Ένας χρόνος από τον θάνατο του Nicky Hayden

Εγκαινιάζονται μνημεία κληρονομιάς σε διάφορα μέρη του κόσμου
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/5/2018

Ήταν Δευτέρα 22 Μαΐου 2017, όταν ο Nicky Hayden που πάλευε να κρατηθεί στην ζωή μετά από τροχαίο ατύχημα με ποδήλατο, υπέκυψε στα τραύματά του, βυθίζοντας στη θλίψη ολόκληρη την οικογένεια των αγώνων μοτοσυκλέτας. Ο Nicky έδωσε μάχη για πέντε ημέρες στην εντατική, στην πανεπιστημιακή κλινική του Maurizio Bufalini στην Cesena όπου είχε μεταφερθεί ως πολυτραυματίας όταν τον χτύπησε αυτοκίνητο ενώ έκανε προπόνηση με το ποδήλατό του.

Στο πόρισμα που εκδόθηκε έπειτα από μερικούς μήνες, ο εισαγγελέας απέδωσε τις ευθύνες στον οδηγό του αυτοκινήτου. Στο σημείο του ατυχήματος θα γίνουν σήμερα τα εγκαίνια ενός Μνημείου Κληρονομιάς, πρόκειται για τον «Κήπο του Nicky Hayden» που ο δήμαρχος Stefano Giannini αποφάσισε να παραχωρήσει τον κενό χώρο της διασταύρωσης και να αναθέσει στον Denis Pazzaglini, πρώην μηχανικό και φίλο του Nicky, την συνεχή επόπτευση και διατήρηση του χώρου.

Nicky Hayden (1981-2017) - "Ο πρωταθλητής της καρδιάς μας"

Ο Nicky ήταν ένας από τους λόγους που μας έκαναν να αγαπάμε το σπορ. Ήταν ένας αναβάτης προικισμένος και ταλαντούχος ο οποίος ποτέ δεν είχε δημιουργήσει αντιπαλότητες και έχθρες, ακόμη και όταν έφτασε στην διεκδίκηση του παγκοσμίου πρωταθλήματος το 2006. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο Rossi: "Ο Nicky ήταν ένας από τους καλύτερους φίλους που είχα στα paddock. Ήμασταν team mates την rookie χρονιά του το 2003, τότε που πήρα τον τίτλο κι αυτός ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο. Ύστερα από λίγα χρόνια παλέψαμε για τον τίτλο μέχρι τον τελευταίο αγώνα της Valencia, όπου δυστυχώς για μένα κέρδισε και στέφθηκε αυτός πρωταθλητής. Μετά τον τερματισμό σφίξαμε τα χέρια και με αγκάλιασε. Ερχόταν συχνά στο ράντσο για προπόνηση και προσπαθούσα να "κλέψω" μερικά από τα μυστικά του όταν ήμασταν μαζί στην πίστα, γιατί ήταν ένας από τους γρηγορότερους αναβάτες στον κόσμο στο flat track. Αυτό όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ ως η ωραιότερη ανάμνησή μου από τον Nicky, ήταν όταν το 2015 στην Valencia έχασα τον τίτλο στον τελευταίο αγώνα και στον γύρο μετά τον τερματισμό ήρθε και μου έσφιξε το χέρι. Εγώ έχασα το πρωτάθλημα κι εκείνος αποχαιρετούσε τα MotoGP. Το βλέμμα του μέσα από το κράνος που ήταν γεμάτο υποστήριξη προς εμένα, είναι μια από τις ελάχιστες ευχάριστες αναμνήσεις από εκείνη τη μέρα."

Ο Hayden ανατράφηκε μέσα σε μια οικογένεια με αγωνιστική παράδοση. Τόσο ο πατέρας του Earl όσο και η μητέρα του Rose, έτρεχαν παλιότερα σε αγώνες, ενώ και τα αδέρφια του, ο μεγαλύτερος Tommy και ο νεότερος Roger Lee, ανήκουν στην ελίτ των κορυφαίων αναβατών στην Αμερική, στα AMA Flat Track και ΑΜΑ National Road Racing πρωταθλήματα. Μάλιστα οι τρεις του έγραψαν ιστορία το 2002, όταν όλα τα αδέρφια κατέλαβαν τις θέσεις του βάθρου στο ΤΤ Dirt Track Grand National (ο Nicky είχε κερδίσει, ο Tommy τερμάτισε δεύτερος και ο Roger Lee τρίτος).

Κατά την διάρκεια της βράβευσής του ως MotoGP Legend, ο Carmelo Ezpeleta είπε πως "το βραβείο το δίνουμε με μεγάλη χαρά στον Nicky, όχι μόνο γιατί είναι πρωταθλητής ή γιατί είναι ένας από τους αναβάτες με τις περισσότερες εκκινήσεις στην κορυφαία κατηγορία, αλλά και λόγω της εξαιρετικής του συμπεριφοράς όλα αυτά τα χρόνια, για τον αθλητικό του πνεύμα και για την φιλικότητα που τον διακρίνει."

 

Ετικέτες

Κομοτηνή: 7 Τούρκοι μοτοσυκλετιστές με εμβατήρια και σήμα «Γκρίζων Λύκων» - Προσήχθησαν για έλεγχο και αφέθηκαν ελεύθεροι

Έπαιζαν εμβατήρια σε όλη την Εγνατία – Συνέχισαν μέχρι τα σύνορα
Κομοτηνή: 7 Τούρκοι μοτοσυκλετιστές με εμβατήρια και σήμα «Γκρίζων Λύκων» - Προσάχθηκαν για έλεγχο και αφέθηκαν ελεύθερο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

31/8/2026

Το μεσημέρι της περασμένης Παρασκευής, 28 Αυγούστου, 7 Τούρκοι μοτοσυκλετιστές πέρασαν από κεντρικούς δρόμους της Κομοτηνής παίζοντας από ηχεία στις μοτοσυκλέτες το οθωμανικό στρατιωτικό εμβατήριο «Eski Ordu Marsı» (Εμβατήριο του Παλαιού Στρατού) κάνοντας το σήμα των Γκρίζων Λύκων με τα χέρια σε οδηγό αυτοκινήτου που τους προσέγγισε στο φανάρι.

Ωστόσο δεν έμειναν σε μία απλή διέλευση, όπως δήλωσαν μετέπειτα στην αστυνομία που προχώρησε στην προσαγωγή τους.

Οι 7 μοτοσυκλετιστές, μέλη του Osmanlı Motosiklet Dernegi με έδρα την Κωνσταντινούπολη, του «Συλλόγου Οθωμανών Μοτοσυκλετιστών» έκαναν περιοδεία μέσα στην Κομοτηνή περνώντας από τα γραφεία της «Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής». Σύμφωνα με τα τοπικά μέσα, ο σύλλογος αυτός, όπως και ο σύλλογος «Τουρκική Ένωση Ξάνθης» είναι παράνομοι καθώς δεν έχουν ακολουθήσει τις διαδικασίες σύστασης και δεν θα έπρεπε να λειτουργούν. Στη συνέχεια είχαν συνάντηση με τον ψευδομούφτη Κομοτηνής, Ιμπράημ Σερήφ.

Δεν πέρασαν απλά πηγαίνοντας για τα σύνορα:

Η πορεία των τούρκων προκάλεσε σωρεία καταγγελιών με αποτέλεσμα λίγο αργότερα να γίνει η προσαγωγή τους κατά την οποία οι αρχές προχώρησαν σε έλεγχο διαβατηρίων και συνοδευτικών εγγράφων των μοτοσυκλετών που διήρκεσε τρεις ώρες.

Η μικρή αυτή ομάδα επέστρεφε από την Ουγγαρία όπου είχε πάρει μέρος στο Turk Kurultayı (Τουρκικό Συνέδριο) και σύμφωνα με μαρτυρίες από ταξιδευτές στην Εγνατία Οδό δεν ήταν οι μόνοι που πέρασαν με σημαίες, αλλά ήταν εκείνοι που έπαιζαν τα εμβατήρια σε όλη την διαδρομή, όπως και εκείνοι που έκαναν την απαραίτητη παράκαμψη μπαίνοντας στην Κομοτηνή με στάση στα γραφεία του ανωτέρω συλλόγου και συνάντηση με τον ψευδομούφτη Κομοτηνής.

Η στιγμή της προσαγωγής:

Στα τουρικικά ΜΜΕ δήλωσαν πως πέρασαν 12 χώρες χωρίς να έχουν κανένα πρόβλημα και πως μόνο στην Ελλάδα αντιμετωπίστηκαν με αυτό τον τρόπο ενώ δεν προέβησαν σε κάποια ακραιότητα ή παράνομη συμπεριφορά, πράγμα που θα είχε υπόσταση σε μία διαφορετική περίπτωση, όχι όμως στην συγκεκριμένη.

Σε αντίστοιχη και αντίστροφη περίπτωση πρόκλησης όπου δύο Έλληνες άνοιξαν την πρώτη ελληνική σημαία αλλά και σύμβολα του Βυζαντίου μέσα στην Αγία Σοφία, κλιμάκιο της αστυνομίας τους εντόπισε αργότερα στο ξενοδοχείο όπου διέμενε όλο το γκρουπ και τους συνέλαβε κρατώντας τους για 43 ημέρες πριν δικαστούν. Μετά από ενάμισο μήνα κράτησης τους επιβλήθηκε ποινή δέκα μηνών με αναστολή και αφέθηκαν τελικά ελεύθεροι να επιστρέψουν στην Ελλάδα. Υπάρχουν ορισμένες ομοιότητες και σημαντικές διαφορές στα περιστατικά αυτά, η αντιμετώπιση όμως ήταν επίσης πολύ διαφορετική.

Η ανύψωση της Ελληνικής σημαίας στην Τουρκία δεν τιμωρείται από μόνη της, έχουμε ταξιδέψει πολλές φορές εκεί και το ξέρουμε, την τελευταία στις Ποντιακές Άλπεις με σημαίες ελληνικές αλλά και του Πόντου, όχι για κάποιον άλλο λόγο, αλλά για να μπορεί έτσι να έχει το έναυσμα κάποιος ντόπιος να μας μιλήσει στα Ποντιακά, όπως και τελικά έγινε. Παρότι περάσαμε αρκετές φορές από έλεγχο, δεν είχαμε πρόβλημα για τις σημαίες. Όπως δεν είχαμε και εμβατήρια, σήματα εθνικιστικών ομάδων, συναντήσεις με παράνομους συλλόγους και προύχοντες που θέλουν εξουσία εκτός θεσμικής διοίκησης. Σε αντίστοιχες περιπτώσεις υπάρχει άλλη αντιμετώπιση, όπως επίσης έχουμε δει, μόλις πριν από λίγους μήνες.