Ετοιμάζει την επιστροφή του ο Folger το 2020!

Στην κατηγορία της Moto2
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

9/7/2019

Μετά την ολοκλήρωση των συμμετοχών του ως αντικαταστάτης του Pawi για την ομάδα της Petronas Sprinta στην Moto2, ο Jonas Folger έχει θέσει ήδη το στόχο του για την επόμενη χρονιά, που δεν είναι άλλος από την πλήρη επιστροφή του στην αγωνιστική δράση. Ο Γερμανός που εργάζεται ως αναβάτης εξέλιξης για τη Yamaha, μετά την διακοπή της καριέρας στα MotoGP εξαιτίας μιας σοβαρής ασθένειας, δεν κατάφερε να μαζέψει βαθμούς στους τρεις αγώνες που αγωνίστηκε με την Petronas, αν και άφησε να φανούν δείγματα των δυνατοτήτων του, όντας ο ταχύτερος αναβάτης στα FP1 του Sachsenring, ενώ είχε και γυρολόγιο αντίστοιχο με της πρώτης δεκάδας στον αγώνα. Στον αγώνα της πατρίδας του τερμάτισε στην 17η θέση, ενώ είχε ξεκινήσει από την 20η και ο ίδιος ήταν αρκετά ικανοποιημένος με την απόδοσή του, η οποία ήταν καλύτερη σε σχέση με την Catalunya και το Assen. "Είμαι ευτυχής που βελτίωσα τις ικανότητές μου", είπε ο Folger και συνέχισε λέγοντας, "ήταν και ο πρώτος αγώνας που οδήγησα πιο επιθετικά με περισσότερη αυτοπεποίθηση."

Μπαίνω στους αγώνες όλο και περισσότερο και το μαχητικό μου πνεύμα επιστρέφει σιγά-σιγά. Πλέον, το θέμα είναι να επικεντρωθώ περισσότερο στην προετοιμασία μου με τις μοτοσυκλέτες της Moto2 που διαθέτουν τους νέου κινητήρες της Triumph. Αυτό θα είναι το πρώτο βήμα μου για την προετοιμασία της επόμενης χρονιάς. Πήρα την απόφαση να επιστρέψω πλήρως στους αγώνες του χρόνου στην Moto2 κι ελπίζω ότι θα βρω μια καλή ομάδα όπως η Petronas."
Ο Folger τόνισε επίσης ότι έχει δείξει τη δυναμική του για να πρωταγωνιστήσει, αλλά αυτό θα χρειαστεί καιρό και δεν μπορεί να γίνει μέσα σε τρεις αγώνες μετά από ενάμιση χρόνο αποχής από την δράση. Να σημειώσουμε επίσης ότι φέτος, η ομάδα της Petronas στην Moto2 έχει μόνο έναν αναβάτη και είναι γνωστό ότι ψάχνει για μια δεύτερη συμμετοχή  για του χρόνου, κάτι που αν επιβεβαιωθεί, τότε σίγουρα ο Folger θα βρίσκεται στην λίστα των υποψηφίων.

 

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες