Τα Moto Guzzi του 2016

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

17/11/2015

Τέσσερις μοτοσυκλέτες παρουσίασε η Moto Guzzi στην EICMA, οι οποίες είναι ουσιαστικά τρεις καθώς πρόκειται για δύο εκδόσεις του νέου V9, μία καινούργια έκδοση του V7 II και την έκδοση παραγωγής του πρωτότυπου MGX-21 Flying Fortress που είχε παρουσιαστεί για πρώτη φορά πέρσι.

V9 Roamer / Bobber

Οι δύο εκδόσεις του V9 είναι Roamer και Bobber, οι οποίες χρησιμοποιούν και οι δύο τον ίδιο V-2 90 μοιρών, διβάλβιδο κινητήρα με τα 850 κυβικά. Η ιταλική φίρμα δεν ανακοινώνει απόδοση για το συγκεκριμένο μοτέρ, αλλά σύμφωνα με τα λεγόμενά της "θα έχει εγγυημένο χαρακτήρα, ευκολία και άμεση απόκριση."
Η διαφορά ανάμεσα στις δύο εκδόσεις έχει να κάνει με το προφίλ που αποπνέουν οι μικρές σχεδιαστικές διαφοροποιήσεις και ο χρωματισμός, με το Bobber να αναλαμβάνει το ρόλο του "κακού" παιδιού σε full black χρώμα και πιο κοντό πίσω φτερό, ενώ το Roamer επιδεικνύει την εκτεταμένη χρήση του χρωμίου σε μια πιο συμβατική μορφή. Το βάρος και των δύο μοτοσυκλετών ανέρχεται στα 200 κιλά, με τα ABS και traction control στον στάνταρ εξοπλισμό, ενώ και οι δύο θα συνοδεύονται από μια μακρά λίστα αξεσουάρ.

 

V7 II Stornello


Το V7 II Stornello είναι ουσιαστικά μια scrambler έκδοση του γνωστού V7 II, με τον ίδιο ακριβώς κινητήρα των 744 κυβικών, αλλά με αναβαθμισμένο συμπλέκτη και εξάρι κιβώτιο. Η εξάτμιση είναι της Arrow, τα φτερά είναι φτιαγμένα από αλουμίνιο –όπως τα μαρσπιέ και τα τρία number plates που διαθέτει- και το βάρος του ανακοινώνεται στα 186 κιλά. Και σ' αυτή την έκδοση του V7, το ABS και το traction control θα συμπεριλαμβάνονται στον στάνταρ εξοπλισμό.

 

MXG-21 Flying Fortress


Τέλος, η εταιρεία ανακοίνωσε ότι το περσινό πρωτότυπο MGX-21 θα συμπεριλαμβάνεται στα μοντέλα παραγωγής του 2016, το οποίο θα διαθέτει το αερόψυκτο V-2 των 1380 κυβικών εκατοστών κινητήρα, με άξονα στην τελική μετάδοση και 12 χιλιογραμμόμετρα ροπής. Επίσης, είναι εφοδιασμένος με σύστημα ride-by-wire, ABS, traction control και cruise control, ενώ ο μπροστινός τροχός θα διατηρήσεις την διάσταση των 21 ιντσών και το carbon κάλυμμα, όπως ακριβώς και στο πρωτότυπο.

Ετικέτες

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες