Είναι κομμάτι πλέον της παράδοσης των MotoGP, να περιμένει κανείς να δει το νέο κράνος του Rossi στο Mugello, παράδοση που αγκαλιάζει ολόκληρο το Mugello καθώς το νέο κράνος υποδέχονταν ακόμα και αναβάτες άλλων ομάδων.. αν κι αυτό έχει χρόνια να γίνει, μιας και η ατμόσφαιρα πλέον δεν είναι η πιο αγαπημένη που θα μπορούσε.
Το νέο AGV Pista GP R για τον Rossi, ένα κράνος που πριν δύο χρόνια έκανε την διαφορά καθώς έβγαινε στην παραγωγή με ενσωματωμένο σωληνάκι για σύνδεση με δοχείο νερού στην στολή, έρχεται τώρα με τα πιο.. κόσμια γραφικά που περιμένει κανείς από τον Aldo Drudi. Συνήθως οι κατευθυντήριες γραμμές που παίρνει είναι αρκετά προκλητικές, όπως τότε που το κράνος που παρουσίασαν ήταν ένα τεράστιο σακί ζυμαρικών… αλλά αυτή την φορά ο στόχος ήταν να διατηρηθεί το θέμα του «ήλιου και της σελήνης» στο επίκεντρο και φυσικά με καθαρά ιταλικό στιλ.
Ευτυχώς κυριαρχεί η τρικολόρε παντού και τίποτα δεν θυμίζει την θεματική απεικόνιση που έχει επιλέξει ο Rossi και είχε ξεσηκώσει σχόλια τον περασμένο Νοέμβριο στις δοκιμές. Τότε ήταν που εμφάνισε το κράνος με τις χάντρες εμπνευσμένο από τους «Χουητσόλ», εθνική μειονότητα ιθαγενών του Μεξικού που διάσπαρτα κατοικεί στην οροσειρά της Σιέρρα Μάντρε. Ο πολιτισμός τους προστατεύεται από το κράτος κι έχοντας απορρίψει την δυτική θρησκεία αλλά και τον σύγχρονο τρόπο ζωής ζουν πλέον από το εμπόριο έργων τέχνης σε τουρίστες: «Η τέχνη των Χουητσόλ μου κίνησε το ενδιαφέρον γιατί χρησιμοποιεί πολλά από τα δικά μου σύμβολα, όπως ο Ήλιος, η Σελήνη και η Χελώνα, μαζί με τα έντονα χρώματα φυσικά»… είχε πει τότε ο Rossi.
Τώρα όμως έχουμε ένα από τα πιο απλά και καθαρά σχέδια που έχουν έρθει στο Mugello, χωρίς υπερβολές και πολυπλοκότητα:
Cutting through rocks - Η συγκινητική προσωπική επανάσταση της Ιρανής Sara Shahvedi ξεκίνησε με μια μοτοσυκλέτα [VIDEO]
Πολυβραβευμένο ντοκιμαντέρ που γυρίστηκε σε διάρκεια 8 ετών, και είναι υποψήφιο για Όσκαρ 2026
Από τον
Κώστα Γκαζή
6/3/2026
Για οκτώ χρόνια οι κινηματογραφιστές Mohammadreza Eyni και Sara Khaki ακολουθούσαν τη ζωή της Ιρανής Sara Shahvedi σε ένα χωριό στο βορειοδυτικό Ιράν, για να δημιουργήσουν το ντοκιμαντέρ Cutting through Rocks. Η προσωπική επανάσταση της Sara ξεκινά όταν ο πατέρας της της έμαθε να οδηγεί μοτοσυκλέτα, χαρίζοντάς της μια αίσθηση ελευθερίας που έλειπε από τα άλλα κορίτσια, και που στάθηκε η αρχή για έναν αγώνα που οδήγησε τη νεαρή αναβάτισα στο 100% ανδροκρατούμενο δημοτικό συμβούλιο της περιοχής της, κόντρα σε παραδόσεις και περιορισμούς, αναζητώντας δικαιοσύνη και ένα καλύτερο μέλλον.
“Πόσες από εσάς είστε ευτυχισμένες;" ρωτά η Sara Shahverdi τις γυναίκες που την ακούν σε μια προεκλογική συγκέντρωση, στο ντοκιμαντέρ. Καμία δεν απαντά. Και κάπως έτσι ξεκινά η προσπάθειά της για να εκλεχθεί στο δημοτικό συμβούλιο της περιοχής της, και να βοηθήσει να αλλάξει τη δυστυχία που χαρακτηρίζει τη ζωή των γυναικών στο Ιράν, με την καταπίεση από όλες τις πλευρές, τους γάμους από πολύ μικρή ηλικία, την κατάφορη αδικία στις κληρονομιές υπέρ των αρσενικών μελών της οικογένειας, κ.α. Παράλληλα, η Sara μαθαίνει με τη σειρά της στα νεαρά κορίτσια να οδηγούν μοτοσυκλέτα, και όπως αναφέρουν οι δημιουργοί του ντοκιμαντέρ, ενώ εκείνη ήταν η πρώτη γυναίκα που οδήγησε μοτοσυκλέτα στην περιοχή, πλέον μεγάλη μερίδα των γυναικών βρίσκονται καθημερινά στη σέλα!
Η Sara είναι επίμονη, θαρραλέα και δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί της, αλλά μια από τις μεγάλες της νίκες είναι πως πέρα από τις γυναίκες, καταφέρνει να πείσει και πολλούς άντρες για την ανάγκη να αλλάξουν τα πράγματα. Γεννημένη σε πολυμελή οικογένεια, παντρεύτηκε στα δώδεκα χρόνια της, αλλά βρήκε το θάρρος να πάρει διαζύγιο και να ζήσει μόνη, να γίνει η μαμή του χωριού της, και τελικά να θέσει, με επιτυχία, υποψηφιότητα για το δημοτικό συμβούλιο.
Ως η πρώτη γυναίκα που επιχείρησε να ακολουθήσει πολιτική πορεία στο χωριό, κατάφερε να συγκεντρώσει τις περισσότερες ψήφους, ξεπερνώντας άνδρες και ηλικιωμένους που συνήθως είναι οι μόνο υποψήφιοι!
Η Sara θα χρησιμοποιήσει αυτή τη δύναμη για να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των γυναικών, βοηθώντας πολύ νεαρά κορίτσια να συνεχίσουν τις σπουδές τους και να αποφύγουν τους πρόωρους γάμους.
Ωστόσο, οι αγώνες και οι νίκες της δεν έρχονται χωρίς κινδύνους και κόστος: θα βρεθεί αντιμέτωπη με σοβαρές κατηγορίες στο τοπικό δικαστήριο, το οποίο φτάνει μέχρι και να αμφισβητήσει το φύλο της.
Έχοντας αποσπάσει βραβεία σε πολλά φεστιβάλ, όπως το Visions du Réel 2025, το San Francisco International Film Festival 2025 και το Hot Docs Canadian International Documentary Festival 2025, το Cutting Through Rocks κέρδισε επίσης το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο Sundance Film Festival 2025 και το βραβείο Best Gex Doc Documentary στο Giffoni Film Festival 2025. Επιπλέον, είναι πλέον υποψήφιο για βραβείο Οσκαρ 2026 για το καλύτερο ντοκιμαντέρ! Τι ειρωνεία όμως... η Ιρανή πρωταγωνίστρια του φιλμ δεν θα μπορέσει να παρευρεθεί στα Όσκαρ, αφού υπάρχει απαγόρευση εισόδου των υπηκόων του Ιράν στις ΗΠΑ, που αυτή τη στιγμή διεξάγει πόλεμο εναντίον της χώρας.
Το Cutting Through Rocks είναι ένας ύμνος στη δύναμη του ανθρώπου να αλλάξει ότι δεν λειτουργεί στον κόσμο, πηγαίνοντας κόντρα σε έθιμα, παραδόσεις και καταπιέσεις που έχουν βαθιές ρίζες στην κοινωνία, κάνοντας μια προσωπική επανάσταση που στο πέρασμά της γκρεμίζει τείχη και στεγανά. Πάντα με τεράστιους κινδύνους που φτάνουν μέχρι και να απειλήσουν τη ζωή τους. Και εδώ η ιστορία μας, ξεκινά με κάτι τόσο απλό, όσο η οδήγηση μιας μοτοσυκλέτας.
Ευτυχώς κυριαρχεί η τρικολόρε παντού και τίποτα δεν θυμίζει την θεματική απεικόνιση που έχει επιλέξει ο Rossi και είχε ξεσηκώσει σχόλια τον περασμένο Νοέμβριο στις δοκιμές. Τότε ήταν που εμφάνισε το κράνος με τις χάντρες εμπνευσμένο από τους «Χουητσόλ», εθνική μειονότητα ιθαγενών του Μεξικού που διάσπαρτα κατοικεί στην οροσειρά της Σιέρρα Μάντρε. Ο πολιτισμός τους προστατεύεται από το κράτος κι έχοντας απορρίψει την δυτική θρησκεία αλλά και τον σύγχρονο τρόπο ζωής ζουν πλέον από το εμπόριο έργων τέχνης σε τουρίστες: «Η τέχνη των Χουητσόλ μου κίνησε το ενδιαφέρον γιατί χρησιμοποιεί πολλά από τα δικά μου σύμβολα, όπως ο Ήλιος, η Σελήνη και η Χελώνα, μαζί με τα έντονα χρώματα φυσικά»… είχε πει τότε ο Rossi.
