MV Agusta F4RC: Για συλλέκτες μόνο…

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

20/10/2016

Λίγες μέρες μετά την παρουσίαση της F3RC, η MV Agusta έδωσε στη δημοσιότητα αυτό που ονομάζει "το αποτέλεσμα της σχολαστικής και διαρκούς εξέλιξης ακόμη και στην παραμικρή λεπτομέρεια". Ο λόγος για τη νέα έκδοση, περιορισμένης παραγωγής, F4RC, η οποία είναι ό,τι πιο κοντινό μπορεί να βρει κανείς στην αγωνιστική μοτοσυκλέτα με την οποία συμμετέχει ο Leon Camier στο WSBK με την ομάδα της Reparto Corse.


Η μοτοσυκλέτα –που θα παραχθεί σε μόλις 250 κομμάτια- είναι βαμμένη στα χρώματα της ομάδας και φέρει το νούμερο "37", όσα δηλαδή και τα παγκόσμια πρωταθλήματα σε επίπεδο κατασκευαστών που έχει κατακτήσει στην ιστορία της, και κάθε μοτοσυκλέτα θα συνοδεύεται από το δικό της αγωνιστικό κιτ. Το κλασσικό ξύλινο κουτί θα περιλαμβάνει εξαρτήματα υψηλής ποιότητας, ειδικά σχεδιασμένα για την F4RC: Το τελικό της εξάτμισης από τιτάνιο της SC-Project, το οποίο έχει εξελιχθεί παράλληλα με την ειδική ECU που περιλαμβάνεται στο κιτ, ώστε να εξασφαλιστεί η αγαστή συνεργασία τους. Την ουρά για το μονόσελο, που αφαιρεί σημαντικό ποσοστό από το συνολικό βάρος, την τάπα του ρεζερβουάρ και τις τάπες που μπαίνουν στις βάσεις των καθρεφτών όταν αφαιρεθούν, οι οποίες είναι φτιαγμένες από ergal 7075, καθώς και τo καπάκι κάτω από την ουρά που είναι φτιαγμένο από ανθρακόνημα για μείωση του βάρους, ενώ μέσα στο ίδιο κουτί θα συμπεριλαμβάνεται μια ειδική κουκούλα φύλαξης και φυσικά το πιστοποιητικό αυθεντικότητας.


Η απόδοση του γνωστού κινητήρα "Corsa Corta" ("Κοντή Διαδρομή", δηλαδή, καθώς οι διαστάσεις του είναι 79x50,9mm) είναι στα 205 άλογα, σημείο αναφοράς για την κατηγορία των superbikes παραγωγής, ενώ με το κιτ ανεβαίνει στους 212 ίππους στις 13.600 στροφές.
Το πλαίσιο δεν έχει κάποια αλλαγή σε σχέση με την στάνταρ έκδοση, παραμένοντας ο συνδυασμός ατσάλινου χωροδικτυώματος με τα αλουμινένια χυτά κομμάτια στο πίσω μέρος, όπως ίδιο είναι και το αλουμινένιο μονόμπρατσο ψαλίδι με το μεταβλητό ύψος έδρασης.


Σε ό,τι αφορά τις αναρτήσεις, το αγωνιστικό πακέτο της Ohlins (το πλήρως ρυθμιζόμενο ανεστραμμένο πιρούνι ΝΙΧ 30 και το επίσης ρυθμιζόμενο αμορτισέρ ΤΤΧ 36) αναλαμβάνει δράση, ενώ τα φρένα προέρχονται από την Brembo με ακτινικές δαγκάνες GP4 και δίσκους 320mm μπροστά και δίσκο 210mm με δαγκάνα τεσσάρων εμβόλων πίσω. Η μονάδα ABS 9+ της Bosch διαθέτει και race mode, ενώ συνεργάζεται με το σύστημα RLM που αποτρέπει το ανασήκωμα του πίσω τροχού στα δυνατά φρεναρίσματα.


Η ECU του F4RC διαθέτει το σύστημα MVICS 2.0 που επιτρέπει την ρύθμιση σε πλήθος παραμέτρων, όπως η ευαισθησία του γκαζιού, το ποσοστό της μέγιστης ροπής, το φρένο του κινητήρα, την απόκριση και τις στροφές επέμβασης του κόφτη, ενώ το traction control ρυθμίζεται σε οκτώ επίπεδα ή μπορεί να απενεργοποιηθεί τελείως. Τέλος, στον στάνταρ εξοπλισμό συμπεριλαμβάνεται και το quickshifter.

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.