Kawasaki W800 Final Edition 2017: Το τέλος μιας εποχής

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

2/6/2016

Με μια ανακοίνωση που εμπεριέχει αρκετή δόση συναισθηματισμού, η Kawasaki ανακοίνωσε την παρουσίαση του W800 Final Edition, το οποίο, όπως μαρτυρά η επωνυμία του, σηματοδοτεί το τέλος μιας ολόκληρης σειράς.
Μετά από 50 ολόκληρα χρόνια, από όταν πρωτοβγήκε από τις γραμμές παραγωγής της Kawasaki η πρώτη μοτοσυκλέτα της οικογένειας "W" με τετράχρονο, δικύλινδρο, εν σειρά κινητήρα, το εργοστάσιο του Akashi αποφάσισε να κλείσει το συγκεκριμένο κεφάλαιο της ιστορίας του με μια περιορισμένης παραγωγής έκδοση που θα κυκλοφορήσει ως μοντέλο 2017. Όπως αναφέρει η εταιρεία στο δελτίο τύπου, πρόκειται "για μια τελευταία ευκαιρία για τους ευρωπαίους φίλους της φίρμας, να αποκτήσουν τον σύγχρονο απόγονο της διάσημης οικογένειας W". Οι χρωματικές επιλογές που θα είναι διαθέσιμη αυτή η επετειακή έκδοση, θα είναι το Candy Brown και το Candy Sunset Orange. Τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά, ενός από τα πιο επιτυχημένα modern classics, παραμένουν αναλλοίωτα, με τον αερόψυκτο δικύλινδρο εν σειρά των 773 κυβικών εκατοστών να κλέβει οπτικά την παράσταση.

Το W1 του 1966


Ο γενάρχης της οικογένειας ήταν το W1, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1966, με έναν κινητήρα 650 κυβικών και απόδοση 50 ίππων, ενώ αποτελούσε και την πρώτη τετράχρονη μοτοσυκλέτα της Kawasaki μεγάλου κυβισμού και υψηλών επιδόσεων, πετυχαίνοντας μια εξαιρετική πορεία, ιδιαίτερα στην αμερικάνικη αγορά.
Το 1998, η Kawasaki θέλοντας να αναβιώσει τον θρύλο του πρώτου W1, παρουσίασε το W650 αντιγράφοντας σε μεγάλο μέρος τον σχεδιασμό και την μηχανολογική κληρονομιά του δημιουργού της οικογένειας, ενώ το 2011 παρουσιάστηκε το W800 διευρύνοντας τα μέλη της.


Πλέον όμως, λόγω των πρόσφατων αυστηρότερων ευρωπαϊκών προδιαγραφών στις οποίες τα W δεν μπορούν να ανταποκριθούν δίχως να χάσουν την πιστότητά τους στην παράδοση, η εταιρεία πήρε την απόφαση να σταματήσει την παραγωγή τους, με την λιτή και αρκετά συναισθηματική δήλωση του κ. Morihiro Ikoma, Διευθυντή Εταιρικού Σχεδιασμού της Kawasaki Motors Europe: "Δεν είναι ποτέ εύκολο να λες αντίο σε έναν παλιό φίλο, ειδικά σε έναν τόσο σημαντικό όσο το W800. Το να αποτείνουμε έναν φόρο τιμής στην οικογένεια των W με αυτή την Final Edition είναι ίσως το πιο ταιριαστό τέλος σε μια μακρά και επιτυχημένη γραμμή μοτοσυκλετών".

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 1ο – Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης σε Ίμβρο και Αϊβαλί!

Ο Έλληνας αναβάτης ξεκινά ένα οδοιπορικό 2.500 χιλιομέτρων
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

9/1/2026

Ακόμα δεν ξεκίνησε ο νέος χρόνος και ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έχει ετοιμάσει “βαλίτσες” και ξεκινά το νέο του ταξίδι με προορισμό την Ίμβρο της γειτονικής Τουρκίας. Πάνω στην σέλα ενός QJMOTOR FORT 350 EVO θα διανύσει περί τα 2.500 χιλιόμετρα και θα έχει την ευκαιρία να κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών αλλά και να συναντήσει την ελληνική κοινότητα που βρίσκεται στην Ίμβρο και απαριθμεί περίπου 200 άτομα.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου:

Στην Ίμβρο με QJMOTOR FORT 350 EVO

Με το καλωσόρισμα του νέου χρόνου, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης, οδηγώντας ένα scooter QJMOTOR FORT 350 EVO, πραγματοποιεί το QJMOTOR IMBROS 2026. Πρόκειται για ένα οδοιπορικό 2.500 χλμ. στην Τουρκία με τελικό προορισμό το νησί της Ίμβρου, που αποτελούσε κάποτε μια μικρή ελληνική πατρίδα. Μετά την Ίμβρο, θα κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών, περνώντας από την Τροία του Ομήρου, την Άσσο του Αριστοτέλη και το Αϊβαλί του Ηλία Βενέζη, για να επισκεφθεί τρεις νοσταλγικούς τόπους του παρελθόντος και της ιστορίας μας.

QJMOTOR

Στην Τουρκία ο αναβάτης θα μεταβεί οδικώς (Αθήνα – Κήποι) και η απόβασή του στην Ίμβρο θα πραγματοποιηθεί με το ακτοπλοϊκό δρομολόγιο Kabatepe–Imbros (Gökçeada). Θα ακολουθήσει κατόπιν περιήγηση στα μικρασιατικά παράλια μέχρι το Αϊβαλί, ενώ η επιστροφή στην Ελλάδα θα γίνει και πάλι οδικώς από τον συνοριακό σταθμό των Κήπων.

Ταξιδεύοντας με το QJMOTOR FORT 350 EVO στους στενούς δρόμους της Ίμβρου, θα αναζητήσει τα διαχρονικά σημάδια και τις μισοσβησμένες μνήμες του άλλοτε ακμάζοντος ελληνικού στοιχείου. Επισκεπτόμενος μισάνοιχτες ελληνορθόδοξες εκκλησίες, ερημωμένα ελληνικά σχολεία, βρύσες με ελληνικές επιγραφές και πετρόκτιστες κατοικίες με πεσμένους τοίχους και γυμνά παράθυρα, θα περιηγηθεί σε τόπους και οικισμούς που κάποτε αντηχούσαν ζωηρές ελληνικές λαλιές.

Παράλληλα, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης θα επιδιώξει να καταγράψει στην Ίμβρο τις δυσκολίες αλλά και τις προσδοκίες της τοπικής ελληνικής κοινότητας των περίπου 200 ατόμων, που συνεχίζουν να αντέχουν στον χρόνο και να μιλούν ακόμα ελληνικά. Οι λιγοστοί εναπομείναντες ομογενείς της Ίμβρου, με τη δημιουργική παρουσία τους και τη διατήρηση της ιδιαίτερης ταυτότητας και της πολιτιστικής τους κληρονομιάς, εξακολουθούν να «φυλάνε Θερμοπύλες» εδώ και 2.500 χρόνια στη βορειοανατολική γωνιά του Αιγαίου.