100km dei Campioni - Valentino Rossi και Luca Marini το ντουέτο της νίκης

Στη δεύτερη θέση του βάθρου ο περσινός νικητής Elia Bartolini, μαζί με τον Celestino Vietti
100km dei campioni 2024
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

16/1/2024

Ο θρύλος των MotoGP και 9 φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, Valentino Rossi, μαζί με τον αδερφό του και εργοστασιακό αναβάτη πλέον της Repsol Honda, πήρε το αίμα του πίσω από τον Elia Bartolini, τον περσινό νικητή των 100 χιλιομέτρων των Πρωταθλητών και κρατώντας εντός... έδρας -εντός οικογένειας γράψτε καλύτερα- το τρόπαιο αλλαντικών των νικητών.

Η ένατη έκδοση του αγώνα flat track "100km dei Campioni" είδε το ντουέτο των νικητών να περνά την γραμμή του τερματισμού σε 1 ώρα 45 λεπτά και 54 δευτερόλεπτα, συμπληρώνοντας σχεδόν 50 γύρους. Δύο δευτερόλεπτα πίσω τους βρέθηκαν οι οι Elia Bartolini και Celestino Vietti στη δεύτερη θέση, με τους Franco Morbidelli και Andrea Migno να συμπληρώνουν το βάθρο. Σημειώστε πως Rossi και Marini κέρδισαν και τον αγώνα Americana του event.

Ο δύο φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής (2022, 2023) Francesco Bagnaia μαζί με τον Marco Bezzecchi, έμειναν εκτός πεντάδας, στην 6η θέση του πίνακα. Μπροστά τους βρέθηκαν οι Diogo Moreira και Ferran Cardus στην 4η θέση, με τη νέα προσθήκη της VR46 Fabio Di Giannantonio μαζί με τον Dennis Foggia να κλείνουν την πρώτη πεντάδα.

100km dei Campioni - Valentino Rossi και Luca Marini το ντουέτο της νίκης

Καλύτερα τοποθετημένος αναβάτης από τα Motul WSBK ήταν ο Remy Gardner στην 12η θέση, με ζευγάρι του τον Pedro Acosta. Οι Michael Ruben Rinaldi και Lorenzo Gabellini βρέθηκαν στην 15η θέση, με τους Danilo Petrucci και Andrea Verona στην 18η. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο πάντα χαμογελαστός Ιταλός αγωνιζόταν με δίχρονη μοτοσυκλέτα 500 κυβικών, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους που είχαν επιλέξει τετράχρονες.

Ο πιτσιρικάς Matteo Gabarrini, γιός του αρχιμηχανικού του Francesco Bagnaia και νέα προσθήκη στην VR46, βρέθηκε στην 20η θέση μαζί με τον Marco Gaggi.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.