Δείτε το νέο video του Kawasaki H2R στην πίστα - Φωτογραφίες από την έκδοση δρόμου (bonus όλα τα video του H2R μέχρι σήμερα)

7/10/2014

Έπρεπε να φτάσουμε στο teaser-video νούμερο 11 για δούμε το θηρίο της Kawasaki σε πλήρη δράση και να τελειώσει η έκθεση της Κολωνίας για να έχουμε την πρώτη φωτογραφία της street-legal έκδοσης, έστω κι αν η μοτοσυκλέτα είναι φωτογραφημένη μέσα στα μαύρα σκοτάδια! Όπως και να έχει, η Kawasaki ανακοινώνει ότι θα μας λύσει κάθε απορία (και μας έχει δημιουργήσει πολλές...) στις 4 Νοεμβρίου στην έκθεση του Μιλάνου – ακριβώς μία μέρα μετά την παρουσίαση της νέας superbike της Yamaha. Προς το παρόν, μας δίνει μια φωτογραφία της έκδοσης δρόμου, από την οποία μπορούμε να βγάλουμε μερικά ασφαλή συμπεράσματα. Πρώτα απ’ όλα, όσοι περιμέναμε να δούμε ειδικά σχεδιασμένους καθρέπτες, με αεροδυναμικό σχήμα σαν αεροτομές που να παρέχουν down force, δυστυχώς απογοητευτήκαμε. Καθρέπτες από ZX-10R με ενσωματωμένα φλας φαίνονται στην φωτογραφία, ενώ η εξάτμιση ακολουθεί την σχεδιαστική φιλοσοφία του γυμνού Z1000 και είναι 4-2-1-2 αντί για την 4-1 της έκδοσης R, με σαφώς μικρότερης διατομής σωλήνες. Φυσικά και ο πρώτος που θα βγάλει after market εξάτμιση για H2 θα ξεπουλήσει! Διαφορά υπάρχει και στην ζελατίνα του φαίρινγκ, όπου η έκδοση δρόμου έχει πιο χαμηλή. Τώρα γιατί η έκδοση δρόμου θα έχει χαμηλότερη ζελατίνα, άρα θα προσφέρει μικρότερη προστασία από τον αέρα σε σχέση με την H2R, είναι ένα ερώτημα που το έχουμε κάνει πολλές φορές και σε πολλούς κατασκευαστές και στην ουσία η απάντηση είναι πάντα για λόγους αισθητικής. Επειδή όμως η Kawasaki λέει ότι στον σχεδιασμό του φαίρινγκ έβαλε το χεράκι του το τμήμα αεροδιαστημικής, ελπίζουμε να έχουμε μία πιο επιστημονική εξήγηση αυτή την φορά. Όπως επίσης, μία εξήγηση από το τμήμα αεροδυναμικής θέλουμε και για την απουσία καρίνας, τόσο στην έκδοση track-day όσο και στην έκδοση δρόμου. Είναι δυνατόν μια μοτοσυκλέτα, που στην έκδοση track-day, θα φτάνει τα 350km/h τελικής να έχει φαίρινγκ ¾; Ακόμα και η έκδοση δρόμου, τον κόφτη των 300km/h θα τον έχει για πλάκα. Μμμμ... Η λογική λέει ότι θα έπρεπε να έχει ολόκληρο φαίρινγκ μια τέτοια μοτοσυκλέτα. Όμως η λογική μας βασίζεται στα δεδομένα και τις εμπειρίες που έχουμε τώρα. Αν οι ειδικοί στην αεροδυναμική της Kawasaki που σχεδιάζουν μαχητικά Jet και στέλνουν δορυφόρους στο διάστημα έχουν κάνει "κάτι" που μέχρι τώρα δεν γνωρίζαμε στον κόσμο της μοτοσυκλέτας;
Επίσης, όταν εδώ στο MOTO κάναμε τις μετρήσεις τελικής της εντελώς γυμνής Suzuki B-King, η μοτοσυκλέτα έφτασε τα 299 στο κοντέρ αρκετές φορές χωρίς προβλήματα ευστάθειας. Άρα, η απουσία καρίνας δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η H2 θα έχει τέτοιου είδους θέματα. Απλώς, μας φαίνεται παράξενο μια τέτοια μοτοσυκλέτα να μην έχει ολόσωμο φαίρινγκ. Άλλωστε, μόνο οι μοτοσυκλέτες που συμμετέχουν σε αγώνες είναι υποχρεωτικό να έχουν κλειστό κάτω τμήμα καρίνας για να μην πέσουν λάδια στην πίστα σε περίπτωση μηχανικής βλάβης. Η Kawasaki όμως λέει ότι δεν σκοπεύει να τρέξει με αυτή την μοτοσυκλέτα, ενώ άφησε να εννοηθεί ότι ούτε θέλει να δει ιδιώτες να συμμετέχουν σε αγώνες με αυτή.
Μπάμπης Μέντης

 

Όλα τα video του H2R

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ducati Triple-X Trinity: Συλλογή με 3 Superleggera στα 275.000 ευρώ

Τρεις γενιές. Τρεις παγκόσμιες πρωτιές. Μια συλλογή.
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/8/2026

Η Ducati έσπασε τους κανόνες όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τη σειρά Superleggera το 2014. Η συνταγή ήταν απλή: πήρε το ήδη κορυφαίο μοντέλο της – αρχικά την 1199 R Panigale – και βελτίωσε τις επιδόσεις της, μειώνοντας παράλληλα και το βάρος.

Πίσω στο 2014 λοιπόν, όταν η Ducati έπρεπε να καινοτομήσει για να ρίξει το βάρος του κορυφαίου της μοντέλου και η λύση ήταν ένα κράμα μαγνησίου ένα ελαφρύ σύνθετο μέταλλο που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πλαίσιο, ψαλίδι και τροχούς, ενώ τιτάνιο και ανθρακόνημα πλαισίωσαν το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας.

1199 Superleggera

Όπως ήταν αναμενόμενο, σειρά πήρε η αναβάθμιση του κινητήρα Superquadro, που εξοπλίστηκε με βαλβίδες εξαγωγής από τιτάνιο, ελαφρύτερο στροφαλοφόρο άξονα με αντίβαρα από βολφράμιο και πιστόνια δύο ελατηρίων. Τα τελευταία αποτέλεσαν μια ακόμη πρωτιά για μοτοσυκλέτα παραγωγής και συνέβαλαν σημαντικά ώστε η 1199 Superleggera να φτάσει την ισχύ των 200 ίππων, ενώ το ξηρό βάρος της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στα 155 κιλά και όπως ήταν φυσικό είχε την υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος από οποιαδήποτε superbike παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ.

1299 Superleggera

Εξαιρουμένων των πρωτοτύπων, μόλις 500 αριθμημένες 1199 Superleggera έφυγαν από το εργοστάσιο της Ducati στη Μπολόνια και όπως ήταν αναμενόμενο, εξαντλήθηκαν αμέσως. Ακολούθησε η 1299 Superleggera το 2016 και η V4 Superleggera το 2020, με τις δύο τους να εισάγουν παγκόσμιες καινοτομίες για μοτοσυκλέτες παραγωγής και να περιορίζονται αυστηρά σε 500 αριθμημένα τεμάχια. Εννοείται πως κι αυτές εξαντλήθηκαν αμέσως. Η 1299 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ανθρακονήματα για όλα τα φέροντα δομικά στοιχεία της, γεγονός που την έκανε 40% ελαφρύτερη από την αντίστοιχη βασική έκδοση της Panigale. Με ισχύ 215 ίππους, ο κινητήρας Superquadro της ήταν επίσης ο τελευταίος και πιο ισχυρός V-twin παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ από τη Ducati.

V4 Superleggera

Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η V4 Superleggera διέθετε έναν τεράστιο νέο τετρακύλινδρο κινητήρα που απέδιδε 224 ίππους, ο οποίος εξασφάλισε για άλλη μια φορά στην εξαιρετικά ελαφριά superbike των 159 κιλών ένα ακόμη ρεκόρ αναλογίας. Για πρώτη φορά, ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών εγκατέστησε αεροδυναμικά πτερύγια από ανθρακονήματα, εμπνευσμένα από το MotoGP, στο μπροστινό μέρος και στο πλάι. Στην πράξη, η V4 Superleggera παρήγαγε κάθετη δύναμη 50 κιλών στα 270 χλμ./ώρα.

Συνολικά, οι τρεις αυτές Ducati αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο ράφι, όσον αφορά τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών παραγωγής. Τρεις πανάλαφρες superbike, η καθεμία με εκπληκτική τεχνολογία που προέρχεται από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό – κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε επίπεδο μαζικής παραγωγής – κατασκευάστηκαν με έναν και μοναδικό στόχο: να θέσουν νέα πρότυπα στις επιδόσεις.

Για να το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό, η Ducati εδραίωσε τη φήμη της ως συλλεκτικού μοντέλου, περιορίζοντας την παραγωγή κάθε Superleggera σε 500 μονάδες. Αυτό όμως δεν ίσχυσε αυστηρά εδώ, αφού η ιταλική εταιρεία παρήγαγε και μοτοσυκλέτες προπαραγωγής που όμως δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους.

Όσο σπάνιο είναι λοιπόν να βρει κανείς μια Superleggera να αγοράσει σήμερα, φανταστείτε πόσο απίθανο είναι να βρει και τις τρεις μαζί! Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με αυτήν την αγγελία πώλησης από την Αγγλία.

Οι τρεις συγκεκριμένες Ducati Superleggera - 1199, 1299 και V4 - αγοράστηκαν από έναν μόνο ιδιοκτήτη, ο οποίος τις διατήρησε επιμελώς σε κατάσταση βιτρίνας. Τόσο η 1199 όσο και η V4 εμφανίζουν μηδέν χιλιόμετρα στις ψηφιακές οθόνες τους (με την εργοστασιακή προστατευτική μεμβράνη ακόμα στη θέση της), ενώ η 1299 έχει διανύσει μόλις 16 χιλιόμετρα. Και οι τρεις μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα πλήρη σετ εργοστασιακών αξεσουάρ και τα αγωνιστικά κιτ τους, τα οποία αφαιρούν τους καθρέφτες και την πινακίδα κυκλοφορίας και προσθέτουν συστήματα εξάτμισης Akrapovič.

Τυχερός λοιπόν θα είναι ο συλλέκτης που θα τις αποκτήσει, με την τσουχτερή τιμή τους να έχει οριστεί στα 275.000 ευρώ.

2014 Ducati 1199 Superleggera: 203 ίπποι – 155 κιλά

2017 Ducati 1299 Superleggera: 215 ίπποι – 156 κιλά

2020 Ducati V4 Superleggera: 224 ίπποι – 156 κιλά