HONDA CRF250 Rally 2017

7/11/2016

Eπιτέλους, η Honda παρουσίασε και επίσημα το νέο CRF250 Rally, το μικρό "πολιτικό" αδελφάκι του εργοστασιακού CRF450 Rally. Βασίζεται στο ανανεωμένο για το 2017 CRF250L, που έχει περισσότερη δύναμη (24,4HP/8500 και 2,3kgm/6750) ενώ παράλληλα περνάει τις προδιαγραφές Εuro4. Nέο είναι και το ψηφιακό του όργανο, με επιπλέον στροφόμετρο, όπως και η εμφάνισή του. Πλαίσιο και αναρτήσεις δεν έχουν αλλαγές στο L.

Το ενδιαφέρον όμως συγκεντρώνει το νέο Rally, η πρώτη μοτοσυκλέτα παραγωγής της Honda που εκμεταλλεύεται την... χάρη και την ομορφιά του CRF450 Rally! H "αιωρούμενη" ζελατίνα του φαίρινγκ, τα φώτα, τα πλαϊνά που συνεχίζονται μέχρι την ποδιά, όλα θυμίζουν το 450. Το ρεζερβουάρ είναι 10,1 λίτρων, που δεν ακούγονται πολλά ή αρκετά, η Ηοnda όμως λέει πως η κατανάλωσή του σύμφωνα με τις τυποποιημένες μετρήσεις είναι 3,3 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα, κάτι που θα σημαίνει αυτονομία 320 χιλιομέτρων. Και 250 να βγάζει, καλά θα είναι, αλλά και παραπάνω να είχε, ακόμα καλύτερα. Το τελευταίο Super XR Baja είχε ρεζερβουάρ 16 λίτρων, αλλά έκαιγε και περισσότερο!

Αναβαθμισμένες σε σχέση με το L είναι και οι αναρτήσεις, με το 43άρι πιρούνι να έχει την ίδια διαδρομή μπροστά στα 250mm, αλλά να είναι 5cm μακρύτερο (!) ενώ πίσω η διαδρομή έχει αυξηθεί στα 265mm, από 240, με νέο μοχλικό. Νέος και στα δύο είναι και ο εμπρός άξονας, που ανέβηκε στα 17mm από 15. Μεγαλύτερος είναι και ο εμπρός δίσκος, στα 296mm, όπως και το βάρος, στα 157kg γεμάτο (το L είναι 146). Στην αύξηση του βάρους έχει συμβάλλει τόσο το φαίρινγκ και το μεγαλύτερο ρεζερβουάρ, όσο και το δικάναλο ΑΒS, που απενεργοποιείται για τον πίσω τροχό. Η σέλα του Rally έχει ύψος 895mm, ενώ του L 875. Λίγο πιο αργή είναι η γεωμετρία του Rally, για μεγαλύτερη σταθερότητα.

Πιο πλούσια εξοπλισμένο το Rally, με χούφτες, επιπλέον προστασία από τον αέρα και το ψηφιακό του όργανο ψηλά πίσω από την ζελατίνα, ενώ οι δύο προβολείς του είναι ασσύμετροι.
Μια απορία μας όμως παραμένει: Αφού ο κυβισμός δεν σχετίζεται πια με κάποια κατηγορία διπλωμάτων, τουλάχιστον στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, γιατί να μην είναι 300 κυβικά, αφού η Honda έχει ήδη έτοιμο τον κινητήρα, και δεν θα είχε μεγάλο κόστος εξέλιξης; Για να μην το προχωρήσουμε και πούμε πως θα ήταν ακόμα καλύτερα ως 350, εκτός κι αν η Honda έχει σκοπό να βγάλει και 450 Rally για καθημερινή χρήση και όχι μόνο...

Βασίλης Καραχάλιος

https://bit.ly/MOTO_678

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

20/1/2026

Μία από τις πιο εμβληματικές τετρακύλινδρες μοτοσυκλέτες δρόμου της δεκαετίας του ’70 επιστρέφει στο προσκήνιο, σε κατάσταση που δύσκολα συναντάται.

Η MV Agusta 750S του 1972 που παρουσιάζεται στη δημοπρασία Motorcycles Online του οίκου Bohnams στις 13 με 23 Φεβρουαρίου 2026. Αποτελεί ένα πραγματικό κόσμημα για συλλέκτες. Πρόκειται για μοτοσυκλέτα που ανήκε στον Michel Noël Mavrogordato και παραδόθηκε καινούργια από την αντιπροσωπία του επίσης ιστορικού αγωνιζόμενου, Gus Kuhn, τον άνθρωπο που ταύτισε το όνομα του με την MV Agusta στη Μεγάλη Βρετανία.

Το κοντέρ δείχνει μόλις 477 μίλια, ένδειξη που από μόνη της την κατατάσσει σε σπάνια κατηγορία. Η 750S ήταν η “πολιτική” απόγονος των αγωνιστικών τετρακύλινδρων της MV, με εγκάρσιο τετρακύλινδρο κινητήρα, διπλούς εκκεντροφόρους και πλατίνες, με χαρακτηριστικό ήχο που πέρασε στην ιστορία. Ήταν η μοτοσυκλέτα που έφερε τον αέρα των GP στον δρόμο, σε μια εποχή που η ιταλική εταιρεία κυριαρχούσε στα Grand Prix, συνυφαίνοντας τον θρύλο της με τον, κατά πολλούς σπουδαιότερο αναβάτη αγώνων μοτοσυκλέτας, Giacomo Agostini.

Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα φέρει αριθμό πλαισίου MV4C752140266 και αριθμό κινητήρα 214-0221*, ενώ συνοδεύεται από όλα τα απαραίτητα έγγραφα βρετανικής ταξινόμησης. Η συνολική του εικόνα παραπέμπει σε μοτοσυκλέτα που διατηρήθηκε περισσότερο ως συλλεκτικό αντικείμενο παρά ως μέσο μετακίνησης, κάτι που εξηγεί και τα ελάχιστα μίλια στο οδόμετρο.

Η εκτίμηση τιμής κυμαίνεται από 30.000 έως 50.000 λίρες (περίπου 35.000 – 58.000 ευρώ), ποσό που αντικατοπτρίζει όχι μόνο τη σπανιότητα της 750S, αλλά και την ιστορικότητα και γενική κατάσταση της μοτοσυκλέτας. Για τους λάτρεις της κλασικής ιταλικής σχολής, πρόκειται για μια “ευκαιρία” που δεν βλέπει κανείς συχνά διαθέσιμη.