Ducati Multistrada: Επίθεση… τεχνολογίας

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

5/11/2014

Ανανεωμένο εκ βάθρων είναι για το 2015 το Multistrada, στην πρώτη ουσιαστικά ριζική αναβάθμιση που γνωρίζει από το 2010 που πρωτοπαρουσιάστηκε, αν εξαιρέσουμε την περσινή προσθήκη των ημι-ενεργητικών αναρτήσεων.
Τώρα, δεν διαθέτει μόνο τεχνολογικές αναβαθμίσεις, αλλά είναι σε πολλά τμήματα σχεδιασμένο από την αρχή, με στόχο την καλύτερη εργονομία και την μεγαλύτερη άνεση. Ως γνήσιο τέκνο το Borgo Panigale, όφειλε η νέα σχεδίαση να είναι πιο επιθετική, με πιο αιχμηρές γραμμές, αλλά και καλύτερη συναρμογή των πλαστικών, γεγονός που οδήγησε και στην μείωση των βιδών που είναι ορατές. Όπως επιτάσσει η σύγχρονη τάση, οι προβολείς και τα πίσω φώτα είναι τεχνολογίας Led, ενώ η οθόνη στον πίνακα οργάνων χρησιμοποιεί την τεχνολογία υγρών κρυστάλλων (LCD) για την απλή έκδοση και TFT για την S.
Η σέλα είναι λίγο πιο στενή μπροστά, βοηθώντας τον αναβάτη να πατήσει πιο εύκολα στο έδαφος, ενώ είναι κατά 20mm πιο μακριά και μπορεί να ρυθμιστεί καθ' ύψος σε ένα εύρος επίσης 20mm. Αντίστοιχα, η σέλα του συνεπιβάτη είναι πιο χαμηλή και οι χειρολαβές πιο εργονομικά σχεδιασμένες, ενώ η ρύθμιση της ζελατίνας γίνεται πολύ πιο εύκολα και μπορεί να πραγματοποιηθεί με το ένα χέρι μόνο. Το συνολικό βάρος του Multistrada ανέρχεται (στεγνό) στα 209 κιλά.


Από τις ουσιαστικές όμως αλλαγές αφορά την τοποθέτηση για πρώτη φορά του DVT του συστήματος δηλαδή της Ducati για τον μεταβλητό χρονισμό των βαλβίδων, κάτι για το οποίο διαβάσατε για πρώτη φορά στο τεύχος του ΜΟΤΟ που βρίσκεται τώρα στα περίπτερα. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα σύστημα που ελέγχει τον χρονισμό των εκκεντροφόρων εισαγωγής και εξαγωγής, έτσι ώστε ανά πάσα ώρα και στιγμή να εξασφαλίζεται η γραμμική παροχή της δύναμης και μέγιστη δυνατή παροχή ροπής, μέσω του μεταβλητού overlap των βαλβίδων.
Η έτερη σημαντική τεχνολογική προσθήκη του νέου Multistrada είναι το IMU (Inertial Measurement Unit), μια μονάδα που μετρά διαρκώς τον ρυθμό μεταβολής και στους τρεις άξονες (δεξιά-αριστερά, πάνω-κάτω και την κλίση), δίνοντας πληροφορίες στα υπόλοιπα ηλεκτρονικά συστήματα της μοτοσυκλέτες με τα οποία αλληλοεπιδρά. Για παράδειγμα, το Multistrada χάρη στην IMU έχει αποκτήσει Cornering ABS, αφού μπορεί να επέμβει το σύστημα ακόμη κι όταν η μοτοσυκλέτα είναι υπό κλίση, ενώ στην έκδοση S που διαθέτει μεταβλητή δέσμη φώτων, βοηθά στην πιο αποτελεσματική ρύθμισή τους. Επίσης η IMU επέτρεψε την χρήση του DWC (το σύστημα αντι-σούζας της Ducati) στο Multistrada, ενώ αλληλοεπιδρά και με το Traction Control όπως επίσης και με το σύστημα διαχείρισης των ημι-ενεργητικών αναρτήσεων. Σημαντική προσθήκη επίσης, για όσους ταξιδεύουν συχνά, είναι και η ύπαρξη του cruise control στον στάνταρ εξοπλισμό όλων των εκδόσεων.


Σε ό,τι αφορά το πλαίσιο, απέκτησε μεγαλύτερο ποσοστό ακαμψίας, ενώ αυξήθηκε και η απόσταση από το έδαφος κατά 20 χιλιοστά, φτάνοντας συνολικά τα 180mm.
Για τους λάτρεις των γκάτζετ, η έκδοση S θα διαθέτει σύνδεση μέσω Bluetooth με το smartphone του αναβάτη, έτσι ώστε να μπορεί να χειρίζεται λειτουργίες του τηλεφώνου από τα χειριστήρια της μοτοσυκλέτας, ενώ μέσω εφαρμογών θα μπορεί να παίρνει στοιχεία από την μοτοσυκλέτα και να επικοινωνεί σε πραγματικό χρόνο με το ducati.com

 

Ετικέτες

Ducati Triple-X Trinity: Συλλογή με 3 Superleggera στα 275.000 ευρώ

Τρεις γενιές. Τρεις παγκόσμιες πρωτιές. Μια συλλογή.
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/8/2026

Η Ducati έσπασε τους κανόνες όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τη σειρά Superleggera το 2014. Η συνταγή ήταν απλή: πήρε το ήδη κορυφαίο μοντέλο της – αρχικά την 1199 R Panigale – και βελτίωσε τις επιδόσεις της, μειώνοντας παράλληλα και το βάρος.

Πίσω στο 2014 λοιπόν, όταν η Ducati έπρεπε να καινοτομήσει για να ρίξει το βάρος του κορυφαίου της μοντέλου και η λύση ήταν ένα κράμα μαγνησίου ένα ελαφρύ σύνθετο μέταλλο που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πλαίσιο, ψαλίδι και τροχούς, ενώ τιτάνιο και ανθρακόνημα πλαισίωσαν το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας.

1199 Superleggera

Όπως ήταν αναμενόμενο, σειρά πήρε η αναβάθμιση του κινητήρα Superquadro, που εξοπλίστηκε με βαλβίδες εξαγωγής από τιτάνιο, ελαφρύτερο στροφαλοφόρο άξονα με αντίβαρα από βολφράμιο και πιστόνια δύο ελατηρίων. Τα τελευταία αποτέλεσαν μια ακόμη πρωτιά για μοτοσυκλέτα παραγωγής και συνέβαλαν σημαντικά ώστε η 1199 Superleggera να φτάσει την ισχύ των 200 ίππων, ενώ το ξηρό βάρος της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στα 155 κιλά και όπως ήταν φυσικό είχε την υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος από οποιαδήποτε superbike παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ.

1299 Superleggera

Εξαιρουμένων των πρωτοτύπων, μόλις 500 αριθμημένες 1199 Superleggera έφυγαν από το εργοστάσιο της Ducati στη Μπολόνια και όπως ήταν αναμενόμενο, εξαντλήθηκαν αμέσως. Ακολούθησε η 1299 Superleggera το 2016 και η V4 Superleggera το 2020, με τις δύο τους να εισάγουν παγκόσμιες καινοτομίες για μοτοσυκλέτες παραγωγής και να περιορίζονται αυστηρά σε 500 αριθμημένα τεμάχια. Εννοείται πως κι αυτές εξαντλήθηκαν αμέσως. Η 1299 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ανθρακονήματα για όλα τα φέροντα δομικά στοιχεία της, γεγονός που την έκανε 40% ελαφρύτερη από την αντίστοιχη βασική έκδοση της Panigale. Με ισχύ 215 ίππους, ο κινητήρας Superquadro της ήταν επίσης ο τελευταίος και πιο ισχυρός V-twin παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ από τη Ducati.

V4 Superleggera

Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η V4 Superleggera διέθετε έναν τεράστιο νέο τετρακύλινδρο κινητήρα που απέδιδε 224 ίππους, ο οποίος εξασφάλισε για άλλη μια φορά στην εξαιρετικά ελαφριά superbike των 159 κιλών ένα ακόμη ρεκόρ αναλογίας. Για πρώτη φορά, ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών εγκατέστησε αεροδυναμικά πτερύγια από ανθρακονήματα, εμπνευσμένα από το MotoGP, στο μπροστινό μέρος και στο πλάι. Στην πράξη, η V4 Superleggera παρήγαγε κάθετη δύναμη 50 κιλών στα 270 χλμ./ώρα.

Συνολικά, οι τρεις αυτές Ducati αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο ράφι, όσον αφορά τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών παραγωγής. Τρεις πανάλαφρες superbike, η καθεμία με εκπληκτική τεχνολογία που προέρχεται από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό – κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε επίπεδο μαζικής παραγωγής – κατασκευάστηκαν με έναν και μοναδικό στόχο: να θέσουν νέα πρότυπα στις επιδόσεις.

Για να το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό, η Ducati εδραίωσε τη φήμη της ως συλλεκτικού μοντέλου, περιορίζοντας την παραγωγή κάθε Superleggera σε 500 μονάδες. Αυτό όμως δεν ίσχυσε αυστηρά εδώ, αφού η ιταλική εταιρεία παρήγαγε και μοτοσυκλέτες προπαραγωγής που όμως δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους.

Όσο σπάνιο είναι λοιπόν να βρει κανείς μια Superleggera να αγοράσει σήμερα, φανταστείτε πόσο απίθανο είναι να βρει και τις τρεις μαζί! Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με αυτήν την αγγελία πώλησης από την Αγγλία.

Οι τρεις συγκεκριμένες Ducati Superleggera - 1199, 1299 και V4 - αγοράστηκαν από έναν μόνο ιδιοκτήτη, ο οποίος τις διατήρησε επιμελώς σε κατάσταση βιτρίνας. Τόσο η 1199 όσο και η V4 εμφανίζουν μηδέν χιλιόμετρα στις ψηφιακές οθόνες τους (με την εργοστασιακή προστατευτική μεμβράνη ακόμα στη θέση της), ενώ η 1299 έχει διανύσει μόλις 16 χιλιόμετρα. Και οι τρεις μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα πλήρη σετ εργοστασιακών αξεσουάρ και τα αγωνιστικά κιτ τους, τα οποία αφαιρούν τους καθρέφτες και την πινακίδα κυκλοφορίας και προσθέτουν συστήματα εξάτμισης Akrapovič.

Τυχερός λοιπόν θα είναι ο συλλέκτης που θα τις αποκτήσει, με την τσουχτερή τιμή τους να έχει οριστεί στα 275.000 ευρώ.

2014 Ducati 1199 Superleggera: 203 ίπποι – 155 κιλά

2017 Ducati 1299 Superleggera: 215 ίπποι – 156 κιλά

2020 Ducati V4 Superleggera: 224 ίπποι – 156 κιλά