Η επιστροφή της SWM, μέσω Varese και πρώην Husqvarna!

Από τον

Βασίλη Καραχάλιο

4/11/2014

Μετά την αγορά της Husqvarna από την KTM, μείναμε με την απορία: Τι θα γίνει το εργοστάσιο στο Varese, που η BMW ως προηγούμενος ιδιοκτήτης είχε εκσυγχρονίσει; Οι πληροφορίες μας έλεγαν πως όταν οι ΚΤΜάδες μπήκαν στο εργοστάσιο, τους κρέμασαν τα σαγόνια μέχρι το πάτωμα, αφού ήταν ό,τι πιο σύγχρονο και τελειότερο είχαν δει ποτέ. Mετά, το πρώτο πράγμα που έκαναν ήταν να σταματήσουν κάθε εργασία εκεί, χωρίς να ανακοινώσουν τι πρόκειται να το κάνουν. Προφανώς, έψαχναν για αγοραστή, και τώρα φαίνεται πως τον βρήκαν, έστω και εν μέρει. Εδώ όμως χρειάζεται ένα flach back στην SWM, την χωματερή ιταλική εταιρία που μπαίνει στην ιστορία μας με την επανεμφάνισή της.

 

Έσσε Ντόπεβιού Έμμε σημαίνει Speedy Working Motors, ένα μάλλον περίεργο όνομα. Στην Ελλάδα τα λέγαμε και Ζβούμ! Ιδρύθηκε στο Μιλάνο το 1971 από τους Piero Sironi και Fausto Vergani, και στην αρχή έβγαζε εντουράκια με κινητήρες Sachs. Αργότερα, πέρασε και στα trial, χρησιμοποιώντας δίχρονους κινητήρες Rotax με περιστροφικές βαλβίδες σε όλα της τα μοντέλα. Όσοι ήταν αρκετά τυχεροί να έχουν ένα Ζβουμ, διηγούνται πως τα μοτέρ ήταν ροπάτα και δυνατά και τα πλαίσια εξαιρετικά. Κρίμα που το 1984, βγάζοντας τα τελευταία της trial, η εταιρία ξεψύχησε. To όνομα της εταιρίας βρισκόταν στην κατοχή του Frederico Fregnan, του βενετσιάνου επιχειρηματία που είχε και την Fantic Motor.

 

Το κλείσιμο του εργοστασίου της Husqvarna στο Varese δημιούργησε ένα κενό, μια μαύρη τρύπα, κι ως γνωστόν οι μαύρες τρύπες προσελκύουν με την βαρύτητά τους ό,τι βρεθεί κοντά τους. Ένας άνθρωπος που ήταν "κοντά", ο μηχανολόγος Ampelio Macchi, που είχε εργαστεί στην Cagiva, την Morini, την Husqvarna και την Αprilia, είδε την ευκαιρία.      

 

"Συναντήθηκα με τον πρόεδρο της Shineray, τον Daxing Gong, κατά την διάρκεια επαγγελματικού ταξιδιού στην Κίνα. Κι εκείνος έχει πάθος με τις off road μοτοσυκλέτες, ενώ οι νέοι ιδιοκτήτες της Husqvarna δεν είχαν ενδιαφέρον για τα μοντέλα που κατασκευάζονταν στο Varese, ούτε είχαν χρήση για το εργοστάσιο. Τους έκανα λοιπόν μια πρόταση για την αγορά των δικαιωμάτων της προηγούμενης γενιάς κινητήρων, 250, 310, 450, 510 και 630, και σ’ αυτούς προστέθηκε ένας νέος 250 που η Husqvarna είχε έτοιμο αλλά ο Pierer ποτέ δεν είχε δει, συν ένα πρωτότυπο 125 με κινητήρα Yamaha-Minarelli. Tους έκανα επίσης μια πρόταση για να νοικιάσουμε ένα μέρος του εργοστασίου, ώστε να μπορούμε να προσλάβουμε τους ανθρώπους που δούλευαν στο εργοστάσιο και έχουν όλη την τεχνογνωσία.

Τα κεφάλαια για αυτή την επιχείρηση προέρχονται όλα από την Κίνα, από την Shineray, που έχει και την πλειοψηφία των μετοχών. Ήταν μεγάλη πρόκληση και αρκετά δύσκολο να καταφέρουμε να φέρουμε αυτά τα χρήματα στην Ιταλία!

Το όνομα της SWM ήταν μια λογική επιλογή: Ήταν μια χωματερή εταιρία, πολύ επιτυχημένη και με καλή φήμη, ενώ δεν είχε στο ενεργητικό της αποτυχημένες προσπάθειες αναβίωσης. Και αποφασίσαμε να γίνεται η κατασκευή και η εξέλιξη των μοτοσυκλετών στην Ιταλία αντί για την Κίνα, καθώς στην Ιταλία υπάρχει όλη η τεχνογνωσία και μπορεί να διασφαλιστεί η ποιότητα. Στόχος είναι η εξαγωγή τεχνογνωσίας στην Κίνα, έτσι ώστε να επωφεληθεί πολλαπλά η Shineray, αλλιώς δεν υπήρχε λόγος να ξοδέψουν τα χρήματά τους.  
Δεν έχουμε σκοπό να φτιάξουμε καθαρόαιμα για να κερδίζουν πρωταθλήματα, αλλά μοτοσυκλέτες αξιόπιστες και ευχάριστες για τους χομπίστες, αν και δεν θα είχαν πρόβλημα να συμμετάσχουν και σε αγώνες, ειδικά με τον νέο μας κινητήρα των 250 κυβικών... Τα 300 και 500 θα έχουν ελαφρά μειωμένη απόδοση σε σχέση με τα παλιότερα αντίστοιχα Husqvarna, και λάστιχα πιο on-off, όχι εντελώς αγωνιστικά. Μιλάμε για μόνο 2-3 ίππους λιγότερους, από ελαφρά χαμηλότερη συμπίεση, που θα αυξήσει σημαντικά την αξιοπιστία. Ά, θα έχουν και εξαιρετική τιμή, κάπου ανάμεσα από 5.500 και 6.000 ευρώ!   
Στην γκάμα μας θα υπάρχουν και ρετρό μοτοσυκλέτες, με αερόψυκτο κινητήρα 400 και 440 κυβικών, σχεδιασμένες από τον Raffaele Zaccagnini, όπως και οι υπόλοιπες."

 

Τα μοντέλα της SWM

     SWM Grand Milano 440 Special
     SWM Grand Milano 440
     SWM Gran Turismo 440
     SWM RS 300 R
     SWM RS 500 R
     SWM SM 450 R
     SWM Silver Vase 440
     SWM Superdual 650

Tα αερόψυκτα 440 χρησιμοποιούν έναν κινητήρα που μοιάζει αντίγραφο του XR400R της Honda, ενώ τα 300, 450 και 500 τους κινητήρες των Husqvarna 310, 450 και 510 πριν το 2010, ενώ το 650 είναι το γνωστό μας TE630. Όπως φαίνεται χρησιμοποιούν και τα πλαίσιά τους, κάτι που μόνο καλό είναι.

Ο Valentino Rossi προπονείται για πρώτη φορά στην Μανταλίκα [VIDEO]

Δεν είχε οδηγήσει ποτέ στην ινδονησιακή πίστα, την οποία βρήκε “διασκεδαστική”
Rossi rides Mandalika
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

30/1/2026

Καθώς ο εννέα φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP είχε αποσυρθεί από τους αγώνες στο τέλος του 2021, λίγους μήνες μόνο πριν η ινδονησιακή πίστα της Μανταλίκα κάνει ντεμπούτο στο Πρωτάθλημα, δεν είχε ποτέ οδηγήσει σε εκείνην. Τώρα, ο Rossi προσθέτει και τη Μανταλίκα στον μακρύ κατάλογο με τις πίστες που έχει οδηγήσει, καθώς οδήγησε τώρα εκεί μαζί με τους αναβάτες της VR46 Academy.

Να επισημάνουμε πως η Ινδονησία -αλλά και ολόκληρη η Ασία- λατρεύει τον Rossi, τόσο για τις αγωνιστικές επιδόσεις όσο και για τον μοναδικό χαρακτήρα του, ενώ ο “γιατρός” είχε κάνει πολλά προωθητικά βίντεο μοτοσυκλετών και παπιών της Yamaha για τις αγορές της ανατολής, λέγοντας μάλιστα και διάφορα τσιτάτα στα ινδονησιακά.

Το 2021 ο CEO της πίστας της Μανταλίκα είχε δηλώσει: “Εύχομαι στον Valentino Rossi ό,τι καλύτερο στη συνταξιοδότησή του, αλλά όλη η χώρα στεναχωρήθηκε που ανακοίνωσε την αποχώρησή του λίγο πριν τον πρώτο αγώνα MotoGP στη Μανταλίκα. Φυσικά, θα θέλαμε πολύ να τον έχουμε εδώ, ακόμη κι αν ερχόταν απλώς για δοκιμές. Θα τον υποδεχόμασταν με ανοιχτές αγκάλες. Η πόρτα μας θα είναι πάντα ανοιχτή για εκείνον.”

Και η στιγμή αυτή έφτασε. Ο Rossi βγήκε στην πίστα με μια Yamaha R1 βαμμένη στα χρώματά του, μαζί με τους αναβάτες της VR46 Academy, στο πλαίσιο προπονητικού ταξιδιού πριν τις δοκιμές της Sepang, οργανωμένου από τον βασικό χορηγό της ομάδας, Pertamina.

Ο Rossi, που είχε κερδίσει το 1997 το ινδονησιακό Grand Prix στα 125cc στο Sentul, δήλωσε μεταξύ άλλων: “Η πίστα της Μανταλίκα είναι εξαιρετική. Μου αρέσει πολύ γιατί η χάραξη είναι διασκεδαστική, γρήγορη και με ωραία ροή. Επίσης, η άσφαλτος είναι πολύ καλή, με καλό κράτημα και χωρίς σαμαράκια.” Θυμίζουμε πως στα GP εκεί οι αναβάτες κάθε χρονιά εκφράζουν πολλά παράπονα για το κακό κράτημα της πίστας -που συνήθως είναι και σκονισμένη- αλλά και για τις “παγίδες” με χαλίκια που δεν έχουν καλό σχεδιασμό, ενώ εκεί είχαν σημειωθεί πάμπολλες πτώσεις. Μάλιστα το 2025 εκεί είχε σπάσει την κλείδα του ο Marc Marquez, με πολλούς αναβάτες να κριτικάρουν την ασφάλεια της πίστας. Βέβαια, αν ο χορηγός σου είναι Ινδονήσιος, οι φαν της χώρας τρελαίνονται για σένα, και εσύ έχεις έρθει στη Μανταλίκα για λίγους γύρους φωτογράφησης, γιατί να πεις κάτι αρνητικό για την πίστα;

Στην προπόνηση συμμετείχαν επίσης οι Francesco Bagnaia, Marco Bezzecchi, Luca Marini και Franco Morbidelli, οι οποίοι τώρα κατευθύνονται προς τη Μαλαισία για τις επίσημες δοκιμές MotoGP στη Sepang την επόμενη εβδομάδα.

Παρότι η δική του καριέρα στο παγκόσμιο πρωτάθλημα έχει ολοκληρωθεί, ο Rossi ελπίζει ότι η Μανταλίκα μπορεί να αποτελέσει σημείο-κλειδί για την ανάπτυξη νέων ταλέντων από την Ινδονησία: “Υπάρχουν πολλοί νεαροί Ινδονήσιοι αναβάτες που ονειρεύονται το MotoGP”, είπε.

“Πρέπει να προσπαθήσουν στο μέγιστο, γιατί τώρα έχουν μια πίστα MotoGP που μπορεί να τους βοηθήσει να εξελιχθούν. Όλοι θέλουν να δουν έναν Ινδονήσιο αναβάτη στο υψηλότερο επίπεδο. Νομίζω ότι αυτή είναι η κατάλληλη στιγμή.”

Κι αν σας ενδιαφέρουν οι χρόνοι που έγραψε ο Rossi με το GYTR R1 του, ο 9 φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής ήταν 1,9 δευτερόλεπτα πιο αργός από τον Bagnaia με το Ducati Panigale V2. 

Ακολουθούν οι χρόνοι της παρέας του "γιατρού".

1. Francesco Bagnaia - 1:33.557
2. Marco Bezzecchi +0.053
3. Franco Morbidelli +0.089
4. Fabio Di Giannantonio +0.454
5. Celestino Vietti +0.859
6. Luca Marini +0.869
7. Valentino Rossi +1.878
8. Andrea Migno +4.792
9. Matteo Gabarrini +4.865

Ετικέτες