MotoGP: Το μεγάλο πρόβλημα στο Τέξας και οι «χαριτωμενιές» Rossi-Marquez

Τα σαμαράκια μεγαλώνουν…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

12/4/2019

Όχι άδικα, η πιο χαριτωμένη στιγμή της χθεσινοβραδινής συνέντευξης τύπου εν αναμονή της έναρξης των δοκιμών στο Τέξας, ήταν όταν ο Marquez συνέκρινε την χειραψία με τον Rossi, σαν το πρώτο φιλί σε γκόμενα. Καθόντουσαν δίπλα-δίπλα, όταν ο Ισπανός δημοσιογράφος τους ζήτησε να σχολιάσουν την χειραψία που είδαμε όλοι λίγο πριν ανέβουν στο βάθρο στον προηγούμενο αγώνα. Και είναι ερώτηση με δημοσιογραφικό ενδιαφέρον και όχι απλά για τον χαβαλέ, από την στιγμή που ο Rossi έχει επιδεικτικά αρνηθεί να δώσει το χέρι του στον Marquez μόλις στο πρόσφατο παρελθόν μπροστά στις κάμερες. Δεν έχει σημασία αν ήταν δικαιολογημένη η στάση του, που ήταν γιατί ο Marquez είχε εκδηλώσει μία επιθετικότητα για την οποία δέχτηκε ποινή και δεν είναι θέμα άποψης δηλαδή αν ήταν επιθετικός ή όχι. Οι τεταμένες σχέσεις των αναβατών μπορούν -και πάντα έτσι είναι- να φανούν στην πίστα κατά την διάρκεια του αγώνα, οπότε η χειραψία έχει και ένα άλλο βαθύτερο μήνυμα και πραγματικό αγωνιστικό ενδιαφέρον όταν οι σχέσεις είναι πικραμένες.

Το ευχαριστήθηκε ο Marquez. «Ήταν σαν την στιγμή που φιλάς ένα κορίτσι» είπε χαρακτηριστικά, θέλοντας να αποτυπώσει εκείνο τον συνδυασμό συγκίνησης, εγρήγορσης και δέους, και όχι να παρομοιάσει τον Rossi με ένα κορίτσι που θα ήθελε να φιλήσει, καθώς ο κόσμος διαβάζει γρήγορα στις μέρες μας και μπερδεύει τα νοήματα. Ο Rossi αρκέστηκε να πει πως ήταν το σωστό μετά από ένα τόσο γρήγορο αγώνα, όπως αυτός που μόλις είχε κάνει ο Marquez. Βέβαια το πραγματικά ενδιαφέρον, εκείνο που θα γέμιζε με αμηχανία την αίθουσα, θα ήταν αν ρωτούσε κανείς κάτι άλλο, πολύ πιο ουσιαστικό. Αν δηλαδή ο Rossi θα έδινε το χέρι του στον Marquez έχοντας τερματίσει πέμπτος και τον συναντούσε εκεί στην συνέντευξη τύπου και όχι πριν το βάθρο που και ο ίδιος πλημμύριζε με χαρά, έχοντας ξανά ζήσει την εφορία του βάθρου σε συνδυασμό με την αμυδρή υπόσχεση πως η Yamaha κατάφερε πλέον να του δώσει την μοτοσυκλέτα που αξίζει… Σε κάθε περίπτωση είναι ένα ευτυχές γεγονός και μακάρι από εδώ και πέρα να έχουν πολλές μεταξύ τους μάχες και όλες τους καθαρές, χωρίς να μπορεί κάποια να φέρει όλα όσα έχουμε δει ως τώρα.

Από εκεί και πέρα αφήνοντας την χαριτωμένη σκηνή, το δράμα όλων των οδηγών εκδηλώθηκε ξεκάθαρα για την κατάσταση της πίστας. Από τον Marquez που πήρε πρώτος τον λόγο, μέχρι τον Dovizioso έπειτα και όλους μετά, το πρόβλημα στον Τέξας θα είναι η κατάσταση της πίστας. Προφανώς το πρώτο τους ζήτημα είναι το γεγονός πως ο  Marquez παραμένει εκεί αήττητος από το 2013 αλλά όλοι τους, όπως φάνηκε από όλα όσα είπαν, έχουν αποδεχτεί από την δεύτερη θέση και κάτω, ως το μέγιστο αποτέλεσμα που περιμένουν να δουν. Ξεκάθαρα περισσότερο από όλους το είπε ο Dovizioso, ενώ ο ίδιος ο Marquez κράτησε μικρό καλάθι ακόμη κι όταν τον κέντρισαν με ερωτήσεις.

Η καταστάση της πίστας είναι το μεγάλο πρόβλημα λοιπόν και τα σαμαράκια που υπάρχουν. Ένα πρόβλημα σε βαθμό όμως που αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα θέματα μετά το Silvestrone καθώς τα πράγματα μπορούν να γίνουν πραγματικά επικίνδυνα. Φρενάροντας με πολύ πάνω από τριακόσια και τον πίσω τροχό να χάνει την επαφή με την άσφαλτο, κάθε ανωμαλία που περνά ο εμπρός τροχός γίνεται βουνό κανονικό και αυξάνει την επικινδυνότητα. Δεν είναι μόνο οι αναρτήσεις, τα χέρια και η συνολική καταπόνηση. Τα σαμαράκια αυτά εκείνη την στιγμή βασανίζουν έντονα το ελαστικό αυξάνοντας την θερμοκρασία και την πίεσή του. Πριν λίγες ημέρες που είμασταν στην Ισπανία και συζητούσαμε με τους υπεύθυνους της Dunlop για τα νέα hypersport ελαστικά που στο κάτω μέρος της κατηγορίας περιλαμβάνουν ελαστικά καθημερινής χρήσης, λέγαμε πως το μεγαλύτερο ζήτημα είναι οι διαφορές σε πίεση που βλέπεις όταν μπαίνεις στην πίστα, όπου μέσα σε δύο μόλις γύρους μπορείς να δεις έως και 0.6 bar διαφοράς. Κι αυτό το νέο πρόβλημα της επίσης νέας αυτής κατηγορίας ελαστικών, απαντάται και στους αγώνες όταν οι πίστες επιφέρουν αυξημένη καταπόνηση στα άκρως εξειδικευμένα, τελείως διαφορετικά από το αέριο που περικλείουν έως και την γόμα τους, αγωνιστικά ελαστικά των MotoGP. Δεν είναι το ίδιο δηλαδή με αυτό που αντιμετωπίζει κάποιος κοινός θνητός, αλλά το πρόβλημα υπάρχει και το Τέξας είναι ένα σημείο που εμφανίζεται πιο έντονα από κάθε αλλού. Η πίστα έστρωσε μία στροφή, την 10η καθώς και σημεία της πριν και μετά, ενώ διορθωτικές επεμβάσεις έχουν γίνει στα μεγαλύτερα από τα σαμαράκια, όμως αυτό δεν διορθώνει σε καμία περίπτωση το πρόβλημα. Απλά κάνει πιο υποφερτή την κατάσταση. Κι αυτό μονάχα ως υπόσχεση. Θα πρέπει να έρθει η FP1 για να είναι βέβαιο πως οι αλλαγές αυτές έχουν το οποιοδήποτε όφελος. Ο Dovizioso ήταν και σε αυτό πιο ξεκάθαρος από τους άλλους, καθώς είπε πως δεν περιμένει καμία βελτίωση, απλά ένα κουκούλωμα. Συνέχισε λέγοντας πως αυτή είναι η χειρότερη εξέλιξη για μία τόσο καλή πίστα, μία από τις πιο όμορφες όλου του πρωταθλήματος! Τόνισε χαρακτηριστικά πως είναι δύσκολο να οδηγήσεις στο Τέξας, πόσο μάλιστα να πας όσο γρήγορα πρέπει – για να πιάσεις και τον Marquez…

Η τεράστια πολιτεία του Τέξας γενικά και όχι μόνο στην πίστα του Austin, παρουσιάζει πολλά τέτοια θέματα με το υπέδαφος, καθώς χρειάζονται δυνατά θεμέλια για να καταπολεμήσουν την μεγάλη περιεκτικότητα σε άργιλο. Από προσωπική εμπειρία, θα πω πως αρκετοί δρόμοι στο Τέξας έχουν εξαιρετικά θεμέλια για να στρωθούν πάνω σε ένα πρακτικά ζωντανό υπέδαφος, και δεν πρόκειται ούτε για μυστικό, ούτε για κάτι άγνωστο. Κι επίσης είναι βέβαιο πως αυτό εκείνοι που την έφτιαξαν τα ήξεραν όλα αυτά. Σχεδιαστής της πίστας είναι η εταιρία Tilke Engineers & Architects που ανήκει στον κύριο Tilke, Γερμανό πρώην αγωνιζόμενο με τεράστια εμπειρία στην σχεδίαση και μία εξιδεικευμένη ομάδα αρχιτεκτόνων που επίσης προσέλαβαν Ολλανδούς συμβούλους για την αντιμετώπιση του υπεδάφους. Ξέρετε γιατί Ολλανδούς; Διότι είναι πλέον οι καλύτεροι στον κόσμο να προβλέπουν και να αποτρέπουν μετακινήσεις λάσπης. Για αιώνες έχουν κρατήσει το έδαφός τους κάτω από την θάλασσα μαζί με ποτάμια που το διαρρέουν. Οι Ολλανδοί, ως σύνολο επαγγελματιών στην συγκεκριμένη τεχνογνωσία, δραστηριοποιούνται στο Dubai σε μία από τις μεγαλύτερες μετακινήσεις γης ακριβώς εξαιτίας της εμπειρίας τους, ενώ την κατασκευή της πίστας ανέλαβε η «Austin Commercial» θυγατρική του τεράστιου ομίλου  Austin Industries, που επίσης έχει την μέγιστη εμπειρία στην διαχείριση του υπεδάφους στο Τέξας. Δεν έχει γίνει παράβλεψη λοιπόν, δεν μπορεί να είναι αυτή η εξήγηση για μία ομάδα, που στα χαρτιά τουλάχιστον, φαίνεται ως η πλέον κατάλληλη για κάτι τέτοιο. Με ολοκλήρωση το 2012, μόλις χθες αν μιλάμε για τα χρονικό όρια της γεωλογίας, και σύνολο επένδυσης που υπερβαίνει τα 400 εκατομμύρια δολάρια, η πίστα στο Τέξας δεν δικαιολογεί λάθη. Όλα δείχνουν πως αυτό που συμβαίνει εκεί, ήταν ζήτημα εκτός προβλέψεων και πλέον όλα όσα κάνουν, είναι απλές διορθωτικές επεμβάσεις για να ωραιοποιήσουν την κατάσταση, γιατί είναι σαν να μετακινείται όλο το βουνό και να ζαρώνει την πίστα. Αυτό, δεν είναι κάτι που φτιάχνεται…

Τα σαμάρια της πίστας στο Τέξας ήρθαν εδώ για να μείνουν λοιπόν, κι αν αυτό ωφελεί την Honda και δυσκολεύει τους υπόλοιπους και κυρίως την Ducati, καθώς αυτοί γκρινιάζουν περισσότερο - είναι κάτι που δεν μπορεί να ειπωθεί απλά. Χρειάζεται εξήγηση. Διότι η Honda κυριάρχησε πριν την εμφάνιση του προβλήματος και κράτησε την κυριαρχία αυτή και μετά. Αυτό σημαίνει πως όλη η τεράστια αυτή εξέλιξη που έχει αυτά τα χρόνια την βοήθησαν και σε μία λεπτομέρεια όπως αυτή, την στιγμή που οι Ιταλοί, με την ιδιαίτερη γεωμετρία που διαφέρει από τους υπόλοιπους, να έχουν άλλα ζητήματα. Ο Crutchlow το αποδίδει στο γεγονός πως πάντα η Honda κυριαρχούσε σε πίστες που δεν έδιναν πρόσφυση. Είναι επίσης γεγονός πως η Honda έχει βελτιώσει την καμπύλη της απόδοσης και τα ηλεκτρονικά σε σημείο που έχει αυξήσει την απόδοση στην ευθεία ομαλοποιώντας την δύναμη στην έξοδο των στροφών. Αυτό δηλαδή που χρόνια τώρα ψάχνει η Yamaha. Τα ηλεκτρονικά θα παίξουν τεράστιο ρόλο στο Τέξας για να πας πάρα πολύ γρήγορα, και τυχαίνει ένας από τους καλύτερους οδηγούς όλων των εποχών να τα έχει στην μοτοσυκλέτα του. Ο Marquez και η Honda αποτελούν πράγματι τον καλύτερο συνδυασμό για το Τέξας με τους άλλους να αντιμετωπίζουν προβλήματα, κι άρα ναι, δεν είναι τυχαίο που κερδίζουν και το αξίζουν απόλυτα…

Ετικέτες

Yamaha Tracer 9 GT – Πολυτελής τουρισμός στη Μέση Γη

Το χλιδάτο ταξίδι δεν χρειάζεται ατελείωτα κυβικά και αχόρταγα άλογα. Αν κατέχεις την τέχνη, ένας μεσαίος κυβισμός αρκεί για την ευτυχία του σπορ τουρίστα
yamaha tracer 9 gt
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

31/7/2026

Η μοτοσυκλέτα που η Yamaha περιγράφει ως sport touring εκφράζει τη σύγχρονη εκδοχή αυτής της κατηγορίας, όπως έχει εξελιχθεί παράλληλα με το δημοφιλέστερο είδος της παγκόσμιας αγοράς, τις adventure.

Αν πριν μια δεκαετία το εξ ορισμού sport touring μοντέλο της ιαπωνικής εταιρείας ήταν το FJR 1300, σήμερα η ανάλογη οικογένεια στη γκάμα της Yamaha απαρτίζεται σχεδόν αποκλειστικά από Tracer 7 και 9 – συν ένα Niken GT.

Βαριά κληρονομιά

Το 2025 συμπληρώθηκε μια δεκαετία από την πρώτη εμφάνιση του Tracer 900, το οποίο είχε αναλάβει ένα σπουδαίο όσο και δύσκολο έργο, να διαδεχθεί τον προγενέστερο θρύλο ονόματι TDM 900. Το καθήκον αυτό έγινε ακόμη πολυτιμότερο όταν το FJR 1300 αφαιρέθηκε οριστικά από την ευρωπαϊκή γκάμα sport touring το 2020.

MT-09 Tracer 2015
MT-09 Tracer 2015

Στις τρεις γενιές που μεσολάβησαν η Yamaha το ανανέωσε το 2018 και το 2021, με την πρώτη να μας συστήνει την πολυτελέστερη έκδοση Tracer 900 GT.

Σήμερα απολαμβάνουμε την τέταρτη γενιά του μεγάλου Tracer, αναβαπτισμένη ως Tracer 9 από την προηγούμενη γενιά του 2021, αυτή που περιγράφαμε ως “το καλύτερο Tracer που έβγαλε ποτέ η Yamaha”, χαρακτηρισμός που κατά συνέπεια ισχύει και για το φετινό μοντέλο.

Η σχέση του ΜΟΤΟ με τα Tracer δεν ξεκίνησε γραμμένη με χρυσά γράμματα, καθότι ήμασταν εκείνοι που είχαμε αναδείξει τα ζητήματα ευστάθειας της πρώτης γενιάς που κανείς άλλος δεν έθιξε παρά μόνο όταν βγήκε η δεύτερη. Γιατί τότε έπρεπε να εξηγήσουν την αλλαγή στο ψαλίδι και θυμήθηκαν πως ήταν καλό που μεγάλωσε το μεταξόνιο γιατί πριν δεν ήταν ιδιαίτερα σταθερή μοτοσυκλέτα, όπως εξαρχής γράφαμε.

Tracer 900 GT 2018
Tracer 900 GT 2018

Crossover μεταξύ κατηγοριών

Το πλέον σταθερό Tracer λοιπόν ήταν αυτό της τρίτης γενιάς, ενώ ήταν και η πρώτη φορά που πλησίασε σε συμπεριφορά και εξοπλισμό την επόμενη κατηγορία, έχοντας τα ίδια ηλεκτρονικά – με κυριολεκτικά τις ίδιες μονάδες ελέγχου – με την αντίστοιχη Ducati Multistrada αλλά σε χαμηλότερη τιμή. Είχε φυσικά την ίδια διαφορά και στο γκάζι, όμως σε έναν επαρχιακό γεμάτο στροφές το γκάζι περισσεύει και τα υπόλοιπα δυναμικά χαρακτηριστικά είναι αυτά που αναδεικνύονται.

Αυτά που περιγράφουμε για το Tracer 9 του 2021 ισχύουν μέχρι κεραίας και για την τρέχουσα γενιά του μοντέλου, στην οποία οι αλλαγές δεν χαλούν αυτήν την συνταγή που με κόπο τελειοποίησε η Yamaha.

Ήταν πολύς μακρύς ο δρόμος για να φτάσουμε εδώ, στην μοτοσυκλέτα που έχει αλλάξει την κατηγορία και κυριολεκτικά έσωσε τη Yamaha Ευρώπης από βέβαιο οικονομικό μαρασμό. Αν δεν πετύχαινε το Tracer και μαζί του ολόκληρη η οικογένεια των MT, το μέγεθος της Yamaha στην Ευρώπη δεν θα ήταν σε επίπεδο κορυφής, όπως είναι τώρα.

Στη δυσκολότερη αγορά του κόσμου, την Ευρωπαϊκή, η Yamaha πόνταρε πολλά στην επιτυχία του Tracer και το ρίσκο απέδωσε στο 100%.

Ένα ακόμη ρίσκο που δικαίωσε τη Yamaha ήρθε με την τρίτη έκδοση. Διότι το μοντέλο αυτό σοβαρεύει, αποκτά άλλο κόστος κι ανεβαίνει η τιμή ρισκάροντας να μπει φρένο στην εμπορική του πορεία. Έχοντας αλλάξει το όνομά του σε Tracer 9 πλέον, γίνεται το καλύτερο Tracer που είχε υπάρξει ποτέ, όπως εξηγήσαμε νωρίτερα. Στο τρέχον μοντέλο η Yamaha έχει ήδη κάνει το δύσκολο βήμα και δεν χρειάζεται να πάρει άλλο ρίσκο αυτή τη φορά, διαθέτοντας πια ένα Tracer για όλους, με διάφορες εκδόσεις και, για πρώτη φορά, μια αυτόματη έκδοση στην οικογένεια.

Tracer 9 GT

Πέντε πόντοι κάνουν τη διαφορά

Το Tracer 9 GT αποτελούσε ως το 2025 τον κορωνίδα της οικογένειας, ενώ με την τελευταία ανανέωση του μοντέλου η Yamaha δεν προέβη σε σαρωτικές αλλαγές, αλλά περισσότερο σε έναν fine tuning που ξεκινά από την εμφάνιση. Η πιο ουσιώδης επικαιρότητα γύρω από την τέταρτη γενιά Tracer 9 έγκειται αφενός στην άφιξη της έκδοση GT+ με ραντάρ, καθώς και η προσθήκη κατ’ επιλογή της αυτόματης-ημιαυτόματης μετάδοσης Υ-ΑΜΤ. Χάρη σε αυτά τα δύο νέα συστήματα η γκάμα των Tracer 9 εμπλουτίστηκε με νέες επιλογές, ικανές να καλύψουν κάθε γούστο και κάθε τσέπη.

Το στάνταρ Tracer 9 GT με χειροκίνητο κιβώτιο συνιστά ένα πληρέστατο sport touring σύνολο, χτισμένο πάνω σε μια βάση που εξαρχής ενδεικνυόταν για τον μαγικό συνδυασμό ταξίδι και στρίψιμο, ενώ στην τρέχουσα γενιά είναι και πιο ευρύχωρο από πριν για δύο άτομα, καθώς το υποπλαίσιο έχει επιμηκυνθεί κατά 50 χιλιοστά. Αυτά τα μόλις 5 εκατοστά είναι αρκετά για ν’ αλλάξει το τρίγωνο της εργονομίας θέσης οδήγησης και να μεγαλώσει η απόσταση μαρσπιέ και πίσω σέλας.

Το βασικό χαρακτηριστικό που διαχωρίζει το GT από το βασικό μοντέλο είναι οι ημιενεργές αναρτήσεις της Kayaba με το σύστημα KADS, που έχει εξελιχθεί ειδικά για το Tracer 9. Για να μιλήσουμε πίσω από τις γραμμές του μάρκετινγκ, αυτό σημαίνει πως ο αλγόριθμος που έχει ο κατασκευαστής των αναρτήσεων προσαρμόστηκε στα δεδομένα της μοτοσυκλέτας και αυτό είναι ένα απαραίτητο βήμα που λειτουργεί εμφανώς υπέρ της.

Tracer 9 GT 2021
Tracer 9 GT 2021

Μοτοσυκλέτα να την παίζεις στα δάκτυλα

Επιπλέον, μπορεί κανείς να επιλέξει το Tracer 9 GT με τη μετάδοση Y-AMT, η οποία αφαιρεί από την εξίσωση τη μανέτα συμπλέκτη και τον λεβιέ ταχυτήτων, φέρνοντας στη θέση τους δύο κουμπιά για σειριακό χειρισμό του κιβωτίου ταχυτήτων από την αριστερή άκρη του τιμονιού ή, εναλλακτικά, μια πλήρως αυτόματη μετάδοση που απλοποιεί την οδήγηση αφήνοντας στον αναβάτη μόνο τα βασικά καθήκοντα: γκάζι και φρένο.

Κάποιος που δεν γνωρίζει καλά την ιστορία της Yamaha μπορεί να θεωρήσει πως το Υ-ΑΜΤ συνιστά επαναστατική καινοτομία για την ιαπωνική εταιρεία, ωστόσο επιχειρώντας μια μικρή ιστορική αναδρομή αναδεικνύεται η συμμετρία: πριν μιλούσαμε για το προηγούμενο sport touring ορόσημο της Yamaha, το FJR 1300 που στα μέσα της δεκαετίας του 2000 πρωτοτυπούσε με την έκδοση AS, εξοπλισμένη με τον ημιαυτόματο συμπλέκτη YCC-S (Yamaha Chip Controlled Shifting) και έκανε αυτό που κρύβουν πίσω τους τα δύο αρκτικόλεξα AS, Automatic Shifting.

Πρόκειται για ένα σύστημα που γνωρίζουμε πολύ καλά μέσω του long term MT-09 Y-AMT που απολαμβάνουμε σε καθημερινή βάση. Στην περίπτωση του Tracer 9 ωστόσο η Yamaha έχει ρυθμίσει διαφορετικά το σύστημά της και πολύ σοφά έπραξε, γιατί άλλες απαιτήσεις έχει κανείς από μια γυμνή σπορ μοτοσυκλέτα που έχει χτίσει το όνομά της στον απολαυστικά άτακτο χαρακτήρα της, ενώ το Tracer θέλει να προσφέρει άλλου είδους ανέσεις που πρέπει να ισορροπήσουν δικάβαλο και φορτωμένο ταξίδι με καθημερινή πρακτικότητα.

Το Tracer 9 GT Y-AMT συμπλεκτάρει καλύτερα την πρώτη στις εκκινήσεις από το MT-09, επιδεικνύοντας μιαν ομαλότητα που το συνοδεύει σε όλο το φάσμα των χαμηλών στροφών. Η ευστροφία του τρικύλινδρου CP3 των 119 ίππων έρχεται να πάρει τα κενά της γκαζιέρας από τις μεσαίες στροφές και ιδιαίτερα αν επιλέξεις χειροκίνητη αλλαγή ώστε να αλλάζεις μόνος σου κοντά στην κόκκινη περιοχή και όχι αρκετά νωρίτερα, τότε θα έχεις στο χέρι όλους τους λόγους που το Tracer9 έγινε επιτυχία και μαζί τη συνοδεία ενός αρκετά μπάσου ήχου για τα δεδομένα της τωρινής εποχής, σε σημείο να απορείς για το πώς κατάφερε να περάσει τις νέες αυστηρές προδιαγραφές.

Το κύμα ροπής που καβαλάς μετά τα 60-70 στο κοντέρ είναι απλά η πρώτη ανωφέρεια που σε προϊδεάζει για το επόμενο, το δυνατότερο. Ευτυχώς η δύναμη δεν έρχεται σε σκαλοπάτια και έτσι σερφάρεις συνεχώς σε ένα κύμα ροπής που εκτός από την οδήγηση σε επαρχιακό βοηθά και στο ταξίδι, ώστε οι προσπεράσεις να έχουν αμεσότητα αλλά, το κυριότερο, να ταξιδεύεις με σταθερή ταχύτητα σε χαμηλές στροφές, που είναι σημαντικότερος παράγοντας για τον έλεγχο της κούρασης ακόμη και από την κάλυψη του αέρα.

Το συμβατικό κιβώτιο τώρα, έχει και αυτό ένα βοήθημα που πλησιάζει πολύ την χρήση του αυτόματου κιβωτίου στην χειροκίνητη λειτουργία και αυτό είναι το quickshifter τρίτης γενιάς.

Tracer 9 GT 2025
Tracer 9 GT 2025, η πρώτη γενιά με μετάδοση Υ-ΑΜΤ

Πάμε τώρα στην περίπτωση που στο ένα Tracer 9 GT με το αυτόματο κιβώτιο Y-AMT επιλέξουμε τη χειροκίνητη λειτουργία και στο άλλο έχουμε το quickshifter. Εδώ τώρα η λειτουργεία ταυτίζεται. Αν μάλιστα οδηγούμε σε έναν επαρχιακό δρόμο που δεν παίζει ρόλο η στάση στα φανάρια παρά μόνο οι αλλαγές ταχυτήτων, τότε μπορούμε να συγκρίνουμε τα δύο διαφορετικά κιβώτια σε απόλυτο βαθμό. Με το αυτόματο κιβώτιο μπορείς να κάνεις ακόμη πιο γρήγορη αλλαγή, με τον αριστερό δείκτη απλά πατάς το αντίστοιχο κουμπί και ο ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενος συμπλέκτης επικοινωνεί με την ECU, η ανάφλεξη προσαρμόζεται άμεσα και η αλλαγή είναι λίγο πιο άμεση ειδικά στα ανεβάσματα στις 3 τελευταίες σχέσεις, αντίστοιχα ισχύει αυτό για όλα τα κατεβάσματα.

Για τις τρεις πρώτες σχέσεις αναλόγως του πόσο πολύ έχει ανοίξει το γκάζι, υπάρχει μία ισοβαθμία μεταξύ αυτόματου κιβωτίου και quickshifter. Από εκεί και πέρα όμως και σε όσο πιο σπορ ρυθμό κινείσαι, τόσο εκμηδενίζεται η διαφορά τους

Την πρακτικότητα του αυτόματου κιβωτίου θα την εκτιμήσεις στο ταξίδι από μικρές λεπτομέρειες που ούτε φανταζόσουν πως θα έχουν θετική επίδραση, όπως το να πληρώνεις διόδια και να κάνεις άμεση εκκίνηση μαζεύοντας τσέπες και λοιπά χαρτιά, κάρτες ή ρέστα στα επόμενα μέτρα ενώ είσαι ήδη σε κίνηση.

Θα την εκτιμήσεις επίσης σε κάθε αστική συνθήκη, κάθε φορά που δεν θα ψάχνεις νεκρά στο φανάρι και φυσικά έχοντας αρκετές ρυθμίσεις για να φέρεις τη συμπεριφορά της μετάδοσης στα δικά σου γούστα και τις συνθήκες της στιγμής. Το Υ-ΑΜΤ μπορεί να ρυθμιστεί για short-shifting, δηλαδή να αλλάζει γρήγορα ταχύτητες χωρίς να αφήνει τις στροφές να ανέβουν πολύ, μπορεί εξίσου εύκολα και με το πάτημα ενός κουμπιού να περάσει σε πιο σπορτίφ λειτουργία, αφήνοντας τη βελόνα του στροφομέτρου να σκαρφαλώσει αρκετά ψηλά πριν αλλάξει σχέση.

Αυτή η προσαρμοστικότητα είναι που το κάνει τόσο εύχρηστο σε πληθώρα καταστάσεων, ενώ η χειροκίνητη λειτουργία με τα κουμπιά στο τιμόνι σου δίνει τον έλεγχο στο χέρι και θα συνεχίσει να σε υποστηρίζει ακόμη κι αν θέλεις να οδηγήσεις επιθετικά, όπου πλέον η σειριακή λειτουργία της μετάδοσης αρχίζει να θυμίζει ένα πολύ καλό quickshifter, αλλάζοντας με τα κουμπιά χωρίς καν να κλείνεις το γκάζι.

Tracer 9 GT
Τα όργανα του Tracer 9 GT: 2021 πάνω και 2025 κάτω

Η πολυπλοκότητα είναι απλή

Για τη Yamaha ο κομβικός ρόλος του Tracer 9 GT καθρεπτίζεται στον εξοπλισμό του, ο οποίος είναι αντάξιος μεγαλύτερων και ακριβότερων μοτοσυκλετών.

Ο προσαρμοζόμενος προβολέας Martix LED, τα φώτα στροφής, το ενοποιημένο σύστημα πέδησης που παντρεύει αρμονικά συνδυασμένη πέδηση και ABS, παράλληλα με ένα πρακτικότατο σύστημα Vehicle Hold Control για εύκολες εκκινήσεις σε ανηφόρα, οι ημιενεργητική ανάρτηση της ΚΥΒ, οι τουριστικές ανέσεις όπως ο ηλεκτρικά ρυθμιζόμενος ανεμοθώρακας, το cruise control και η μεγάλη TFT οθόνη 7 ιντσών με ενσωματωμένη πλοήγηση είναι απλώς διαφορετικές εκφράσεις της ίδιας κεντρικής λογικής: ασφάλεια και άνεση παντού.

Η δε ενοποίηση όλων των ηλεκτρονικών συστημάτων του Tracer 9 GT υπό την ομπρέλα του Yamaha Ride Control, το οποίο αναλαμβάνει να ενορχηστρώσει τα πάντα με μαέστρο την αδρανειακή κεντρική μονάδα έξι αξόνων, αναδεικνύει τη γοητεία της μοτοσυκλέτας όπως εκφράζεται από μια έντονη θεωρητική αντίθεση: τόσα πολλά ηλεκτρονικά συστήματα που μπορεί να ακούγονται περίπλοκα και μπερδεμένα συνεργάζονται αρμονικά χωρίς να ζητούν δεκάδες ρυθμίσεις από τον αναβάτη, που μπορεί να αλλάξει πολύ δραστικά τη μοτοσυκλέτα του με το απλό πάτημα ενός κουμπιού, επιλέγοντας μια μόνο ρύθμιση.

Κι αν θέλει να βουτήξει στα βαθιά των ηλεκτρονικών ρυθμίσεων, η παραμετροποίηση που προσφέρει η Yamaha είναι αναλυτικότατη και ακουμπά τα πάντα, ως τις δέκα σκάλες των θερμαινόμενων γκριπς!

Tracer 9 GT 2026
Tracer 9 GT 2026

Έξυπνη πολυτέλεια

Η Yamaha έχει μείνει έξω από το παιχνίδι των μεγάλων adventure από τότε που σταμάτησε το Super Tenere 1200 και έχει στρέψει το ενδιαφέρον της στην ασφάλτινη πτέρυγα αυτής της κατηγορίας με μοτοσυκλέτες που διακρίνονται από την όρθια θέση οδήγησης. Εκεί είναι που το Tracer 9 έχει διακριθεί με επιμονή στις αγορές του κόσμου και μεταξύ αυτών στην ελληνική, για να φτάσει σήμερα να καλύπτει ένα ευρύ φάσμα αναγκών, από την πιο λιτή και απλή βασική έκδοση ως την κορυφαία Tracer 9 GT+ με λίστα εξοπλισμού που γεμίζει εγκυκλοπαίδεια.

Ένα σκαλί πιο κάτω θα βρούμε το δίδυμο των Tracer 9 GT, με παραδοσιακό χειροκίνητο κιβώτιο ή με το Υ-ΑΜΤ, ως ενδιάμεση κορυφή με τις ηλεκτρονικές αναρτήσεις.

Ξεκινώντας λίγο πάνω από τα 16 χιλιάρικα, το GT διατηρεί μια καθαρή απόσταση στην τιμολόγησή του τόσο από το βασικό μοντέλο, όσο και από το ακριβότερο όλων GT+, προσφέροντας υψηλού επιπέδου υπηρεσίες με την πολυτέλεια που κάνει τη διαφορά από το εισαγωγικό Tracer 9 και τη σιγουριά μιας παράδοσης που ξεπερνά τη δεκαετία στις αγορές.

Το καλύτερο Tracer που έβγαλε ποτέ η Yamaha παραμένει εδώ και στην τέταρτη γενιά του με την έκδοση Tracer 9 GT φροντίζει να καλύψει το πολυτελές εύρος της κατηγορίας του με δύο επιλογές που περιστρέφονται γύρω από την μετάδοση Υ-ΑΜΤ, ενώ ταυτόχρονα κλείνει το μάτι στις μεγαλύτερες και ισχυρότερες επιλογές ισορροπώντας με το ένα πόδι στους μεσαίους κυβισμούς και το άλλο στους μεγάλους.

Ετικέτες