Τα concept της Yamaha στο Tokyo Motor Show

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/10/2015

Η είδηση φυσικά δεν είναι ότι η Yamaha θα συμμετέχει στο 44ο Tokyo Motor Show που διοργανώνεται από τις 29 Οκτωβρίου μέχρι τις 8 Νοεμβρίου στη… "γειτονιά" της, αλλά τα concept μοντέλα που θα δείξει για να μας δώσει μια γεύση σχετικά με την οπτική της για την διαμόρφωση των μελλοντικών τάσεων.
Συνολικά 20 θα είναι τα μοντέλα που θα βρίσκονται για επίδειξη στο περίπτερο της εταιρείας, με τα κυριότερα έξι από αυτά να αποτελούν παγκόσμιες πρεμιέρες και ένα ιαπωνική πρεμιέρα. Σ' αυτά περιλαμβάνονται ποδήλατα με ηλεκτρική υποβοήθηση, scooters, μοτοσυκλέτες, LMW (Leaning Multi Wheelers, είναι ο όρος που εισάγει η Yamaha για τα scooter με τους παραπάνω από δύο τροχούς), μια off-road μοτοσυκλέτα "ελευθέρου χρόνου" κι ένα αυτοκίνητο. Παράλληλα, θα αποκαλύψουν και θα παρουσιάσουν ένα αυτόνομο ανθρωποειδές ρομπότ που μπορεί να οδηγεί μοτοσυκλέτα, στο οποίο συνδυάζονται μοτοσυκλετιστικές και ρομποτικές τεχνολογίες.

LMW

Το LMW scooter της Yamaha, όπως ανακοινώνει η ίδια η εταιρεία, διαθέτει τεχνολογία που έχει σχεδιαστεί με σκοπό να δημιουργήσει μια νέα διάσταση του Kando. Να θυμίσουμε ότι Kando είναι η ιαπωνική λέξη που εκφράζει τα παράλληλα συναισθήματα της βαθιάς ικανοποίησης και των έντονων συγκινήσεων που νιώθει κανείς απέναντι σε πράγματα ιδιαίτερης αξίας. Επίσης, θα πρέπει να θυμίσουμε ένα τέτοιο project δεν είναι κάτι καινούργιο για τη Yamaha, καθώς πέρα από το Tricity που βρίσκεται ήδη στην παραγωγή, οι Ιάπωνες είχαν παρουσιάσει και στο παρελθόν το concept Tesseract, το υβριδικό-ηλεκτρικό τετράτροχο που είχε κάνει το ντεμπούτο του στο αντίστοιχο show του 2007.

4Wheeler

To 4Wheeler αφορά ένα concept αυτοκινήτου που αντλεί την σχεδιαστική του έμπνευση από τις μοτοσυκλέτες και το "μοναδικό στιλ της Yamaha", όπως αναφέρουν οι άνθρωποι του εργοστασίου. Δυστυχώς, δεν υπάρχει καμία πληροφορία γι' αυτό και η φωτογραφία-περίγραμμα που το συνοδεύει, αφήνει μεγάλα περιθώρια στην φαντασία.

Resonator 125

Το Resonator 125 είναι επίσης ένα concept μοντέλο που φιλοδοξεί να συνδυάσει το στιλ με την παραδοσιακή οπτική των σπορ μοτοσυκλετών, στοχεύοντας σε ένα νεανικό κοινό που θέλει να μυηθεί στον κόσμο της μοτοσυκλέτας. Διαθέτοντας ένα ελαφρύ, λεπτό και μικρό σε διαστάσεις πλαίσιο, παράλληλα με μια πρωτοποριακή λύση για τα όργανα, το Resonator παντρεύει στοιχεία φουτουριστικά με μια νοσταλγική άποψη από το παρελθόν. Ο κινητήρας του είναι ένας τετράχρονος, μονοκύλινδρος, αερόψυκτος, με χωρητικότητα 125 κυβικά εκατοστά και τροφοδοσία από ψεκασμό. Διαθέτει επίσης ξύλινα διακοσμητικά καπάκια στο ρεζερβουάρ και στο κάλυμμα της σέλας, από το ίδιο ξύλο που κατασκευάζονται οι κιθάρες, ενώ τα χαραγμένα λογότυπα στην εξάτμιση, στο καπάκι του ρεζερβουάρ και σε άλλα σημεία, δημιουργήθηκαν με την ίδια τεχνική που εφαρμόζεται στα χάλκινα μουσικά όργανα. Το αποτέλεσμα είναι μια μοτοσυκλέτα που θέλει να προσελκύσει νέους αναβάτες που αναζητούν το στιλ και την πρακτικότητα.

PES2 & PED2

Πέρα από τα μοναδικά χαρακτηριστικά των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, τα δύο αυτά ηλεκτροκίνητα μοντέλα διαθέτουν –σύμφωνα πάντα με την Yamaha- και μια οικεία αίσθηση στην συμπεριφορά τους που δεν πρόκειται να ξενίσει τους έμπειρους αναβάτες, εμπνέοντας ακόμη περισσότερο πάθος και ένα νέο είδος οδηγικής απόλαυσης. Η street έκδοση (PES2) και η χωματερή (PED2) μοιράζονται έναν νέο κινητήρα (Yamaha Smart Power Module) σε μια monocoque κατασκευή, η οποία παίζει και τον ρόλο του πλαισίου.

Το PES2 είναι εξοπλισμένο με έναν επιπλέον ηλεκτροκινητήρα στο κέντρο του μπροστινού τροχού, όντας μια 2WD μοτοσυκλέτα που προσφέρει ανεξερεύνητα όρια σε ό,τι αφορά την συμπεριφορά, ενώ το PED2 στοχεύει στα χωμάτινα μονοπάτια έχοντας σαν σύμμαχο την ήσυχη και "καθαρή" λειτουργία του ηλεκτρικού μοτέρ. Και οι δύο εκδόσεις έχουν επιδόσεις αντίστοιχες της κατηγορίας μοτοσυκλετών A1.
PES2
Μήκος: 1.920mm
Πλάτος: 680mm
Ύψος: 1.060mm
Κινητήρας: Ηλεκτρικός συνεχούς ρεύματος (DC)
Μπαταρία: Ιόντων λιθίου (αποσπώμενη)
Βάρος: Κάτω από 130kg

PED2
Μήκος: 2.045mm
Πλάτος: 775mm
Ύψος: 1.205mm
Κινητήρας: Ηλεκτρικός συνεχούς ρεύματος (DC)
Μπαταρία: Ιόντων λιθίου (αποσπώμενη)
Βάρος: Κάτω από 100kg

YPJ-MTB Concept

Το συγκεκριμένο mountain bike της Yamaha συνδυάζει έναν ηλεκτρικό κινητήρα με ένα ποδήλατο υψηλών επιδόσεων και προδιαγραφών, σχεδιασμένο για ενήλικες που θέλουν να βιώσουν την ελευθερία του να οδηγούν σε οποιοδήποτε τερέν. Δίνει την δυνατότητα να εκμεταλλευθείς την ηλεκτρική υποβοήθηση εκεί όπου χρειάζεται περισσότερο, όπως οι εκκινήσεις, οι επιταχύνσεις και οι ανηφόρες, με έναν σχεδιασμό όμως που μειώνει στο ελάχιστο την οπτική παρουσία του κινητήρα. Για επιπλέον σιγουριά ακόμη στις πιο μακρινές βόλτες, το ποδήλατο διαθέτει μια μεγάλης χωρητικότητας μπαταρία ιόντων λιθίου 400Wh κι ένα πολυλειτουργικό όργανο. Το YPJ προσφέρει καινούργιες προοπτικές στην ποδηλασία, ενώ ανεβάζει το επίπεδο των ποδηλάτων με ηλεκτρική υποβοήθηση από οχήματα που απλώς διευκολύνουν τις βόλτες, σε ποδήλατα που επαναπροσδιορίζουν την σπορ οδήγηση. Ο κινητήρας του είναι ηλεκτρικός συνεχούς ρεύματος, με απόδοση 250W.

Όλα τα παραπάνω, μαζί με ό,τι άλλο δείξουν τα τέσσερα μεγάλα ιαπωνικά εργοστάσια (και όχι μόνο...), θα τα δούμε από κοντά, καθώς θα ταξιδέψουμε μέχρι το Τόκιο για να δουμε και να αγγίξουμε τα νέα concepts, να μιλήσουμε με τους ανθρώπους των εταιρειών αλλά και με το κοινό που θα επισκεφθεί την Έκθεση και να μοιραστούμε μαζί σας τις τελευταίες εξελίξεις και τις τάσεις των εργοστασίων για το μέλλον.

https://bit.ly/MOTO_678

Επικαιρότητα

Πατέντα Kawasaki για τροφοδοσία με υγροποιημένο υδρογόνο - Ο πεντακύλινδρος κινητήρας του H2 HySE

Οι Ιάπωνες επιμένουν πως το υδρογόνο είναι προτιμότερη λύση από τις μπαταρίες

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/4/2026

Σε ένα από τα ισχυρότερα αναχώματα στην προτεινόμενη λαίλαπα της βεβιασμένης Ηλεκτροκίνησης εξελίσσεται η χρήση υδρογόνου ως καύσιμο στους κινητήρες εσωτερικής καύσης και οι Ιάπωνες πρωτοπορούν στο θέμα αυτό, έχοντας στήσει εδώ και μερικά χρόνια την κοινοπραξία HySE με συμμετοχή των περισσότερων κατασκευαστών μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων της χώρας.

Η Kawasaki είναι μια από τις πιο δραστήριες εταιρείες στον τομέα αυτόν, όσον αφορά στη Μοτοσυκλέτα τουλάχιστον, έχοντας ήδη παρουσιάσει το λειτουργικό πρωτότυπο H2 HySE που έκανε γύρους επίδειξης στις πίστες των Le Mans και Suzuka στα περιθώρια των αγώνων Endurance σε Γαλλία και Ιαπωνία πέρυσι.

Αυτό το φουτουριστικό πρωτότυπο ωστόσο επιδεικνύει με μια ματιά το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η τεχνολογία υδρογόνου: την αποθήκευσή του. Οι γιγάντιες βαλίτσες του H2 HySE είναι απαραίτητες για να φιλοξενήσουν κάμποσα κάνιστρα υδρογόνου υπό πολύ υψηλή πίεση μα, ακόμη κι έτσι, η αυτονομία της μοτοσυκλέτας αυτής φέρεται να είναι ακόμη μη ανταγωνιστική συγκριτικά με μιας βενζινοκίνητης.

Η χρήση αερίου υδρογόνου έχει τα προβλήματά της, γι’ αυτό στο Akashi εξετάζουν ως λύση το υγροποιημένο υδρογόνο, καθώς έτσι θα μπορεί να χωρέσει περισσότερο στη μοτοσυκλέτα. Αυτό ακριβώς είναι και το αντικείμενο της πιο πρόσφατης ευρεσιτεχνίας που κατοχύρωσε η Kawasaki στην Ιαπωνία.

Στο σχέδιο βλέπουμε έναν κινητήρα που μοιάζει πεντακύλινδρος σε σειρά, ωστόσο στην πραγματικότητα είναι τετρακύλινδρος – ως ήταν εξαρχής ο κινητήρας του H2 HySE με τον υπερσυμπιεστή. Μόνο που ο ακριανός κύλινδρος στη δεξιά πλευρά του κινητήρα δεν λειτουργεί όπως οι υπόλοιποι τέσσερεις και αντί να ωθεί τον στρόφαλο, παίρνει κίνηση απ’ αυτόν για να αντλήσει καύσιμο.

Εξηγούμαι αναλυτικότερα, γιατί τα νούμερα που συνοδεύουν την πατέντα της Kawasaki έχουν ιδιαίτερο τεχνικό ενδιαφέρον.

Στα χαρτιά, το υδρογόνο έχει μεγαλύτερη ενεργειακή πυκνότητα από τη βενζίνη ανά μονάδα μάζας. Αυτό σημαίνει πως ένα κιλό υδρογόνου έχει περίπου τριπλάσια αποθηκευμένη ενέργεια από ένα κιλό βενζίνης. Αν όμως μιλήσουμε για ενέργεια ανά μονάδα όγκου, τότε η κατάσταση αντιστρέφεται ραγδαία, καθώς στον ίδιο όγκο η (υγρή) βενζίνη έχει ασύγκριτα περισσότερη ενέργεια από το (αέριο) υδρογόνο. Ενδεικτικά, αναφέρει πως ακόμη κι αν συμπιέσουμε το υδρογόνο στα 700 bar (πάνω από 10.000 psi), στο ίδιο όγκο η βενζίνη έχει εξαπλάσια ενέργεια αποθηκευμένη.

Και το πρόβλημα στη μοτοσυκλέτα είναι πως ο δεσμευτικός παράγοντας δεν είναι τόσο το βάρος, όσο ο διαθέσιμος χώρος για αποθήκευση του υδρογόνου, δηλαδή ο όγκος.

Η ιδέα της Kawasaki είναι προφανέστατη: το υγροποιημένο υδρογόνο απαιτεί πολύ μικρότερο όγκο για την αποθήκευσή του, άρα θα μπορούμε να φορτώσουμε μεγαλύτερη ποσότητα στη μοτοσυκλέτα χωρίς να απαιτεί βαλίτσες σε μέγεθος μικρής καλύβας. Μόνο που δεν είναι τόσο απλό το θέμα.

Το υγροποιημένο υδρογόνο έχει τα δικά του προβλήματα. Πρώτον, πρέπει να διατηρείται σε εξαιρετικά χαμηλή θερμοκρασία για να μην εξαερωθεί, άρα το δοχείο αποθήκευσής του θα πρέπει να είναι άριστα μονωμένο για να διατηρεί το υδρογόνο σε υγρή φάση.

Μετά προκύπτει ένα θέμα με την πίεση που δεν θα έχουμε πλέον στο δοχείο του. Στα 700 και 1000 bar, μόλις ανοίξει δίοδος στο κύκλωμα τροφοδοσίας το αέριο θα εκτοξευτεί με μεγάλη πίεση. Δεν θα συμβεί το ίδιο με το υγρό όμως, οπότε τώρα χρειαζόμαστε τρόμπες για να δημιουργήσουν την απαιτούμενη πίεση στη γραμμή τροφοδοσίας.

Η προτεινόμενη λύση της Kawasaki στο θέμα είναι ένα δίδυμο από αντλίες, μια παραδοσιακή σαν αυτή που έχουν οι περισσότεροι κινητήρες της αγοράς ήδη για τη βενζίνη και μια δεύτερη την οποία στα σχέδια των Ιαπώνων υποδύεται το πέμπτο πιστόνι στον τετρακύλινδρο κινητήρα. Η Kawasaki λέει πως αυτός ο έξτρα κύλινδρος μπορεί να δημιουργήσει πίεση τουλάχιστον 1500 psi για να οδηγήσει το υγρό υδρογόνο στον θάλαμο καύσης.

Τα παραπάνω προφανώς και δεν λύνουν όλα τα ζητήματα της Υδρογονοκίνησης, αλλά αν μη τι άλλο δείχνουν πως οι Ιάπωνες επιμένουν πολύ ζεστά στο θέμα. Η Kawasaki μάλιστα δείχνει πολύ πρόθυμη να αναλάβει ρόλο πρωτοπόρου, καθώς εκτός από τη μοτοσυκλέτα κι ένα UTV που θα φορέσει τον ίδιο κινητήρα, έχει αναλάβει να εξελίξει ένα πλοίο ειδικά σχεδιασμένο για τη μεταφορά υγροποιημένου υδρογόνου, το οποίο υπολογίζεται να έχει ολοκληρωθεί ως το τέλος του 2026.

Αυτή τη στιγμή πάντως δεν είμαστε ακόμη κοντά στο σημείο που το υδρογόνο μπορεί να αντικαταστήσει το πετρέλαιο και τη βενζίνη στις μεταφορές, ειδικά όταν βάλουμε στην εξίσωση και όλους τους χωροταξικούς περιορισμούς που ισχύουν στα δίκυκλα. Πλησιάζουμε όμως και η δουλειά που κάνει η κοινοπραξία HySE βρίσκεται στην πρώτη γραμμή τεχνολογικής καινοτομίας.

Μετά, θα απομένει το πιο δύσκολο βήμα απ’ όλα: το δίκτυο ανεφοδιασμού, το πρόβλημα που πια ξεφεύγει από τον έλεγχο των εργοστασίων και της επιστήμης για να κυλιστεί στη λάσπη πολιτικών και επιχειρηματικών λογικών.