Δείτε το νέο video του Kawasaki H2R στην πίστα - Φωτογραφίες από την έκδοση δρόμου (bonus όλα τα video του H2R μέχρι σήμερα)

7/10/2014

Έπρεπε να φτάσουμε στο teaser-video νούμερο 11 για δούμε το θηρίο της Kawasaki σε πλήρη δράση και να τελειώσει η έκθεση της Κολωνίας για να έχουμε την πρώτη φωτογραφία της street-legal έκδοσης, έστω κι αν η μοτοσυκλέτα είναι φωτογραφημένη μέσα στα μαύρα σκοτάδια! Όπως και να έχει, η Kawasaki ανακοινώνει ότι θα μας λύσει κάθε απορία (και μας έχει δημιουργήσει πολλές...) στις 4 Νοεμβρίου στην έκθεση του Μιλάνου – ακριβώς μία μέρα μετά την παρουσίαση της νέας superbike της Yamaha. Προς το παρόν, μας δίνει μια φωτογραφία της έκδοσης δρόμου, από την οποία μπορούμε να βγάλουμε μερικά ασφαλή συμπεράσματα. Πρώτα απ’ όλα, όσοι περιμέναμε να δούμε ειδικά σχεδιασμένους καθρέπτες, με αεροδυναμικό σχήμα σαν αεροτομές που να παρέχουν down force, δυστυχώς απογοητευτήκαμε. Καθρέπτες από ZX-10R με ενσωματωμένα φλας φαίνονται στην φωτογραφία, ενώ η εξάτμιση ακολουθεί την σχεδιαστική φιλοσοφία του γυμνού Z1000 και είναι 4-2-1-2 αντί για την 4-1 της έκδοσης R, με σαφώς μικρότερης διατομής σωλήνες. Φυσικά και ο πρώτος που θα βγάλει after market εξάτμιση για H2 θα ξεπουλήσει! Διαφορά υπάρχει και στην ζελατίνα του φαίρινγκ, όπου η έκδοση δρόμου έχει πιο χαμηλή. Τώρα γιατί η έκδοση δρόμου θα έχει χαμηλότερη ζελατίνα, άρα θα προσφέρει μικρότερη προστασία από τον αέρα σε σχέση με την H2R, είναι ένα ερώτημα που το έχουμε κάνει πολλές φορές και σε πολλούς κατασκευαστές και στην ουσία η απάντηση είναι πάντα για λόγους αισθητικής. Επειδή όμως η Kawasaki λέει ότι στον σχεδιασμό του φαίρινγκ έβαλε το χεράκι του το τμήμα αεροδιαστημικής, ελπίζουμε να έχουμε μία πιο επιστημονική εξήγηση αυτή την φορά. Όπως επίσης, μία εξήγηση από το τμήμα αεροδυναμικής θέλουμε και για την απουσία καρίνας, τόσο στην έκδοση track-day όσο και στην έκδοση δρόμου. Είναι δυνατόν μια μοτοσυκλέτα, που στην έκδοση track-day, θα φτάνει τα 350km/h τελικής να έχει φαίρινγκ ¾; Ακόμα και η έκδοση δρόμου, τον κόφτη των 300km/h θα τον έχει για πλάκα. Μμμμ... Η λογική λέει ότι θα έπρεπε να έχει ολόκληρο φαίρινγκ μια τέτοια μοτοσυκλέτα. Όμως η λογική μας βασίζεται στα δεδομένα και τις εμπειρίες που έχουμε τώρα. Αν οι ειδικοί στην αεροδυναμική της Kawasaki που σχεδιάζουν μαχητικά Jet και στέλνουν δορυφόρους στο διάστημα έχουν κάνει "κάτι" που μέχρι τώρα δεν γνωρίζαμε στον κόσμο της μοτοσυκλέτας;
Επίσης, όταν εδώ στο MOTO κάναμε τις μετρήσεις τελικής της εντελώς γυμνής Suzuki B-King, η μοτοσυκλέτα έφτασε τα 299 στο κοντέρ αρκετές φορές χωρίς προβλήματα ευστάθειας. Άρα, η απουσία καρίνας δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η H2 θα έχει τέτοιου είδους θέματα. Απλώς, μας φαίνεται παράξενο μια τέτοια μοτοσυκλέτα να μην έχει ολόσωμο φαίρινγκ. Άλλωστε, μόνο οι μοτοσυκλέτες που συμμετέχουν σε αγώνες είναι υποχρεωτικό να έχουν κλειστό κάτω τμήμα καρίνας για να μην πέσουν λάδια στην πίστα σε περίπτωση μηχανικής βλάβης. Η Kawasaki όμως λέει ότι δεν σκοπεύει να τρέξει με αυτή την μοτοσυκλέτα, ενώ άφησε να εννοηθεί ότι ούτε θέλει να δει ιδιώτες να συμμετέχουν σε αγώνες με αυτή.
Μπάμπης Μέντης

 

Όλα τα video του H2R

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.