Οι ευχές της Brembo για τον Rossi

Μια μοναδική ευχετήρια επιστολή!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

14/2/2019

Στις 16 Φεβρουαρίου, ο Valentino Rossi κλείνει τα 40 του χρόνια, λίγες μέρες πριν ξεκινήσει μια ακόμη σεζόν πάνω στην αγαπημένη του Yamaha M1. Για μια τόσο ιδιαίτερη επέτειο, η Brembo που αποτελεί συνεργάτη του Γιατρού καθ' όλη την διάρκεια της καριέρας του, θέλησε να του αποστείλει μια ευχετήρια επιστολή, δύο μέρες νωρίτερα από τα γενέθλιά του, την ημέρα –όχι συμπτωματικά- του Αγίου Βαλεντίνου, μέσα από την οποία περιγράφεται γλαφυρά η παράλληλη πορεία τους από τον έναν παγκόσμιο τίτλο στον άλλο:

Αγαπητέ Valentino,
Πριν από 25 χρόνια ερωτευτήκαμε την ευαισθησία σου στο φρενάρισμα και την ανεμελιά σου μετά την γραμμή του τερματισμού. Ήσουν ένα παιδί που πάλευε με μια από τις πιο ποθητές μοτοσυκλέτες των εφήβων της δεκαετίας του '80 και του '90: το Cagiva Mito 125 που το οδηγούσες στο ιταλικό πρωτάθλημα με φρένα της Brembo.
Από εκεί κι έπειτα είχαμε πολύ δρόμο, ή μάλλον πολλή πίστα, πηγαίνοντας πάντα χέρι-χέρι, έστω κι αν στην περίπτωσή μας είναι πιο δόκιμο το χέρι-μανέτα. Πήγες από την Aprilia στην Honda, μετά στην Yamaha, έπειτα στην Ducati και τελικά επέστρεψες στην Yamaha, αλλά ποτέ δεν μας "απάτησες" με μια άλλη εταιρεία φρένων.
Η δική μας περίπτωση είναι μια "ξέφρενη αγάπη", με την ύπαρξη όμως φρένων και μάλιστα πολύ δυνατών. Τίποτε και κανείς δεν κατάφερε να μας χωρίσει. Έχουμε περάσει όμορφες και μερικές λιγότερο όμορφες στιγμές, αλλά πάντοτε ήμασταν κοντά, σε απόσταση ενός δαχτύλου, θα μπορούσαμε να πούμε.
Έχεις καταρρίψει όλα τα ρεκόρ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, με ελάχιστες εξαιρέσεις: 383 εκκινήσεις σε GP, 89 νίκες στην μεγάλη κατηγορία (115 συνολικά), 232 βάθρα σε όλες τις κατηγορίες (εκ των οποίων 196 στα 500 και τα MotoGP), πάνω από 6.000 βαθμοί συγκεντρωμένοι. Τρελά νούμερα, που ήταν αδύνατον να επιτευχθούν χωρίς το τεράστιο ταλέντο και την άσβεστη δίψα για βελτίωση, μέρα με τη μέρα, όπως είναι και η δική μας φιλοσοφία.
Κάναμε κάποιους υπολογισμούς και ανακαλύψαμε ότι μόνο για τους αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, χρησιμοποίησες τα φρένα μας πάνω από 100.000 φορές. Από την άλλη, συνυπολογίζοντας τις ημέρες των ελεύθερων δοκιμαστικών, των χρονομετρημένων και τους γύρους προθέρμανσης, μας έχεις καταναλώσει όσο κανείς άλλος, χωρίς όμως να φθαρεί η σχέση μας: πάνω από 400 μπροστινούς δίσκους, κάτι λιγότερο από 900 τακάκια και πάνω από 250 λίτρα υγρού φρένων.
Με το πέρασμα των χρόνων έχουμε αλλάξει όλοι, αλλά είμασταν τυχεροί γιατί αλλάξαμε μαζί σου. Όταν ήρθες στα 250GP το 1998, αφού είχες κερδίσει τον τίτλο στα 125GP με 11 νίκες σε 15 αγώνες, ένα ρεκόρ που ισχύει ακόμη, ήσουν ένας από τους πρώτους που χρησιμοποίησαν την πιο πρόσφατη προσθήκη της οικογένειάς μας, την ακτινική βάση της δαγκάνας.
Σήμερα, οι ακτινικές δαγκάνες τοποθετούνται ακόμη και σε μοτοσυκλέτες παραγωγής, αλλά εκείνη την εποχή αποτελούσαν μια επαναστατική καινοτομία. Ένιωσες αμέσως άνετα γιατί ήξερες (και ξέρεις ακόμη) ότι μπορούσες πάντοτε να βασίζεσαι σε μας: κάναμε τα πάντα για νιώθεις ωραία. Το παρατήρησες από το ιαπωνικό GP του 1998. Δεν ήταν τυχαίο, που στον τρίτο σου κιόλας αγώνα στην κατηγορία ανέβηκες στο βάθρο. Από τότε δεν έχεις σταματήσει να χρησιμοποιείς ακτινικές δαγκάνες.
Κάπως έτσι ήμασταν κοντά και το 2017, βοηθώντας σε να επανέλθεις στους αγώνες μόλις 22 μέρες μετά το σπάσιμο της κνήμης και της περόνης σου. Χάρη στην μανέτα του πίσω φρένου στον αντίχειρα, φροντίσαμε το δεξί σου πόδι, όπως είχαμε κάνει στο παρελθόν για τον Mick Doohan.


Μερικές φορές, φυσικά, υπήρξαν παρεξηγήσεις όπως τότε που προσπέρασες τον Sete Gibernau με ένα φρενάρισμα εκτός ορίων, δηλώνοντας μετά τον αγώνα ότι "φρέναρα με τα χέρια, τα πόδια και τ' αφτιά", παραλείποντας εντελώς εμάς. Δεν το κρατήσαμε όμως και σε συγχωρήσαμε. Ή τότε που κέρδισες το GP στην Ν. Αφρική το 2004, τον πρώτο αγώνα που έτρεξες με Yamaha, όταν γονάτισες μπροστά στην μοτοσυκλέτα. Για μια στιγμή νομίζαμε ότι θα μας φιλούσες, αντί γι' αυτό τα χείλη σου άγγιξαν το φαίρινγκ της M1. Ξεπεράσαμε την αρχική ζήλεια και καταλάβαμε ότι έτσι έπρεπε να γίνει.


Ήσουν πάντοτε πολύ σχολαστικός, όπως κάποιος που θέλει να κερδίζει πολύ και δεν μένει ικανοποιημένος από τίποτε λιγότερο. Δεν είναι σύμπτωση ότι ήσουν ο πρώτος και ο μοναδικός μέχρι στιγμής που έχεις παγκόσμιους τίτλους με πέντε διαφορετικούς κυβισμούς: 125, 250, 500, 800 και 990cc.
Πάνω απ' όλα όμως, χαρακτηρίζεσαι από μια απαράμιλλη διάρκεια: 20 χρόνια και 311 μέρες από την πρώτη σου νίκη σε GP (Τσεχία 1996) μέχρι την πιο πρόσφατη επιτυχία (GP Ολλανδίας 2017), αλλά μόνο προς το παρόν. Κανείς άλλος αναβάτης στον κόσμο, δεν έχει να επιδείξει ένα τόσο μακρύ σερί επιτυχιών με φρένα της Brembo.
Σήμερα, αγαπητέ Valentino ξεκινά ένα καινούργιο κεφάλαιο της ζωής σου. Σου ευχόμαστε να είσαι ευτυχισμένος σε κάθε πτυχή της ζωής σου, αγωνιστική και μη.
Τα καλύτερα έπονται.
Τα Brembo φρένα σου

 

Δήμος Αθηναίων: Σηκώνει δίκυκλα αντί να φτιάξει πάρκινγκ!

Αυτά συμβαίνουν όταν σε νοιάζει η επικοινωνία και όχι η ουσία
dimos
Από τον

Παύλο Καρατζά

5/2/2026

Για ακόμη μία φορά η δημοτική αστυνομία σε συνεργασία με την τροχαία Αθηνών προχώρησαν σε 30 άρσεις δικύκλων και εντόπισαν ακόμη 22 παραβάσεις. Οι παρεμβάσεις πραγματοποιήθηκαν ενδεικτικά στις οδούς Υμηττού, Ακαδημίας, Πανεπιστημίου, Πατησίων, Σταδίου, Φιλελλήνων και Αμαλίας.

Σωστή βάσει νόμου είναι η παραπάνω ενέργεια, με ένα μεγάλο “αλλά” να πλανάται στον ορίζοντα. Για αρχή, καλό θα ήταν ο δήμος Αθηναίων να φτιάξει δημόσια πάρκινγκ στο κέντρο της πόλης, εφόσον στην ανακοίνωσή του δηλώνει πως στόχος του είναι η ενίσχυση της οδικής ασφάλειας και τη βελτίωση της καθημερινότητας στην πόλη. Οι κάτοικοι του κέντρου σπαταλούν απίστευτο ποσοστό από τον χρόνο τους για να μετακινηθούν και έπειτα να βρουν μία θέση πάρκινγκ. Το γεγονός αυτό έχει εκτός των άλλων και τεράστιο περιβαλλοντικό αποτύπωμα στην πόλη.

Επίσης, οι αναβάτες δικύκλων ρισκάρουν κυριολεκτικά τη ζωή τους -που είναι βεβαίως επιλογή τους- για να μετακινηθούν, όμως συνεισφέρουν απίστευτα πολύ στο τεράστιο κυκλοφοριακό πρόβλημα της Αθήνας και δεν βρίσκουν θέση πάρκινγκ για τα οχήματά τους, καθώς αφενός αυτοκίνητα παρκάρουν πολλές φορές στις θέσεις τους, αφετέρου οι θέσεις αυτές είναι ελάχιστες και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν τα χιλιάδες δίκυκλα που κυκλοφορούν στο κέντρο.

parkarisma

Όπως έχει πει και ο Γερμανός φιλόσοφος Εμάνουελ Καντ, το ηθικό είναι νόμιμο, αλλά το νόμιμο δεν είναι πάντα ηθικό και αυτό ακριβώς συμβαίνει στη συγκεκριμένη περίπτωση, αφού δεν είναι νόμιμο να παρκάρεις το δίκυκλό σου πάνω σε πεζοδρόμιο, όμως τι κάνεις σε περίπτωση που δεν βρίσκεις θέση για το όχημά σου και πόσο παράνομο και ανήθικο είναι να παρκάρεις το δίκυκλό σου όπως στην παραπάνω εικόνα, που δεν ενοχλεί τους διερχόμενους. Προσοχή, δεν αναφέρομαι σε περιπτώσεις που ένα δίκυκλο κλείνει το πεζοδρόμιο και δεν αφήνει χώρο για καρότσια, διαβάσεις κλπ, εκεί πρέπει να κοπούν κλήσεις, γιατί εκτός από παράνομο είναι και θέμα σεβασμού στον συνάνθρωπο.

Οπότε σε μία πόλη με απίστευτο κυκλοφοριακό πρόβλημα, έλλειψη θέσεων παρκινγκ, ρυμοτομία για κλάματα, κάκιστους δρόμους, υψηλή ρύπανση και ένα σωρό ακόμα προβλήματα που θα χρειαστώ δύο – τρία ακόμα άρθρα για να τα συμπεριλάβω όλα, αυτό που δεν ανέχεται ο δήμος Αθηναίων είναι το παράνομο παρκάρισμα των δικύκλων. Τότε ένα μεγάλο εύγε από εμένα στον δήμαρχο, στο επιτελείο του, στην δημοτική αστυνομία και τροχαία που μας έλυσαν το τεράστιο αυτό πρόβλημα και από σήμερα θα κοιμόμαστε ήσυχοι.