MotoGP 2η μέρα δοκιμών Sepang: Κορυφή ο Vinales

Έπεσαν οι χρόνοι
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

7/2/2019

Η δεύτερη μέρα στην πίστα της Sepang ξεκίνησε με ένα ζεστό ήλιο, για άλλη μια φορά, δίνοντας την δυνατότητα σε ομάδες και αναβάτες να δοκιμάσουν όσα περισσότερα πράγματα μπορούσαν, γράφοντας αρκετούς γύρους και συλλέγοντας πολύ χρήσιμα δεδομένα, όπως συνέβη και την πρώτη μέρα. Στο τέλος της πρώτης ώρας, το όνομα του Valentino Rossi βρισκόταν στην κορυφή του πίνακα με τους χρόνους, επιβεβαιώνοντας έτσι τις δηλώσεις του, ότι η Yamaha έφερε σημαντικές αλλαγές στην Μαλαισία, σε σύγκριση με τις μικρές βελτιώσεις που είχαν τεστάρει πέρσι στην Valencia. Ο Marquez, ο οποίος είχε γράψει τον ταχύτερο γύρο την πρώτη μέρα, ήταν δεύτερος πίσω από τον Ιταλό, ενώ και οι Petrucci, Rabat και Rins είχαν σπάσει από νωρίς το φράγμα των δύο λεπτών.
Λίγο αργότερα όμως ήταν η σειρά του Dovizioso να τεθεί επικεφαλής των ταχύτερων αναβατών, με τον Cal Crutchlow να ακολουθεί με μόλις τέσσερα χιλιοστά διαφορά! Αυτή η κατάσταση παρέμεινε και ως τα μισά περίπου της ημέρας, καθώς όσο η θερμοκρασία ανέβαινε, τόσο πιο δύσκολο γινόταν για τους αναβάτες να κατεβάσουν χρόνους, ενώ δεν έλειπαν και οι δύσκολες στιγμές, όπως αυτή του Pol Espargaro που είχε ένα highsiding χωρίς ευτυχώς να τραυματιστεί, ο οποίος ανέβηκε ξανά στην μοτοσυκλέτα του και συνέχισε.


Οι ομάδες και οι αναβάτες ήταν σε διαρκή οργασμό δουλειάς, ενώ ιδιαίτερη αίσθηση έκανε κάποια στιγμή η κίνηση του Marquez, όταν βγήκε από την πίστα και μπήκε κατευθείαν στο box της ομάδας –αντί να αφήσει την μοτοσυκλέτα απ' έξω- γεγονός που δημιούργησε ερωτηματικά σχετικά με το αν θα δοκίμαζε κάτι ιδιαίτερο. Η μοναδική πάντως οπτική διαφορά που ήταν διακριτή στην επόμενη έξοδό του, ήταν το ελαφρώς αλλαγμένο πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας του. Λίγο αργότερα, ο Aleix Espargaro θα γινόταν ο πρώτος αναβάτης που θα ολοκλήρωνε προσομοίωση αγώνα, με τον ρυθμό του να κυμαίνεται κοντά στα 2m 1s, κάτι που θεωρείται σχετικά γρήγορο σε σύγκριση με τον ρυθμό του αγώνα.
Λίγο πριν το μεσημεριανό διάλλειμα, ο πίνακας με τους χρόνους έδειχνε 19 αναβάτες των οποίων η μεταξύ τους διαφορά ήταν κάτω από ένα δευτερόλεπτο (!) θυμίζοντας περισσότερο δοκιμαστικά της Moto2 παρά των MotoGP, δείγμα του πόσο μεγάλη βελτίωση είχαν στο σύνολό τους οι ομάδες και οι μοτοσυκλέτες. Και μιας και μιλάμε για την Moto2, δεν μπορούμε να μην σημειώσουμε την πολύ καλή επίδοση του rookie που προέρχεται από την μικρότερη κατηγορία, του Fabio Quartararo, ο οποίος ήταν μέχρι εκείνη την στιγμή στην 11η θέση.


Μέχρι τις 15:00 τοπική ώρα δεν υπήρχε ιδιαίτερη κινητικότητα μέσα στην πίστα, μέχρι που οι δύο εργοστασιακοί αναβάτες της Ducati, Dovizioso και Petrucci, μπήκαν για να κάνουν μια προσομοίωση μισής διάρκειας αγώνα, με όλο το επιτελείο της ομάδας πάνω στον τοίχο των Pits για να τους δει. Εν τω μεταξύ η θερμοκρασία στην άσφαλτο είχε φτάσει στους 60°C, όσο και την χθεσινή μέρα, αλλά η αίσθηση ήταν ότι υπήρχε πιο πολλή ζέστη. Μέσα σ' αυτές τις συνθήκες πάντως οι δύο Ιταλοί έκαναν συνεχόμενους γύρους για 30 περίπου λεπτά, πριν αρχίσει και πάλι η κίνηση στην πίστα.
Με τόσο ζεστές συνθήκες ήταν πολύ δύσκολο για όλους τους αναβάτες να βελτιώσουν τους χρόνους που είχαν γράψει νωρίτερα με πιο χαμηλή θερμοκρασία ασφάλτου, εκτός από τον Maverick Vinales που σημείωσε τον τρίτο ταχύτερο χρόνο της ημέρας, μπαίνοντας πάνω από τον team mate του στην κατάταξη. Πολύ καλή ήταν και η επίδοση του έτερου rookie, του Francesco Bagnaia, ο οποίος ήταν μεν στην 16η θέση, αλλά η διαφορά από τον πρώτο Dovizioso ήταν μόλις εφτά δέκατα του δευτερολέπτου.


Μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια που έπιασαν οι φωτογραφικοί φακοί, ήταν επίσης και το σύστημα που χρησιμοποίησε η Ducati για να αποτρέψει τις σούζες στις εκκινήσεις. Εκτός από το launch control, φαίνεται ότι οι Ιταλοί επιστράτευσαν κι ένα μηχανικό σύστημα ίδιο με αυτό που χρησιμοποιούν στο Motocross, το οποίο κρατά συμπιεσμένη την μπροστινή ανάρτηση κατά την διάρκεια των εκκινήσεων.


Με τις δοκιμές της δεύτερης μέρας να πλησιάζουν προς το τέλος και την θερμοκρασία της ασφάλτου να έχει πέσει στους 49°C, οι αναβάτες τα έδωσαν όλα προκειμένου να κατεβάσουν τους χρόνους. Πρώτος το κατάφερε ο Alex Rins με το Suzuki, ο οποίος αναρριχήθηκε στην δεύτερη θέση της κατάταξης, εκεί που είχε τερματίσει την πρώτη μέρα, ενώ και ο Vinales έκανε έναν… διαστημικό γύρο, όντας και ο πρώτος αναβάτης που κατέβηκε στο 1m 58s, μπαίνοντας στην πρώτη θέση της κατάταξης, με λιγότερο από πέντε λεπτά να απομένουν. Εντυπωσιακός και ο Jack Miller που ανέβηκε έξι θέσεις σημειώνοντας τον τρίτο καλύτερο χρόνο της ημέρας, ενώ ο Marquez που σταμάτησε σχετικά νωρίς τις δοκιμές για να προφυλάξει τον ώμο του, περιορίστηκε στην όγδοη θέση.

Οι χρόνοι της 2ης μέρας
1. Maverick Viñales ESP Monster Yamaha (YZR-M1) 1m 58.897s [Lap 62/63]
2. Alex Rins ESP Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 59.424s +0.527s [58/61]
3. Jack Miller AUS Pramac Ducati (Desmosedici) 1m 59.517s +0.620s [48/49]
4. Andrea Dovizioso ITA Ducati Team (Desmosedici) 1m 59.562s +0.665s [19/60]
5. Cal Crutchlow GBR LCR Honda (RC213V) 1m 59.566s +0.669s [14/53]
6. Valentino Rossi ITA Monster Yamaha (YZR-M1) 1m 59.625s +0.728s [8/51]
7. Tito Rabat ESP Reale Avintia (Desmosedici) 1m 59.664s +0.767s [74/75]
8. Marc Marquez ESP Repsol Honda (RC213V) 1m 59.790s +0.893s [5/37]
9. Danilo Petrucci ITA Ducati Team (Desmosedici) 1m 59.845s +0.948s [11/65]
10. Takaaki Nakagami JPN LCR Honda (RC213V) 1m 59.966s +1.069s [57/60]
11. Johann Zarco FRA Red Bull KTM Factory (RC16) 1m 59.973s +1.076s [56/58]
12. Francesco Bagnaia ITA Pramac Ducati (Desmosedici)* 1m 59.995s +1.098s [51/52]
13. Aleix Espargaro ESP Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 2m 0.101s +1.204s [9/54]
14. Fabio Quartararo FRA Petronas Yamaha SRT (YZR-M1)* 2m 0.108s +1.211s [11/58]
15. Franco Morbidelli ITA Petronas Yamaha SRT (YZR-M1) 2m 0.151s +1.254s [56/58]
16. Stefan Bradl GER LCR Honda (RC213V) 2m 0.230s +1.333s [25/59]
17. Pol Espargaro ESP Red Bull KTM Factory (RC16) 2m 0.305s +1.408s [66/67]
18. Andrea Iannone ITA Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 2m 0.510s +1.613s [21/39]
19. Mika Kallio FIN Red Bull KTM Factory (RC16) 2m 0.523s +1.626s [4/41]
20. Miguel Oliveira POR Red Bull KTM Tech3 (RC16)* 2m 0.672s +1.775s [7/61]
21. Joan Mir SPA Suzuki Ecstar (GSX-RR)* 2m 0.876s +1.979s [17/64]
22. Karel Abraham CZE Reale Avintia (Desmosedici) 2m 1.245s +2.348s [9/56]
23. Yamaha Test 1 N/A Yamaha Test Rider (YZR-M1) 2m 1.406s +2.509s [15/42]
24. Sylvain Guintoli FRA Suzuki Ecstar (GSX-RR) 2m 1.654s +2.757s [3/45]
25. Hafizh Syahrin MAL Red Bull KTM Tech3 (RC16) 2m 1.859s +2.962s [39/53]
26. Yamaha Test 2 N/A Yamaha Test Rider (YZR-M1) 2m 2.989s +4.092s [8/16]
27. Takuya Tsuda JPN Suzuki Test Rider (GSX-RR) 2m 3.276s +4.379s [17/22]

 

Απεβίωσε ο Jeff Smith (1934-2026), δις Παγκόσμιος Πρωταθλητής Motocross

Ένας σημαντικός άνθρωπος του off-road αφήνει πίσω του μια τεράστια κληρονομιά
Jeff Smith Passed
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/3/2026

Ο Βρετανός θρύλος του motocross και trial, με τίτλους και διακρίσεις που σημάδεψαν μια ολόκληρη εποχή, πέθανε σε ηλικία 91 ετών.

Η FIM ανακοίνωσε με θλίψη τον θάνατο του Jeff Smith MBE, ενός από τους κορυφαίους αναβάτες off-road της εποχής του και Παγκόσμιου Πρωταθλητή 500cc Motocross το 1964 και το 1965.

Γεννημένος στο Colne της Μεγάλης Βρετανίας στις 14 Οκτωβρίου 1934, ο Smith ήρθε σε επαφή με τις μοτοσυκλέτες από πολύ μικρή ηλικία, όταν ο πατέρας του τού χάρισε την πρώτη του μοτοσυκλέτα σε ηλικία μόλις εννέα ετών. Ξεκινώντας από χωράφια της περιοχής και τοπικούς αγώνες trial, το ταλέντο του φάνηκε νωρίς, κατακτώντας το πρώτο του χρυσό μετάλλιο στο International Six Days Trial το 1950, σε ηλικία μόλις 16 ετών, το πρώτο από συνολικά οκτώ χρυσά μετάλλια στη διοργάνωση.

Jeff Smith

Το 1952 προσλήφθηκε ως μαθητευόμενος μηχανικός στη BSA και πολύ σύντομα δικαίωσε τη βρετανική εταιρεία, κατακτώντας το Βρετανικό Πρωτάθλημα Trial το 1953 και το 1954, με δικές της μοτοσυκλέτες. Πολυδιάστατος αναβάτης, ο Smith διακρίθηκε και στο motocross, πετυχαίνοντας την πρώτη του νίκη σε Grand Prix στο Ολλανδικό GP το 1954. Συνολικά, κατέγραψε 30 νίκες σε Grand Prix και 53 νίκες αγωνιστικών σκελών στο ΜΧ.

Jeff Smith

Το 1955 κατέκτησε το Scottish Six Days Trial, καθώς και τον πρώτο από τους εννέα τίτλους του στο Βρετανικό Πρωτάθλημα 500cc Motocross (1955, 1956, 1960-1965, 1967), ενώ ήταν και ο κορυφαίος σε βαθμούς αναβάτης στο Motocross des Nations (Motocross των Εθνών) της FIM. Έναν χρόνο αργότερα υπερασπίστηκε τον τίτλο του και οδήγησε τη Μεγάλη Βρετανία στη νίκη στο Motocross des Nations, επίτευγμα που επανέλαβε συνολικά επτά φορές (1956, 1957, 1959, 1960, 1964, 1965, 1967). Παράλληλα, κατέκτησε δύο φορές και το Trophee des Nations (250 κυβικά) το 1961 και 1962.

Μεταξύ των ιστορικών του κατορθωμάτων, ο Smith ήταν ο τελευταίος πρωταθλητής στα 500 κυβικά του ΜΧ με τετράχρονη μοτοσυκλέτα πριν την σαρωτική πλημμυρίδα των δίχρονων που ακολούθησαν τις επόμενες δεκαετίες.

Jeff Smith

Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση στις αρχές της δεκαετίας του 1970, μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου συνέχισε να δραστηριοποιείται στον χώρο της μοτοσυκλέτας, παραμένοντας πάντα κοντά στο άθλημα. Παράλληλα, επισκεπτόταν συχνά την πατρίδα του και τους παλιούς του αντιπάλους, μεταξύ των οποίων και τον στενό του φίλο Arthur Lampkin, ο οποίος επίσης έφυγε πρόσφατα από τη ζωή.

Jeff Smith

Ο Jeff Smith απεβίωσε σε ηλικία 91 ετών, έπειτα από σύντομη ασθένεια. Ο Πρόεδρος της FIM, Jorge Viegas, καθώς και σύσσωμη η οικογένεια της ομοσπονδίας, εξέφρασαν τα ειλικρινή τους συλλυπητήρια προς την οικογένεια και τους φίλους του.

Η απώλειά του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην παγκόσμια κοινότητα της μοτοσυκλέτας.

Jeff Smith