Η επιστροφή της SWM, μέσω Varese και πρώην Husqvarna!

Από τον

Βασίλη Καραχάλιο

4/11/2014

Μετά την αγορά της Husqvarna από την KTM, μείναμε με την απορία: Τι θα γίνει το εργοστάσιο στο Varese, που η BMW ως προηγούμενος ιδιοκτήτης είχε εκσυγχρονίσει; Οι πληροφορίες μας έλεγαν πως όταν οι ΚΤΜάδες μπήκαν στο εργοστάσιο, τους κρέμασαν τα σαγόνια μέχρι το πάτωμα, αφού ήταν ό,τι πιο σύγχρονο και τελειότερο είχαν δει ποτέ. Mετά, το πρώτο πράγμα που έκαναν ήταν να σταματήσουν κάθε εργασία εκεί, χωρίς να ανακοινώσουν τι πρόκειται να το κάνουν. Προφανώς, έψαχναν για αγοραστή, και τώρα φαίνεται πως τον βρήκαν, έστω και εν μέρει. Εδώ όμως χρειάζεται ένα flach back στην SWM, την χωματερή ιταλική εταιρία που μπαίνει στην ιστορία μας με την επανεμφάνισή της.

Έσσε Ντόπεβιού Έμμε σημαίνει Speedy Working Motors, ένα μάλλον περίεργο όνομα. Στην Ελλάδα τα λέγαμε και Ζβούμ! Ιδρύθηκε στο Μιλάνο το 1971 από τους Piero Sironi και Fausto Vergani, και στην αρχή έβγαζε εντουράκια με κινητήρες Sachs. Αργότερα, πέρασε και στα trial, χρησιμοποιώντας δίχρονους κινητήρες Rotax με περιστροφικές βαλβίδες σε όλα της τα μοντέλα. Όσοι ήταν αρκετά τυχεροί να έχουν ένα Ζβουμ, διηγούνται πως τα μοτέρ ήταν ροπάτα και δυνατά και τα πλαίσια εξαιρετικά. Κρίμα που το 1984, βγάζοντας τα τελευταία της trial, η εταιρία ξεψύχησε. To όνομα της εταιρίας βρισκόταν στην κατοχή του Frederico Fregnan, του βενετσιάνου επιχειρηματία που είχε και την Fantic Motor.

Το κλείσιμο του εργοστασίου της Husqvarna στο Varese δημιούργησε ένα κενό, μια μαύρη τρύπα, κι ως γνωστόν οι μαύρες τρύπες προσελκύουν με την βαρύτητά τους ό,τι βρεθεί κοντά τους. Ένας άνθρωπος που ήταν "κοντά", ο μηχανολόγος Ampelio Macchi, που είχε εργαστεί στην Cagiva, την Morini, την Husqvarna και την Αprilia, είδε την ευκαιρία.

"Συναντήθηκα με τον πρόεδρο της Shineray, τον Daxing Gong, κατά την διάρκεια επαγγελματικού ταξιδιού στην Κίνα. Κι εκείνος έχει πάθος με τις off road μοτοσυκλέτες, ενώ οι νέοι ιδιοκτήτες της Husqvarna δεν είχαν ενδιαφέρον για τα μοντέλα που κατασκευάζονταν στο Varese, ούτε είχαν χρήση για το εργοστάσιο. Τους έκανα λοιπόν μια πρόταση για την αγορά των δικαιωμάτων της προηγούμενης γενιάς κινητήρων, 250, 310, 450, 510 και 630, και σ’ αυτούς προστέθηκε ένας νέος 250 που η Husqvarna είχε έτοιμο αλλά ο Pierer ποτέ δεν είχε δει, συν ένα πρωτότυπο 125 με κινητήρα Yamaha-Minarelli. Tους έκανα επίσης μια πρόταση για να νοικιάσουμε ένα μέρος του εργοστασίου, ώστε να μπορούμε να προσλάβουμε τους ανθρώπους που δούλευαν στο εργοστάσιο και έχουν όλη την τεχνογνωσία.

Τα κεφάλαια για αυτή την επιχείρηση προέρχονται όλα από την Κίνα, από την Shineray, που έχει και την πλειοψηφία των μετοχών. Ήταν μεγάλη πρόκληση και αρκετά δύσκολο να καταφέρουμε να φέρουμε αυτά τα χρήματα στην Ιταλία!

Το όνομα της SWM ήταν μια λογική επιλογή: Ήταν μια χωματερή εταιρία, πολύ επιτυχημένη και με καλή φήμη, ενώ δεν είχε στο ενεργητικό της αποτυχημένες προσπάθειες αναβίωσης. Και αποφασίσαμε να γίνεται η κατασκευή και η εξέλιξη των μοτοσυκλετών στην Ιταλία αντί για την Κίνα, καθώς στην Ιταλία υπάρχει όλη η τεχνογνωσία και μπορεί να διασφαλιστεί η ποιότητα. Στόχος είναι η εξαγωγή τεχνογνωσίας στην Κίνα, έτσι ώστε να επωφεληθεί πολλαπλά η Shineray, αλλιώς δεν υπήρχε λόγος να ξοδέψουν τα χρήματά τους.
Δεν έχουμε σκοπό να φτιάξουμε καθαρόαιμα για να κερδίζουν πρωταθλήματα, αλλά μοτοσυκλέτες αξιόπιστες και ευχάριστες για τους χομπίστες, αν και δεν θα είχαν πρόβλημα να συμμετάσχουν και σε αγώνες, ειδικά με τον νέο μας κινητήρα των 250 κυβικών... Τα 300 και 500 θα έχουν ελαφρά μειωμένη απόδοση σε σχέση με τα παλιότερα αντίστοιχα Husqvarna, και λάστιχα πιο on-off, όχι εντελώς αγωνιστικά. Μιλάμε για μόνο 2-3 ίππους λιγότερους, από ελαφρά χαμηλότερη συμπίεση, που θα αυξήσει σημαντικά την αξιοπιστία. Ά, θα έχουν και εξαιρετική τιμή, κάπου ανάμεσα από 5.500 και 6.000 ευρώ!
Στην γκάμα μας θα υπάρχουν και ρετρό μοτοσυκλέτες, με αερόψυκτο κινητήρα 400 και 440 κυβικών, σχεδιασμένες από τον Raffaele Zaccagnini, όπως και οι υπόλοιπες."

Τα μοντέλα της SWM

     SWM Grand Milano 440 Special
     SWM Grand Milano 440
     SWM Gran Turismo 440
     SWM RS 300 R
     SWM RS 500 R
     SWM SM 450 R
     SWM Silver Vase 440
     SWM Superdual 650

Tα αερόψυκτα 440 χρησιμοποιούν έναν κινητήρα που μοιάζει αντίγραφο του XR400R της Honda, ενώ τα 300, 450 και 500 τους κινητήρες των Husqvarna 310, 450 και 510 πριν το 2010, ενώ το 650 είναι το γνωστό μας TE630. Όπως φαίνεται χρησιμοποιούν και τα πλαίσιά τους, κάτι που μόνο καλό είναι.

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Isle of Man TT 2026: Με γυναικεία σκυταλοδρομία ανοίγει το TT Legacy Lap

Ιστορική στιγμή με αναβάτριες στην κεφαλή της πομπής στη θρυλική ορεινή διαδρομή

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

15/4/2026

Το TT Legacy Lap του 2026 αποκτά νέο συμβολισμό, με την παγκόσμια γυναικεία μοτο-σκυταλοδρομία να ηγείται της πομπής σε έναν γύρο-φόρο τιμής που ενώνει το παρελθόν με το παρόν του Isle of Man TT.

Το Isle of Man TT συνεχίζει να εξελίσσει τις παραδόσεις του με το ΤΤ Legacy Lap, τον γύρο-φόρο τιμής την Κυριακή 31 Μαΐου 2026 που προλογίζει το αγωνιστικό πρόγραμμα των επόμενων εβδομάδων, να αποκτά ξεχωριστή σημασία.

Η φετινή διοργάνωση θα πραγματοποιηθεί σε συνεργασία με το Women Riders World Relay (WRWR), μια παγκόσμια δράση που ξεκίνησε τoν Φεβρουάριο του 2019 με στόχο να συνδέσει γυναίκες αναβάτριες σε όλο τον κόσμο και μέχρι τον Φεβρουάριο του 2020 πάνω από 3.500 αναβάτριες ταξίδεψαν συνολικά πάνω από 100.000 χιλιόμετρα μέσα σε 79 χώρες. Η ξύλινη σκυτάλη κατέχει πλέον μια θέση ως έκθεμα στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας στο Coventry της Αγγλίας, σηματοδοτώντας το τέλος του πρώτου ιστορικού κεφαλαίου.

Η μεγάλη επιστροφή έγινε την 1η Ιανουαρίου 2026, αυτή τη φορά με την ψηφιακή σκυτάλη που επιτρέπει σε γυναίκες από κάθε γωνιά του πλανήτη να συμμετέχουν χωρίς τους περιορισμούς μιας προκαθορισμένης διαδρομής. Πλέον η συμβολική φυσική σκυτάλη έχει αντικατασταθεί από την αντίστοιχη ηλεκτρονική εφαρμογή με την σκυταλοδρομία να διαρκεί ένα έτος έως την 1^η Ιανουαρίου του 2027.

Η συγκεκριμένη δράση δεν είναι απλώς συμβολική, καθώς αποτελεί μια δήλωση από τις αναβάτριες ανά τον κόσμο που δίνουν το παρών και ζητούν ισότητα, αναγνώριση και συμπερίληψη. Το WRWR έχει ήδη ενώσει περισσότερες από 20.000 γυναίκες σε πάνω από 100 χώρες και η παρουσία του στο TT σηματοδοτεί μια νέα εποχή για έναν θεσμό που βασίζεται στον σεβασμό, την κοινότητα και τη χαρά της διαδρομής.

Στο φετινό Legacy Lap, η πομπή θα ξεκινήσει με γυναίκες αναβάτριες στην κορυφή, στέλνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι η μοτοσυκλέτα ανήκει σε όλους.

Η ιστορία του TT άλλωστε περιλαμβάνει σημαντικές γυναικείες παρουσίες. Από τη Beryl Swain, που το 1962 έγινε η πρώτη γυναίκα που συμμετείχε σε αγώνα TT, μέχρι τη Jenny Tinmouth, την ταχύτερη γυναίκα στην ορεινή διαδρομή, οι γυναίκες έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους σε έναν από τους πιο διάσημους δρόμους στον κόσμο.

Το Legacy Lap ξεκίνησε ως Simon Andrews Lap προς τιμήν του αδικοχαμένου Άγγλου αναβάτη Simon Andrews, που έχασε τη ζωή του σε δυστύχημα στον αγώνα δρόμου North West 200 στη Βόρεια Ιρλανδία και με τα χρόνια εξελίχθηκε σε μια συλλογική στιγμή μνήμης για αναβάτες, ομάδες και μοτοσυκλέτες που σημάδεψαν την ιστορία των αγώνων δρόμου. Σήμερα αποτελεί μια μοναδική ευκαιρία για το κοινό να βρεθεί μέσα στη δράση, συμμετέχοντας σε μια οργανωμένη πομπή στους δημόσιους δρόμους της διαδρομής των 37,73 μιλίων.

Η συγκέντρωση των συμμετεχόντων θα πραγματοποιηθεί στις 08:30 στο Douglas, με την εκκίνηση να δίνεται στις 09:30 υπό την καθοδήγηση των διοργανωτών. Πριν την αναχώρηση, θα προηγηθεί το χαρακτηριστικό “Sound of Thunder”, ένα λεπτό όπου οι συμμετέχοντες ανεβάζουν στροφές στους κινητήρες τους ως φόρο τιμής.

Παρά τον εορταστικό χαρακτήρα, οι διοργανωτές υπενθυμίζουν ότι το Legacy Lap διεξάγεται σε ανοιχτούς δημόσιους δρόμους, με συνοδεία αλλά και σαφείς οδηγίες που πρέπει να τηρούνται. Ο σεβασμός προς τους υπόλοιπους συμμετέχοντες, τους θεατές και την τοπική κοινότητα παραμένει βασική προϋπόθεση.