"The 2 Wheel Thrill": Η κουλτούρα της μοτοσυκλέτας [Video]

Ένα project του Γιάννη Τρίγκα και της Red Bull
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

24/5/2019

O Γιάννης Τρίγκας είναι ένα από τα πλέον γνωστά ονόματα του ελληνικού enduro κι ένας από τους πιο δραστήριους αναβάτες, εντός και εκτός αγώνων. Οι διακρίσεις του ξεκινούν το 2004 και μεταξύ άλλων συμπεριλαμβάνουν τίτλους στα πανελλήνια πρωταθλήματα Enduro και Scramble, μετάλλια σε ISDE, αλλά και συμμετοχές στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Enduro και σε αγώνες extreme όπως το Erzberg Rodeo, το Swank Rally on Ice και το Extreme Enduro Partners, "παίζοντας" πάντα κοντά στην κορυφή.
Στα πλαίσια της αγωνιστικής του προετοιμασίας, ο Γιάννης ανέκαθεν έριχνε σημαντικό βάρος στην προπόνηση flat track και μέσα από εκεί βρήκε το επόμενο κίνητρο για τις νέες προκλήσεις που έψαχνε στην μοτοσυκλέτα.

Δίπλα στο σπίτι του στα Τρίκαλα, εκεί όπου είναι και η βάση του, έχει φτιάξει μια μικρή πίστα flat track 200 μέτρων, "λίγο μικρότερη από αυτήν που διοργανώνουν οι Ισπανοί το Superprestigio", όπως λέει και ο ίδιος. Εκεί, εκτός από την προπόνησή του, ο Τρίγκας οραματίζεται και την διοργάνωση αντίστοιχων αγώνων, κάτι που έφτασε πολύ κοντά στο να γίνει πραγματικότητα, ως γύρος του περσινού Dirt Fest, αλλά δυστυχώς δεν υλοποιήθηκε γιατί έπρεπε να αντιμετωπίσει τα νομικά εμπόδια που του έβαλαν οι κάτοικοι της γύρω περιοχής.


Παρ' όλα αυτά, ο Γιάννης δεν πτοήθηκε και προχώρησε σε ένα διαφορετικό project, με την βοήθεια αυτή την φορά της Red Bull, με την οποία διατηρεί συνεργασία εδώ και αρκετά χρόνια, με στόχο αν μυήσει στην μοτοσυκλετιστική κουλτούρα, "από τα dirtracks στους αγώνες, κι από τα trails σε ορεινές στροφές" όπως περιγράφεται η προσπάθεια, όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κοινό. Πρόκειται ουσιαστικά για μια σειρά τριών ξεχωριστών βίντεο μέσα από τα οποία ο Τρίγκας θα μας ξεναγήσει σε διάφορες πτυχές της μοτοσυκλέτας, από τις χωμάτινες βόλτες και τους αγώνες, μέχρι επισκευές και βελτιώσεις γι' αυτούς που θέλουν να εντρυφήσουν πιο βαθιά στην μοτοσυκλετιστική φιλοσοφία.


Το πρώτο μέρος "1 Down, 4 Up", που μπορείτε να παρακολουθήσετε στο παρακάτω βίντεο, είναι αφιερωμένο στους rookies, στους νεοφώτιστους αναβάτες και την περίοδο εξοικείωσης με τις μοτοσυκλέτες. Το δεύτερο βίντεο που θα βγει στον αέρα, το "The Wolfpack", αφορά το κοινό πάθος και "τρέλα" της μοτοπαρέας που μοιράζονται στιγμές και εμπειρίες στο βουνό, στα πιστάκια ή οπουδήποτε αλλού τους οδηγεί ο κοινός παρονομαστής.

Τέλος, το τρίτο βίντεο "Eyes on the Prize" ασχολείται με όλη την διαδικασία των αγώνων, από την προετοιμασία μέχρι τον ανταγωνισμό και την ένταση που επικρατεί, με στόχο να βοηθήσει τους αναβάτες να ανακαλύψουν τα δικά τους όρια.

Μείνετε συντονισμένοι για την κυκλοφορία των επόμενων βίντεο!

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»