BMW R nineT Urban G/S 2017

8/11/2016

Για όσους γνωρίζουν ήδη το R nineT Scrambler, το Urban G/S δεν αποτελεί έκπληξη, αλλά το επόμενο βήμα. Θα περίμενε κανείς πως η BMW δεν θα περιοριζόταν μόνο στην εμφάνιση, αλλά θα έδινε και λίγο διαφορετικό χαρακτήρα σε μια μοτοσυκλέτα που έχει τα ιστορικά αρχικά G/S. Αντί όμως για λίγο πιο χωματερές αναρτήσεις, το Urban G/S έχει ψηλό φτερό και μασκάκι που θυμίζει αυτά των πρώτων R80G/S του 1980, κοκκινοπορτοκαλί σέλα και αυτοκόλλητα στο λευκό ρεζερβουάρ του.

Μηχανολογικά δεν διαφοροποιείται σε τίποτα από το Scrambler, με τις ίδιες διαδρομές αναρτήσεων στα 125/140mm εμπρός – πίσω, τους ίδιους 110 ίππους, τις ίδιες χυτές ζάντες, ίδια όλα. Με τις έξτρα ακτινωτές ζάντες και τα TKC80 της Continental, φαίνεται πολύ καλύτερο, ειδικά αν του προσθέσει κανείς το μονόσελο και το σκαράκι από την σειρά των αξεσουάρ. Ο δρόμος που διάλεξε η BMW ήταν αυτός του ελάχιστου κόστους εξέλιξης και κατασκευής, μάλλον χάνοντας μια ευκαιρία να φτιάξει μια πραγματικά χρήσιμη μοτοσυκλέτα που θα γοήτευε τους ταξιδευτές.

Με ένα μεγαλύτερο ρεζερβουάρ σαν του R80G/S Paris Dakar, και αντίστοιχες διαδρομές αναρτήσεων, θα αποτελούσε μια πιο απλή εναλλακτική πρόταση τουρισμού παντός εδάφους, αντί να απευθύνεται μόνο σε αυτούς που τους αρκεί να θυμίζει κάτι η εμφάνιση.  Ήδη, η Ducati με την παρουσίαση του Scrambler Desert Sled έδειξε πως μπορείς να έχεις και φιλική μοτοσυκλέτα και εμφάνιση και δυνατότητες: Είναι μελετημένο και φτιαγμένο για χρήση στο χώμα, με πιο ενισχυμένο πλαίσιο και 200mm διαδρομές αναρτήσεων. Και η Ducati δεν είχε στην γκάμα της έναν θρύλο όπως το R80G/S.

Βασίλης Καραχάλιος

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.