MotoGP: Σκέψεις Ducati για Vinales το 2021!

Άρχισε η μεταγραφολογία
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

11/12/2019

Ο Maverick Vinales μεταπήδησε από την ομάδα της Suzuki στην Yamaha το 2017 και το ξεκίνημά του ήταν τουλάχιστον εντυπωσιακό: Στους πέντε πρώτους αγώνες εκείνης της χρονιάς είχε τρεις νίκες! Η συνέχεια βέβαια δεν ήταν τόσο λαμπρή, καθώς η απόδοσή του είχε διακυμάνσεις, ενώ φέτος παρά το γεγονός ότι ήταν ο κορυφαίος αναβάτης της Yamaha για το 2019, υποσκιάστηκε από τα κατορθώματα του δορυφορικού αναβάτη Fabio Quartararo. Από την άλλη, πέρα από τις επιδόσεις, εκτός πίστας σε επίπεδο δημοφιλίας και marketing, απέχει πολύ από τον team mate του, Valentino Rossi.

Το γεγονός ότι για το 2020 ο Quartararo αναβαθμίστηκε έχοντας στην διάθεσή του μια πλήρως εργοστασιακή Μ1, πυροδότησε έντονες συζητήσεις σχετικά με το ότι προετοιμάζεται το έδαφος για να γίνει ο Γάλλος το 2021 ένας πλήρως εργοστασιακός αναβάτης της Yamaha, είτε στην θέση του Vinales είτε του Rossi. Αυτό έρχεται να "δέσει" και με την έντονη φημολογία που έχει ξεσπάσει για το ότι ο Vinales βρίσκεται στο στόχαστρο της Ducati, η οποία θα παλέψει δυνατά για να τον αποκτήσει μόλις ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις για την υπογραφή των νέων συμβολαίων.

Θέλοντας να προλάβει τυχόν δυσάρεστες εξελίξεις, ο Lin Jarvis, το αφεντικό του αγωνιστικού τμήματος της Yamaha, έσπευσε να δηλώσει ότι θέλει πολύ να μείνει ο Vinales στην εργοστασιακή ομάδα για πολύ καιρό και μετά το 2021, ανεξάρτητα από το τι θα συμβεί με τους Quartaro και Rossi. "Η χρονιά δεν ξεκίνησε καλά για τον Maverick", δήλωσε ο Jarvis και συνέχισε λέγοντας, "καθώς πάλευε για τους πρώτους πέντε-έξι αγώνες, ενώ και ο Valentino ήταν συνέχεια μπροστά του. Ήταν λίγο χαμένος, αλλά στην συνέχεια είδε τα οφέλη από τις αλλαγές που κάναμε στην ομάδα γι' αυτόν, με τον νέο αρχιμηχανικό του, τον Esteban Garcia και τον Julian Simon ως riding coach. Ήταν πολύ ενθαρρυντικό να τον βλέπουμε να βελτιώνει την απόδοση και τα στατιστικά του κατά την διάρκεια της σεζόν."

Πράγματι, ο Vinales είναι ο μοναδικός αναβάτης της Yamaha που έχει κερδίσει αγώνα φέτος, ενώ τερμάτισε το πρωτάθλημα στην τρίτη θέση της βαθμολογίας. Παρόλα αυτά όμως, όπως αναφέραμε και παραπάνω, πέρασε μεγάλο μέρος της χρονιάς πίσω από τους Quartararo και Rossi, γεγονός που τον καθιστά ίσως τον πιο πιθανό από τους τρεις να χάσει την θέση του στην Yamaha. Το δίλλημα του Maverick που έχει χρονικό περιορισμό, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την απόφαση που θα πάρει ο Rossi, αν θα σταματήσει ή αν θα συνεχίσει να τρέχει και μετά το 2020. Ο Ιταλός εξακολουθεί να αποτελεί μεγάλο κεφάλαιο για την Yamaha, καθώς παρά το γεγονός ότι οι επιδόσεις του Vinales είναι καλύτερες το τελευταίο διάστημα από του Rossi, ο Γιατρός εξακολουθεί να προσελκύει χορηγούς και οικονομικά οφέλη για την ομάδα, ενώ είναι πιο πιθανό να εγκαταλείψει ο ίδιος την Yamaha παρά να τον διώξουν αυτοί. Από την άλλη, ο Quartarao είναι το πιο "hot" όνομα στην αγορά των αναβατών και η Yamaha ίσως χρειαστεί να καταβάλει μεγάλη προσπάθεια για να τον κρατήσει, αν δεν του εξασφαλίσει μια εργοστασιακή θέση για το 2021.

Αν όλα τα παραπάνω δεν ξεκαθαρίσουν σύντομα, ο Vinales ίσως αναγκαστεί να δώσει τη λύση ψάχνοντας για ένα άλλο συμβόλαιο. Η Ducati αυτή τη στιγμή εμφανίζεται να έχει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, καθώς το οδηγικό του στιλ ταιριάζει απόλυτα με την φιλοσοφία της ομάδας και της μοτοσυκλέτας. Πάντως, αυτή τη στιγμή οι "κόκκινοι" έχουν ένα πλήρες "οπλοστάσιο" αναβατών με τους Dovizioso, Petrucci, Miller, Bagnaia (και πλέον και τον Zarco) απ' όπου θα μπορούσε να ανατρέξει για την σύσταση της ομάδας της το 2021.

Σε ό,τι αφορά τις υπόλοιπες εναλλακτικές, η Suzuki αποτελεί μια καλή περίπτωση, καθώς έχει αλλάξει ριζικά από τότε που ανήκε ο Ισπανός στην ομάδα της, με θεαματική βελτίωση και μεγάλες προοπτικές, γεγονός που δίνει αρκετούς πόντους σε μια μελλοντική συμφωνία. Η Honda δεν αποτελεί εναλλακτική, τουλάχιστον όσο είναι ο  Marc Marquez εκεί, ενώ και η ΚΤΜ δείχνει να είναι ικανοποιημένη με την γραμμή παραγωγής νέων ταλέντων που προωθεί.

Μπορεί λοιπόν την επόμενη σεζόν να είναι όλη η προσοχή στραμμένη πάνω στον Marquez και τον Rossi σχετικά με τις αποφάσεις που θα πάρουν για το μέλλον τους, αλλά στην πραγματικότητα ο Vinales αποτελεί το πραγματικό "κελεπούρι" για όλες τις αντίπαλες ομάδες.

 

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.