Ο Fenati γράφει Ιστορία με την Husqvarna στα GP!

Η πρώτη νίκη του εργοστασίου στην Moto3
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

21/9/2020

O Romano Fenati είναι μια από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες στον χώρο των GP. Όλοι θυμούνται το συμβάν με τον Manzi πριν από δύο χρόνια στην πίστα του Misano, που ουσιαστικά έθεσε τον Ιταλό ταλαντούχο αναβάτη στο περιθώριο. Τότε, είχε κινηθεί μέχρι και η διαδικασία της προανάκρισης για να διερευνηθεί η πιθανότητα άσκησης ποινικής δίωξης στον Fenati, για την δολοφονική ενέργεια απέναντι στον αντίπαλό του.

Ο Ιταλός αναβάτης πέρασε μια πολύ δύσκολη περίοδο, χάνοντας όλα όσα είχε καταφέρει να κερδίσει στην αγωνιστική του καριέρα μέχρι τότε, ενώ μετά από ένα μεγάλο διάστημα έκανε δειλά-δειλά την επιστροφή του στην ενεργό δράση, κρατώντας πάντα ένα πολύ χαμηλό προφίλ.

Η μοίρα όμως και το σύμπαν θέλησαν να παίξουν ένα περίεργο σημειολογικό παιχνίδι και στην ίδια πίστα που κόντεψε να τελειώσει η αγωνιστική του καριέρα, ο Fenati πήρε μια σπουδαία νίκη. Μια νίκη που έγραψε Ιστορία, καθώς ήταν η πρώτη νίκη στην Ιστορία της Husqvarna στην Moto3, 89 ολόκληρα χρονιά μετά από την πρώτη της νίκη σε αγώνα GP. Όσοι είστε λάτρεις των ιστορικών στοιχείων και –φυσικά- διαβάζετε το ΜΟΤΟ, θα γνωρίζετε ότι η Husqvarna (η οποία ιδρύθηκε το 1689 ως εταιρεία κατασκευής όπλων και το 1903 έφτιαξε το πρώτο ποδήλατο με κινητήρα που ξεκίνησε τη θρυλική της πορεία στην μοτοσυκλέτα) ξεκίνησε την συλλογή αγωνιστικών δαφνών σε αγώνες GP, το 1931!

Τώρα, 87 χρόνια αργότερα, ο Fenati έβαλε την Husqvarna ξανά στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου, κάτι άλλωστε που διαφαινόταν και από την επίδοσή του στον αγώνα του προηγούμενου σαββατοκύριακου στην ίδια πίστα. Εκεί ο Fenati ήταν μόλις μισό δευτερόλεπτο μακριά από έναν τερματισμό στο βάθρο, φτάνοντας στην πηγή χωρίς να πιει νερό. Στον δεύτερο αγώνα όμως του Misano, φάνηκε από την αρχή αποφασισμένος και μεθοδικός, αποτελώντας διαρκώς μέρος ενός λυσσασμένου γκρουπ δεκαπέντε πρωτοπόρων αναβατών που άλλαζαν συνεχώς θέσεις για την κορυφή. Ο Fenati ήταν τέταρτος στον τελευταίο γύρο, αλλά δύο στροφές πριν τον τερματισμό  εκμεταλλεύτηκε το άνοιγμα της γραμμής των Masia και Vietti, αρπάζοντας τα ηνία του αγώνα μέχρι την πτώση της καρό σημαίας. Για τον Fenati ήταν η δωδέκατη νίκη της καριέρας του (ο πιο πολυνίκης αναβάτης στην Moto3), ενώ ήταν και η πρώτη νίκη της Husqvarna στην κατηγορία, μετά από δύο τερματισμούς σε βάθρο το 2014.

"Είναι ιδιαίτερα συναισθηματικό για μένα το να κερδίζω εδώ στην Ιταλία", δήλωσε ο Fenati. "Η εμπιστοσύνη που μου προσφέρει το μπροστινό φρένο με βοηθά στις προσπεράσεις, αλλά είναι δύσκολο γιατί οι άλλοι αναβάτες είναι γρήγοροι. Πολύ γρήγοροι! Στον προηγούμενο αγώνα ήμουν μέσα στην εικοσάδα και τώρα κέρδισα! Είμαι πραγματικά πολύ ευτυχισμένος".

Από την άλλη μεριά, ο Team Manager ο θρύλος των GP Max Biaggi, δήλωσε χαρούμενος και περήφανος που χάρισαν αυτή τη νίκη στην Husqvarna, την οποία όπως είπε "την περιμέναμε πολύ καιρό"

 

 

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες