DUCATI Project 1408: 220ΗΡ! Φωτογραφίες!

3/11/2016

“Base Meccanica” ονομάζει η Ducati την φιλοσοφική – μηχανολογική προσέγγιση στο Project 1408, το απόλυτο Panigale. Mια επίδειξη τεχνολογίας και δυνατοτήτων, με εξωτικά υλικά, απόλυτη ακρίβεια στις κατεργασίες και άμεση σύνδεση με τις κορυφαίες αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Ducati. Όπως λέει η ίδια, πρόκειται για την πιο προηγμένη μοτοσυκλέτα παραγωγής που έχει βγάλει ποτέ (η Desmosedici τι ήταν τότε;). Θα είναι όμως και η πιο δυνατή δικύλινδρη παραγωγής ever, με 215HP ως νόμιμη Euro4, που θα αυξάνονται στους 220 όταν ο ιδιοκτήτης τοποθετήσει την αγωνιστική εξάτμιση που θα παραδίδεται μαζί με την μοτοσυκλέτα. Συν 5 ίπποι, μείον 4 κιλά, αν και το βάρος δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα. Αναμένεται να είναι χαμηλότερο από 150kg, αφού 155 ήταν η Superleggera.
Πλαίσιο, υποπλαίσιο, ψαλίδι, ζάντες είναι όλα από carbon fiber, ενώ βίδες και άξονες είναι από τιτάνιο και αλουμίνιο. Ακόμα και το αμορτισέρ της Ohlins έχει ελατήριο από τιτάνιο, υλικό που έχει ήδη χρησιμοποιηθεί εδώ και χρόνια στα ελατήρια των motocross.
Μάθαμε όμως κι άλλα στοιχεία για τον κινητήρα, εκτός από την απόδοσή του. Παραμένει στα 1285cc, με διαστάσεις 116x60,8mm, και θα βγάζει τους 215 νόμιμους ίππους του στις 11.000 στροφές. Νέοι εκκεντροφόροι με αυξημένο βύθισμα, νέες βαλβίδες τιτανίου, νέοι αυλοί στην κεφαλή. Διαφορετικά είναι και τα πιστόνια, όπως και οι μπιέλες τιτανίου, ενώ ο στρόφαλος είναι τόσο minimal που απλά υπάρχει για να στηρίζει τις μπιέλες... Ζυγίζεται με ένθετα γαριδάκια τουνγκστενίου...


Τα κάρτερ είναι χυτά στην άμμο, όπως φτιάχνονται κι αυτά των MotoGP, ενώ νέος είναι και ο μονόδρομος συμπλέκτης. Με όλα του τα εξωτικά υλικά, ο νέος κινητήρας ζυγίζει 2,1kg λιγότερα από του Superleggera. Ως πιστοποίηση των μεθόδων ελέγχου ποιότητας, διατηρούνται τα διαστήματα service του στάνταρ κινητήρα, με αλλαγές λαδιών κάθε 12.000 και ρύθμιση βαλβίδων κάθε 24.000km.


Λίγη υπομονή, και θα το δούμε ολόκληρο στην EICMA του Μιλάνου σε λίγες μέρες. Εν τω μεταξύ, ψάξτε στις τσέπες σας μήπως και συμπληρώνονται καμιά ογδονταριά χιλιάδες ευρώ από ξεχασμένα ψιλά...

Βασίλης Καραχάλιος

 

Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας

Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
Yamaha Swing Arm Patent
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/2/2026

Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.

Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.

Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.

Yamaha Swing Arm Patent

Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα

Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.

Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.

Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.

Yamaha Swing Arm Patent

Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή

Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.

Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.

Yamaha Swing Arm Patent

Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.

Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.