Ο ζωντανός θρύλος των GP, ο Phil Read, απέδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι ένας πραγματικός μαχητής, όχι μόνο μέσα στις πίστες, αλλά και στην πραγματική ζωή, δίνοντας ίσως την πιο δύσκολη μάχη της ζωής του, απέναντι στον κορωνοϊό.
Ο οκτώ φορές νικητής του Osle of Man TT και πολυπρωταθλητής των GP, ανακοινώθηκε ότι είναι πλέον καλά στην υγεία του, αν και εξακολουθεί να χρειάζεται οξυγόνο. Ο Read έπασχε ήδη από υποκείμενο νόσημα στο αναπνευστικό του σύστημα, γεγονός που καθιστούσε άκρως επικίνδυνη την μόλυνσή του από τον κορωνοϊό, κάνοντας όμως και την ανάρρωσή του ακόμη πιο εντυπωσιακή!
Ο Read πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο του Canterbury στο οποίο νοσηλευόταν, ενώ υπάρχουν αναφορές ότι στην θεραπευτική του αγωγή χρησιμοποιήθηκε φάρμακο που έχει κατασκευαστεί για την καταπολέμηση της ελονοσίας.
Ο ίδιος, μετά την έξοδό του από το νοσοκομείο και από το οικείο περιβάλλον του σπιτιού του, δήλωσε: "Μόλις πήρα εξιτήριο από το νοσοκομείο του Canterbury και ξεφορτώθηκα αυτό τον καταραμένο ιό! Όμως, χρειάζομαι ακόμη οξυγόνο για πνευμόνια μου, διότι πάσχω από COPD (χρόνια αποφρακτική νόσο των πνευμόνων). Ξέρω όμως από την εμπειρία μου τι θα με βοηθήσει για να το ξεπεράσω τελείως."
Ο Read έτρεξε στα Grand Prix από το 1961 μέχρι το 1976, για λογαριασμό των MV Agusta, Gilera και Yamaha, σε παγκόσμιο επίπεδο. Ήταν επίσης και εξαιρετικός αναβάτης στους αγώνες σε δημόσιους δρόμους, όπως το Isle of Man (όταν συμπεριλαμβανόταν ακόμη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα). Έτρεξε σε 14 αγώνες του ΤΤ, πετυχαίνοντας οκτώ νίκες.
Σήμερα, ο Phil Read ζει στο Canterbury στο Kent, περνώντας τα καλοκαίρια του σε πίστες ανά την Ευρώπη, κάνοντας επιδείξεις με μερικές από τις αγωνιστικές του μοτοσυκλέτες. Μετά τον θάνατο του John Surtees στις 10 Μαρτίου του 2017, ο Read είναι πλέον ο γηραιότερος εν ζωή παγκόσμιος πρωταθλητής των 500cc GP.
Εμείς από την μεριά μας, να του ευχηθούμε περαστικά και ό,τι καλύτερο για την συνέχεια, μέσα από αυτό το υπέροχο αγωνιστικό πνεύμα που τον διακατέχει.
Δυνατό φρενάρισμα: 1 στους 2 αναβάτες το κάνει χειρότερα από όσο νομίζει
Μειωμένη αντίληψη δείχνει η μελέτη του ινστιτούτου ifz - Τι άλλο βρήκαν οι ερευνητές
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
1/9/2026
Το φρενάρισμα πανικού είναι μια διαδικασία που φαίνεται ότι δυσκολεύει σχεδόν τους μισούς αναβάτες, σύμφωνα με νέα μελέτη του γερμανικού Ινστιτούτου Δίτροχης Ασφάλειας izf.
Το γερμανικό ινστιτούτο συνέλεξε δεδομένα από 50 συμμετέχοντες αναβάτες που έλαβαν μέρος στη συγκεκριμένη μελέτη, οι οποίοι ολοκλήρωσαν συνολικά 200 προσπάθειες στο πεδίο δοκιμών της ADAC στο Recklinghausen, με το izf να έχει αναλυτικά δεδομένα από αυτές.
Η μελέτη είχε σαν στόχο να αναδείξει την εκτιμώμενη απόσταση φρεναρίσματος ενός αναβάτη όταν πραγματοποιεί ελιγμό έκτακτης ανάγκης, και χρειάζεται δηλαδή να πραγματοποιήσει "φρένα πανικού", στην προκειμένη περίπτωση να αξιοποιήσει δηλαδή τα φρένα του στο μέγιστο δυνατό κινούμενος από συγκεκριμένη ταχύτητα κίνησης.
Τα ευρήματα της μελέτης έδειξαν ότι ένας στους δύο αναβάτες έφτασε στα νοητικά του όρια κατά τη διαδικασίας: δεν έκρινε σωστά την απόσταση που θα χρειαστεί για να φρενάρει στο επιθυμητό σημείο με αποτέλεσμα να χρειάζεται περισσότερα μέτρα από αυτό που νόμιζε ότι θα κάνει. Ανάλογα με την ταχύτητα κίνησης οι αναβάτες χρειάστηκαν περισσότερα μέτρα για να φρενάρουν από αυτά που νόμιζαν ότι θα πετύχουν σε ποσοστό από 46% έως και 54%. Σε πολλές περιπτώσεις επίσης οι συμμετέχοντες σταμάτησαν νωρίτερα από αυτό που είχαν εκτιμήσει.
"Οι περισσότεροι συμμετέχοντες το βρήκαν πολύ δύσκολο να εκτιμήσουν σωστά την απαιτούμενη απόσταση φρεναρίσματος σε διαφορετικές ταχύτητες κίνησης και αυτό το επιβεβαιώνουν και οι ίδιοι", δήλωσε σχετικά ο André Lang, επικεφαλής Έρευνας στο izf. Ο Lang πρόσθεσε ότι το 58% δήλωσε ότι εμπιστεύεται το ένστικτό του για να εκτιμήσει την απόσταση που χρειάζεται.
Στην αναφορά του το izf επισημαίνει επίσης ότι η μελέτη που πραγματοποίησε δείχνει ότι η πρακτική εξάσκηση σε τακτικά χρονικά διαστήματα βοηθά τα μέγιστα στο να μειώσει ένας αναβάτης την απόσταση φρεναρίσματος σε πραγματικές συνθήκες, αφού εξοικειώνεται παράλληλα πολύ περισσότερο τόσο με την τεχνική όσο και με το σύστημα πέδησης της δικής του μοτοσυκλέτας.
Με μπλε χρώμα φαίνεται η εκτίμηση των αναβατών σε φρενάρισμα από 70 χλμ./ώρα και με κόκκινο η απόσταση που έκαναν πραγματικά
Η έρευνα έδειξε επίσης και ένα ακόμη πολύ σημαντικό δεδομένο, το οποίο αφορά τα χιλιόμετρα που κάνει ένας αναβάτης σε έναν χρόνο. Σε αντίθεση με αυτό που πιστεύουν οι περισσότεροι, οι αναβάτες που κάνουν περισσότερα χιλιόμετρα κάθε χρόνο δεν εκτιμούν καλύτερα την απόσταση που χρειάζονται για να φρενάρουν σε σχέση με εκείνους που κάνουν λιγότερα χιλιόμετρα. Άρα είναι πιο σημαντικό τα χιλιόμετρα που κάνει ένας αναβάτης να είναι "ποιοτικά" με την ποσότητα να μην προσθέτει σε εμπειρία και αντίληψη από μόνη της. Παράλληλα, οι αποστάσεις φρεναρίσματος σχετίζονται και με την ηλικία, με τους μεγαλύτερους να χρειάζονται περισσότερα μέτρα για να σταματήσουν από την ίδια ταχύτητα κίνησης σε σχέση με τους μικρότερους.
Το πιο σημαντικό στοιχείο που αναδεικνύει η μελέτη του izf έχει να κάνει με την αντίληψη των αναβατών, την οποία και χαρακτηρίζει προβληματική αφού η εκτίμησή τους απέχει από την πραγματικότητα στις μισές περιπτώσεις. Αυτό το επιβεβαιώνει και με σχετική ερώτηση που έγινε στους συμμετέχοντες, που κλήθηκαν να εκτιμήσουν μια απόσταση με το μάτι καθώς οδηγούσαν και έπειτα τους ζήτησε να δώσουν μια τιμή για αυτή την απόσταση. Ο μέσος όρος των αναβατών εκτίμησε λανθασμένα ότι η απόσταση ήταν περισσότερα μέτρα από ότι στην πραγματικότητα. Μάλιστα όσο πιο γρήγορα κινούνταν στην πίστα δοκιμών οι αναβάτες πρόσθετάν στην ίδια απόσταση όλο και περισσότερα μέτρα και έτσι η απόκλιση της εκτίμησής τους ήταν ακόμη μεγαλύτερη.
Τα παραπάνω ευρήματα δείχνουν πως οι αναβάτες νομίζουν ότι γνωρίζουν ακριβώς την απόσταση που έχουν από ένα προπορευόμενο όχημα όταν κινούνται ή πόσα μέτρα χρειάζονται για να φρενάρουν ακριβώς από μια συγκεκριμένη ταχύτητα, όμως ένας στους δύο υπολογίζει ότι έχει πολλά περισσότερα μέτρα στη διάθεσή του από εκείνα που έχει στην πραγματικότητα.
Να λοιπόν μια καλή αφετηρία για αναβάτη οποιουδήποτε επιπέδου, να προπονηθεί στα φρένα και το φρενάρισμα πανικού εφαρμόζοντας σωστά τις πιέσεις εμπρός και πίσω, κάτι που θα τον βοηθήσει να αντιληφθεί καλύτερα τις αποστάσεις που χρειάζεται για να ακινητοποιηθεί και να βελτιώσει παράλληλα και την τεχνική του.
