BMW G310GS 2017

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

8/11/2016

Η BMW παρουσίασε στην EICMA την δεύτερη μοτοσυκλέτα της για την κατηγορία Α2 των διπλωμάτων, με κάτω από 500 κυβικά, το αναμενόμενο εδώ και αρκετό καιρό G3130GS. Ακόμη και η BMW, που έχει γίνει συνώνυμο με τις ακριβές, μεγάλες και πλούσιες σε εξοπλισμό μοτοσυκλέτες, αντιλαμβάνεται ότι μεγάλο μέρος πλέον του εν δυνάμει αγοραστικού κοινού ψάχνει λύσεις προσιτές για την καθημερινή μετακίνηση, που δεν χρειάζεται να ξεπερνούν τα 150 άλογα… Αν αυτό μπορεί να συνδυαστεί με στιλ και εμφάνιση, βεβαίως, ακόμη καλύτερα!


Το νέο μέλος της "φαμίλιας" των GS, είναι βασισμένο πάνω στο επίσης άρτι αφιχθέν G310R και με το καλημέρα έχει να αντιμετωπίσει έναν σκληρό και δύσκολο ανταγωνισμό, καθώς στην ίδια έκθεση έκαναν το ντεμπούτο τους τα Honda CRF250 Rally, Suzuki Versys 250 και Kawasaki Versys-X 300.
Ο μονοκύλινδρος, υγρόψυκτος, κινητήρας των 313cc αποδίδει 34 ίππους, ενώ το βάρος του ανέρχεται στα 169,5 κιλά. Το ύψος της σέλας του είναι στα 835 χιλιοστά, γεγονός που σημαίνει ότι δεν θα είναι απαγορευτικό ακόμη και για γυναίκες ή κοντύτερους αναβάτες, ενώ ο μπροστινός τροχός είναι διαστάσεων 19 ιντσών.


Αυτό το… baby GS είναι το μοναδικό GS που κατασκευάζεται εκτός Γερμανίας, αλλά αυτό δεν φαίνεται να το εμποδίζει στο να μείνει πιστό όσο το δυνατόν πιο πολύ στα σχεδιαστικά πρότυπα των μεγαλύτερων GS, με το χαρακτηριστικό ρύγχος, τα πλαστικά του ψυγείου και το σχήμα του ρεζερβουάρ.
Το ατσάλινο σωληνωτό πλαίσιο είναι ακριβώς ίδιο με του "R", όπως και οι χυτές ζάντες με τα πέντε "μπράτσα", αλλά και το εξάρι κιβώτιο. Αντιθέτως, το πιρούνι των 41mm έχει μεγαλύτερη διαδρομή κατά 49 χιλιοστά σε σχέση με του G310R (χωρίς ρυθμίσεις), ενώ το αμορτισέρ μπορεί να ρυθμιστεί ως προς την προφόρτιση.


Το ABS ανήκει φυσικά στον στάνταρ εξοπλισμό του, όπως και η ψηφιακή οθόνη LCD που παρέχει πλήθος πληροφοριών. Αυτό που δεν γνωρίζουμε ακόμη είναι η τιμή του, καθώς είναι ένας παράγοντας που σε αυτή την κατηγορία κυβικών παίζει έναν πολύ υψηλά ιεραρχημένο ρόλο.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.