Επίσημα ο Miller στην Ducati to 2021!

Ανακοινώθηκε πριν από λίγο
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

27/5/2020

Με μια ανακοίνωση, η Ducati Corse επισημοποίησε αυτό που κυκλοφορούσε ως φήμη μέχρι πριν λίγο καιρό, επιβεβαιώνοντας ότι ο Jack Miller θα είναι ένας από τους δύο εργοστασιακούς αναβάτες της ομάδας για τα MotoGP από το 2021. Το συμβόλαιό του θα έχει ισχύ για την επόμενη χρονιά, με προοπτική ανανέωσης για το 2022.

Ο 25χρονος αναβάτης θα είναι ο τρίτος Αυστραλός που θα οδηγεί για τους "Κόκκινους", μετά τον Troy Bayliss και τον Casey Stoner. Ο Miller είχε κάνει το ντεμπούτο του το 2015 σε ηλικία 20 ετών, ενώ άρχισε να τρέχει με Ducati το 2018 για λογαριασμό της δορυφορικής Pramac Racing Team. Πέρσι τερμάτισε στην όγδοη θέση της βαθμολογίας, έχοντας ανέβει πέντε φορές στο βάθρο.

"Αρχικά, θα ήθελα να ευχαριστήσω τους Paolo Campinoti, Francesco Guidotti και όλη της ομάδα της Pramac για την υποστήριξη όλο αυτό το διάστημα", δήλωσε ο Miller. "Είναι τιμή για μένα να συνεχίσω στα MotoGP με το εργοστάσιο από το Borgo Panigale και τους ευχαριστώ όλους για την εμπιστοσύνη που μου έδειξαν, δίνοντάς μου αυτή την ευκαιρία."

O CEO της Ducati, Claudio Domenicali, είπε κι αυτός με τη σειρά του ότι "από τότε που πήγε στην Pramac, ο Jack εξελισσόταν σταθερά, αποδεικνύοντας ότι είναι ένας από τους ταχύτερους και πιο ταλαντούχους αναβάτες στο πρωτάθλημα. Είμαστε ευτυχείς που συμφώνησε να οδηγεί το Desmosedici GP της Ducati Team για του χρόνου. Είμαστε πεπεισμένοι ότι ο Jack έχει ό,τι χρειάζεται για να παλέψει με συνέπεια, ξεκινώντας φέτος με το GP20 της Pramac Racing Team, κάνοντας του χρόνου ένα μεγάλο βήμα μπροστά."

Η ανακοίνωση αυτή ήρθε ως φυσική συνέχεια της είδησης που δημοσιεύσαμε χθες, σχετικά με το ότι ο Petrucci δεν θα βρίσκεται στην ομάδα της Ducati για το 2021, με το θέμα πάντως του Dovizioso να εξακολουθεί να μένει ανοιχτό. Το ερώτημα που δημιουργείται είναι σχετικά με το ποιος θα είναι ο αντικαταστάτης του Miller στην Pramac και πάνω σ' αυτό τοποθετήθηκε το αφεντικό της ομάδας, Francesco Guidotti. Σύμφωνα λοιπόν με τις δηλώσεις του, παρά τις έντονες φήμες για υπογραφή του πρώην παγκόσμιου πρωταθλητή της Moto3, Jorge Martin, ο ίδιος θεωρεί ότι μια τέτοια συμφωνία είναι δύσκολο να επιτευχθεί. Μάλιστα, ανέφερε χαρακτηριστικά ότι χρειάζεται ένα "θαύμα" για να γίνει αυτό, καθώς τόσο η Honda όσο και η ΚΤΜ δείχνουν μεγάλο ενδιαφέρον στο να φέρουν τον 22χρονο αναβάτη στα MotoGP.΄Ο Guidotti όμως υπέδειξε πέντε αναβάτες από την Moto2 που θα μπορούσαν να διεκδικήσουν την θέση στην ομάδα του. "Υπάρχει ο Jorge Martin, ο Lorenzo Baldassarri, ο Enea Bastianini, o Jorge Navaro, ενώ μέχρι πρότινος ήταν στην λίστα και ο Alex Marquez. Είναι μερικοί αξιόλογοι αναβάτες. Τις τελευταίες μέρες με παίρνουν τηλέφωνο πολλοί δημοσιογράφοι σχετικά με τον Jorge Martin, αλλά για να είμαι ειλικρινής, η Ducati είναι αυτή που συζητά με τους νέους αναβάτες και απ' όσο γνωρίζω, δεν έχει καταλήξει με κανέναν."

O Jorge Martin αποτελεί μήλο της έριδος ανάμεσα στην Ducati, την Honda και την ΚΤΜ

 

Παράλληλα, ο Guidotti είπε πως είναι πολύ πιθανό ο πρώην πρωταθλητής της Moto2, Francesco Bagnaia να παραμείνει στην ομάδα και του χρόνου. Ο Ιταλός είχε μια δύσκολη πρώτη χρονιά, αλλά ένα σερί καλών αποτελεσμάτων στο τέλος συν τις πολύ καλές επιδόσεις του στις δοκιμές πριν την αρχή της σεζόν, εξασφάλισαν περισσότερο χρόνο στον Bagnaia για να ξεδιπλώσει το ταλέντο του.

 

 

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.