MotoGP 2η μέρα δοκιμών Sepang: Κορυφή ο Vinales

Έπεσαν οι χρόνοι

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

7/2/2019

Η δεύτερη μέρα στην πίστα της Sepang ξεκίνησε με ένα ζεστό ήλιο, για άλλη μια φορά, δίνοντας την δυνατότητα σε ομάδες και αναβάτες να δοκιμάσουν όσα περισσότερα πράγματα μπορούσαν, γράφοντας αρκετούς γύρους και συλλέγοντας πολύ χρήσιμα δεδομένα, όπως συνέβη και την πρώτη μέρα. Στο τέλος της πρώτης ώρας, το όνομα του Valentino Rossi βρισκόταν στην κορυφή του πίνακα με τους χρόνους, επιβεβαιώνοντας έτσι τις δηλώσεις του, ότι η Yamaha έφερε σημαντικές αλλαγές στην Μαλαισία, σε σύγκριση με τις μικρές βελτιώσεις που είχαν τεστάρει πέρσι στην Valencia. Ο Marquez, ο οποίος είχε γράψει τον ταχύτερο γύρο την πρώτη μέρα, ήταν δεύτερος πίσω από τον Ιταλό, ενώ και οι Petrucci, Rabat και Rins είχαν σπάσει από νωρίς το φράγμα των δύο λεπτών.
Λίγο αργότερα όμως ήταν η σειρά του Dovizioso να τεθεί επικεφαλής των ταχύτερων αναβατών, με τον Cal Crutchlow να ακολουθεί με μόλις τέσσερα χιλιοστά διαφορά! Αυτή η κατάσταση παρέμεινε και ως τα μισά περίπου της ημέρας, καθώς όσο η θερμοκρασία ανέβαινε, τόσο πιο δύσκολο γινόταν για τους αναβάτες να κατεβάσουν χρόνους, ενώ δεν έλειπαν και οι δύσκολες στιγμές, όπως αυτή του Pol Espargaro που είχε ένα highsiding χωρίς ευτυχώς να τραυματιστεί, ο οποίος ανέβηκε ξανά στην μοτοσυκλέτα του και συνέχισε.

Οι ομάδες και οι αναβάτες ήταν σε διαρκή οργασμό δουλειάς, ενώ ιδιαίτερη αίσθηση έκανε κάποια στιγμή η κίνηση του Marquez, όταν βγήκε από την πίστα και μπήκε κατευθείαν στο box της ομάδας –αντί να αφήσει την μοτοσυκλέτα απ' έξω- γεγονός που δημιούργησε ερωτηματικά σχετικά με το αν θα δοκίμαζε κάτι ιδιαίτερο. Η μοναδική πάντως οπτική διαφορά που ήταν διακριτή στην επόμενη έξοδό του, ήταν το ελαφρώς αλλαγμένο πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας του. Λίγο αργότερα, ο Aleix Espargaro θα γινόταν ο πρώτος αναβάτης που θα ολοκλήρωνε προσομοίωση αγώνα, με τον ρυθμό του να κυμαίνεται κοντά στα 2m 1s, κάτι που θεωρείται σχετικά γρήγορο σε σύγκριση με τον ρυθμό του αγώνα.
Λίγο πριν το μεσημεριανό διάλλειμα, ο πίνακας με τους χρόνους έδειχνε 19 αναβάτες των οποίων η μεταξύ τους διαφορά ήταν κάτω από ένα δευτερόλεπτο (!) θυμίζοντας περισσότερο δοκιμαστικά της Moto2 παρά των MotoGP, δείγμα του πόσο μεγάλη βελτίωση είχαν στο σύνολό τους οι ομάδες και οι μοτοσυκλέτες. Και μιας και μιλάμε για την Moto2, δεν μπορούμε να μην σημειώσουμε την πολύ καλή επίδοση του rookie που προέρχεται από την μικρότερη κατηγορία, του Fabio Quartararo, ο οποίος ήταν μέχρι εκείνη την στιγμή στην 11η θέση.

Μέχρι τις 15:00 τοπική ώρα δεν υπήρχε ιδιαίτερη κινητικότητα μέσα στην πίστα, μέχρι που οι δύο εργοστασιακοί αναβάτες της Ducati, Dovizioso και Petrucci, μπήκαν για να κάνουν μια προσομοίωση μισής διάρκειας αγώνα, με όλο το επιτελείο της ομάδας πάνω στον τοίχο των Pits για να τους δει. Εν τω μεταξύ η θερμοκρασία στην άσφαλτο είχε φτάσει στους 60°C, όσο και την χθεσινή μέρα, αλλά η αίσθηση ήταν ότι υπήρχε πιο πολλή ζέστη. Μέσα σ' αυτές τις συνθήκες πάντως οι δύο Ιταλοί έκαναν συνεχόμενους γύρους για 30 περίπου λεπτά, πριν αρχίσει και πάλι η κίνηση στην πίστα.
Με τόσο ζεστές συνθήκες ήταν πολύ δύσκολο για όλους τους αναβάτες να βελτιώσουν τους χρόνους που είχαν γράψει νωρίτερα με πιο χαμηλή θερμοκρασία ασφάλτου, εκτός από τον Maverick Vinales που σημείωσε τον τρίτο ταχύτερο χρόνο της ημέρας, μπαίνοντας πάνω από τον team mate του στην κατάταξη. Πολύ καλή ήταν και η επίδοση του έτερου rookie, του Francesco Bagnaia, ο οποίος ήταν μεν στην 16η θέση, αλλά η διαφορά από τον πρώτο Dovizioso ήταν μόλις εφτά δέκατα του δευτερολέπτου.

Μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια που έπιασαν οι φωτογραφικοί φακοί, ήταν επίσης και το σύστημα που χρησιμοποίησε η Ducati για να αποτρέψει τις σούζες στις εκκινήσεις. Εκτός από το launch control, φαίνεται ότι οι Ιταλοί επιστράτευσαν κι ένα μηχανικό σύστημα ίδιο με αυτό που χρησιμοποιούν στο Motocross, το οποίο κρατά συμπιεσμένη την μπροστινή ανάρτηση κατά την διάρκεια των εκκινήσεων.

Με τις δοκιμές της δεύτερης μέρας να πλησιάζουν προς το τέλος και την θερμοκρασία της ασφάλτου να έχει πέσει στους 49°C, οι αναβάτες τα έδωσαν όλα προκειμένου να κατεβάσουν τους χρόνους. Πρώτος το κατάφερε ο Alex Rins με το Suzuki, ο οποίος αναρριχήθηκε στην δεύτερη θέση της κατάταξης, εκεί που είχε τερματίσει την πρώτη μέρα, ενώ και ο Vinales έκανε έναν… διαστημικό γύρο, όντας και ο πρώτος αναβάτης που κατέβηκε στο 1m 58s, μπαίνοντας στην πρώτη θέση της κατάταξης, με λιγότερο από πέντε λεπτά να απομένουν. Εντυπωσιακός και ο Jack Miller που ανέβηκε έξι θέσεις σημειώνοντας τον τρίτο καλύτερο χρόνο της ημέρας, ενώ ο Marquez που σταμάτησε σχετικά νωρίς τις δοκιμές για να προφυλάξει τον ώμο του, περιορίστηκε στην όγδοη θέση.

Οι χρόνοι της 2ης μέρας
1. Maverick Viñales ESP Monster Yamaha (YZR-M1) 1m 58.897s [Lap 62/63]
2. Alex Rins ESP Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 59.424s +0.527s [58/61]
3. Jack Miller AUS Pramac Ducati (Desmosedici) 1m 59.517s +0.620s [48/49]
4. Andrea Dovizioso ITA Ducati Team (Desmosedici) 1m 59.562s +0.665s [19/60]
5. Cal Crutchlow GBR LCR Honda (RC213V) 1m 59.566s +0.669s [14/53]
6. Valentino Rossi ITA Monster Yamaha (YZR-M1) 1m 59.625s +0.728s [8/51]
7. Tito Rabat ESP Reale Avintia (Desmosedici) 1m 59.664s +0.767s [74/75]
8. Marc Marquez ESP Repsol Honda (RC213V) 1m 59.790s +0.893s [5/37]
9. Danilo Petrucci ITA Ducati Team (Desmosedici) 1m 59.845s +0.948s [11/65]
10. Takaaki Nakagami JPN LCR Honda (RC213V) 1m 59.966s +1.069s [57/60]
11. Johann Zarco FRA Red Bull KTM Factory (RC16) 1m 59.973s +1.076s [56/58]
12. Francesco Bagnaia ITA Pramac Ducati (Desmosedici)* 1m 59.995s +1.098s [51/52]
13. Aleix Espargaro ESP Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 2m 0.101s +1.204s [9/54]
14. Fabio Quartararo FRA Petronas Yamaha SRT (YZR-M1)* 2m 0.108s +1.211s [11/58]
15. Franco Morbidelli ITA Petronas Yamaha SRT (YZR-M1) 2m 0.151s +1.254s [56/58]
16. Stefan Bradl GER LCR Honda (RC213V) 2m 0.230s +1.333s [25/59]
17. Pol Espargaro ESP Red Bull KTM Factory (RC16) 2m 0.305s +1.408s [66/67]
18. Andrea Iannone ITA Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 2m 0.510s +1.613s [21/39]
19. Mika Kallio FIN Red Bull KTM Factory (RC16) 2m 0.523s +1.626s [4/41]
20. Miguel Oliveira POR Red Bull KTM Tech3 (RC16)* 2m 0.672s +1.775s [7/61]
21. Joan Mir SPA Suzuki Ecstar (GSX-RR)* 2m 0.876s +1.979s [17/64]
22. Karel Abraham CZE Reale Avintia (Desmosedici) 2m 1.245s +2.348s [9/56]
23. Yamaha Test 1 N/A Yamaha Test Rider (YZR-M1) 2m 1.406s +2.509s [15/42]
24. Sylvain Guintoli FRA Suzuki Ecstar (GSX-RR) 2m 1.654s +2.757s [3/45]
25. Hafizh Syahrin MAL Red Bull KTM Tech3 (RC16) 2m 1.859s +2.962s [39/53]
26. Yamaha Test 2 N/A Yamaha Test Rider (YZR-M1) 2m 2.989s +4.092s [8/16]
27. Takuya Tsuda JPN Suzuki Test Rider (GSX-RR) 2m 3.276s +4.379s [17/22]

Ετικέτες

motogp

Yamaha

Ducati

Honda

valentino rossi

https://bit.ly/MOTO_683

Επικαιρότητα

Honda: Κύλινδροι με τοιχώματα μεταβλητού πάχους – Ο δρόμος για ελαφρύτερους κινητήρες

Η ευρεσιτεχνία που κατοχύρωσε η Honda στην Ευρωπαϊκή Ένωση προτείνει μια νέα κατασκευαστική λογική κινητήρων

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/10/2026

Η πατέντα με κωδικό αριθμό EP4818506 κατατέθηκε από τη Honda Motor Co. στην αρμόδια υπηρεσία πνευματικών δικαιωμάτων της Ε.Ε. και δημοσιεύτηκε την 7η Οκτωβρίου 2026 έχει ως θέμα τη σχεδίαση των εξωτερικών τοιχωμάτων των κυλίνδρων σε έναν κινητήρα μοτοσυκλέτας.

Η τεχνολογία που εξετάζει η Honda περιγράφει εξωτερικά τοιχώματα με διαφορετικό πάχος καθ’ ύψος και περιγράφεται ως μια λύση που μπορεί να εξασφαλίσει ελαφρύτερους κινητήρες με καλύτερη συμπεριφορά στη διαχείριση της παραγόμενης θερμότητας κατά τη λειτουργία τους.

Η τρέχουσα κατασκευαστική λογική θέλει τα εξωτερικά τοιχώματα των κυλίνδρων να έχουν σταθερό πάχος σε όλο το ύψος τους, ενώ με το σχέδιο της Honda αυτό είναι λεπτότερο εκεί που μπορεί και παχύτερο στα σημεία που δέχονται τη μεγαλύτερη θερμική καταπόνηση. Αυτό σημαίνει πως το εξωτερικό τοίχωμα δεν είναι επίπεδο, αλλά καμπύλο με οβάλ κατακόρυφο προφίλ.

Η Honda μας λέει πως τα σημεία που είναι παχύτερα θα μπορούσαν απλώς να δημιουργούν “σκαλοπάτια” στην εξωτερική επιφάνεια του κυλίνδρου, ωστόσο επιλέχθηκε μια συνεχής καμπύλη επιφάνεια μεταξύ των λεπτότερων και παχύτερων σημείων ώστε να αποφευχθεί η δημιουργία τυχόν αδύναμων σημείων και να ενισχυθεί η αποβολή θερμότητας.

Προφανώς οι περιοχές που απαιτούν ενισχυμένο πάχος στους κυλίνδρους είναι αυτή που βρίσκεται στο ύψος του θαλάμου καύσης, εκεί που σχηματίζονται τεράστιες θερμοκρασίες τόσο από την καύση του μίγματος, όσο και από τα καυτά καυσαέρια που οδηγούνται στις εξαγωγές.

Στον αντίποδα των ωφελειών που επικαλείται η Honda για τη διάταξη αυτή βρίσκεται η αυξημένη κατασκευαστική πολυπλοκότητα των κυλίνδρων, κάτι ωστόσο που μπορεί να αντισταθμιστεί όσο η αυτοματοποίηση επεκτείνεται στις γραμμές παραγωγής των κινητήρων. Μια μελλοντική κατασκευαστική μεθοδολογία που θυμίζει τρισδιάστατη εκτύπωση, για παράδειγμα, δεν θα είχε καμιά λειτουργική διαφορά στην κατασκευή αυτών των κυλίνδρων με μεταβαλλόμενο πάχος, πλην του λογισμικού που καθοδηγεί το μηχάνημα. Ίσως η Honda προετοιμάζεται για μια τέτοια αλλαγή στις παραγωγικές της διαδικασίες στο μέλλον;

Όσον αφορά στο εσωτερικό των κυλίνδρων, εκεί δεν προβλέπεται καμιά αλλαγή και η όλη ιδέα λειτουργεί μια χαρά με την τρέχουσα τεχνολογία, διατηρώντας σταθερό πάχος ακόμη και στις διόδους του ψυκτικού υγρού των υγρόψυκτων μοτέρ.

Στο παράδειγμα που χρησιμοποιεί η Honda στα σχέδια της πατέντας της εμφανίζεται ένας δικύλινδρος σε σειρά κινητήρας σε μια supersport μοτοσυκλέτα, ωστόσο η επιλογή είναι μάλλον ενδεικτική, καθώς η ευρεσιτεχνία που κατοχυρώθηκε θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε διαφόρων τύπων κινητήρες και μοντέλα.

Το βασικό πλεονέκτημα που προσφέρει είναι η μείωση βάρους του κινητήρα, καθώς θα χρησιμοποιεί λιγότερο μέταλλο στις περιοχές των κυλίνδρων που δεν δέχονται μεγάλες καταπονήσεις και αυτό το λεπτότερο προφίλ θα συνεισφέρει και σε ταχύτερη απαγωγή της θερμότητας που παράγεται στην καρδιά του κινητήρα.

Προς το παρόν πάντως παραμένει μια σχεδιαστική άσκηση ή, αν προτιμάτε, μια κατασκευαστική αρχιτεκτονική που οι μηχανικοί της Honda σπεύδουν να κατοχυρώσουν για το ενδεχόμενο να περάσει κάποια στιγμή και στη μαζική παραγωγή της εταιρείας.