MotoGP Test, Qatar: H "σούμα" της πρώτης ημέρας

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

3/3/2016

Με τα λάστιχα να μην έχουν κρυώσει ακόμη από τις δοκιμές του Phillip Island, το "τσίρκο" των MotoGP μετακόμισε στο Qatar για την τελευταία πρόβα τζενεράλε, πριν τον πρώτο αγώνα που θα πραγματοποιηθεί στην πίστα της Losail στις 20 Μαρτίου.
Η πρώτη μέρα δοκιμών βρήκε τους δύο εργοστασιακούς αναβάτες της Yamaha να καταλαμβάνουν την πρώτη και την τρίτη θέση (Jorge Lorenzo και Valentino Rossi αντίστοιχα), με τις M1 να δείχνουν πιο έτοιμες από τους αντιπάλους τους και προσαρμοσμένες καλύτερα στα νέα δεδομένα για το 2016.

Παρά το γεγονός ότι η πίστα άνοιξε στις 16:00 τοπική ώρα, σχεδόν όλοι οι αναβάτες περίμεναν την δύση του ηλίου για να μπουν μέσα στην πίστα προκειμένου να αποφύγουν τις πολύ υψηλές θερμοκρασίες. Στην έρημο όμως οι διακυμάνσεις της θερμοκρασίας κατά τη διάρκεια της ημέρας είναι μεγάλες, με αποτέλεσμα να είναι κρύα η επιφάνεια της ασφάλτου, ενώ υπήρχαν και μεγάλα τμήματα καλυμμένα με σκόνη λόγω του αέρα. Αυτό βέβαια δεν εμπόδισε τον Lorenzo να συνεχίσει την πρόοδό του από τις προηγούμενες δοκιμές της Sepang και της Αυστραλίας και να γίνει ο πρώτος αναβάτης που έσπασε το φράγμα του 1'55, με ταχύτερο χρόνο στο 1'55.452, σχεδόν μισό δευτερόλεπτο ταχύτερος από τον team mate του Valentino Rossi. Ο Ισπανός δήλωσε πως έχει πολύ καλή αίσθηση με όλα τα ελαστικά της Michelin, πολύ καλύτερη απ' ό,τι στο Phillip Island, αλλά τα ηλεκτρονικά χρειάζονται περισσότερη μελέτη και βελτίωση. Εστίασε όμως στο ότι στον αγώνα θα πρέπει να περιμένουμε εκπλήξεις γιατί έχουν αλλάξει πάρα πολλά πράγματα και σίγουρα θα είναι ένας αγώνας διαφορετικός απ' ό,τι έχουμε συνηθίσει τα τελευταία τέσσερα με πέντε χρόνια.

Ο "Γιατρός" μπήκε κι αυτός ορεξάτος και δεν πτοήθηκε από μια, ευτυχώς, ανώδυνη πτώση που είχε στο ξεκίνημα των δοκιμών. Επανήλθε πολύ γρήγορα και συνέχισε με την αναζήτηση του καλύτερου στησίματος της Μ1, σε συνθήκες ίδιες με αυτές που θα επικρατούν στον επερχόμενο αγώνα, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση στα αποτελέσματα της πρώτης μέρας με χρόνο 1'55.894. "Ξεκίνησα με άσχημο τρόπο", δήλωσε ο Rossi, "καθώς μετά από δέκα στροφές έπεσα, ευτυχώς όχι με μεγάλη ταχύτητα (70km/h), αλλά είχα υπερβολική κλίση και γλίστρησε ο πίσω τροχός. Παρόλα αυτά επέστρεψα με την δεύτερη μοτοσυκλέτα και έμεινα απόλυτα ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα. Είναι η τρίτη πίστα που οι Yamaha είναι ανταγωνιστικές. Όπως και στο Phillip Island έτσι κι εδώ, ο Jorge, ο Vinales κι εγώ είμαστε οι πιο δυνατοί αναβάτες. Ο χρόνος μου είναι λίγο καλύτερος από τις περσινές δοκιμές και πλέον έχουμε αποφασίσει ότι θα τρέξουμε με την μοτοσυκλέτα που είναι πιο κοντά στο περσινό Μ1. Είμαστε ήδη σε race-mode"!


Πολύ θετικά ήταν το κλίμα και τα αποτελέσματα για την ομάδα της Suzuki, καθώς ο Maverick Vinales δείχνει συνέχεια και συνέπεια στην εκπληκτική του απόδοση μετά την Αυστραλία, καταλαμβάνοντας την δεύτερη θέση της πρώτης ημέρας, ενώ ο Aleix Espargaro συνέχισε με την ομάδα του την εξέλιξη της μοτοσυκλέτας του μένοντας στην 11η θέση. Ο Vinales επικεντρώθηκε στο τελικό σετάρισμα του κινητήρα, κυρίως σε ό,τι αφορά τα ηλεκτρονικά και το συνολικό στήσιμο, ενώ δοκίμασε τόσο το παλιό πλαίσιο όσο και το καινούργιο του 2016. Μάλιστα, μετά το πέρας των δοκιμών δήλωσε ότι δεν μπορούσε να πιστέψει τον χρόνο που έκανε όταν είδε τα χαρτιά με τα αποτελέσματα.

Ο έτερος Ισπανός team mate του είχε πιο δύσκολο έργο, καθώς είχε μια πτώση προς το τέλος της ημέρας, γεγονός που δεν του επέτρεψε να εκμεταλλευτεί όλο τον διαθέσιμο χρόνο. Παρόλα αυτά δήλωσε ότι αποκόμισε θετικές εντυπώσεις και ότι βρήκε ένα καλύτερο στήσιμο σε σχέση με την Αυστραλία που τον έχει οδηγήσει στην σωστή κατεύθυνση.
Μαζί με τους δύο εργοστασιακούς αναβάτες, παρών ήταν και ο Takuya Tsuda, αναβάτης εξέλιξης της Suzuki, ο οποίος συνέχισε την εξέλιξη του seamless κιβωτίου ώστε να τροφοδοτήσει τους μηχανικούς με τα απαραίτητα δεδομένα για να αποφασίσουν κι αυτοί με τη σειρά τους το πότε θα τοποθετηθεί το νέο κιβώτιο με seamless λειτουργία, τόσο στα ανεβάσματα όσο και στα κατεβάσματα των ταχυτήτων.


Τα χαμόγελα δεν έλειψαν και από τα πιτς της Ducati, με την ομάδα να κάνει λόγο για έναν θετικό απολογισμό της πρώτης μέρας στο Losail. Άλλωστε, η τέταρτη θέση του Iannone και η έβδομη του Dovizioso ήταν αρκετές για να γεμίσουν με αισιοδοξία το Team Ducati. Οι δύο αναβάτες μπήκαν στην πίστα δύο ώρες μετά την έναρξη και συμπλήρωσαν αρκετούς γύρους ο καθένας δουλεύοντας πάνω στο στήσιμο του Desmosedici. "Επιτέλους βρήκαμε τις απαντήσεις που ψάχναμε", δήλωσε ο Iannone. "Αξιολογήσαμε δύο διαφορετικά πλαίσια και επικεντρωθήκαμε στο να δουλέψουμε μεθοδικά και με ηρεμία, γράφοντας πολλούς γύρους. Προς το παρόν μπορώ να κάνω καλά γυρολόγια μόνο με λάστιχα που τα έχω οδηγήσει πολύ, οπότε πρέπει να βρω τρόπο να εκμεταλλευτώ τα νέα ελαστικά από την αρχή".

Ο Dovizioso είπε κι αυτός ότι τα καινούργια ελαστικά έχουν μια περίεργη αίσθηση, υπό την έννοια ότι κάθε φορά χρειάζεται εξοικείωση μαζί τους και κάθε φορά χρειάζεσαι λίγο παραπάνω χρόνο, γιατί όσο γράφει γύρους τόσο καλύτερους χρόνους πετυχαίνει, γι' αυτό και οι καλύτεροι χρόνοι σημειώνονται –παραδόξως- στο τέλος.
Στο στρατόπεδο της Honda το κλίμα δεν ήταν τόσο ευχάριστο, αφού και οι δύο εργοστασιακοί αναβάτες πάλευαν για να βρουν τις σωστές ρυθμίσεις. Τόσο ο Marquez όσο και ο Pedrosa μπήκαν αργά στην πίστα για να αποφύγουν τις υψηλές θερμοκρασίες, αλλά είχαν να αντιμετωπίσουν την αυξημένη υγρασία που δυσκόλευε το έργο τους. Χρειάστηκαν περισσότερη προσπάθεια απ' ό,τι περίμεναν για να βρουν ένα καλό σετάρισμα, ενώ οι ομάδες τους έχουν προγραμματίσει μεγάλες αλλαγές για τη δεύτερη μέρα προκειμένου να έρθουν τα καλά αποτελέσματα. Ο Marquez έχει ως στόχο την βελτίωση του RC213V στις εισόδους και τις εξόδους των στροφών, ενώ και οι δύο θα επικεντρωθούν στις ρυθμίσεις των πλαισίων –καθώς χρησιμοποιούν διαφορετικό πλαίσιο ο καθένας, αλλά βιώνουν τα ίδια προβλήματα- που θα τους επιτρέψουν μεγαλύτερη ταχύτητα μέσα στη στροφή.


"Ξέραμε ότι αυτή πίστα είναι μια από τις δυσκολότερες για εμάς φέτος", δήλωσε ο Marquez που σημείωσε τον δέκατο καλύτερο χρόνο της ημέρας και συνέχισε λέγοντας ότι έχασε μεγάλο ποσοστό της εμπιστοσύνης του καθώς "δυσκολευόμαστε πολύ στις στροφές. Απέχουμε από το σημείο που θέλουμε να βρεθούμε και παρόλο που στην Αυστραλία τα πήγαμε καλά, εδώ έχουμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε διαφορετικά πράγματα. Δουλεύουμε πάνω σε όλους τους τομείς και ψάχνουμε να βρούμε την σωστή κατεύθυνση για να κινηθούμε. Νιώθω καλύτερα στα φρένα πριν τις εισόδους των στροφών, αλλά πρέπει να δουλέψουμε στις εξόδους γιατί εκεί χάνουμε πολύ χρόνο".


Ο Pedrosa που έμεινε στην 13η θέση είπε πως τον δυσκόλεψε ιδιαίτερα η πίστα λόγω της σκόνης, γι' αυτό και δεν έκανε πολλούς γύρους. Έκανε λόγο για κάποιες ιδέες που έχουν σχετικά με την αυριανή μέρα, χωρίς όμως να γνωρίζουν στην ομάδα του αν θα δώσουν τις πολυπόθητες λύσεις που προσδοκούν. Αξίζει να σημειωθεί ότι το πρώτο Honda στην κατάταξη της πρώτης μέρας ήταν αυτό το Cal Crutchlow που τερμάτισε στην όγδοη θέση.


Εξαιρετική ήταν η απόδοση και των δορυφορικών Ducati, με τον Redding να σημειώνει τον πέμπτο χρόνο, καθώς δηλώνει πιο ανταγωνιστικός και με μεγαλύτερο κίνητρο για φέτος, ενώ ο Hector Barbera ήταν έκτος, μόλις ένα δέκατο του δευτερολέπτου πίσω από τον Redding.
Οι δοκιμές στο Qatar θα διαρκέσουν μέχρι και την Παρασκευή 4 Μαρτίου.

Αποτελέσματα 1ης Ημέρας

Αναβάτης

Ομάδα (Μοτοσυκλέτα)

Ταχ. Γύρος/Διαφορά

1. Jorge Lorenzo

Movistar Yamaha MotoGP (YZR-M1)

1'55.452

2. Maverick Viñales

Team Suzuki Ecstar (GSX-RR)

1'55.880/+0.428

3. Valentino Rossi

Movistar Yamaha MotoGP (YZR-M1)

1'55.894/+0.442

4. Andrea Iannone

Ducati Team (Desmosedici GP16)

1'56.119 +0.667

5. Scott Redding

Octo Pramac Yakhnich (Desmosedici GP15)

1'56.213/+0.761

6. Hector Barbera

Avintia Racing (Desmosedici GP14.2)

1'56.320/+0.868

7. Andrea Dovizioso

Ducati Team (Desmosedici GP16)

1'56.388/+0.936

8. Cal Crutchlow

LCR Honda (RC213V)

1'56.510/+1.058

9. Bradley Smith

Monster Yamaha Tech 3 (YZR-M1)

1'56.517/+1.065

10. Marc Marquez

Repsol Honda Team (RC213V)

1'56.523/+1.071

11. Aleix Espargaro

Team Suzuki Ecstar (GSX-RR)

1'56.552/+1.100

12. Pol Espargaro

Monster Yamaha Tech 3 (YZR-M1)

1'56.747/+1.295

13. Dani Pedrosa

Repsol Honda Team (RC213V)

1'56.910/+1.458

14. Yonny Hernandez

Aspar MotoGP Team (Desmosedici GP14.2)

1'57.021/+1.569

15. Loris Baz

Avintia Racing (Desmosedici GP14.2)

1'57.121/+1.669

16. Jack Miller

Estrella Galicia 0,0 Marc VDS (RC213V)

1'57.850/+2.398

17. Michele Pirro

Octo Pramac Yakhnich (Desmosedici GP15)

1'57.891/+2.439

18. Tito Rabat

Estrella Galicia 0,0 Marc VDS (RC213V)

1'58.016/+2.564

19. Stefan Bradl

Factory Aprilia Gresini (RS-GP)

1'58.066/+2.614

20. Eugene Laverty

Aspar MotoGP Team (Desmosedici GP14.2)

1'58.269/+2.817

21. Hiroshi Aoyama

Honda Test Rider (RC213V)

1'58.744/+3.292

22. Alvaro Bautista

Factory Aprilia Gresini (RS-GP)

1'58.753/+3.301

23. Takuya Tsuda

Suzuki Test Rider (GSX-RR)

2'00.578/+5.126

 

Ducati Triple-X Trinity: Συλλογή με 3 Superleggera στα 275.000 ευρώ

Τρεις γενιές. Τρεις παγκόσμιες πρωτιές. Μια συλλογή.
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/8/2026

Η Ducati έσπασε τους κανόνες όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τη σειρά Superleggera το 2014. Η συνταγή ήταν απλή: πήρε το ήδη κορυφαίο μοντέλο της – αρχικά την 1199 R Panigale – και βελτίωσε τις επιδόσεις της, μειώνοντας παράλληλα και το βάρος.

Πίσω στο 2014 λοιπόν, όταν η Ducati έπρεπε να καινοτομήσει για να ρίξει το βάρος του κορυφαίου της μοντέλου και η λύση ήταν ένα κράμα μαγνησίου ένα ελαφρύ σύνθετο μέταλλο που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πλαίσιο, ψαλίδι και τροχούς, ενώ τιτάνιο και ανθρακόνημα πλαισίωσαν το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας.

1199 Superleggera

Όπως ήταν αναμενόμενο, σειρά πήρε η αναβάθμιση του κινητήρα Superquadro, που εξοπλίστηκε με βαλβίδες εξαγωγής από τιτάνιο, ελαφρύτερο στροφαλοφόρο άξονα με αντίβαρα από βολφράμιο και πιστόνια δύο ελατηρίων. Τα τελευταία αποτέλεσαν μια ακόμη πρωτιά για μοτοσυκλέτα παραγωγής και συνέβαλαν σημαντικά ώστε η 1199 Superleggera να φτάσει την ισχύ των 200 ίππων, ενώ το ξηρό βάρος της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στα 155 κιλά και όπως ήταν φυσικό είχε την υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος από οποιαδήποτε superbike παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ.

1299 Superleggera

Εξαιρουμένων των πρωτοτύπων, μόλις 500 αριθμημένες 1199 Superleggera έφυγαν από το εργοστάσιο της Ducati στη Μπολόνια και όπως ήταν αναμενόμενο, εξαντλήθηκαν αμέσως. Ακολούθησε η 1299 Superleggera το 2016 και η V4 Superleggera το 2020, με τις δύο τους να εισάγουν παγκόσμιες καινοτομίες για μοτοσυκλέτες παραγωγής και να περιορίζονται αυστηρά σε 500 αριθμημένα τεμάχια. Εννοείται πως κι αυτές εξαντλήθηκαν αμέσως. Η 1299 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ανθρακονήματα για όλα τα φέροντα δομικά στοιχεία της, γεγονός που την έκανε 40% ελαφρύτερη από την αντίστοιχη βασική έκδοση της Panigale. Με ισχύ 215 ίππους, ο κινητήρας Superquadro της ήταν επίσης ο τελευταίος και πιο ισχυρός V-twin παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ από τη Ducati.

V4 Superleggera

Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η V4 Superleggera διέθετε έναν τεράστιο νέο τετρακύλινδρο κινητήρα που απέδιδε 224 ίππους, ο οποίος εξασφάλισε για άλλη μια φορά στην εξαιρετικά ελαφριά superbike των 159 κιλών ένα ακόμη ρεκόρ αναλογίας. Για πρώτη φορά, ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών εγκατέστησε αεροδυναμικά πτερύγια από ανθρακονήματα, εμπνευσμένα από το MotoGP, στο μπροστινό μέρος και στο πλάι. Στην πράξη, η V4 Superleggera παρήγαγε κάθετη δύναμη 50 κιλών στα 270 χλμ./ώρα.

Συνολικά, οι τρεις αυτές Ducati αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο ράφι, όσον αφορά τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών παραγωγής. Τρεις πανάλαφρες superbike, η καθεμία με εκπληκτική τεχνολογία που προέρχεται από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό – κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε επίπεδο μαζικής παραγωγής – κατασκευάστηκαν με έναν και μοναδικό στόχο: να θέσουν νέα πρότυπα στις επιδόσεις.

Για να το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό, η Ducati εδραίωσε τη φήμη της ως συλλεκτικού μοντέλου, περιορίζοντας την παραγωγή κάθε Superleggera σε 500 μονάδες. Αυτό όμως δεν ίσχυσε αυστηρά εδώ, αφού η ιταλική εταιρεία παρήγαγε και μοτοσυκλέτες προπαραγωγής που όμως δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους.

Όσο σπάνιο είναι λοιπόν να βρει κανείς μια Superleggera να αγοράσει σήμερα, φανταστείτε πόσο απίθανο είναι να βρει και τις τρεις μαζί! Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με αυτήν την αγγελία πώλησης από την Αγγλία.

Οι τρεις συγκεκριμένες Ducati Superleggera - 1199, 1299 και V4 - αγοράστηκαν από έναν μόνο ιδιοκτήτη, ο οποίος τις διατήρησε επιμελώς σε κατάσταση βιτρίνας. Τόσο η 1199 όσο και η V4 εμφανίζουν μηδέν χιλιόμετρα στις ψηφιακές οθόνες τους (με την εργοστασιακή προστατευτική μεμβράνη ακόμα στη θέση της), ενώ η 1299 έχει διανύσει μόλις 16 χιλιόμετρα. Και οι τρεις μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα πλήρη σετ εργοστασιακών αξεσουάρ και τα αγωνιστικά κιτ τους, τα οποία αφαιρούν τους καθρέφτες και την πινακίδα κυκλοφορίας και προσθέτουν συστήματα εξάτμισης Akrapovič.

Τυχερός λοιπόν θα είναι ο συλλέκτης που θα τις αποκτήσει, με την τσουχτερή τιμή τους να έχει οριστεί στα 275.000 ευρώ.

2014 Ducati 1199 Superleggera: 203 ίπποι – 155 κιλά

2017 Ducati 1299 Superleggera: 215 ίπποι – 156 κιλά

2020 Ducati V4 Superleggera: 224 ίπποι – 156 κιλά