ο Soichiro Honda αναγνώρισε ανοιχτά την αποτυχία της εταιρείας, χαρακτηρίζοντας το αποτέλεσμα συντριπτικό και τονίζοντας την ανάγκη για βαθύτερη αξιολόγηση.

Έτσι ξεκίνησε ουσιαστικά η αντιπαλότητα Honda και Yamaha, η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Η Honda και η παγκόσμια κυριαρχία

Η Honda έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας το 1959, συμμετέχοντας στο Isle of Man TT με μοτοσυκλέτα 125 cc.

Το 1960 η Honda συμμετείχε σε δύο κατηγορίες, 125 και 250 cc, ενώ το 1961 ήρθε η πρώτη μεγάλη επιτυχία. Η εταιρεία κατέκτησε τόσο το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών όσο και το Πρωτάθλημα Αναβατών στις δύο κατηγορίες.

Honda and Yamaha
RC143 (125cc) του 1961 και ένα πάνελ που παρουσιάζει το ταξίδι προς την πρώτη κατάκτηση του κόσμου

Η εξέλιξη ήταν ταχύτατη. Το 1966 η Honda πέτυχε ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα στην ιστορία των αγώνων μοτοσυκλέτας, κατακτώντας το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών και στις πέντε κατηγορίες του WGP, από τα 50 έως τα 500 cc.

Η ειδική έκθεση στο Motegi είναι αφιερωμένη και στην επέτειο των 60 ετών από αυτό το πρωτοφανές επίτευγμα.

Οι θρυλικές Honda της έκθεσης

Στο Honda Collection Hall παρουσιάζονται μεταξύ άλλων:

Honda RC143 (1961) – 125 cc

Honda RC149 (1966) – 125 cc

Honda RC166 (1966) – 250 cc

Honda RC116 (1966) – 50 cc

Honda RC174 (1967) – 350 cc

Honda RC181 (1967) – 500 cc

Honda and Yamaha
Η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια του 1966 RC166 (250cc), τετράχρονη εξακύλινδρη με 2 επικεφαλής εκκεντροφόρους και 4 βαλβίδες ανά κύλινδρο

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και ο εξοπλισμός του Mike Hailwood, ο οποίος παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο κοινό στο πλαίσιο της συγκεκριμένης έκθεσης.

Honda and Yamaha

Και οι Yamaha που αντιμετώπισαν τη Honda

Η Yamaha εκπροσωπείται επίσης με σημαντικές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της εποχής, μεταξύ των οποίων οι:

Yamaha RD56 (1965) – 250 cc

Yamaha RA97 (1966) – 125 cc

Yamaha RA31A (1968) – 125 cc

Yamaha RD05A (1968) – 250 cc

Honda and Yamaha
Η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια του 1965 RD56 (250cc), αερόψυκτη, δίχρονη, δικύλινδρη. Μια θρυλική μηχανή που κατέκτησε το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών & Αναβατών για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά μετά το 1964.

Η συνύπαρξη αυτών των μοτοσυκλετών στον ίδιο χώρο επιτρέπει μια άμεση σύγκριση της τεχνολογικής προσέγγισης των δύο κατασκευαστών σε μία από τις πιο ανταγωνιστικές περιόδους του WGP.

Η έκθεση δεν περιορίζεται στις επιτυχίες. Παρουσιάζει επίσης την πορεία που οδήγησε στην απόφαση των Ιαπώνων κατασκευαστών να αποχωρήσουν από τις εργοστασιακές συμμετοχές στο WGP, σηματοδοτώντας το τέλος μιας σημαντικής εποχής.

Από την πρώτη νίκη της Yamaha με την YA1 το 1955 μέχρι την κυριαρχία της Honda το 1966 και τη μεταγενέστερη εξέλιξη των δύο εταιρειών, η έκθεση στο Motegi παρουσιάζει μέσα από τις ίδιες τις μοτοσυκλέτες την ιστορία μιας αντιπαλότητας που διαρκεί περισσότερα από 70 χρόνια.